Είσαι Νότιος; Ρίχνεις κατάρες; Γίνε Πανιώνιος!!!

Τώρα εξηγούνται όλα. Ακόμη και τα ανεξήγητα. Γιατί ο Ενσαλίβα δεν έπιασε ποτέ στην Α.Ε.Κ; Γιατί ο Τζιμπουρ αν και στοίχισε 3εκ ευρώ, βρέθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα στα αζήτητα; Γιατί ο Μάκος εξαφανίστηκε από το ρόστερ της Α.Ε.Κ; Γιατί ο Καστίγιο που πάντα έκανε πάρτι στην άμυνά μας βρέθηκε να παίζει μπάλα στις ρώσικες στέπες; Γιατί ο Ριβάλντο που νόμιζε ότι ήταν καλύτερος από τον Ρεκόμπα βρέθηκε σε χρόνο ντε - τέ στο Καζακστάν; Πως τιμωρήθηκε ο Ντάρμπισάιρ για το οφ σάιτ γκολ που σημείωσε εις βάρος μας; Τι δουλειά κάνουν σήμερα όσοι μας έφερναν ληγμένα dvd; Γιατί ο Νίνης μετά το πρώτο γκολ στην Α’ Εθνική που πέτυχε εις βάρος της ομάδας μας βρέθηκε στο χειρουργικό κρεββάτι; Γιατί ο Χούτος βρέθηκε στην Γ' Εθνική της Ιταλίας; Σε ποιο υπουργείο βρίσκεται σήμερα ο Σουφλιάς που δεν προχώρησε το θέμα του γηπέδου και καθυστέρησε να δώσει λύση το θέμα του υπόγειου γκαράζ της Νέας Σμύρνης; Σε ποια ομάδα προεδρεύει ο Αχιλλέας Μπέος που τόλμησε να τα βάλει με την θύρα 3;

Ο Πανιώνιος αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια την αδικία του Π.Ο.Κ και όσους τον βλάπτουν με τον μόνο τρόπο που επιτρέπει η Σμυρναίικη παράδοσή μας. ΤΙΣ ΚΑΤΑΡΕΣ…

Τα παιδιά της Ατάρτης βρίσκονται στην εξέδρα, έτοιμα να συντρίψουν κάθε έναν που βλάπτει την ομάδα μας…Όταν η αστυνομία ψάχνει για κέρματα και αιχμηρά αντικείμενα, μερικά αδέλφια μας περνούν στο γήπεδο κουκλάκια βουντού, μαγικά ραβδιά και βιβλία σολομωνικής. Καλώς ήρθατε στην ΚΟΛΑΣΗ…

Κύριοι, δεν χρειαζόμαστε ούτε παίκτες, ούτε προπονητές, ούτε οργάνωση…Ας είναι καλά τα ξόρκια, τα μάγια, τα ταρώ, το κληρονομικό χάρισμα ορισμένων, η Μάρα Μεϊμαρίδου (γνωστή Πανιώνιος), τα βουντού και προπάντων ΟΙ ΚΑΤΑΡΕΣ…μπουυυ!!!

Για όσους επιθυμούν να βοηθήσουν την ομάδα με τον γνωστό Πανιώνιο τρόπο, πληροφοριες στο παρακάτω λίνκ…Μωρέ αυτό δεν είναι γήπεδο…Είναι το Χόγκουαρτς. Α ρε Τσακίρη Ντάμπλντορ!!!

http://www.marameimaridi.gr/

Ένα σπουδαίο διπλό!!!

Δεν έχω κρύψει ποτέ ότι μου αρέσει το επιθετικό ποδόσφαιρο. Χαίρομαι όταν βλέπω τον Πανιώνιο να παίζει επιθετικά, να τρέχει και να μαρκάρει ψηλά. Ο Πανιώνιος, με τη φόρα της πολύ καλής εμφάνισης στο Ολυμπιακό στάδιο, ήταν φανερό ότι είχε ανέβει στην αγαπημένη μου Ξάνθη για να διεκδικήσει βαθμό ή βαθμούς.

Από τα πρώτα λεπτά έγινε φανερή η μεγάλη διαφορά ποιότητας των δύο ομάδων. Όμως απέναντι σε μια ομάδα που αμύνεται πολύ καλά, που διαθέτει έναν από τους καλύτερους τερματοφύλακες και μία από τις πιο δύσκολες έδρες, δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος. Τελικά φύγαμε με τη νίκη ύστερα από τα δύο γκολ του Μπάλαμπαν.

Είναι δύσκολο να κερδίζεις, όσο καλή επίθεση κι αν έχεις , αν αντιμετωπίζεις προβλήματα στην άμυνα. Η αμυντική μας γραμμή όμως ήταν σήμερα πάρα πολύ καλή και θεωρώ ότι μεταμορφώνεται με τον Λάτκα. Νομίζω ότι πλέον η μη καθιέρωση του Μάρτιν στην αρχική ενδεκάδα θα αποτελεί έγκλημα εκ προθέσεως καθώς η διαφορά του με τον Όμο είναι χαώδης. Εκτός αυτού θεωρώ ότι δένει πάρα πολύ καλά και με τον Κοντοέ.

Ένα το κρατούμενο ο Λάτκα. Η αγωνιστική άνοδος όμως του Πανιωνίου περνάει και από τα πόδια των Τζαβέλα και Γουνδουλάκη που για άλλη μία φορά ήταν πολύ καλοί. Εξαιρετική η παρουσία του Σίτο Ριέρα, ενώ αυτονόητα σπουδαία ήταν και η παρουσία του Μπόσκο Μπάλαμπαν, ο οποίος πέτυχε τα δύο γκολ που μας έδωσαν τη νίκη. Ο Κροάτης έχει ανεβάσει κάθετα την απόδοσή του και φαντάζομαι ότι μπορούμε να περιμένουμε κι άλλα απ’ αυτόν. Παρατηρώ όμως ότι για την ώρα έχει επαρκείς δυνάμεις για ένα ημίχρονο με φουλ τις μηχανές.

Ο αδύναμος κρίκος της σημερινής ενδεκάδας ήταν ο κατά τα άλλα αγαπητός μου Μανόλης Σκούφαλης. Ταλαιπώρησε τη μπάλα, έκανε λάθος μεταβιβάσεις και γενικά δε νομίζω ότι βοήθησε ιδιαίτερα. Δεν είμαι σε θέση να ξέρω ακριβώς το επίπεδο φυσικής κατάστασης του Εστογιανώφ, θεωρώ όμως ότι θα μπορούσε να πάρει πολύ περισσότερο χρόνο συμμετοχής. Αν ο Φαμπιάν είχε χρησιμοποιηθεί από την αρχή ίσως θα μπορούσαμε να είχαμε καθαρίσει το παιχνίδι από το πρώτο ημίχρονο, όταν και παρουσιαστήκαμε (για άλλη μία φορά) πολύ πιο δυνατοί.

Είναι βέβαιο ότι ο καλός Φαμπιάν μπορεί τη συγκεκριμένη ομάδα να την ανεβάσει ένα επίπεδο παραπάνω με την ποιότητά του. Το μεγάλο στοίχημα θα είναι ο τρόπος χρησιμοποίησης του Ρεκόμπα όταν επιστρέψει στην αγωνιστική δράση.

ΟΜΟ...ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΑΣ

Με μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα το κείμενο του Ίωνα στο μπλογκ του σχετικά με τις δύο αναρτήσεις της διαδικτυακής Goalday με τίτλους «τρείς απουσίες ενόψει Ξάνθης» και «τι γίνεται με Ρεκόμπα».

Η δεύτερη ανάρτηση, η οποία είναι και χρονικά προγενέστερη (http://www.goalday.gr/article.asp?catid=10535&subid=2&pubid=5937668) αφήνει έναν εμφανέστατο υπαινιγμό για τον Αλβάρο Ρεκόμπα. Το επίμαχο τμήμα είναι το παρακάτω: «Τρεις παίκτες, από τους οποίους οι δύο πολύ δύσκολα θα φορέσουν και πάλι τη φανέλα του Πανιωνίου θα απουσιάσουν από το κυριακάτικο παιχνίδι της Ξάνθης.

Συγκεκριμένα, ο Εμίλιο Φερέρα δεν θα έχει στη διάθεσή του τον Ντάριο Σμόγιε που έπαθε και πάλι θλάση και έκανε θεραπεία, καθώς και τον Άλβαρο Ρεκόμπα, ο οποίος θεωρητικά ακολουθεί ατομικό πρόγραμμα, πλην όμως ουδείς γνωρίζει... πού ακριβώς το ακολουθεί».

Η μεταγενέστερη ανάρτηση ανασκευάζει λίγο τα πράγματα ως προς τον τραυματισμό του Ρεκόμπα, υπαινίσεται όμως ότι ίσως ο Αλβάρο δεν χωρά στα αγωνιστικά πλάνα του Φερέρα, όπως ενδεχομένως και ο Εστογιανώφ. Το πλήρες κείμενο είναι το εξής:

"Σε λιγότερο από ένα μήνα θα επιστρέψει στις αγωνιστικές υποχρεώσεις του Πανιώνιου ο Αλβάρο Ρεκόμπα.

Ο Ουρουγουανός σταρ των «κυανέρυθρων» απαλλαγμένος πλέον τόσο από τους μικροτραυματισμούς που τον ταλαιπώρησαν όσο και από το πρόβλημα που αντιμετώπισε με τη μέση του ακολουθεί ειδικό πρόγραμμα, προκειμένου να καλύψει το χαμένο έδαφος στον τομέα της φυσικής κατάστασης.

«Οι εργομετρικές εξετάσεις που υποβλήθηκε ο «Τσίνο» έχουν δείξει ότι έχει μείνει πίσω στο συγκεκριμένο τομέα, εξ ου και επί παραδείγματι οι προπονήσεις που κάνει και με τον εργοφυσιολόγο της ομάδας τις τελευταίες ημέρες.

Ουσιαστικά πλέον ο Ρεκόμπα πρέπει να αυξήσει τους ρυθμούς προπόνησης και γι' αυτό ακριβώς από την προσεχή Δευτέρα, όπως όλα δείχνουν, θα πηγαίνει στο Κορωπί, όχι μόνος του, αλλά με την υπόλοιπη ομάδα, αν και βέβαια θα ακολουθεί ειδικό ατομικό πρόγραμμα, εκπονημένο από το γυμναστή Βασίλη Αλεξίου πλέον, ώστε να επιστρέψει στις αρχές Δεκεμβρίου πανέτοιμος από κάθε άποψη.

Το θέμα, βεβαίως, που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης είναι ότι, παρά το γεγονός πως ο «Κινέζος» είναι εκτός δράσης το τελευταίο διάστημα, ο Πανιώνιος τα πηγαίνει περίφημα και, όταν επιστρέψει, θα «πονοκεφαλιάσει» τον Φερέρα για να τον χωρέσει στην ενδεκάδα. Υπάρχει και η άλλη όψη του «νομίσματος», πάντως. Και έχει να κάνει με τον Εστογιανόφ, που από τότε που επέστρεψε δεν έχει βρει θέση στο βασικό σχήμα...».

Εφόσον η goalday είναι σίγουρη για την αποχώρηση του Ρεκόμπα, αλλά δεν γνωρίζει τον λόγο του διαζυγίου, θα ήταν καλό να ενημερωθεί σχετικά και επισήμως από την Π.Α.Ε. Και αν δεν είναι δυνατό ή δόκιμο να ενημερωθεί για τις σχέσεις του Αλβάρο με τον Φερέρα, ας ενημερωθεί για όλα τα υπόλοιπα. Αν πάλι ο κος Φερέρα θεωρεί ότι θέλει να απαντήσει στο θέμα αυτό θα ήταν καλό να το κάνει στην συνέντευξη τύπου.

Εάν το ρεπορτάζ του κου Φιτσαντωνάκη, για τον οποίο έχω μια αρκετά καλή γνώμη από τα μέχρι σήμερα άρθρα του, είναι λανθασμένο, αναληθές ή και φανταστικό (μη στηριζόμενο δηλαδή σε διασταυρωμένες πληροφορίες) τότε πρέπει να ενημερωθούμε όλοι από την Π.Α.Ε και πολύ περισότερο ο δημοσιογράφος της συγκεκριμένης εφημερίδας για το είδος του τραυματισμού του Αλβάρο, για το πρόγραμμα που ακολουθεί, για το άτομο που εκπονεί το συγκεκριμένο πρόγραμμα και για τον ακριβή χρόνο επιστροφής του Αλβάρο στις αγωνιστικές υποχρεώσεις.

Θεωρώ πολύ καλή ιδέα μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης του Αλβάρο στον Π.Κ καθώς είναι αναγκαίο να απαντήσει και για τις τοποθετήσεις του στα Ιταλικά μέσα και για τον τραυματισμό του αλλά και για τις σχέσεις του με την διοίκηση και την τεχνική ηγεσία της ομάδας. Καθαρές δουλειές και ακόμη πιο καθαρές εξηγήσεις…

Είναι βέβαιο ότι η συγκεκριμένη συνέντευξη δεν θα μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν και σίγουρα αποτελεί υποχρέωση του κου Διόγου έναντι του κόσμου του Πανιωνίου.

ΤΣΟΝΤΟ-ΦΑΛ-ΣΚΙ

Σύμφωνα με σημερινό άρθρο του Κώστα Φιτσαντωνάκη στην Goal, το οποίο επικαλείται έγκυρες πληροφορίες, έχει επέλθει συμφωνία μεταξύ του Πανιωνίου και του τερματοφύλακα της Ζενίτ Πετρούπολης Καμίλ Τσοντοφάλσκι. Ο Σλοβάκος τερματοφύλακας αναμένεται στην Αθήνα στις αρχές Δεκεμβρίου προκειμένου να περάσει τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και να υπογράψει συμβόλαιο διάρκειας 2,5 ετών.

Ο συγκεκριμένος τερματοφύλακας είχε απασχολήσει κατά το παρελθόν και άλλες Ελληνικές ομάδες όπως την Λάρισα και την Α.Ε.Κ, ενώ τον είχαμε ξανακούσει για τον Πανιώνιο.

Το ύψος του είναι 1,91, είναι 31 ετών και έχει αγωνιστεί στις : Κόζιτσε, Τρεντσίν, Μποέμιανς 1905 και Ζενίτ Πετρούπολης (2003-2009). Όπως επισημαίνει το άρθρο, τα τελευταία δύο χρόνια έχει μόλις 2 συμμετοχές, ενώ συμπληρωματικά θα ήθελα να αναφέρω ότι τα τελευταία έξι χρόνια που αγωνίζεται στην Ζενίτ έχει μόλις 45 συμμετοχές. Θεωρείται καλός τερματοφύλακας, είναι κοινοτικός και σίγουρα είναι σπουδαία περγαμηνή η συμμετοχή του στην Ζενίτ, όμως θεωρώ ότι και πάλι αναλαμβάνουμε κάποιο σχετικό ρίσκο. Βέβαια από το να αγοράζαμε τον άγνωστο, νεαρό και φέρελπι τερματοφύλακα ο οποίος θα μάθαινε και πάλι στο κεφάλι μας είναι προτιμότερο να αγοράσουμε κάποιον πιο έμπειρο και με διεθνείς παραστάσεις. Με δεδομένη την απόκτηση κοινοτικού διαβατηρίου από τον Μπαρόνι (ή και πιθανή επιστροφή του στην Εσπανιόλ), η απόκτηση κοινοτικού τερματοφύλακα ανοίγει τον δρόμο για την απόκτηση ενός καλού ξένου σε θέση που έχουμε ανάγκη.

Για να είμαι ειλικρινής τον συγκεκριμένο τερματοφύλακα δεν τον ξέρω. Μου φαίνεται ότι θα μας πάρει καιρό να βρούμε επαρκή στοιχεία γι’ αυτόν. Με πείθει κάπως το γεγονός ότι ήθελε διακαώς να τον φέρει ο Ίβιτς στην Α.Ε.Κ και αυτό γιατί θεωρώ τον Σέρβο καλό σκάουτερ και με σωστές διασυνδέσεις.

Όλα αυτά ακούγονται ωραία αλλά προσωπικά θα προτιμούσα τον Μπλάζιτς. Ξέρουμε όλοι ότι είναι ταλαντούχος, τον έχουμε δει και θαυμάσει, γνωρίζει το πρωτάθλημά μας και θεωρώ ότι η απόκτησή του δεν έχει το παραμικρό ρίσκο. Ο Μπλάζιτς έχει αποδείξει την αξία του και θεωρώ ότι μπορεί να έχει μελλοντικά να αποφέρει και έσοδα στον σύλλογο. Επειδή εδώ και χρόνια πάσχουμε στη θέση «1» θεωρώ ότι αυτή τη φορά πρέπει να κινηθούμε εκ του ασφαλούς και να αποκτήσουμε τερματοφύλακα που να μπορεί να κάνει τη διαφορά και αυτό γιατί κατά την ταπεινή μου γνώμη στην θέση του τερματοφύλακα υστερούμε έναντι όλων σχεδόν των ομάδων της α’ κατηγορίας.

Η ευκαιρία μας

Η ομάδα του Πανιωνίου μπήκε σε μια περίοδο ποδοσφαιρικής παρακμής αμέσως μετά την μεταπολίτευση. Οι παικταράδες που την είχαν οδηγήσει επί Τζο Μάλλετ στη δεύτερη θέση και που είχαν αποκλείσει την Αθλέτικο Μαδρίτης και που γι αυτούς μιλούσε όλη η Ελλάδα έφυγαν και στη θέση τους μπήκαν νέα παιδιά που δεν μπόρεσαν να σηκώσουν το βάρος της φανέλας και να το κρατήσουν στο επίπεδο που ήταν για 25 χρόνια (από το 1950 μέχρι το 1975). Σε αυτή την περίοδο παρακμής που κράτησε άλλα 25 χρόνια υπήρξαν τα 2 κύπελλα που μας κράτησαν σε ένα καλύτερο επίπεδο από άλλες ομάδες της Αθήνας. Σε αυτά τα 25 χρόνια ο αριθμός των φιλάθλων μας μειώθηκε σημαντικά. Μικρύναμε σαν σύλλογος. Μας εκμεταλλεύτηκε η ΑΕΚ που προσπάθησε να προβληθεί σαν η ομάδα των χαμένων πατρίδων (ποιος από εμάς ξεχνάει τη διαφήμιση της στην τηλεόραση στη δεκαετία του 1990).

Από το 1998 και μετά άρχισε μια σταδιακή αντιστροφή της εικόνας. Οι συνεχείς έξοδοι στην Ευρώπη και τα καλά αποτελέσματα εκεί μας τόνωσαν το ηθικό αλλά και θύμισαν σε όλους ποιοι πραγματικά είμαστε. Μια ομάδα με βαριά φανέλα και όχι μια ομάδα που κάθε χρόνο κινδυνεύει όπως συνέβαινε τα 25 χρόνια της παρακμής (με ελάχιστες εξαιρέσεις). Αυτό που καθιερώνει μια ομάδα είναι η διάρκεια της και όχι τα τυχόν ξεπετάγματα της. Ηδη έχουν αρχίσει να γράφονται σε αναλύσεις ότι ομάδες σαν τον Αρη, τον Ηρακλή, τη Λάρισα και τον Πανιώνιο πρέπει να πρωταγωνιστούν. Εμάς που μας είχαν ξεχάσει για τόσα χρόνια άρχισαν σιγά σιγά να μας προσθέτουν στον κατάλογο αυτό.

Ταυτόχρονα στην αθλητική Αθήνα συνέβησαν και πολλά ενδιαφέροντα γεγονότα. Ο γιγαντισμός των 3 πλούσιων ομάδων του ΠΟΚ οδήγησε σε πρακτική εξαφάνιση όλων των εκτός από εμάς παραδοσιακών αθηναϊκών ποδοσφαιρικών δυνάμεων. Ο Απόλλων, ο Φωστήρας, ο Εθνικός ακόμα και ο Ιωνικός που εμφανίστηκε αργότερα δεν μπόρεσαν να αντέξουν σε βάθος χρόνου και καταποντίστηκαν. Ο Ατρόμητος το ίδιο και χρειάστηκε να ενωθεί με τη Χαλκηδόνα για να επανέλθει στο προσκήνιο. Το ίδιο θα παθαίναμε και μεις αν δεν μας είχε σώσει ο Δήμος εκείνο το εφιαλτικό καλοκαίρι του 1992.

Όμως τα τελευταία χρόνια η κατάσταση αλλάζει. Η ΑΕΚ που τόσα χρόνια προσπαθούσε να καπηλευτεί την Ιωνία και τους πρόσφυγες της Σμύρνης έχει μπει σε μια βαθιά κρίση. Δεν μπορεί να συναγωνιστεί τους άλλους δύο και χωρίς γήπεδο και ουσιαστικά προπονητικό κέντρο μικραίνει συνέχεια. Με συνεχείς γκρίνιες, τσακωμούς και χρέη δίνει την εικόνα ομάδας που έχει μπει στην περίοδο της μεγάλης παρακμής της.

Κύριε πρόεδρε, αυτή είναι η ευκαιρία μας αλλά και η ευκαιρία η δική σας να μείνετε στην ιστορία του συλλόγου σαν σημείο αναφοράς. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι ένα όραμα και προσεκτικές κινήσεις, χωρίς μεγάλα χρέη και ανοίγματα (δηλαδή όραμα χωρίς ταυτόχρονα να υποθηκεύουμε οικονομικά το μέλλον). Η δημιουργία μιας καλής ομάδας με σταθερό κορμό επιτέλους και με αρκετούς έλληνες παίκτες. Ο σταθερός κορμός φέρνει κόσμο στο γήπεδο γιατί με τους παίκτες συνδέεται συναισθηματικά ο φίλαθλος. Πάρτε παράδειγμα τον Γουνδουλάκη. Είναι ένας παίκτης που για αρκετά χρόνια προσφέρει τις υπηρεσίες του σε μας. Μεγάλωσε μαζί μας και μεγαλώσαμε μαζί του. Τον νιώθουμε δικό μας και γι αυτό χαιρόμαστε που τώρα που η ομάδα παίζει καλά είναι μέσα στην ενδεκάδα. Ο κόσμος που αγκάλιασε το καλοκαίρι την ομάδα με τα 2600 διαρκείας βλέπει τα σημάδια της ανάκαμψης και θέλει να βοηθήσει. Είναι καιρός να αφήσουμε πίσω μας τον Λίνεν (και εμείς σαν κόσμος, αλλά και εσείς σαν διοίκηση). Ο Λίνεν πρόσφερε γιατί με τις δυο εξόδους του στην Ευρώπη και την δεύτερη συμμετοχή μας στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ αν και αδύνατοι στη δεκαετία του 2000 αποδείξαμε στον ουδέτερο φίλαθλο ότι δεν είμαστε κομήτες και ότι έχουμε διάρκεια. Ο Λίνεν πρόσφερε και τον ευχαριστούμε γι αυτό, έφυγε όμως για κάποιους λόγους. Αναγνωρίζουμε το έργο του και δεν τον θεοποιούμε ούτε τον δαιμονοποιούμε. Όμως τώρα μπροστά μας είναι ένας μεγαλύτερος στόχος. Όχι πια η επιβεβαίωση ότι είμαστε η τέταρτη δύναμη στην Αθήνα που δεν έχει νόημα καθώς εξαφανίστηκαν όλες οι άλλες, αλλά η πορεία για την αύξηση των φιλάθλων μας και την κυριαρχία μας όχι μόνο στη Νέα Σμύρνη αλλά και στους κοντινούς της δήμους. Είναι η ευκαιρία μας να δημιουργήσουμε μια μεγάλη περιοχή στην οποία θα κυριαρχούμε και θα είμαστε το αθλητικό σημείο αναφοράς. Η εμφάνιση της ομάδας προχτές έδειξε ότι μετά από τόσες αμφισβητήσεις και προβλήματα τον τελευταίο χρόνο μπορεί αγωνιστικά να στηρίξει μια τέτοια προσπάθεια. Μπορεί να στηρίξει την ακόμα μεγαλύτερη συσπείρωση του κόσμου του Πανιωνίου και την υπερκάλυψη τον επόμενο χρόνο του στόχου των 3000 διαρκείας. Προσωπικά χαίρομαι και συμφωνώ με την άρνηση σας να πάρετε εισιτήρια αλλά και να δώσετε στους 2.5 μεγάλους. Συμφωνώ γιατί η εποχή που είχαμε έναν πλασματικό μέσο όρο εισιτηρίων στηριγμένο στους μεγάλους αριθμούς των φιλάθλων των 2.5 μεγάλων πέρασε. Όπως πέρασε και η εποχή που έρχονταν στη Νέα Σμύρνη και αισθάνονταν ότι έπαιζαν στην έδρα τους. Είναι καιρός να παίζουν και αυτοί μόνοι τους σε μια εχθρική γι αυτούς ΑΘΗΝΑΙΚΗ έδρα. Με αυτό τον τρόπο έρχονται οι αγωνιστικές επιτυχίες και η καταξίωση. Είναι καιρός να βγούμε και από την Φερερολογία που αναπτύχθηκε τον τελευταίο καιρό, ο άνθρωπος δείχνει ότι βλέπει τα λάθη του και τα διορθώνει και αυτό είναι το σημαντικό. Όλες οι αθλητικές εφημερίδες μας είχαν τρελάνει ότι ο Τεν Κάτε για ένα χρόνο μάθαινε το υλικό του ΠΑΟ, ο Φερέρα τουλάχιστον χρειάστηκε μόνο κάποιους μήνες. Ας τον αφήσουμε λοιπόν να κάνει τη δουλειά του και ας ασχοληθούμε και εσείς σαν διοίκηση αλλά και εμείς σαν φίλαθλοι με την αύξηση της συσπείρωσης των φιλάθλων μας. Σε αυτό τον τομέα μπορεί να βοηθήσει πραγματικά και η συνεργασία με την Εσπανιόλ. Πέρα από τους δανεικούς παίκτες να δούμε πως μια ομάδα της Πριμέρα Ντιβιζιόν διευρύνει τη βάση των φιλάθλων της. Ποιες μεθόδους χρησιμοποιεί και πως μπορούμε να εκμεταλλευτούμε κάποιες από αυτές. Είναι νομίζω η εποχή που σε αυτόν τον τομέα πρέπει να βγούμε από τον ερασιτεχνισμό του ελληνικού ποδοσφαίρου και να οργανωθούμε επαγγελματικά. Προσωπικά θα προτιμούσα σε οικονομικό επίπεδο την επαγγελματική οργάνωση της ΠΑΕ σε αυτό τον τομέα σε βάρος μιας μεταγραφής τον Ιανουάριο.


Κύριε Πρόεδρε, είναι η ευκαιρία μας, είναι η ευκαιρία σας να γίνετε ορόσημο, είναι καιρός να την αδράξουμε-αδράξετε.


Β. Καράβολας

Δηλώσεις κ. Τσακίρη στην ΕΡΑ

"Είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Σίγουρα υπάρχουν άλλα παιχνίδια που έχουμε αδικηθεί πιο πολύ. Σίγουρα δεν είναι το σωστό timing που βγήκε αυτή η ανακοίνωση, όπως ομολογώ και τώρα που είμαι πιο νηφάλιος, το ύφος δεν είναι τέλειο αλλά η ουσία είναι απόλυτα σωστή.

Η ουσία είναι ότι είναι ένα πρωτάθλημα τριών ομάδων, οι υπόλοιποι δεν έχουμε καταλάβει τη ρόλο βαράμε, εκτός από το να συμπληρώνουμε τις αγωνιστικές, ουδείς ασχολείται μαζί μας, και ακόμα και όταν γίνεται μια λάθος διαιτησία όπως έγινε εχτές στο δικό μας παιχνίδι, όλη η συζήτηση είναι γιατί δεν μιλάτε όταν σας είχε αδικήσει εσάς με τον Ολυμπιακό, και το τι έγινε στο Ολυμπιακός - ΑΕΚ και στο Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός, και αυτό που έχουμε τόσα χρόνια είναι στην ουσία αν αδικείται πιο πολύ ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός μεταξύ τους, ε δεν με νοιάζει αυτό, γιατί και οι τρεις αδικούν τους άλλους δεκατρείς. Έλεος πια δεν αντέχω άλλο να το ακούω.

Λέγαμε για τον κο.Γκαγκατση, λέγανε για τον κο.Γκαγκατση, γι αυτό και δεν μιλάγαμε για την διαιτησία. Γιατί υποτίθεται πως υπήρχε ένας άνθρωπος, ο οποίος φορούσε τα μαύρα και ήταν ο κακός, άλλοι φορούσαν τα άσπρα, ξέραμε ποιος ήταν ο καλός και ποιος ο κακός και πιστεύω ότι οι ανακοινώσεις του Πανιωνίου ήταν περιττές. Έφυγε ο κος.Γκαγκατσης ΄και βλέπουμε τα ίδια πράγματα. Εμάς δεν μας ενδιαφέρει αν είναι ο πράσινος ή ο κόκκινος, αυτός που ελέγχει την διαιτησία, που αδικείται ή αδικεί, δεν μας νοιάζει. Οι άλλοι 13 τι θα γίνει, μπορούμε να παίξουμε μπάλα επιτέλους;

Τα κανάλια και οποιαδήποτε δημοσιογράφος ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πως με τις φάσεις που μας δείξανε μπορούν να κρίνουν αν είναι ή δεν είναι. Η φάση αυτή όπως το λέμε είναι από την λεωφόρο Κηφισίας τραβηγμένη, πάνω από 100 μέτρα μακριά, χωρίς να υπερβάλω σε αυτό, έχει τραβηχτεί και μια γραμμή αυθαίρετη, ποιος την τράβηξε αυτή τη γραμμή; Αυτή η κάμερα που δείχνει τη φάση είναι εντελώς ακατάλληλη. Ποτέ δεν έχει γίνει ανάλυση οφσάιντ με κάμερα που είναι 100 μέτρα μακριά. Ποτέ. Βάζεις μια κάμερα που είναι κοντά, και εκεί πέρα ναι, να βάλεις γραμμές, αυτή η κάμερα που δείχνουνε δεν υπάρχει. Απλά. Έπρεπε να βγούνε να πούνε ο οπερατέρ, παιδία σορρυ την έχασα την φάση. Έτσι. Την πατήσαμε και συνεπώς δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπέρασμα.

Απλό είναι. Ανάλυση από τέτοια κάμερα για οφσάιντ δεν έχει ξαναγινεί. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό το πράγμα. Δεν μπορείς να βάλεις γραμμές όταν η κανονική κάμερα έχει χάσει την φάση. Δεν φαίνονται καν οι παίχτες. Είναι τόσο μακριά η λήψη που είναι όλα θολά. Βγείτε και πείτε. Παιδία δεν την έχουμε την φάση τη χάσαμε σορρυ. Πάμε παρακάτω. Δεν θα το ξανακάνουμε απλό είναι. Κάναμε και ανάλυση. Είναι δυνατόν; Βγαίνει ο κος. Βαρουχας και κάνει ανάλυση το άσπρο-μαύρο, την φάση που είναι πεντακάθαρη με τον Γουνδουλακη μπροστά και ούτε γραμμές έχουμε εκεί ούτε τίποτα, εκεί έχουμε το γκαζόν, το κούρεμα του γκαζόν το οποίο παρεμπίπτοντος στον ΚΑΠ υποχρέωση τον ομάδων να κουρεύουν έτσι το γκαζόν. Για κάποιο λόγο είναι αυτό.

Λοιπόν και κάνει το άσπρο-μαύρο και λέει ότι είναι οφσάιντ και λέει και ο κος.Μιχος παίξε το πάλι, όχι δεν το ξαναδείχνω ; Μα καλά κοροϊδευόμαστε τώρα ; Έχει να κάνει με όλα. Εγώ δεν ξέρω αν έχει δει το πέναλτι του Όμο, εγώ περιμένω να πάρω το DVD γιατί είδα ότι υπάρχει μια κάμερα πίσω από το τέρμα, και εκεί μπορείς να δεις αν είναι πέναλτι ή όχι. Την έδειξαν μόνο μια φορά στο γρήγορο. Δείξανε 25 φορές και στο ζωντανό και μετά στις εκπομπές την πλάγια κάμερα. Πλαγίως, το χέρι και το γόνατο είναι στην ίδια ευθεία. Δεν μπορείς να καταλάβεις αν χτυπάει χέρι ή γόνατο, δεν γίνεται από το πλάι.

Εγώ δεν είμαι σίγουρος και πραγματικά ψάχνω γιατί θέλω να καταλάβω και εγώ για την πάρτη μου. Δεν μπορώ να καταλάβω. Περιμένω το DVD για να το δω από πίσω. Δεν το δείξανε. Όταν ο Παναθηναϊκός όμως ζήτησε σε μια φάση του Σισε ότι δεν είναι οφσάιντ, εκεί το είδαμε κανονικότατα. Με τα σωστά ριπλει, με τις σωστές κάμερες, με όλα. Και όντως δεν ήταν οφσάιντ. Πέρυσι με τον Εργοτέλη έπρεπε να βγει ο Κουμορτζί με κόκκινη και έβγαλε δεύτερη κίτρινη στον Ντιαβαρά. Αυτά τα πράγματα είναι για γέλια. Και το άλλο το κλασικό που θα ακούσετε είναι ότι όταν μας σφάζει ο Ολυμπιακός δεν μιλάμε άρα είμαστε παράρτημα του Ολυμπιακού που μιλάμε τώρα. Και πέρσι που μας κέρδισε ο Ολυμπιακός με δυο γκολ οφσάιντ και με ένα πέναλτι που δεν μας έδωσε και να γινόντουσαν αυτά πάλι θα χάναμε γιατί ο Ολυμπιακός ήταν πολύ καλύτερος εκείνη την ημέρα. Αυτό που είδαμε εχτές όμως γελάει όλη η Ελλάδα με τον Παναθηναϊκό. Αυτό είναι που έχει διαφορά και για αυτό φωνάζουμε. Αυτό το παιχνίδι ήταν δικό μας.

Να σας πω την αλήθεια δεν περίμενα να αντιδράσουμε έτσι μετά το 2-0. Και μάλιστα όταν τελείωσε και το ημίχρονο έλεγα σε ένα σημείο μα είναι δυνατόν να είμαστε με 10 παίχτες και μετά ούτε θα το δεχόμουνα αυτό. Έλεγα ότι εντάξει κάποιο ξέσπασμα είναι θα πέσουμε δεν αντέχεται αυτό το πράγμα. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι αδύνατον να υπάρχει αυτή η εικόνα που είχαμε εχτές με 10 παίχτες. Την δεκαετία του ’80 γίνεται αυτό το πράγμα, γιατί ήταν άλλο το ποδόσφαιρο, δεν έτρεχαν τόσο πολύ κλπ αλλά πλέον σήμερα αν έχεις 10 παίχτες βασικά είσαι τελειωμένος. Επιτελικά τουλάχιστον. Μόνο από κανένα φαουλ ή από Κανά τέτοιο μπορείς να απειλήσεις. Αλλά εμείς, είχαμε τον πλήρη έλεγχο, ήτανε εκπληκτικό αυτό το πράγμα, δεν το έχω ξαναδεί ποτέ. Όχι μόνο από τον Πανιώνιο. Σχεδόν από καμία ομάδα"

Για την απόφαση να κρατήσει τον Εμιλιο Φερερα δήλωσε: "Εγώ νομίζω ότι αυτό που βοήθησε με την απόφαση μου, είναι ότι πρέπει να σταματήσουμε κάποτε να ρίχνει ο ένας τις ευθύνες στον άλλο. Δηλαδή αυτό που θέλουμε να περάσουμε είναι το ότι όλοι μαζί μάγκες όλοι μαζί ‘’μαλάκες’’. Όταν λοιπόν εκεί που έρχεται η ώρα να πούμε όλοι μαζί είμαστε ‘’μαλάκες’’ έτσι αρχίζουμε να διώχνουμε τον προπονητή, να διώχνουμε τον ένα παίχτη, τον πρόεδρο το ένα τ άλλο., έτσι δεν γίνεται δουλειά.

Όταν λοιπόν εκεί είπαμε, όπα παιδιά όλοι μαζί είμαστε, όλοι φταίμε, ξεκινάμε από εμένα προσωπικά. Άμα λέω εγώ ο πρόεδρος ότι παίρνω την ευθύνη, λογικά θα την πάρουν και οι από κάτω. Γιατί φιλότιμο υπάρχει σε κάθε άτομο. Αρκεί να υπάρχει σωστός τρόπος αν του το βγάλεις και να το εκμεταλλεύεται. Και από εκεί και πέρα νομίζω ότι έχουμε φτιάξει αυτή την ατμόσφαιρα. Έχουμε φτιάξει μια ατμόσφαιρα που είναι τουλάχιστον οι παίχτες, ο προπονητής κλπ είναι όλοι μαζί, είναι όλοι μαζί να πέσουνε και όλοι μαζί να κερδίσουνε. Βλέπεις μια νοοτροπία πολύ καλή. Μπορεί να παίξουμε καλά, μπορεί άσχημα αλλά είμαστε όλοι μαζί.

Σχόλιο: Η μακαρίτισσα η μάνα μου έλεγε ότι στη ζωή είναι καλύτερο να σε φοβούνται από το να σε λυπούνται. Όσες ανακοινώσεις κι αν βγάλεις σε αυτό ή σε άλλο ύφος, με σωστό ή λάθος timing δεν θα πετύχεις τίποτα περισσότερο από την απλή συμπάθεια. Έχουμε βαρεθεί να είμαστε συμπαθείς. Έχουμε βαρεθεί να είμαστε η πιο αγαπημένη δεύτερη ομάδα στην Ελλάδα.
Πριν να επιρρίψουμε ευθύνες στους άλλους για το πρωτάθλημα των τριών (και σίγουρα υπάρχουν) πρέπει να φτιάξουμε το δικό μας σπίτι. Οργάνωση και σοβαρότητα παντού. Προσωπικά δεν θέλω να υπάρχουν ως στελέχη στον Πανιώνιο φιλότιμοι ερασιτέχνες φίλαθλοι. Θέλω σοβαρούς τεχνοκράτες ακόμη κι αν κάτω από το κουστούμι φοράνε φανέλα του ΠΟΚ (αν βέβαια καταφέρεις να βρεις Πανιώνιους τεχνοκράτες ακόμη καλύτερα...).Να παράγουν έργο και να κρίνονται αυστηρά βάσει της επαγγελματικής σχέσης που θα υπάρχει, χωρίς δικαιολογίες.

Είναι πολλοί τομείς που φαίνεται ότι θέλουν πολύ δουλειά. Το σκάουτιγκ, το μάρκετιγκ όπως και οι σχέσεις μας με την διαιτησία (όσες ομάδες έδωσαν πόστο σε δυνταξιούχο διαιτητή με διασυνδέσεις δεν έχασαν). Επίσης φαίνεται ότι έχουμε χάσει την επαφή με καλούς μάνατζερ... Δες τι έκανε ο Εργοτέλης με τον Ουρουγουανό Λεάλ και πόσα θα μπορούσαμε να κάναμε εάν ο Αλβάρο σήκωνε το τηλέφωνο...Τι θέλεις και στέλνεις ανθρώπους στη Λατινική Αμερική όταν έχεις στην ομάδα σου έναν ζωντανό θρύλο ο οποίος τυχαίνει να συνδέεται με συγγενικό δεσμό με έναν από τους καλύτερους μάνατζερ - σκάουτερ της Λατινικής Αμερικής...


Ο κόσμος στηρίζει τον Πανιώνιο. Δες την φετινή εικόνα στην εξέδρα και σύγκρινέ τη με την περσινή και την προπέρσινη και όλα αυτά υπό το πρίσμα ότι η πορεία μας μέχρι τώρα δεν είναι σταθερή. Δώσε κίνητρο στον κόσμο να επιστρέψει στο γήπεδο. Να κάνουμε έδρα τη Νέα Σμύρνη. Μέχρι και σήμερα η κάθε ομάδα πιστεύει ότι μπορεί να μας κόψει βαθμούς. Αυτό πρέπει να αλλάξει.

Αν εμείς δεν είμαστε σοβαροί τότε κανείς δεν μπορεί να μας δει με σοβαρότητα.Παίξε το παιχνίδι με τους κανόνες που το παίζουν οι μεγάλοι... Ασφαλώς και σε στηρίζουμε. Ασφαλώς και θέλουμε να πηγαίνουμε όλοι μαζί και στα καλά και στα άσχημα. Πρέπει όμως να μας δώσεις να καταλάβουμε ότι τα πάντα στον Πανιώνιο (και τα πιο μικρά) αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα και όχι σύμφωνα με την Πανιώνια διαφορετικότητα. Διάλεξες δύσκολη ομάδα. Δεν είμαστε γκρινιάριδες (πέραν ενός και μάλιστα φίλου) αλλά απαιτητικοί. Δεν είναι δύσκολο όμως να μας έχεις για πάντα μαζί σου...
Πρόεδρε είναι κρίμα να είναι άδεια η θέση σου γήπεδο...

Τσάμπα Μάγκες

Στο σημερινό παιχνίδι είδαμε όσα θέλαμε και όσα περιμέναμε να δούμε. Συγκεκριμένα είδαμε έναν ψυχωμένο Πανιώνιο να κυνηγάει σκυλίσια κάθε μπαλιά, να διεκδικεί τη νίκη κόντρα στον πρωτοπόρο και μάλιστα παίζοντας με 10 παίκτες για περίπου 80’. Χάσαμε σπουδαίες ευκαιρίες, είχαμε ένα απίστευτο δοκάρι με τον Μπάλαμπαν ( ο οποίος έχει αρχίσει να ανεβαίνει πολύ), ενώ με λίγη προσοχή στο τελικό σουτ ή με μια πάσα στον ακάλυπτο Ριέρα ο Κούμο θα μπορούσε να γίνει ο ήρωας του αγώνα. Η συνολικά πολύ καλή εικόνα της ομάδας είναι ένα επίτευγμα του κου Φερέρα. Υπάρχει και «όμως» παρακάτω…

Είδαμε επίσης έναν διαιτητή με χειρουργική ειδικότητα που στέρησε τις ελπίδες του Πανιωνίου και δεν σεβάστηκε τον κόπο των παικτών μας. Τηλεοράσεις, πρόεδροι και λοιποί συγγενείς έπαιξαν τον συνηθισμένο ρόλο τους. Όλοι είδαν οφσάιντ στο τετ α τετ του Γουνδουλάκη, κανείς όμως δεν είδε τη γραμμή στο χορτάρι. Όλοι είδαν καθαρή εκκίνηση πριν από την φάση του πέναλτι, κανείς όμως δεν μας έδειξε τη μπάλα να φεύγει από τα πόδια του παίκτη του Παναθηναϊκού. Κανείς δεν ασχολήθηκε με το επικίνδυνο και αντιαθλητικό παιχνίδι του Π.Α.Ο το οποίο ανέχθηκε ο διαιτητής, της βουτιές του Καραγκούνη και το δολοφονικό χτύπημα στον Εστογιανώφ.

Όμως το παιχνίδι δεν χάθηκε μόνο από τη διαιτησία. Ο κος Φερέρα που πράγματι παρουσίασε ένα αξιόμαχο σύνολο είναι ο ίδιος που με επιλογές του έβλαψε την τελική προσπάθεια. Συγκεκριμένα: Στο παιχνίδι αυτό σαφέστατα και είχε θέση ο Ανδριόλας. Θεωρώ ότι ένας αρκετά καλός τερματοφύλακας την είχε τη φάση του δεύτερου γκολ του Παναθηναϊκού, ενώ και το πέναλτι δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο.

Τραγικό λάθος η χρησιμοποίηση του μοιραίου Όμο στην βασική ενδεκάδα, όταν θα έπρεπε να αντιμετωπίσει παίκτες όπως ο Σισέ και ο Σαλπιγγίδης. Ήταν τραγικό λάθος η καθυστέρηση εισόδου στο παιχνίδι του Λάτκα, ο οποίος θα έπρεπε να μπει με τη σέντρα. Ήταν ατυχέστατη έμπνευση η ολιγόλεπτη χρησιμοποίηση του Καστελιόνε ως κεντρικού αμυντικού. Για άλλη μία φορά ο Λάτκα εξέθεσε ανεπανόρθωτα τον προπονητή του, καθώς με την παρουσία του έδεσε η άμυνα της ομάδας, κέρδισε όλες τις εναέριες μονομαχίες και ήταν ιδιαίτερα απειλητικός στα στημένα. Ο κος Φερέρα αν και δεν είχε να χάσει τίποτα καθυστέρησε χαρακτηριστικά να βάλει τον Εστογιανώφ. Πολύ μεγάλο λάθος.Και τα λάθη συνεχίζονται. Η είσοδος του Εστογιάνωφ σημαίνει ρίσκο. Άσε χρυσέ μου άνθρωπε στον αγώνα τον Φανούρη που είχε προσφέρει πολλά και βγάλε τον Νικολάου μια που ρισκάρεις και βάζεις τον Φαμπιάν στα τελευταία δέκα λεπτά.

Αν ο κος Φερέρα παρουσιάσει μια τόσο καλή ομάδα και αφού εγκαταλείψει και τις τελευταίες εμμονές του, έχουμε ελπίδα να δούμε κάτι καλό φέτος, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα ενισχυθούμε ουσιαστικά τον χειμώνα.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι προσωπικά διαφωνώ κάθετα με το ύφος και την φρασεολογία της ανακοίνωσης της ομάδας. Ήταν πρόχειρη και έδωσε λαβή για σχόλια που τελικά απέφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα από τον αρχικό σκοπό της.