Σκόρπια λόγια

Δεν είμαι σίγουρος αν η ποδοσφαιρική επιτυχία είναι ένα φρούτο που φυτρώνει παντού αρκεί να υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις. Εξάλλου ακόμη και η επιτυχία είναι κάτι το σχετικό, γιατί έχει να κάνει με τις συνθήκες της εποχής.

Τα πολλά λεφτά σε μια ομάδα εξασφαλίζουν καλές μεταγραφές, όχι όμως υποχρεωτικά και τους στόχους. Οι καλοί παίκτες προκαλούν δέος, δεν είναι υποχρεωτικό όμως να αποτελέσουν καλή ομάδα. Το έργο του καλού προπονητή σπάνια αναγνωρίζεται, ιδίως σε μία καλή ομάδα, αλλά το έργο του κακού κατακρίνεται αμέσως. Είναι καλό να έχεις μια πολύ καλή διοικητική ομάδα, αρκεί όμως να έχεις και τον ηγέτη. Με μόνη την ομάδα το αποτέλεσμα δεν είναι σίγουρο, με μόνο τον ηγέτη μπορεί και να έχεις πιθανότητες στην επιτυχία, αρκεί να μην κουραστεί ο αρχηγός.

Σε όλα αυτά πρέπει κανείς να συνυπολογίσεις τους τραυματισμούς, το πρόγραμμα, τις επιδόσεις των άλλων, τη διαιτησία και σε μεγάλο βαθμό την τύχη. Τελικά, ο ιδιοκτήτης μιας ΠΑΕ διαφέρει πολύ από τον ιδιοκτήτη ενός αλόγου κούρσας; Μήπως τελικά τα πράγματα είναι εντελώς ρευστά όταν δεν ανήκεις στους top 3?

Τα πράγματα στον Πανιώνιο γίνονται ακόμη πιο περίπλοκα, γιατί είναι προφανές ότι δεν έχουμε προσδιορίσει την έννοια της επιτυχίας. Και πώς να το κάνεις όταν ως ομάδα δεν έχεις σταθερούς στόχους; Πότε ο στόχος μας ήταν η Ευρώπη, πότε το κύπελλο, πότε η παραμονή και πότε η αξιοπρεπής παρουσία με ό,τι αυτό σημαίνει.

Ένα εγγενές πρόβλημα των Πανιώνιων είναι ότι είμαστε φοβικοί με την επιτυχία. Αν ρωτήσεις τον μέσο Πανιώνιο θα σου απαντήσει ότι έγινε φίλαθλος της ομάδας για το θέαμα και όχι για τα κύπελλα. Αν τον ρωτήσεις όμως τις κορυφαίες στιγμές που θυμάται θα σου μιλήσει για τους τελικούς και τα κύπελλα και όχι για συγκεκριμένες φάσεις αγώνων.Στην καλύτερη περίπτωση να σου πει για μυθικές εποχές, στις οποίες όμως ο Πανιώνιος ήταν πρωταγωνιστής. Διεκδικούσε αλλά έχανε κύπελλα κυρίως από εξωαγωνιστικούς λόγους.

Λέμε ότι μας ενδιαφέρει η καλή μπαλίτσα και όχι τα αποτελέσματα, ενώ είναι βέβαιο ότι αν παίξεις καλή μπαλίτσα στο ανύπαρκτο Ελληνικό πρωτάθλημα θα έχεις τουλάχιστον αξιοπρεπή πορεία. Από την άλλη βέβαια, αν και δεν μας ενδιαφέρει η επιτυχία, στήνουμε άνετα λαϊκά δικαστήρια σε περιόδους αποτυχίας. Αν και όλοι μας επιζητούμε την επαγγελματική μας επιτυχία, αν και όλοι μας θέλουμε να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, εντούτοις μαθαίνουμε τα παιδιά μας να αποδέχονται εύκολα την ήττα του Πανιωνίου. Λογικό για όσους έχουν μνήμες από τη δεκαετία του 80 και ύστερα. Αγαπάμε την ομάδα, αλλά είμαστε διατεθειμένοι να ξεσκιστούμε στην κριτική, να χαλάσουμε το κλίμα, να κατακρίνουμε τον κάθε ένα ακόμη κι εκείνον που πραγματικά προσπαθεί. Είμαστε λίγοι και γνωριζόμαστε μεταξύ μας, αλλά δημιουργούμε συνεχώς παρεξηγήσεις και σενάρια συνωμοσίας. Μας ενοχλεί να μας αποκαλούν ομάδα γειτονιάς, αλλά υποστηρίζουμε την ομάδα λιγότερο απ’ ότι κάνουν σε μια μικρή επαρχιακή πόλη.

Στο μανιφέστο του Griniaris θα ήθελα να προσθέσω μερικά δικά μου σημεία.

Δεν έγινα Πανιώνιος από τον πατέρα μου. Έγινα Πανιώνιος όταν συνειδητοποίησα την καταγωγή μου. Πάνω απ’ οτιδήποτε άλλο είμαι Μικρασιάτης. Είμαι Πανιώνιος γιατί η ομάδα αυτή είναι μέρος της πολιτιστικής μου κληρονομιάς. Είμαι Πανιώνιος γιατί είμαι φανατικός Νεοσμυρνιώτης. Τοπικιστής όσο δεν παίρνει. Είμαι Πανιώνιος γιατί μεγάλωσα βλέποντας να κρατούν τη σημαία της ομάδας πρόσωπα στα οποία είχα μεγάλη εκτίμηση. Άνθρωποι με περιεχόμενο και αξία. Είμαι Πανιώνιος γιατί αθλήθηκα και γιατί αθλούνται τα παιδιά μου. Είμαι Πανιώνιος γιατι ταιριάζει στον τρόπο που βλέπω τη ζωή. Είμαι Πανιώνιος και για τα κύπελλα και τις επιτυχίες. Γι’ αυτά που ήρθαν και κυρίως γι’ αυτά που θα έρθουν. Και πρέπει να έρθουν. Είμαι Πανιώνιος για τη ζεστή ανθρώπινη επαφή.

Τι περιμένω; Περιμένω να υποστηρίξουμε ειλικρινά και άδολα την ομάδα. Να βάλει ο καθένας το δικό του λιθαράκι για τη μεγάλη μας αγάπη. Είμαστε λίγοι για να σπαταλιώμαστε, αλλά έχουμε δημιουργική τρέλα και αυτό μπορεί να βοηθήσει την ομάδα να πάει ψηλά. Δεν θέλω να βλέπω Πάνθηρες, Ίωνες, Λέσχη και απλούς φιλάθλους. Θέλω να δω ένα γήπεδο που να υποστηρίζεται από μια τρελή και δυναμική παρέα. Με την ίδια φιλοσοφία και στάση ζωής. Θα γίνει; Αυτό το ξέρει ο καθένας από εμάς…

Το ότι κάθομαι και φιλοσοφώ καλοκαιριάτικα δεν είναι καλό. Αν και βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου θα έπρεπε να είχαμε χαρά και ανυπομονησία για το νέο πρωτάθλημα, μάλλον έχουμε κάνει την ανάγκη φιλότιμο. Όσο θυμάμαι τον Πανιώνιο δεν μπορώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου χρονιά που να φαίνονταν όλα τόσο ρευστά και αβέβαια.

Αντιλαμβάνομαι ότι όσα έχω γράψει είναι ασύνδετα. Αλλά κι εγώ ο ίδιος έτσι νοιώθω…

Βλέπω πρόεδρο και διοικητική ομάδα, αλλά δεν βλέπω ηγέτη. Βλέπω προπονητή, αλλά δεν βλέπω παίκτες. Βλέπω στελέχη, αλλά δεν βλέπω τον ιθύνοντα νου. Βλέπω νεανική ορμή, αλλά δεν βλέπω εμπειρία. Βλέπω στόχο, αλλά δεν βλέπω την παραμικρή ένδειξη για την επίτευξή του. Βλέπω χρήματα, αλλά δεν βλέπω να επενδύονται με πρόγραμμα.

Τελικά αυτό που βλέπω είναι κούραση και όχι φρεσκάδα. Νομίζω ότι όλοι μας χρειαζόμαστε κάτι για να αλλάξει το ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα. Η χρονιά ξεκινά άσχημα. Αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με τις μεταγραφές, όσο με το κακό κλίμα.

Graffiti

Εγκαινιάζω σήμερα μια υποκατηγορία της φώτο της ημέρας. Graffiti. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μορφή έκφρασης, με σημαντικό πολλές φορές, επικοινωνιακό, πολιτικό ή αισθητικό περιεχόμενο.

Το συγκεκριμένο graffiti το βρήκα στην περιοχή τον Εξαρχείων. Ο δημιουργός διαδηλώνει τη σεξουαλική του προτίμηση ή καταγγέλλει τον τρόπο που οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη ζωή;

Πρόβλημα με το Blog

Από το πρωί έχει παρουσιαστεί ένα πρόβλημα στο Blog. Συγκεκριμένα, ενώ γίνεται κανονικά ανάρτηση σχολίων, μετά από λίγο διαγράφονται αυτόματα ή έστω δεν εμφανίζονται. Ζητώ την κατανόησή σας για το θέμα αυτό. Δεν οφείλεται σε δικό μου λάθος,ούτε έχω διαγράψει το παραμικρό σχόλιο.

Ανακοίνωση Π.Α.Ε Πανιώνιος

Αναχωρεί αύριο, Τρίτη 6 Ιουλίου το απόγευμα, με πτήση της MALEV, η αποστολή του Πανιωνίου για το πρώτο στάδιο της προετοιμασίας που θα διεξαχθεί στο Τέλκι, κοντά στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας.

O Μίκαελ Στόρε ανακοίνωσε την αποστολή η οποία αποτελείται από 32 ποδοσφαιριστές. Μπέλιτς, Μάχο, Γιόνσον, Όμο, Σιόβας, Κοντοές, Λάτκα, Γ. Μανιάτης, Αναστασόπουλος, Κοντοχρήστος, Κούρντι, Κουμορτζί, Κούκετς, Σάμαρης, Τσοτσαλίτς, Γουνδουλάκης, Σίμωσης, Μπουβάλ, Λουκίνας, Μπάλαμπαν, Ριέρα, Κοιλιάρας, Ισαάκ Πούπο, Σταυροθανασόπουλος, Γκέζος, Καμπούρης, Ανέστης, Χρ. Μανιάτης, Κολοβός, Καρδαρης, Σκούρτης, Σιδεράκης.

Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας ο Πανιώνιος θα δώσει 2 φιλικά. Το πρώτο το Σάββατο 10 Ιουλίου με αντίπαλο τη BFC Siofok και το δεύτερο την Πέμπτη 15 Ιουλίου με αντίπαλο τη Honved.

Η αποστολή του Πανιωνίου θα επιστρέψει στην Αθήνα την Παρασκευή 16/7/2010 το απόγευμα.

Σχόλιο: Τρέχα τρέχα οδηγέ, γιά να τους προλάβουμε και να σε κεράσουμε, μία μπύρα Φιξ. Ξά-να-γυ-ρι-σέ η Φιξ! Ξά-να-γυ-ρι-σέ η Φιξ!

Με αυτά που βλέπουμε τι να σου κάνει η Φιξ;

Εμείς και ο Πανιώνιος Κόσμος

Είναι γεγονός ότι όταν ξεκίνησα να γράφω για τον Πανιώνιο στο δικό μου ή σε άλλα μπλογκ δεν ήξερα πρόσωπα και καταστάσεις στην ομάδα. Ήξερα μόνο ότι είχα κάποιες θέσεις και απόψεις για διάφορα ζητήματα και ένα μεγάλο πρόβλημα επικοινωνίας με τα μέλη του φόρουμ.

Με τον καιρό δημιουργήσαμε μια μεγάλη διαδικτυακή παρέα, αποτελούμενη από ανθρώπους που διέφεραν σε χίλια πράγματα, αλλά είχαν ως κοινό τους την αγάπη για την ομάδα. Κάτι που μας ένωνε επίσης ήταν η απορία για τους λόγους απομάκρυνσης του Λίνεν. Δεν ήμασταν προσωπολάτρες, απλά μέσω του Γερμανού ονειρευτήκαμε τη δημιουργία ενός μεγάλου Πανιώνιου και με την απομάκρυνσή του νοιώσαμε το όνειρο αυτό να εξαφανίζεται.

Κατά τον χρόνο δημιουργίας της παρέας αυτής ένα ήταν το κόκκινο πανί. Ο Μάκης Διόγος. Είχαμε θεμελιώδεις διαφωνίες μαζί του, ενώ δεν έλειψαν οι φορές που μας αντιμετώπισε ιδιαίτερα επιθετικά, όπως κι εμείς άλλωστε. Οι θέσεις και οι απόψεις που εξέφραζε έδειχναν απόλυτα εναρμονισμένες με τις διοικητικές θέσεις, γεγονός που ενοχλούσε ακόμη περισσότερο, καθώς θεωρούσαμε τραγικό λάθος την απομάκρυνση του Γερμανού και μάλιστα για τους λόγους που ανακοινώνονταν ή διέρρεαν.

Ήταν λογικό και επόμενο λοιπόν να μην αγκαλιάσουμε την προσπάθεια που ξεκινούσε με τον Πανιώνιο Κόσμο. Είναι γεγονός ότι τα πρώτα φύλλα του Πανιώνιου κόσμου ήταν απογοητευτικά. Φτωχά σε ποιότητα άρθρα, ξεπερασμένες ειδήσεις, έλλειψη ταυτότητας, απόλυτη εναρμόνιση με τις διοικητικές θέσεις και το χειρότερο μια πεσιμιστική θεώρηση των πραγμάτων. Εν ολίγοις ένα έντυπο το οποίο ποιοτικά ήταν χειρότερο και από το ενημερωτικό φυλλάδιο των αγώνων. Απογοήτευση. Η ανάγνωση του Πανιώνιου Κόσμου κυριολεκτικά μπορούσε να μου χαλάσει τη μέρα. Για τον λόγο αυτό σταμάτησα να τον αγοράζω.

Όταν κάποια στιγμή δημιουργήσαμε τα Παγκόσμια κατάλαβα ένα απλό πράγμα. Ότι μπορούσε γύρω από ένα τραπέζι να μαζευτούν ανέλπιστα πολλοί άνθρωποι, εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους, με ένα και μόνο κοινό. Την αγάπη τους για τον Πανιώνιο. Το ένα και μοναδικό κοινό μας έδεσε γρήγορα, δημιουργήσαμε διαπροσωπικές σχέσεις και σίγουρα έναν εξαιρετικό λόγο να πηγαίνουμε στο γήπεδο πέρα από το ποδοσφαιρικό θέαμα. Γιατί η προσωπική επαφή είναι ακόμη σημαντικότερη.

Στα τραπέζια αυτά φιλοξενήσαμε σπουδαίους ανθρώπους και μεγάλες μορφές του Πανιωνίου. Φιλοξενήσαμε παλέμαχους και απλούς φιλάθλους. Κανείς δεν ήρθε με την επαγγελματική ή την κοινωνική του ιδιότητα, αλλά μόνο ως φίλος της ομάδας. Όσοι το έχουν ζήσει το ξέρουν καλά.

Η παρουσία του Μάκη Διόγου σε παγκόσμιο δημιούργησε τριβές. Αν και εξακολουθώ να διαφωνώ μαζί του σε αρκετά πράγματα, η προσωπική επαφή με τον "εχθρό" με βοήθησε να καταλάβω ένα απλό πράγμα. Αν θέλουμε το καλό της ομάδας, αν αγαπάμε ειλικρινά τον Πανιώνιο πρέπει να συνεισφέρουμε αλλά και να λαμβάνουμε από τον άλλο το καλύτερο που μπορεί να προσφέρει. Και ο καθένας έχει να προσφέρει κάτι καλό, αρκεί να τον αντιμετωπίζουμε χωρίς στεγανά και παγιωμένες απόψεις.Ότι ισχύει για όλους, ασφαλώς ισχύει και για τον Μάκη.

Μέσα σ’ αυτό το διάστημα ο Πανιώνιος Κόσμος βελτιώθηκε πάρα πολύ. Άρχισε να δημιουργεί ένα συγκεκριμένο και μάλιστα ενδιαφέρον προφιλ. Η ποιότητα των κειμένων ανέβηκε σημαντικά, πόνταρε και κέρδισε το στοίχημα των συνεντεύξεων, κάλυψε ικανοποιητικά κάθε εκδήλωση του συλλόγου. Εξακολουθούσε βέβαια να είναι λιγότερο δυναμικός ή ίσως αιχμηρός στην άποψή του. Οι περισσότεροι θεωρήσαμε ότι αυτό συνέβαινε λόγω του ότι αποτελεί ιδιοκτησία της Eternal. Η αλήθεια ΄όμως είναι ότι αυτό που σε κάποιο βαθμό συγκρατούσε τους ανθρώπους του Π.Κ δεν ήταν το ιδιοκτησιακό καθεστώς αλλά η εκτίμηση στο πρόσωπο του Κωνσταντίνου Τσακίρη. Λάθος τους, γιατί η μη έκφραση σωστών και τεκμηριωμένων απόψεων (και καλόπιστης κριτικής) δεν βοηθά τον μεγαλομέτοχο. Όμως έτσι έχουν τα πράγματα.

Φτάνουμε λοιπόν στο τελευταίο τεύχος του Π.Κ όπου με καταλύτη το φιάσκο του Εστογιανώφ, γίνεται μια απίστευτη έκρηξη. Πολλοί συντάκτες απελευθερώνονται, εκφράζουν σημαντικές απόψεις, πιάνουν τον σφυγμό του κόσμου για πρώτη φορά. Άξιος συγχαρητηρίων ο Μάκης για το πολύ αντρίκιο κείμενό του. Ναι, το 69 τεύχος του Πανιώνιου κόσμου αξίζει πραγματικά. Είναι ένα αξιόλογο φίλαθλο έντυπο, φτιαγμένο από Πανιώνιους, προορισμένο για Πανιώνιους και μάλιστα με πλήρη Πανιώνια νοοτροπία. Ο Πανιώνιος Κόσμος δεν είναι ούτε το ΑΕΚ empire, ούτε ο Γαύρος. Είναι καλός και αν συνεχίσει έτσι είναι βέβαιο ότι θα γίνει ακόμη καλύτερος.

Πληροφορούμαι ότι τώρα που ο Πανιώνιος Κόσμος βρήκε την ταυτότητά του, τώρα που είναι ένα βήμα από το να γίνει οικονομικά αυτάρκης βρίσκεται ένα βήμα πριν από την διακοπή της κυκλοφορίας του, θύμα κι αυτός των περίφημων οικονομικών περικοπών.

Ο Πανιώνιος δεν διαθέτει δικά του μέσα. Δεν διαθέτει πληθώρα δημοσιογράφων. Δεν έχει την πολυτέλεια να κλείσει το μοναδικό του έντυπο μέσο, με αντάλλαγμα να εξασφαλιστούν 500 ή 1.000 ευρώ την εβδομάδα (για την ώρα).

Όσο κι αν συμφωνεί ή αν διαφωνεί κάποιος με τον Πανιώνιο Κόσμο δεν πρέπει να το δεχθεί. Ήδη έχουμε επιτρέψει την αποψίλωση της ομάδας από ανθρώπους που προσέφεραν για χρόνια τις υπηρεσίες τους από αγάπη. Το κερασάκι στην τούρτα θα είναι να δεχθούμε το κλείσιμο του μοναδικού Πανιώνιου εντύπου. Αντισταθείτε. Αγοράστε φύλλα του Πανιώνιου Κόσμου. Ίσως περισσότερα κι από όσα χρειάζεστε. Δείξτε ότι δεν είστε διατεθειμενοι να ανεχθείτε την κατάσταση αυτή. Δείξτε στους μάνατζερ ότι μπορούν να διαχειρίζονται τα οικονομικά, δεν μπορούν όμως να διαχειρίζονται την καρδιά της ομάδας. Εμάς τους ίδιους. Αν η δικαιολογία τους είναι τα 1.000 ευρώ, να τους τα προσφέρουμε. Τώρα είναι η στιγμή παλλικάρια να δείξουμε ότι πέρα από τις όποιες διαφωνίες μας, πέρα από τους καυγάδες του Γαλατικού χωριού είμαστε πράγματι διαφορετικοί και αντισυμβατικοί. Δεν μπαίνουμε σε μανατζαρίστικα καλούπια του ΠΟΚ.

Φίλε Μάκη, Φίλε Πάνο θα έχετε την αμέριστη συμπαράστασή μου. Συνεχίστε δυναμικά. Δείξτε στον κόσμο τον πραγματικό σας εαυτό. Συμβάλλετε δημιουργικά στην ομάδα. Συνεχίστε στο δρόμο του τελευταίου τεύχους.

Η ΦΩΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΝΕΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ!!!

Ας ειδοποιήσει κάποιος τον Καρπετόπουλο (ορθή επανάληψη)που το παρακολουθεί...

Πάμε Επιτόκιο;;;

Αύριο το βράδυ θα γίνει το πάρτυ του Πανιώνιου Κόσμου στο "Επιτόκιο". Νομίζω ότι είναι μια καλή ευκαιρία να μαζευτούμε, να τα πούμε ( να τα πιούμε) και να διασκεδάσουμε. Ως "ιντερίστες" οφείλουμε να τιμήσουμε τουλάχιστον τον φίλο μας τον Lefterix. Ραντεβού στις 22:00.

Και μη δω κανέναν (όσο ψηλά κι αν βρίσκεται) να πίνει τίποτα coctail και Jim Beam, τον έφαγα!!!