Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010

ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ και ΚΡΕΑΤΟΠΙΤΑ


Το μέτρο της μη χορήγησης εισιτηρίων σε ομάδες του ΠΟΚ με βρίσκει κάτι παραπάνω από σύμφωνο.

Από παλιά, σε τέτοια παιχνίδια, ζούσαμε το φαινόμενο να είμαστε φιλοξενούμενοι στο ίδιο μας το γήπεδο. Προς τιμή της η Π.Α.Ε Πανιώνιος δεν χορηγεί εισιτήρια χάνοντας από τα έσοδα που θα εξασφάλιζε η παρουσία των φιλοξενούμενων, οι οποίοι είθισται να καταβάλουν ιδιαίτερα υψηλό εισιτήριο.

Στα πλαίσια αυτά έχουν ληφθεί πολλά και σωστά μέτρα αποτροπής των φιλάθλων του ΠΟΚ. Στο τελευταίο παιχνίδι όμως με ομάδα του ΠΟΚ διαπιστώσαμε όλοι ότι η μαθητική κερκίδα στην θύρα 1 είχε απρόσμενα πολύ κόσμο. Επειδή αδυνατώ να πιστέψω ότι όλοι αυτοί ήταν Πανιώνιοι μαθητές και αθλούμενοι στον Πανιώνιο που έτυχε να συρρεύσουν στο γήπεδο στο συγκεκριμένο παιχνίδι, θεωρώ ότι μάλλον ήταν φίλαθλοι (παιδιά και γονείς) του Ολυμπιακού.

Οι συγκεκριμένοι ήταν πολύ ήσυχοι και δεν δημιούργησαν το παραμικρό πρόβλημα. Είναι γεγονός όμως ότι έχει δημιουργηθεί ένα ρήγμα στην ασφάλεια. Κι αν χθες δεν δημιουργήθηκε το παραμικρό, δεν ξέρουμε τι θα γίνει αύριο.

Επειδή τα θέμα ασφάλειας είναι καλό να τα επιλύεις άμεσα, εντοπίζω το συγκεκριμένο θέμα, επειδή θεωρώ ότι η με οποιονδήποτε τρόπο παρακολούθηση του αγώνα από οπαδούς του ΠΟΚ μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα και στην δική μας ομάδα, διότι είναι απρόβλεπτη η συμπεριφορά τους.

Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010

ΠΑΣ - ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 2-3

Το συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν μια μικρογραφία της χρονιάς. Ενθουσιασμός – απογοήτευση – ελπίδα. Μια όμορφη Κυριακή και για εμάς ύστερα από πολύ καιρό. Η ομάδα στα πρώτα 20-25 λεπτά έδειξε μεγάλο πάθος στον βούρκο των Ζωσιμάδων. Είχε θέληση για τη νίκη και ευτύχισε να πετύχει δύο πανέμορφα τέρματα με τους Τσότσαλιτς και Σίτο Ριέρα. Ο ΠΑΣ αντέδρασε και μέχρι το ημίχρονο είχε καταφέρει να φέρει στα ίσια το παιχνίδι χάρη στα γκολ του Μενδρινού (μεγάλη αστοχία η μη απόκτηση του συγκεκριμένου παίκτη από τον Πανιώνιο) και το αστείο πέναλτι του Μπακαγιόκο. Τη φάση αυτή θα περιμένω να την δω και το βράδυ, για την ώρα όμως θεωρώ τον καταλογισμό του συγκεκριμένου πέναλτι τουλάχιστον αυστηρή διότι είναι αδύνατον να έχει πρόθεση ανατροπής του οποιοσδήποτε από τους παίκτες του Πανιωνίου. Σε κάθε περίπτωση όμως η συγκεκριμένη φάση ήταν μια άστοχη ενέργεια του κατά τα άλλα πολύ καλού Ανδριόλα, ο οποίος δεν είχε κατά την ταπεινή μου άποψη κανένα λόγο να βρίσκεται στο συγκεκριμένο σημείο. Το γλολ της νίκης το πέτυχε ο άξιος αρχηγός Γιάννης Μανιάτης και μας έδωσε μια τεράστια βαθμολογική ώθηση, ιδίως αν συνυπολογίσουμε και το μεγάλο διπλό του Πανθρακικού στη Λάρισα.

Για άλλη μία φορά ο Παράσχος χρησιμοποίησε εξαιρετικά το υλικό της ομάδας, έβαλε παίκτες αγωνιστές και πήρε το πρώτο του τρίποντο, που είναι γεγονός ότι άξιζε από καιρό. Ανάμεσα σε παίκτες που έδειξαν εξαιρετική δύναμη και πάθος είναι δύσκολο να επιλέξεις τον καλύτερο.

Η προτίμησή μου είναι ο Τσότσαλιτς. Πέτυχε ένα σπουδαίο γκολ στην πρώτη του εμφάνιση και μάλιστα σε ένα κρίσιμο παιχνίδι. Το τέρμα του ανέβασε την ψυχολογία όλης της ομάδας και θεωρώ ότι ήταν καταλυτικό για την εξέλιξη του αγώνα. Ο νεαρός ήταν εξαιρετικός. Απέδειξε ότι δεν είναι επένδυση για το μέλλον αλλά μπορεί να βοηθήσει άμεσα και επιπλέον ότι άξιζε πολύ περισσότερα χρήματα από τις 70.000 ευρώ που απαιτήθηκαν για τη μεταγραφή του. Οι Γιόνσον και Τσότσαλιτς απέδειξαν ότι με καλό σκάουτιγκ και λίγα χρήματα μπορεί ο Πανιώνιος να αποκτήσει παίκτες που κυριολεκτικά να τρώνε σίδερα.

Μετά από όλα αυτά περιμένουμε με ανυπομονησία το παιχνίδι με τον Π.Α.Ο. Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, έχουμε καλή ψυχολογία και πάμε να χτυπήσουμε το παιχνίδι. Όχι άλλο πάρτι τίτλου στη Νέα Σμύρνη. Θα προηγηθεί το μεγαλύτερο Παγκόσμιο που έχει διοργανωθεί μέχρι σήμερα. Σας παρακαλώ να ξεκινήσετε τις δηλώσεις συμμετοχής από σήμερα.

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ - ΚΑΒΑΛΑ 1-2

Μια πολύ αξιόλογη και οργανωμένη ομάδα όπως η Καβάλα δικαιούται να προχωρήσει στον θεσμό του Κυπέλλου και γιατί όχι να κατακτήσει και το τρόπαιο. Η φετινή Καβάλα είναι όσα ευχόμασταν να είναι η δική μας ομάδα. Πληθώρα πολύ ποιοτικών παικτών σε όλες τις γραμμές, αγωνιστική πειθαρχία, ταχύτητα, εκτελεστική δεινότητα, πολύ καλοί προπονητές.Επιπλέον πήρε φαλάγγι όλες τις κορυφαίες ομάδες. Το όνειρο κάθε Πανιώνιου. Ναι το άξιζε περισσότερο.

Τι μας έδειξε η Καβάλα απ’ όλα αυτά σήμερα; Όλα. Σε δείγμα, αλλά τα πάντα. Καλό κοουτσάρισμα, ταχύτητα, τέχνη, δύναμη, αξιοποίηση και της μισής ευκαιρίας. Τις λίγες φορές που η ομάδα της Καβάλας βγήκε στον αιφνιδιασμό καρδιοχτηπήσαμε. Η μπάλα έφτανε στην περιοχή μας σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Δύο ευκαιρίες δύο γκολ και δικαίωση του νόμου του ποδοσφαίρου.

Από την άλλη μεριά ο Πανιώνιος ήταν μετά από πολύ καιρό φιλότιμος, μάτωσε το παιχνίδι, προσπάθησε πολύ, είχε και ατυχίες, αλλά τελικά δεν ήταν καθόλου ουσιαστικός.

Προηγηθήκαμε, είχαμε την ευκαιρία σε δύο καταπληκτικές ευκαιρίες του Μπόσκο να τελειώσουμε το παιχνίδι, όμως λυπάμαι πολύ που το λέω, αλλά και στις δύο περιπτώσεις ο Κροάτης επιθετικός αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων. Κάποιες φορές φέτος μας έδειξε δείγματα του ταλέντου του, κάποιες άλλες όμως (και είναι μέχρι στιγμής οι περισσότερες) δεν δικαίωσε το όνομα, την ιστορία του αλλά και τις ελπίδες μας. Μας στοίχισε πολύ η μη είσοδος του Κούκετς από το πρώτο ημίχρονο αλλά και η αποβολή του Λάτκα, η οποία ήταν αν μη τι άλλο αχρείαστη.

Το θέμα δεν είναι αν αποκλειστήκαμε ή όχι από το Κύπελλο. Η ομάδα δεν κατάφερε να ανεβάσει την ψυχολογία της, κουράστηκε εν όψει μάλιστα του κρίσιμου παιχνιδιού με τα Γιάννενα, έχασε τον Λάτκα για άλλη μία αγωνιστική και ίσως και τον Ριέρα, που ελπίζω να μην έχει κάτι σοβαρό.

Αυτό που κερδίσαμε είναι τον Πρόεδρό μας. Και μόνο η παρουσία σου Πρόεδρε αρκεί (ήσουν και στη σωστή θύρα μάλιστα). Την έχουμε μεγάλη ανάγκη. Συνεχίζουμε.

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010

O φόβος του πέους είναι για τις παρθένες!!!


Κάτι που έχω ως άνθρωπος είναι ότι μου αρέσει να βρίσκω κάτι καλό ακόμη και σε κάτι τραγικό ή τέλος πάντων δυσάρεστο. Αυτό είναι κάτι που έχω εφαρμόσει πρώτα στον εαυτό μου και μετά στους άλλους και νομίζω ότι αποφορτίζει καταστάσεις

Στα πλαίσια αυτά και επειδή επειδή είναι καλό να προσέχουμε για να έχουμε ας δούμε ποιες ομάδες θα καλούμασταν να αντιμετωπίσουμε στην Β’ Εθνική σε περίπτωση που το πρωτάθλημα αυτό τελείωνε σήμερα και παράλληλα υποβιβαζόμασταν.
Έχουμε και λέμε:

1.Εθνικός Αστέρας: Κοντά, φιλόξενο περιβάλλον και ενδιαφέρουσες ταβέρνες. Τσομπανάκος και τα ουζερί γύρω από την πλατεία της Καισαριανής. Ψώνιο!!!
2.Διαγόρας και Ρόδος. Παραλίες, μπαράκια, αλλοδαπές γκόμενες στο νησί με τη μεγαλύτερη ηλιοφάνεια στην Ελλάδα. Καλύτερα και από πενταήμερη.Παγκόσμιο στο Φαληράκι και τα μυαλά στα κάγκελα!!!
3.Παναιτωλικός: Έχω μια ιδιαίτερη απέχθεια για το Αγρίνιο, τρελαίνομαι όμως για το κοκορέτσι τους..
4.Δόξα Δράμας. Μακρινό ταξίδι, πόλη χωρίς ίχνος νυχτερινής ζωής. Ευτυχώς που η Ξάνθη είναι σχετικά κοντά.Μου αρέσει η Σταυρούπολη και το Φρακτό.
5.Αγροτικός Αστέρας. Ουδέν Σχόλιο.
6.Πιερικός.Ωραία εκδρομή στα χωριά κοντά στο Λιτόχωρο. Υπάρχει και ένα πρότυπο χωριό και ο πάντα ενδιαφέρων Όλυμπος. Κοντινές εκδρομές προς Βέροια, Λουτρά Αριδαίας, και ασφαλώς Θες/νικη. Στην παραλία της Κατερίνης η κυρίες μπορούν να ψωνίσουν πολύ καλά και φθηνά δερμάτινα.
7.Πανσερραικός. Προσκύνημα στην πρώτη Σερρών (μάλλον μόνος μου θα το κάνω) και ξενάγηση στα κατατόπια από τον πολύ Jamie Poursas. Groovy baby.
8.Αναγέννηση Καρδίτσας. Λίμνη Πλαστήρα. Θα προτιμήσω Τρίκαλα.
9.Θρασύβουλος.Σταθερή αξία στο παϊδάκι.Έχω αγοράσει και ένα καινούργιο πουπουλένιο μπουφάν, οπότε όλα Ο.Κ
10.Αν μαζί με εμάς πέσει ο Πανθρακικός, η Ξάνθη και ο Λεβαδειακός θα είναι η καλύτερή μου. Αθάνατο σουβλάκι, Αθάνατη Γκατζολία.

Απορώ τι τη θέλουμε τη super League!!!

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

Πειράζει που δεν ξενερώνουμε ποτέ;;;

Πως αντιμετωπίζεις μια κατάσταση που όλοι μα όλοι έχουν δίκιο αλλά παράλληλα έχουν φταίξει στον βαθμό που τους αναλογεί για τη δημιουργία ενός αδιεξόδου;

Ο μόνος τρόπος που αντιλαμβάνομαι είναι ο απλούστερος και ο πιο ενστικτώδης. Γιατί ο άνθρωπος υπάρχει όσο διατηρεί το αίσθημα της αυτοσυντήρησης. Γιατί ο ίδιος ο Πανιώνιος υπάρχει όσο δεν το βάζει κάτω.

Δεν με ενδιαφέρει το μέλλον του Πανιωνίου χωρίς τον κο Τσακίρη. Δεν το φοβάμαι γιατί τα πιο πολλά χρόνια τα έχω ζήσει χωρίς εκείνον.

Δεν με φοβίζει αν κάποιοι κερδίσουν από την ομάδα ή έστω βγάλουν το πολυπόθητο γι αυτούς μεροκάματο. Πάντα συνέβαινε.

Δεν με φοβίζει ο Πανιώνιος χωρίς τους συγκεκριμένους μεγάλους ή ανερχόμενους παίκτες. Γιατί πάντα βγάζαμε και πάντα μας έφευγαν. Όμως ο πραγματικοί Πανιώνιοι ήταν όσοι θεωρούνταν γραφικοί όσο έπαιζαν.

Δεν φοβάμαι τον υποβιβασμό γιατί τον έχω ξαναζήσει.

Δεν φοβάμαι τη μιζέρια γιατί στα τόσα χρόνια οι καλές στιγμές ήταν λίγες αλλά ανεξίτηλες.

Δεν με φοβίζει αν θα χαλάσει η φιέστα των 120 ετών. Είμαστε η ζωντανή ιστορία του Ελληνικού αθλητισμού και αυτό δεν αλλάζει από μια κακή χρονιά.

Αυτό που με φοβίζει είναι όταν ξεχνάμε ποιοι είμαστε και γιατί υποστηρίζουμε αυτή τη συγκεκριμένη ομάδα. Πάνω απ’ όλα είναι η περηφάνια μας και το φιλότιμό μας.

Ας στηρίξουμε την ομάδα. Ας βοηθήσουμε τους παίκτες να αποβάλουν το άγχος τους και να μας δείξουν αυτό που πραγματικά μπορούν.

Την Τετάρτη δεν νοείται να υπάρξει φίλος του Πανιωνίου που να μην έρθει στο γήπεδο. Και πρώτος απ’ όλους ο Πρόεδρος. Στην πρώτη σειρά των επισήμων. Για να τον βλέπουμε και να μας βλέπει.

Όποιος θέλει και όποιος μπορεί ας αναλάβει τις ευθύνες του. Ο Πρόεδρος να σταθεί στην ομάδα, ο προπονητής να την προετοιμάσει καλά. Οι παίκτες να ματώσουν τη φανέλα. Εμείς, ως φίλαθλοι μπορούμε και πρέπει να είμαστε εκεί και να υποστηρίξουμε την ομάδα.

Κι αν τα πράγματα δεν πάνε καλά; Θα γράψουμε και αυτή της κατάσταση εκεί που γράψαμε και όλες τις προηγούμενες. Γιατί εμείς δεν ξενερώσαμε ποτέ...Γιατί εμείς θα είμαστε στο Ναό όταν κάποιοι άλλοι θα έχουν φύγει. Γιατί εμείς δεν είμαστε στο γήπεδο για τις επενδύσεις και τα συμβόλαια. Αλλά γι αυτό το σήμα που κάποιοι έχουν την τρελή τύχη να υπηρετούν, χωρίς να έχουν αντιληφθεί το μέγεθός του.

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010

Πανιώνιος - Ηρακλής 0-0

Για το συγκεκριμένο παιχνίδι θα ήθελα να πω ελάχιστα. Όταν αδυνατείς να κερδίσεις στην έδρας σου τον συγκεκριμένο Ηρακλή, με τις τόσες ελλείψεις, που αγωνίζεται μάλιστα με 10 παίκτες για ενάμισι ημίχρονο, τότε είσαι άξιος της μοίρας σου. Ειλικρινά δεν ξέρω που πρέπει να πιστέψουμε και τι ακριβώς πρέπει να αλλάξει στην ομάδα. Η ομάδα πέφτει…

Στο τέλος της χρονιάς θα έχουμε έναν καλό πρόεδρο, ένα πολύ καλό ρόστερ, έναν σωστά εκτελεσμένο προϋπολογισμό και μια ομάδα τσαλακωμένη να γιορτάζει τα 120 χρόνια προσφοράς την στον Ελληνικό αθλητισμό. Είναι πολύ πικρό το ποτήρι που πίνουμε φέτος.


Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

Ελευθερία - Ισότης - Αδελφότης...Εδώ είναι Βαλκάνια

Τις προηγούμενες ημέρες όλοι μας γίναμε μάρτυρες τεράστιων αυθαιρεσιών. Ο πρόεδρος της ομάδας μας προπυλακίστηκε από οπαδούς του Ατρόμητου, οι οποίοι δεν δίστασαν να πετάξουν καθίσματα στον αγωνιστικό χώρο και να συγκρουστούν με τις Αστυνομικές δυνάμεις. Τιμολόγιο; 20.000 ευρώ. Τόσο κοστίζει στην Ελλάδα η οπαδική αλητεία. Στο πρώτο βέβαια υβριστικό σύνθημα που ακούγεται στη Νέα Σμύρνη, η ταρίφα είναι γνωστή. 8.000 ευρώ. Το σύνολο σχεδόν των εισπράξεων.

Οι ομορφιές του προέδρου του Ατρόμητου που πυροδότησαν τα επεισόδια κόστισαν φθηνότερα. Μόλις 5.000 ευρώ. Τόσα δεν θα έδινε για λουλούδια σε δευτεροκλασάτο μπουζούκι.Κάνεις το κομμάτι σου, κάνεις και τον Ζορό και όλα αυτά για 5 χιλιάρικα. Τζάμπα!!! Αν βέβαια ήταν απλός οπαδός θα είχε φάει οκτώ μήνες άνευ αναστολής και θα βρίσκονταν αυτή τη στιγμή σε κάποιο ευαγές ίδρυμα. Αυτή η αστυνομία βέβαια δεν μπόρεσε να συλλάβει κανέναν στο Περιστέρι. Μπόρεσαν όμως να συλλάβουν εκείνο τον φουκαρά φίλαθλο του Ηρακλή που μεθυσμένος χαστούκισε τον τερματοφύλακα του Άρη. Από την πόρτα και στην κλούβα. Εύκολα και γρήγορα.

Και μετά σου λέει ότι προσπαθούμε να καταπολεμήσουμε τη βία από τα γήπεδα. Ήθελα να ήξερα ποιος είναι τελικά ο μεγαλύτερος αλήτης. Εκείνος που ασχημονεί ή αυτός που επιβάλει τα γελοία πρόστιμα; Ο οπαδός ή αυτός που μπορεί να κάνει διαφορετική εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου ανάλογα με το όνομα του κατηγορούμενου;

Το Ελληνικό κράτος διά του αρμόδιου υπουργού του αποφάσισε την απαγόρευση μετακίνησης των οπαδών. Κανείς δεν αντέδρασε κι ας παραβιάζονται θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος με τη συγκεκριμένη απόφαση. Τα δικαίωματα βτης ελεύθερης μετακίνησης και του συνέρχεσθαι τα έχει καταργήσει μόνο η χούντα.

Φαίνεται όμως ότι οι διατάξεις αυτές δεν μπορούν να ξεφύγουν από την γενικότερη γελοιότητα. Οι εκατοντάδες οπαδοί του Άρη στα πηγάδια δεν είναι Έλληνες πολίτες; Δεν τους πιάνει η απαγόρευση μετακίνησης; Δεν υπήρχαν; Ήταν οφθαλμαπάτη; Κι ας μη μου πει κανείς ότι αυτοί δεν μετακινήθηκαν αλλά ήταν Ξανθιώτες, γιατί η ουσία της διάταξης είναι η μη παρουσία αντιπάλων στα γήπεδα.

Τελικά στην Ελλάδα οι επαχθείς νόμοι εφαρμόζονται επαχθώς στους αδύναμους και παρακάμπτονται πλήρως στους ισχυρούς.Σε ένα τέτοιο περιβάλλον ο Πανιώνιος δεν πρέπει να μένει απαθής προβάλλοντας την Πανιώνια διαφορετικότητα. Πρέπει να παλεύει με νύχια και δόντια για να μην παίζονται παιχνίδια στη δική του πλάτη.