Αθάνατος στις καρδιές όλων!!!

20 Απριλίου 2010. Μία ημέρα που θα θυμόμαστε όλοι. Μία ημέρα κατά την οποία η οικογένεια του Πανιωνίου έχασε ένα σημαντικό μέλος της. Σήμερα, νωρίς το πρωί, έφυγε από τη ζωή ο τέως Πρόεδρος της ΠΑΕ Πανιώνιος Μιχάλης Σταματελάτος.

Ο Μιχάλης Σταματελάτος ήταν ένα παιδί του Πανιωνίου και αγαπούσε τον σύλλογο όσο τίποτε άλλο. Όραμα του ήταν ο μεγάλος και αυτοδύναμος Πανιώνιος. Ο ίδιος πλήρωσε πολύ ακριβά αυτή την αγάπη και το όραμα που είχε για την ομάδα της καρδιάς του. Γι αυτό εξάλλου θα μείνει στην ιστορία του συλλόγου ως ένας παράγοντας που πρόσφερε στον Πανιώνιο με αυτοθυσία και περίσσια δύναμη.

Ο Πανιώνιος ΓΣΣ ΠΑΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια προς την οικογένεια του εκλιπόντος και ανακοινώνει ότι προς τιμή του θα ονομασθεί η Θύρα 4 του γηπέδου σε «Θύρα Μιχάλη Σταματελάτου»

* Η νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί αύριο Τετάρτη 21 Απριλίου και ώρα 16:30 στον Ιερό Ναό Αγίας Φωτεινής Νέας Σμύρνης.

Χρειαζόμαστε ακόμη και τη δεκάρα...

Ένα, ίσως το μοναδικό, μειονέκτημα των blog είναι ότι δεν έχουν πρόσβαση στην πρωτογενή πληροφόρηση, αλλά είναι αναγκασμένα να σχολιάζουν ειδήσεις που έχουν δημοσιευθεί. Από εκεί και πέρα είναι θέμα της συνείδησης του καθενός να προσπαθεί να προσεγγίσει την είδηση αλλά και να την σχολιάσει κατά το δυνατόν αντικειμενικότερα.

Ο μεγαλύτερος φόβος μου, όταν άρχισα να συνειδητοποιώ ότι το blog μου είχε κάποια απήχηση, ήταν αν ο σχολιασμός μου θα ήταν αντικειμενικός και δίκαιος, επειδή ακριβώς δεν ήξερα πρόσωπα και πράγματα στον Πανιώνιο. Ήμουν και είμαι κατά βάση φίλαθλος, μακριά από κλίκες, τυροπιτάδες και μικροσυμφέροντα.

Ως φίλαθλος, ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα για την αγωνιστική κατάσταση της ομάδας. Σε περιβάλλον βέβαια επαγγελματικού αθλητισμού η αγωνιστικό εικόνα βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τα οικονομικά της ομάδας. Ιδίως όταν η ομάδα έχει έναν και μοναδικό χρηματοδότη (και όσο μπορώ να καταλάβω ιδιαίτερα τίμιο).

Ο καλύτερος τρόπος να βλέπεις το μέλλον ή το παρόν είναι μέσα από το παρελθόν. Γιατί τότε καταλαβαίνεις πράγματα που ενδεχομένως δεν είχες μετρήσει σωστά ή επειδή θα καταφέρεις με την πείρα που σου χάρισε ο χρόνος να αποκρυπτογραφήσεις το παρόν.

Μια που η χρονιά ήταν περίεργη, ανέτρεξα στην πλέον σημαντική δήλωση αυτής. Πρόκειται για τη δήλωση που είχε κάνει ο Πρόεδρος της ομάδας μετά από το παιχνίδι με τον Αστέρα. Δεν ήταν μια απλή δήλωση, αλλά μια ιστορική αναδρομή, που μάλλον είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

Σας προτρέπω να την ξαναθυμηθείτε (http://www.panionios.gr/default.asp?pid=55&la=1&artid=17451&catid=5)

Για την ώρα θα κρατήσω ένα κομμάτι της, το οποίο αφορά στον χρόνο όπου ο κος Τσακίρης ανέλαβε την διοίκηση της ομάδας. Αναφέρει: «…Εν πάση περιπτώση, φθάσαμε στο φιάσκο της συνεδρίασης του Δ.Σ. τον Δεκέμβριο του 2008, όπου παραιτήθηκε ο κ. Γαλλής και εξελέγη πρόεδρος ο κ. Μαυρόπουλος. Τα γεγονότα αυτά ήταν ενάντια με τις επιθυμίες μου. Η παρέμβασή μου ήταν μονόδρομος και την είχα και προαναγγείλει άλλωστε σε περίπτωση που θα παραιτείτο είτε ο κ. Γαλλής, είτε οποιοδήποτε άλλο μέλλος του ΔΣ. Πίστευα ότι μόνο γύρω από το πρόσωπό μου θα μπορούσε να επέλθει ενότητα και σεβασμός παικτών και φιλάθλων απέναντι στην διοίκηση. Παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζω τις αδυναμίες μου, όπως βλέπετε, μέχρι και τώρα θεωρώ σωστή εκείνη την απόφαση.

Αναλαμβάνοντας λοιπόν τη διοίκηση της ΠΑΕ τότε, θεωρούσα τα κακώς κείμενα που παρέλαβα ότι οφείλονταν σε άλλους. Ανακάλυψα πάρα πολλά τραγικά λάθη στην κατάσταση που κληρονόμησα (48 επαγγελματικά μακροετή & οικονομικά «βαριά» συμβόλαια, 37 δανεικοί παίκτες, συμβόλαια μη κατατεθειμένα στην ΕΠΟ, οικονομικές σπατάλες στην διαχείριση, ανύπαρκτο σύστημα σκάουτιγκ, υποδομές κοντά στο μηδέν, απουσία εσωτερικού κανονισμού, κακό κλίμα, απειθαρχία, χαλαρότητα, κλπ, κλπ). Παρά το γεγονός ότι απομάκρυνα σχεδόν όλους όσους είχαν ευθύνες για όλα αυτά, δεν ήθελα να κάνω καμία δήλωση πριν το τέλος της σαιζόν και εργάστηκα αθόρυβα προσπαθώντας να συγυρίσω την ΠΑΕ.».

Όταν είχα διαβάσει την ανακοίνωση δεν μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η φράση «οικονομικές σπατάλες» καθώς θεώρησα ότι είχαν να κάνουν με το μεγάλο ρόστερ ή τέλος πάντων λιγότερο καλή διαχείριση κάποιων οικονομικών θεμάτων.

Το Σάββατο όμως διάβασα στον Π.Κ ένα άρθρο – απάντηση του φόρουμ το οποίο αναφέρονταν σε μια οικονομική τρύπα μεγάλου μεγέθους (το μέγεθος της οποίας απ’ ότι αναφέρονταν δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς). Αν και δεν κατονομάζεται ο υπαίτιος ή έστω ο κυρίως ύποπτος (και ασφαλώς ο καθένας μπορεί να κάνει τις δικές του υποθέσεις), εντούτοις καθίσταται σαφές από τα συμφραζόμενα (τουλάχιστον εγώ έτσι το αντιλαμβάνομαι) ότι αναφέρεται σε χρονική περίοδο που ταυτίζεται με την παραπάνω δήλωση του Προέδρου. Η οικονομική σπατάλη είναι έννοια που διαφέρει κατά πολύ από την μαύρη τρύπα, γιατί είναι προφανές ότι στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για οικονομική ζημία της ομάδας ακόμη και από κακούς χειρισμούς που έγιναν καλόπιστα, ενώ στη δεύτερη περίπτωση μιλάμε για οικονομική ζημία της ομάδας προς όφελος κάποιου.

Χωρίς να πω πολλά θα ήθελα να θέσω μερικά ερωτήματα. Υπήρξε άνθρωπος που δημιούργησε οικονομική τρύπα στον Πανιώνιο; Αν ναι γιατί δεν βρέθηκε στο γραφείο του Εισαγγελέα; Ασφαλώς και δεν με ενδιαφέρει ο τρόπος που ο κος Τσακίρης διαχειρίζεται το πορτοφόλι του. Ενδιαφέρομαι όμως να μάθω εάν η οικονομική αυτή τρύπα έβλαψε αγωνιστικά την ομάδα, καθώς από τότε ακολούθησαν απανωτές μειώσεις του μπάτζετ και πλήθος από πολυδάπανες πλην όμως αποτυχημένες μεταγραφές. Η οικονομική αυτή τρύπα μπορεί να συνέβαλε στην απομάκρυνση του κου Λίνεν; Μήπως τελικά υπήρξε το εξιλαστήριο θύμα μιας οικονομικής υπόθεσης; Τελικά ποιο είναι το νόημα της ύπαρξης ενός δημόσιου Πανιώνιου μέσου και ο κομπασμός για την επισκεψιμότητά του, όταν δεν ενημερώνει τους αναγνώστες του όταν έχει την είδηση; Μήπως τελικά ο καθένας έχει το ιντερνετικό μαγαζί του όχι για τον Πανιώνιο (όπως θα έπρεπε), ούτε καν για το μεροκάματο, αλλά για κάτι ακόμη πιο σοβαρό; Μήπως τελικά είχε δίκιο εκείνη η ψυχή που ασχολήθηκε με το αγαπημένο της όργανο;

Πριν λοιπόν από την διοικητική αναδιάρθρωση της ομάδας και τον πολυαναμενόμενο και χρήσιμο επαγγελματισμό, νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε μια επιχείρηση καθαρά χέρια όπου ο κάθε ένας θα λάβει αυτό που του αξίζει. Πρέπει να αποφασίσουμε αν ο καθένας μας είναι Πανιώνιος για τους λόγους του Griniaris ή για άσχετους. Ακριβώς επειδή ο πρόεδρος είναι Πανιώνιος, μάλλον πρέπει να αποφασίσει ότι δεν υπάρχει έλεος και ανοχή για ανθρώπους που τόλμησαν να απλώσουν το χέρι ακόμη και σε ένα ευρώ από το ταμείο της ομάδας. Γιατί πρόεδρε, όσο και να μην το πιστέψεις, ακόμη και τα κέρματα του ενός ευρώ παίζουν μπάλα κάθε Κυριακή μεσημέρι.

H A.E.K δεν είναι Πανιώνιος

Πριν από μερικές ημέρες διαβάσαμε τη λακωνική απάντηση της ΠΑ.Ε. Πανιώνιος «Η Α.Ε.Κ δεν είναι Πανιώνιος».

Η φράση αυτή απευθύνονταν στη διοίκηση της Π.Α.Ε Α.Ε.Κ. Χθες το βράδυ σκέφτηκα ότι η φράση αυτή είχε κι άλλους αποδέκτες. Ναι κύριε Κιντή. Η Α.Ε.Κ δεν είναι Πανιώνιος.

Γιατί λοιπόν η φράση αυτή έχει πολλούς αποδέκτες; Ο κος Κιντής προσπάθησε να εφαρμόσει στην Α.Ε.Κ ένα συγκεκριμένο μοντέλο. Πολύ σφιχτά οικονομικά. Όχι μεγάλα συμβόλαια, ανάδειξη νέων και συμπλήρωση του ρόστερ από 4 παίκτες του 1 εκ ευρώ έκαστος. Το σχέδιό του δεν εφαρμόστηκε ποτέ και αναγκάστηκε να φύγει. Σήμερα λοιπόν η συγκυρία τον βοηθά να εφαρμόσει το ίδιο ακριβώς σχέδιο στον Πανιώνιο. Γίνεται; Χρειάζεται; Θα πετύχει;

Το σχέδιο του κου Κιντή έχει τεράστιο περιθώριο ρίσκου. Πρέπει να αποδειχθούν εξαιρετικές οι μεταγραφές των έμπειρων και να αναδειχθούν άμεσα τα πιτσιρίκια. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν άμεσα (από την πρώτη αγωνιστική) και χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς ή άλλους αστάθμητους παράγοντες, γιατί απ’ ότι φαίνεται το επόμενο πρωτάθλημα θα είναι και το πλέον παρασκηνιακό.

Ασφαλώς και το σχέδιο έχει μια πολύ καλή βάση, γιατί προϋποθέτει νοικοκύρεμα της Π.Α.Ε.

Όμως ο Πανιώνιος δεν είναι Α.Ε.Κ για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχει τις τρομακτικές οικονομικές της οφειλές. Κανείς δεν μας είπε «βρείτε λύση ή βάλτε λουκέτο». Και ασφαλώς κανείς δεν μας είπε ότι η ομάδα μας θέλει γκρέμισμα και χτίσιμο από την αρχή. Έχουμε μια καλή ομάδα με ποιοτικούς παίκτες και κάποιες τρανταχτές αδυναμίες. Κλείστε με φθηνές και καλές λύσεις τις τρύπες, βρείτε ένα καλό προπονητή από ανεπτυγμένο πρωτάθλημα (κατά τη γνώμη μου της Γερμανικής σχολής – όχι φλώρους) και φύγαμε.

Από εκεί και πέρα, θέλετε να ψάχνετε για αραπάκια; Θέλετε να τα δοκιμάζετε; Θέλετε κάποιο από αυτά που θα αποδειχθεί καλή περίπτωση να υπογράψει συμβόλαιο; Κάντε το. Καλή και νοικοκυρεμένη λύση. Προς θεού όμως μην αντικαταστήσετε τους παίκτες που κάποιοι σιγομουρμουρίζουν ότι δεν κάνουν για τον Πανιώνιο, με παίκτες που είτε είναι ακόμη χειρότεροι από αυτούς, είτε θα αρχίσουν να ξεδιπλώνουν τις δυνατότητές τους όταν θα παίζεται το σκληρό πόκερ του επόμενου πρωταθλήματος. Σκεφτείτε μόνο ποιοι ανεβαίνουν και ποιοι παραμένουν και φανταστείτε τι πρόκειται να γίνει…

Ο κος Κιντής συνοδεύετε από καλή φήμη. Θέλει να πετύχει. Θέλει να αποδείξει ότι το σχέδιό του για την διάσωση της Α.Ε.Κ ήταν σωστό (και πράγματι ήταν). Ξέχασε όμως ότι πράγματι η Α.Ε.Κ δεν είναι Πανιώνιος.

Θέλουμε μετανάστες ή θέλουμε παγκόσμιο χρώμα;

Το διαρκείας για μετανάστες σε προνομιακή τιμή ήταν μια εξαιρετική ιδέα της διοίκησης του Πανιωνίου. Σε μεγάλο βαθμό μοιάζει με μια πρόταση που είχα κάνει πέρσι το καλοκαίρι, σχετικά με την ανάγκη αδελφοποίησης του Πανιωνίου με ομάδες της Βαλκανικής, της Κύπρου και της Ανατολικής Ευρώπης, προκειμένου να προσελκύσουμε φιλάθλους, αλλά και για να δημιουργήσουμε στρατηγικές συμμαχίες. Κάνοντας μια μικρή παρένθεση, πρέπει να πω ότι για την πρόταση της αδελφοποίησης – συνεργασίας ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε, σχέσης με το νούμερο ένα φυτώριο του Κυπριακού ποδοσφαίρου ομάδα της Ε.Ν.Π, υπήρξε τόσο μεγάλη αδιαφορία που πραγματικά εντυπωσιάστηκα. Το δυστύχημα είναι ότι οι πληροφορίες μου από την Κύπρο λένε ότι στο Παραλίμνι όλοι ξέρουν το θέμα και όλοι περιμένουν με λαχτάρα ένα τηλεφώνημα. Ένα τηλεφώνημα που όχι μόνο δεν κοστίζει τίποτα, αλλά μπορεί να προσφέρει πολλαπλά οφέλη σε δύο ιστορικούς συλλόγους. Κλείνει η παρένθεση.

Με μεγάλη χαρά λοιπόν πληροφορήθηκα ότι ο κος Κιντής θα είχε συνάντηση με εκπροσώπους μεταναστευτικών οργανώσεων στην Ελλάδα. Μάλιστα πολλοί από αυτούς παρακολούθησαν και τον αγώνα της ομάδας με τη Λάρισα φορώντας παραδοσιακές στολές. Μέχρι εδώ όλα καλά. Έμαθαν όμως οι μετανάστες την είδηση για το φθηνό διαρκείας; Είμαι σίγουρος πως όχι ή έστω το έμαθαν ελάχιστοι.

Διατηρώ μεγάλες αμφιβολίες για την αντιπροσωπευτικότητα των εκπροσώπων και των σωματείων εκτός αν μιλάμε για πολύ οργανωμένες κοινότητες όπως των Φιλιππινέζων.

Να μην ξεχνάμε όμως ότι οι αλλοδαποί μετανάστες δεν είναι τουρίστες, ούτε λόρδοι από την Κορνουάλη, αλλά σκληρά εργαζόμενοι άνθρωποι του μεροκάματου. Δεν έχουν ως πρώτη έννοια τη δημιουργία οργανωμένων κοινοτήτων ή τη συμμετοχή σε εσπερινά τσάγια στη λέσχη του συλλόγου τους, αλλά δουλεύουν 12 ώρες το 24ωρο, αντιμετωπίζοντας τεράστια προβλήματα.

Αν περιμένουμε να προωθηθούν τα μεταναστευτικά διαρκείας μέσω συναντήσεων με «αρμόδιους φορείς», δηλαδή κυριλέ, τότε μάλλον αυταπατόμαστε ή δεν απευθυνόμαστε σε πραγματικούς μετανάστες. Η εύκολη λύση είναι πάντα η καλύτερη. Εκδώστε φυλλάδια και αφίσες σε διάφορες γλώσσες. Όχι αργότερα, αλλά τώρα. Μοιράστε ή κολλήστε τα εκεί που πραγματικά βρίσκονται οι μετανάστες. Και σίγουρα δεν είναι στο da cappo. Ακόμη κι αν οι περισσότεροι αλλοδαποί γνωρίζουν Ελληνικά, θα πρέπει να προσκληθούν στη γλώσσα τους ( ή έστω στις αντιπροσωπευτικότερες) ως ελάχιστο δείγμα ευγένειας. Παράλληλα θα πρέπει να υπάρξουν διαφημιστικές καταχωρήσεις ή αν είναι ακριβές δημοσιεύσεις σε ξενόγλωσσες εφημερίδες.

Όποιος έχει περάσει τα τελευταία χρόνια από την Ομόνοια ή χρησιμοποιεί το μετρό θα έχει παρατηρήσει ότι οι περισσότεροι αλλοδαποί ενημερώνονται από εφημερίδες που εκδίδονται στην γλώσσα τους.

Αυτά αν ενδιαφερόμαστε να προσελκύσουμε στην πραγματικότητα μετανάστες και να τους κάνουμε να αγαπήσουν την ομάδα τους και δεν αρκούμαστε στο να βλέπουμε απλά ανθρώπους με μπούργκες και κελεμπίες στη Νέα Σμύρνη. Αν έχουμε σκοπό να φέρουμε κοντά μας ανθρώπους ανεξάρτητα από το χρώμα ή την εθνικότητά τους και αν πράγματι η κίνηση αυτή εκφράζει καλά αισθήματα απέναντί τους, τότε κι εγώ μαζί σας.

Ως γνήσιος Μικρασιάτης είμαι κι εγώ λίγο μετανάστης στον τόπο σας.

Εάν μας ενδιαφέρει το colour local και μια μιντιακού τύπου Πανιώνια διαφορετικότητα, συγνώμη αλλά δεν θα πάρω.

Συλλυπητήρια Κώστα

Θα ήθελα να συλλυπηθώ τον Κώστα Παπαδάκο για το θάνατο της μητέρας του Κατερίνας.

Κώστα, να είσαι καλά και να θυμάσαι τις όμορφες στιγμές της μητέρας σου.

H κηδεία θα γίνει σήμερα στις 15:00 στο Κοιμητήριο της Νέας Σμύρνης.

ΦΑΜΠΙΑΝ ΕΣΤΟΓΙΑΝΩΦ. ΘΕΟΣ!!!

Μια που τον τελευταίο καιρό δεν τρέχουν σπουδαία θέματα της επικαιρότητας για τον Πανιώνιο, πέρα από την ανάληψη των καθηκόντων του κου Κιντή, είναι μια καλή ευκαιρία να εγκαινιάσω μια σειρά αφιερωμάτων σε αγαπημένους παίκτες.

Πιστεύω ότι εκφράζω το κοινό αίσθημα και θα ξεκινήσω από τον μοναδικό Φαμπιάν Εστογιανώφ.

Το καμάρι του Πανιωνίου. Το σπουδαιότερο περιουσιακό μας στοιχείο. Τον παίκτη που μας κάνει μικρούς και μεγάλους να καμαρώνουμε. Γιατί είναι μεγάλο καμάρι για τα παιδιά μας, όταν τους ρωτούν ειρωνικά οι συμμαθητές τους στο σχολείο ποιος είναι ο καλύτερος παίκτη του Πανιωνίου, να απαντούν «Φαμπιάν Εστογιάνωφ ΑΣΧΕΤΕ!!!».

Όταν πριν δύο χρόνια μάθαμε ότι θα έρθει ο Ρεκόμπα στην ομάδα, κανείς δεν ασχολήθηκε με τον δεύτερο Ουρουγουανό, με το απίστευτα κιτς πλατινέ μαλλί. Αυτά βέβαια μέχρι το πρώτο παιχνίδι. Γιατί μετά το παιχνίδι με τον Άρη όλοι μιλούσαν για τον Ρεκόμπα, αλλά είχαν προσέξει για τα καλά τον «βαψομαλλιά».

Αμέσως μετά ήρθε το περίφημο soldout παιχνίδι με τον Π.Α.Ο. Η τρίπλα του Φαμπιάν στον Καραγκούνη γέννησε τον έρωτα. Γιατί έτσι κι αλλιώς η ενέργειά του ήταν ερωτική και ερωτεύσιμη. Αυτό ήταν. Θεός!!!

Ακολούθησαν 6 ή 7 γκολ και κάποιες μαγικές ενέργειες που σε κάνουν να θυμάσαι γιατί το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των αθλημάτων. Γιατί το άθλημα των φτωχών, μπορεί να ξεπεράσει κάθε άλλο φαντασμαγορικό θέαμα.

Κάποια στιγμή μάθαμε ότι ο Φαμπιάν δεν ανήκει εξ ολοκλήρου στον Πανιώνιο αλλά είχαμε μέρος των δικαιωμάτων του. Παγώσαμε…

Η διοίκηση της ομάδας, κάνοντας άλλη μία μεγάλη οικονομική υπέρβαση αγόρασε και τα υπόλοιπα ποσοστά και τον έδεσε με πολυετές συμβόλαιο. Ο Φαμπιάν επιτέλους είχε βρει μια σταθερή ποδοσφαιρική στέγη, ήταν το πρώτο βιολί, ακόμη και παρουσία του Ρεκόμπα και μπορούσε να απολαμβάνει τη λατρεία όλων μας.

Το περσινό καλοκαίρι η διοίκηση της ομάδας μας τίμησε για άλλη μία φορά τόσο τον Φαμπιάν όσο και τους οπαδούς της ομάδας. Αν και υπήρχαν αρκετοί που δήλωναν ότι διεκδικούσαν τον Ουρουγουανό, εντούτοις ο κος Τσακίρης δεν δελεάστηκε και αν και γνώριζε ότι η επόμενη χρονιά θα ήταν δύσκολη οικονομικά κράτησε τον μάγο.Θα ήθελα πολύ να μάθω πόσα λεφτά ΔΕΝ εισέπραξε!!! Μαγκιά του!!!

Πόσο μου αρέσει Θεέ μου να ζηλεύουν όλοι τον Φαμπιάν μας. Και θα τον ζηλεύουν για πολλά χρόνια ακόμη!!!

Το καλοκαίρι ο Φαμπιάν αντιμετώπισε ένα σοβαρό τραυματισμό. Δούλεψε σκληρά και επανήλθε. Ευτυχώς!

Η δεύτερη εικόνα που έχω από τον Φαμπιάν ήταν στο παιχνίδι με τον Π.Α.Ο.Κ. Ήρθε και έκατσε κάπου κοντά μας. Ο γιός μου ΔΕΝ παρακολούθησε το παιχνίδι. Κοιτούσε μαγεμένος τον Ουρουγουανό. Για όλους εμάς που παλεύουμε καθημερινά να φέρουμε τα παιδιά μας στον Πανιώνιο, η ύπαρξη ενός ινδάλματος είναι σπουδαία. Και ο Φαμπιάν είναι ίνδαλμα. Η τρίτη εικόνα ήταν στην εκδήλωση του χορηγού της ομάδας. Όλα τα πιτσιρίκια ξεροστάλιασαν στο κρύο. Τον χάζευαν. Τον θαύμαζαν. Ωραίες στιγμές!!!

Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει να μάθω για τον χαρακτήρα του. Δεν θα τον παντρευτώ. Θέλω να τον βλέπω με τα κυανέρυθρα. Και όταν δώσει όσα μπορεί και ευχαριστηθεί, ας τον αφήσουμε να κυνηγήσει το όνειρό του στην Ισπανία ή όπου αλλού θέλει. Ποτέ όμως ο Φαμπιάν σε άλλη Ελληνική ομάδα.

Σε ευχαριστώ Φαμπιάν για όλα. Είναι βέβαιο ότι πολλά από τα παιδιά της ηλικίας του γιού μου αγάπησαν το ποδόσφαιρο βλέποντας σε. Και αυτό πραγματικά ΔΕΝ έχει αντάλλαγμα!!!

Λίγο πριν από την αλλαγή σελίδας

Σε λίγες ημέρες, ο κος Κιντής πρόκειται να αναλάβει και επίσημα την τύχη του συλλόγου. Για πολύ καιρό, η ιδέα ότι ο πρώην πρόεδρος της Α.Ε.Κ θα αναλάμβανε τον Πανιώνιο, με ξένιζε. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι αν ανατρέξει κανείς στην ιστορία της ομάδας θα διαπιστώσει ότι και άλλες φορές έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο αλλά το χειρότερο είναι ότι ο Πανιώνιος έχει κατά καιρούς διοικηθεί από ανθρώπους που πουλώντας Πανιώνιο οπαδηλίκι στην πραγματικότητα εξυπηρετούσαν τα δικά τους συμφέροντα ή και συμφέροντα τρίτων. Οπότε μάλλον δεν είναι τελικά και τόσο τραγικό.

Το καλό της ιδιοκτησίας του κου Τσακίρη είναι ότι σε μεγάλο βαθμό έχουμε απαλλαγεί από την καχυποψία των παλαιών χρόνων. Επιπλέον κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει ότι έχουμε ενταχθεί στο άρμα της οποιασδήποτε ομάδας. Συνεπώς, πέρα από την επιτυχία ή την αποτυχία της ομάδας σε αγωνιστικό επίπεδο, είμαστε ικανοποιημένοι στο ότι η Πανιώνια στάση ότι είμαστε απέναντι σε όλους ισχύει και με το παραπάνω.

Κατά καιρούς έχω αναφέρει ότι με ενοχλεί που ο κος Κιντής θα φέρει τον τίτλο του προέδρου της ομάδας. Έβλεπα χθες στην τροπαιοθήκη της ομάδας την προτομή του Δημητρού Δάλλα και μελαγχολούσα… Άλλοι καιροί, άλλα ήθη. Πάνω απ’ όλα βέβαια το καλό της ομάδας.Σήμερα θα προσπαθήσω να επιχειρηματολογήσω.

Η παρουσία του κ. Κιντή έρχεται να ικανοποιήσει ένα πάγιο αίτημά για οργάνωση του συλλόγου σε επαγγελματικά πρότυπα ιδιωτικής οικονομίας. Άρα πρέπει να δεχθώ να περιοριστεί ο ρομαντισμός μου.

Σε κάθε μεγάλη εταιρεία όμως είναι απολύτως διακριτός ο ρόλος του βασικού μέτοχου – ιδιοκτήτη από τον μάνατζερ. Πολλές φορές ο ιδιοκτήτης έχει ένα τυπικό ρόλο αυξημένου κύρους. Το ίδιο ισχύει και στο πολιτικό σύστημα. Είτε το ονομάσεις βασιλιά, πρόεδρο ή πρόεδρο της δημοκρατίας, όσο ουσιαστικές ή τυπικές κι αν είναι οι αρμοδιότητές του πάντα υπάρχει η κορωνίδα και από εκεί και κάτω μια διαστρωμάτωση με απόλυτα διακριτούς ρόλους και ιεραρχία.

Αν ο κος Κιντής καταλάβει τη θέση του προέδρου και αναλάβει πλήρως τη διοίκηση της ομάδας, τότε θα παρατηρηθεί το άτοπο της ύπαρξης έμμισθου αφεντικού. Το ένα αναιρεί το άλλο, για τον απλούστατο λόγο ότι το συγκεκριμένο αφεντικό θα πρέπει να ενεργεί βάσει της γνωστής ή εικαζόμενης βούλησης του ιδιοκτήτη. Ανεξάρτητα λοιπόν από τον τίτλο του, θεωρητικά το στέλεχος αυτό θα μπορεί να παρακάμπτεται, εάν και εφόσον το επιθυμεί ο ιδιοκτήτης.

Ας υποθέσουμε ότι τέτοιο πρόβλημα δεν υπάρχει και ότι ο ιδιοκτήτης του αναθέτει εν λευκώ τη διαχείριση, εγκρίνοντας προκαταβολικά κάθε ενέργειά του, πιθανόν να τον εκθέτει ανεπανόρθωτα. Μια Π.Α.Ε δεν είναι μια συνηθισμένη ανώνυμη εταιρεία. Ο πελάτης και της μεγαλύτερης ακόμη πολυεθνικής (π.χ coca cola) καταναλώνει το προϊόν και ενδιαφέρεται αποκλειστικά για την σταθερότητα ή βελτίωση της ποιότητας και ασφαλώς για την σταθερότητα ή μείωση της τιμής. Μέχρι εκεί. Το ποδοσφαιρικό θέαμα όμως απευθύνεται σε ανθρώπους για τους οποίους αποτελεί μέρος της ζωής τους, της κοινωνικότητας τους, της καθημερινότητάς τους και αν μιλάμε για τον Πανιώνιο της στάσης ζωής και της ιδεολογίας τους. Το ματς της Κυριακής, απευθύνεται σε ένα ζωντανό οργανισμό που αποτελείται από 3.000-5.000 κύτταρα. Αυτό σημαίνει ότι το αφεντικό της ομάδας πρέπει να γνωρίζει τέλεια το αντικείμενο και από τη μεριά των φιλάθλων, της ιστορίας και της ιδεολογίας και να μπορεί να προσαρμόσει τις αποφάσεις τους και μέσα από αυτά τα φίλτρα.

Αν ο κος Κιντής προσπαθήσει να δημιουργήσει σύνορα επί χάρτου θα αποτύχει, θα διχάσει και θα καταστρέψει.

Από την πρώτη στιγμή είχα δηλώσει ότι περιμένω με ανυπομονησία την ανακοίνωση της νέας διοικητικής διαστρωμάτωσης της ομάδας. Για την ώρα και όσο μπορώ να καταλάβω από τα δημοσιεύματα όλα περνούν από το χέρι του κου Κιντή. Οι μεταγραφές, το δίκτυο μεταγραφών, οι διεθνείς σχέσεις, η επιλογή συνεργατών, η ανανέωση ή μη συμβολαίων παικτών και τεχνικής ηγεσίας. Όλα. Από αυτό και μόνο μπορώ να υποθέσω ότι δεν πρόκειται να υπάρξει κάποια σοβαρή κατανομή έργου και αρμοδιοτήτων. Η δημιουργία όμως ενός τόσο προσωποκεντρικού μοντέλου διοίκησης το οποίο αντιμετωπίζεται με έντονο σκεπτικισμό από τη βάση της ομάδας για προφανείς λόγους προβληματίζει.

Εξακολουθώ να πιστεύω στο επαγγελματικό μοντέλο. Θα ήθελα να υπήρχε ένας σεβάσμιος πρόεδρος της ομάδας και από εκεί και πέρα το Δ.Σ να απαρτίζεται από τεχνοκράτες – ανθρώπους της εμπιστοσύνης των κων Κιντή και Τσακίρη. Σε αυτό το μοντέλο ο κος Κιντής θα κατείχε ασφαλώς εξέχουσα θέση, αλλά όχι την πρώτη ή την πιο συναισθηματικά φορτισμένη. Σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να υπάρχει σαφής καταμερισμός αρμοδιοτήτων, συγκεκριμένο οργανόγραμμα και να μετράει η γνώμη και άλλων ανθρώπων. Το κυριότερο όμως να μπορεί να αναπληρωθεί ανά πάσα στιγμή η απώλεια οποιουδήποτε στελέχους. Ακόμη και του βασικού.

Με τον τρόπο που δείχνει ότι πάει να οργανωθεί η ομάδα, πολύ φοβάμαι ότι σε περίπτωση απόλυσης ή αποχώρησης του κου Κιντή θα προκληθεί τεράστιο διοικητικό πρόβλημα. Μέχρι και σήμερα δεν έχουμε κατορθώσει να αντιμετωπίσουμε με άνεση αλλαγές προπονητών, οπότε κάτι τέτοιο θα είναι καταστροφικό.

Όλα αυτά είναι κάποιες σκέψεις, οι οποίες ασφαλώς και δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν ή να διασκεδαστούν σήμερα. Ασφαλώς και η μέρα κλειδί είναι το επόμενο Σάββατο. Περιμένουμε όλοι με αγωνία.