Νέα χρονιά (επετειακή), νέα εμφάνιση (αυτή η περίεργη), τόσα χιλιόμετρα ταξίδι (και με τα προβλήματα στα Τέμπη), ευνοϊκές συνθήκες ( καθώς θα αντιμετωπίζαμε έναν ΠΑΟΚ με σημαντικές ελλείψεις) και ούτε που μας κατάλαβαν.Αν εξαιρέσω τα πρώτα πέντε- δέκα λεπτά του παιχνιδιού, σε όλο τον υπόλοιπο αγώνα αναρωτιόμουν τους στόχους της ομάδας μας στην Τούμπα.
Σίγουρα δεν είχαμε πάει να κερδίσουμε. Ακόμη πιο σίγουρα δεν μπορούσαμε να παίξουμε με αιφνιδιασμούς, γιατί όπως έγινε σε κάθε παιχνίδι που ηττηθήκαμε, χάσαμε εύκολα το κέντρο ( είναι γνωστό ότι στερούμαστε και της καλής πάσας) ενώ για άλλη μία φορά οι επιθετικοί μας ήταν καλά μαρκαρισμένοι. Έλειπε και ο Λόλο…
Ίσως ο σκοπός μας ήταν να κρατήσουμε το μηδέν. Όνειρα χειμερινής νυκτός, καθώς αυτό δεν το έχουμε καταφέρει σε πιο εύκολες έδρες…Δεν έχουμε και την άμυνα που τρώει σίδερα (άντε να ‘ρθει ο καράφλας μπας και δούμε Θεού πρόσωπο).
Έχω την εντύπωση πως έχουν αρχίσει πολλές ομάδες να διαβάζουν καλά το παιχνίδι μας και σίγουρα τα αποτελέσματα από το δεύτερο ημίχρονο του παιχνιδιού στη Λάρισα μέχρι και σήμερα δεν είναι τυχαία. Η ομάδα φωνάζει και ότι βρίσκεται σε αγωνιστική πτώση και ότι χρειάζεται ενίσχυση.
Τα καλά νέα: Κώστας Ανδριόλας. Έντεκα έπαιξαν, ένας ξεχώρισε. Μεγάλη μαγκιά να αποκρούεις πέναλτι στην Τούμπα, ιδίως όταν αυτό έχει προέρθει και από ένα ηλίθιο χέρι του Λάτκα. Ο παραγκωνισμένος τερματοφύλακάς μας, δικαιώνει και την τελευταία λέξη που έχουμε γράψει ένα ολόκληρο χρόνο γι’ αυτόν.
Τα άσχημα νέα: εξακολουθούμε να μην έχουμε έναν άνθρωπο να κρατήσει τη μπάλα στο κέντρο και να δώσει μια πάσα της προκοπής. Έστω ότι δεν θέλουμε να κάνουμε ούτε μία μεταγραφή. Ας επιστρέψει τουλάχιστον ο Κοιλιάρας. Διαφορετικά μιλάμε για αυτοκτονία. Εδώ και δύο χρόνια έχουμε βρει τον τρόπο να χύνουμε την καρδάρα με το γάλα...Γιατί αυτή η ομάδα που όντως έχει προοπτικές δείχνει να μένει αβοήθητη.
Τα συνηθισμένα: Μία από τα ίδια η διαιτησία. Μας ευνοεί στα ανούσια, μας αδικεί στα σημαντικά και επιτρέπει στους αντιπάλους μας το σκληρό παιχνίδι. Ο κος Δαλούκας είδε το πέναλτι του Λάτκα αλλά όχι το χέρι του Γκαρσία. Μας φιλοδόρησε με ένα σωρό κίτρινες, αλλά άφησε ατιμώρητο το σκληρό παιχνίδι και τις βουτιές των ΠΑΟΚτζίδων. Το πρόβλημα με την διαιτησία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ανακοινώσεις αλλά με την καλή και σοβαρή παρουσία της ομάδας. Πρέπει να μας σεβαστούν και οι αντίπαλοι και οι διαιτητές.
Θεωρώ ότι ο κος Φερέρα δεν διάβασε σωστά το παιχνίδι και για άλλη μία φορά άργησε να αντιδράσει. Την αλλαγή στο 80 φεύγα όταν χάνουμε και όταν η ομάδα φανερώνει από το πρώτο ημίχρονο τα προβλήματά της ειλικρινά δεν τις καταλαβαίνω. Τουλάχιστον ζήσαμε να δούμε τον Κούκετς και παραλίγο να βλέπαμε τον Λουκίνα, ο οποίος θα είχε να το λέει στο σχολείο (χαριτολογώ).
Δεν είχα την αξίωση να δω τον Πανιώνιο να κερδίζει στην Τούμπα (το ότι το ήθελα ή ότι το θεωρούσα δυνατό είναι άλλο θέμα). Θεωρώ όμως ότι απέναντι στον σημερινό ΠΑΟΚ ο σοβαρός Πανιώνιος μπορούσε να διεκδικήσει άνετα την ισοπαλία. Συνεχίζουμε στο Παγκρήτιο, με βελτιωμένη ελπίζω παρουσία και απόδοση.