Περί διαφορετικότητας

Θυμάμαι κάτι κουβέντες που κάναμε τις καλές ημέρες. Αναλύαμε την Πανιώνια διαφορετικότητα και λέγαμε: είμαστε διαφορετικοί φίλαθλοι γιατί υποστηρίζουμε την ομάδα και την ιστορία της, χωρίς να μας ενδιαφέρουν οι νίκες και οι επιτυχίες. Είμαστε διαφορετικοί γιατί δεν ξενερώνουμε από τις δυσκολίες. Είμαστε διαφορετικοί επειδή ακόμη και στα μπαράζ ή στην β’ υποστηρίξαμε την ομάδα. Είμαστε διαφορετικοί γιατί ξεχωρίζουμε σε ήθος από τους ΠΟΚατζήδες.

Αυτά λοιπόν τα λέγαμε ΤΟΤΕ. Σήμερα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε δυσκολίες, που πρέπει να βοηθήσουμε την ομάδα για άλλη μία φορά να μην πέσει κατηγορία, που πρέπει να κρατήσουμε ψηλά την ιστορία του Πανιωνίου, πόσα από αυτά ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ; Τίποτα. Μόνο τσαμπουκάδες, κατάρες, βρισιές και απαξίωση των πάντων.

Έχω βαρεθεί να ακούω για χρόνια ότι τίποτα και κανένας δεν είναι καλός για τον Πανιώνιο. Παίκτες, πρόεδροι, στελέχη. Κανένας. Αλήθεια, εμείς είμαστε καλοί φίλαθλοι γι αυτή την σπουδαία ομάδα; Στην καλύτερη περίπτωση είμαστε σαν τους καταδότες με την κουκούλα. Μόλις έρθει η δυσκολία, αμέσως τεντώνουμε το δάχτυλο και δείχνουμε τον ένοχο. Και σε λίγο άλλο και άλλο και άλλο…

Ξεχνάμε όμως ένα πράγμα. Ο Πανιώνιος είναι μια σπουδαία ομάδα με λίγους φιλάθλους, με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες (αν δεν βρεθεί ο θείος απ’ το Σικάγο), με ελάχιστα στελέχη και ακόμη λιγότερους ανθρώπους που είναι διατεθειμένοι, όχι απλά να κουνήσουν το δάχτυλο τα κριτικής, αλλά να χωθούν στα σκατά για το καλό της ομάδας και μάλιστα εις βάρος της οικονομικής, επαγγελματικής ή οικογενειακής τους υπόστασης.

Καλώς ή κακώς δεν μας περισσεύει κανείς. Ούτε ο Τσακίρης, ούτε ο Βεντούρης, ούτε ο Λιανός, ούτε ο τελευταίος φίλαθλος της ομάδας. Κανείς. Ας το καταλάβουν κι εκείνοι και ας βοηθήσουν τν ομάδα, αφήνοντας στην άκρη τις όποιες μικροδιαφορές έχουν.

Θέλουμε να το παλέψουμε όλοι μαζί; Ναι. Έχουμε τις πιθανότητές μας να μην δούμε τον Πανιώνιο να ξεφτιλίζεται. Δεν μπορούμε; Τότε αφήνουμε στην άκρη την καραμελίτσα της Πανιώνιας διαφορετικότητας και αναγνωρίζουμε ότι δεν έχουμε τίποτα διαφορετικό από κανένα καραγκιόζη του ΠΟΚ.

Τον τελευταίο καιρό βλέπω να μειώνονται τα σχόλια από ανθρώπους που εκτιμώ. Το καταλαβαίνω γιατί κι εγώ νοιώθω έτσι. Ξεχάσαμε όμως ένα πράγμα. Τα μπλογκ δημιουργήθηκαν για να υποστηρίζουν την ομάδα. Έδωσαν βήμα λόγου στον απλό φίλαθλο που μπορούσε να κάνει την κριτική του, κυρίως όμως μπορούσε να προσφέρει την στήριξη, την θετική την ενέργεια και τις προτάσεις του. Όμως μπλογκ χωρίς σχόλια, χωρίς δημιουργικές προτάσεις, χωρίς επικοινωνία δεν υπάρχουν. Η επιτυχία τους βρίσκεται στον διάλογο και στην ποιότητα της κουβέντας. Σε τίποτα άλλο.

Δεν είμαι αρκετά πλούσιος για να βοηθήσω οικονομικά, δεν είμαι αρκετά νέος ή χωρίς υποχρεώσεις για να φωνάζω στην 3 ή για να πηγαίνω σε εκδρομές. Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να κρατήσω με νύχια και με δόντια αυτή τη γωνιά διαλόγου και να περιμένω τις προτάσεις σας και την στήριξη προς την ομάδα. Την ίδια στήριξη που πρέπει να προσφέρουμε όλοι στην ομάδα και στο γήπεδο. Ανεξαρτήτως εμφάνισης ή αποτελέσματος.

Είναι σίγουρο ότι μας πονάει όλους αυτή η εικόνα. Δεν πρόκειται να αλλάξει όμως αν δεν αποδείξουμε ότι όντως είμαστε διαφορετικοί φίλαθλοι…Πρώτα όμως πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαστε καλοί φίλαθλοι.

Κάθε φορά και χειρότερα

Νομίζω πως σήμερα χάθηκε μία από τις μεγαλύτερες μάχες για την παραμονή στην κατηγορία. Η Ξάνθη έβαλε δύο γκολ πριν το 30 και κράτησε τη νίκη, αφού σε καμία περίπτωση δεν κατορθώσαμε να δημιουργήσουμε αξιόλογες ευκαιρίες..

Κατά τη γνώμη μου, το σημερινό παιχνίδι είχε χαθεί πριν να παραταχθεί η ομάδα στον αγωνιστικό χώρο. Ο κος Λεμονής, μολονότι γνωρίζει ότι το κέντρο της ομάδας μας είναι προβληματικό και ο εύκολος στόχος κάθε αντιπάλου, θεώρησε σκόπιμο να παρατάξει από την αρχή την ομάδα σε 4-3-3.Ως προπονητής της εξέδρας και μόνο, θεωρώ ότι αυτό ήταν ένα τεράστιο λάθος που μας στοίχισε την ήττα.

Ήταν τεράστιο ρίσκο το σχήμα αυτό απέναντι σε μία ομάδα που σκοράρει τουλάχιστον ένα γκολ και που έχει πάρει πολύ σημαντικά διπλά φέτος, από τη στιγμή μάλιστα που είναι γνωστό ότι ούτε γκολ βάζουμε ούτε έχουμε καλή αμυντική λειτουργία. Θεωρούσα ότι ο κος Λεμονής θα κρατούσε τα καλά από το παιχνίδι με τον Βόλο, αλλά θέλησε να ανακατέψει την τράπουλα…

Για άλλη μία φορά ο Σάμαρης και ο Τσότσαλιτς ήταν αρνητικοί, ο Βαρό προβληματικός, ο Ριέρα νευρικός, ο Μπέλιτς ο γνωστός με μέσο όρο τουλάχιστον ένα γκολ ανά παιχνίδι και μας έμενε μόνο ο Μπόσκο που ήταν δραστήριος, αλλά αυτό δεν έφτανε σε ένα τόσο σπουδαίο παιχνίδι. Η είσοδος των Όμο και Σκούρτη έδωσαν μια μικρή πνοή, τίποτα όμως ιδιαίτερο. Δεν ξέρω αν ο τερματοφύλακας της Ξάνθης έσκυψε για να αποκρούσει.

Από σήμερα η παραμονή είναι εξαιρετικά δύσκολη. Ακολουθεί πολύ δύσκολο πρόγραμμα και η ενίσχυση δεν λέει να φανεί. Η τρομακτική απογοήτευση δεν πρέπει να μας οδηγήσει στο να παρατήσουμε την προσπάθεια. Όμως είναι γεγονός ότι τα πράγματα έγιναν πάρα πολύ δύσκολα.

Ίωνες - Γιατροί χωρίς σύνορα

Μία αξιέπαινη πρωτοβουλία των φίλων του Πανιώνιου «ΙΩΝΕΣ 1890», έχει ξεκινήσει από τη Δευτέρα 3 Ιανουαρίου.
Τα μέλη της κίνησης διοργανώνουν οικονομική καμπάνια για την ενίσχυση της οργάνωσης «Γιατροί Χωρίς Σύνορα». Πρόκειται για συνέχεια και της αντίστοιχης περσινής πετυχημένης καμπάνιας που είχαν διοργανώσει οι «Ίωνες 1890» ενισχύοντας το έργο των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα».
Στον αυριανό αγώνα με τη Skoda Ξάνθη, αλλά και στους επόμενους εντός έδρας με ΠΑΟ και Καβάλα, οι φίλοι του Πανιωνίου θα μπορούν να αγοράζουν κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης από τα γραφεία της κίνησης «Ίωνες 1890» απέναντι από τη Θύρα 5-6 του γηπέδου της Νέας Σμύρνης. Εκεί θα βρίσκονται και γιατροί της οργάνωσης «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» με τους οποίους θα μπορούν, όσοι επιθυμούν, να συνομιλήσουν έτσι ώστε να γνωρίσουν το έργο τους.

Εννοείται ότι όλοι πρέπει να βάλουμε το χέρι στην τσέπη. Μπράβο παιδιά. Καλή κίνηση.

Φασούλι το φασούλι

Εδώ και καιρό, πολλοί Πανιώνιοι αναρωτιούνταν για τις προθέσεις του Αχιλλέα. Άλλοι έλεγαν ότι θα μας δώσει το παιχνίδι γιατί είναι Πανιώνιος, άλλοι ότι δεν θα μας το δώσει γιατί δεν έχει σωθεί, ενώ κάποιοι άλλοι υποστήριζαν ότι δεν θα μπορούσαμε να του έχουμε εμπιστοσύνη.

Για να αναρωτιέται κάποιος όλα αυτά προφανώς δεν έχει εμπιστοσύνη στη δική του ομάδα. Δικαιολογημένα μετά απ’ όσα έχουμε δει φέτος.

Τελικά το παιχνίδι ήρθε ισόπαλο. Για να φτάσουμε στο Χ χρειάστηκε να χάσουμε δύο ή τρείς ευκαιρίες και να χάσει ο Βόλος τα άχαστα. Υπό προϋποθέσεις ο βαθμός στον Βόλο δεν μπορεί να θεωρηθεί κακός, το ζήτημα όμως είναι ότι για άλλη μία εβδομάδα δεν μας βόλεψαν τα αποτελέσματα των άλλων. Έτσι όχι μόνο δεν ξεκολλήσαμε από την τριάδα του τέλους, αλλά είδαμε και κάποιους από τους άμεσους αντιπάλους μας να ξεμακραίνουν. Η παραμονή όμως δεν είναι αγώνας ταχύτητας αλλά αγώνας αντοχής και είναι στο χέρι μας να διαχειριστούμε την κατάσταση. Η ατυχία είναι ότι αντιμετωπίσαμε τον Βόλο νωρίς, καθώς οι ομάδες του Τσιόλη έχουν τη φήμη ότι ξεφουσκώνουν στον β’ γύρο.

Η ομάδα, ύστερα από καιρό είχε ένα στοιχειώδες κέντρο. Όχι τόσο πολύ στο δημιουργικό, όσο στο αμυντικό σκέλος. Μου άρεσε πολύ ο μόνιμα αποδιοπομπαίος τράγος Όμο. Είχαμε βαρεθεί να φωνάζουμε ότι τα χαφ του ταιριάζουν. Δεν ήταν αλάνθαστος ήταν όμως τουλάχιστον αξιοπρόσεκτος. Τολμώ να πω ότι και άλλοι από τους παίκτες που συνήθως ακούν τα σχολιανά τους ήταν καλοί ή τουλάχιστον πολύ βελτιωμένοι. Ανάμεσα σε αυτούς τοποθετώ τους Βαρό και Σιόβα. Δεν απέφυγαν τα λάθη, όμως συνολικά θεωρώ θετική την απόδοσή τους. Εννοείται βέβαια ότι για άλλη μία φορά καλύτερος παίκτης ήταν ο Μάχο που σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις κράτησε το μηδέν.

Ο Πανιώνιος του Λεμονή δεν είναι εντυπωσιακός. Έχει αρχίσει όμως να δείχνει κάπως καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας. Το κακό είναι ότι δεν υπάρχουν αυτοματισμοί. Όμως πλέον φτάνει στην αντίπαλη περιοχή, πράγμα αυτονόητο για τις περισσότερες ομάδες, όχι όμως και για τον φετινό Πανιώνιο. Ο Λεμονής, σε αντίθεση με τον Στόρε, δείχνει να αποζητά ακόμη και τον βαθμό της ισοπαλίας, με λίγα λόγια δεν ρισκάρει υπερβολικά για τη νίκη και αυτό σίγουρα μας είναι χρήσιμο.

Το θέμα όμως είναι ότι θα χρειαστούμε καλές εμφανίσεις, μεγάλη βελτίωση και οπωσδήποτε κάποιες νίκες. Εννοείται ότι απαγορεύεται η ήττα με ομάδα στα μέτρα μας στη Ν.Σμύρνη.

Συνεχίζουμε δυνατά και ελπίζουμε σε σημαντική ενίσχυση και νίκη επί της Ξάνθης.

Αλλαγή φρουράς

Μετά τη μεταβίβαση του 67% των μετοχών του κ. Τσακίρη στον Ερασιτέχνη, έχουμε και επίσημα την αλλαγή φρουράς στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της ομάδας.

Η πορεία του κου Τσακίρη στον Πανιώνιο μοιάζει με ρομάντζο. Ξεκινά από τον μεγάλο έρωτα, προχωράει στη σχέση, τον αρραβώνα, τον γάμο, τις υποχρεώσεις, τα παιδιά και καταλήγει σε ένα πολύ οδυνηρό διαζύγιο. Στα πέντε αυτά χρόνια υπήρξαν καλές και κακές στιγμές. Υπήρξαν σωστές και εντελώς λανθασμένες επιλογές. Όλα αυτά θα κριθούν σε βάθος χρόνου, σε σύγκριση βέβαια με το μέλλον της ομάδας.

Από τον κ. Τσακίρη θα κρατήσω ότι ήταν ο μόνος πρόεδρος του Πανιωνίου που είχε τα χρήματα και τις καλές προθέσεις να δημιουργήσει κάτι μεγάλο. Θα κρατήσω επίσης τις προσπάθειές του για να γίνει ο Πανιώνιος οικονομικά αυτάρκης. Σε αυτό πίστεψε ότι θα βοηθούσε η πρόσληψη του κ. Μαλντέρα και του επιτελείου του (η οποία στοίχησε πολύ και όπως ήταν αναμενόμενο απέδωσε ελάχιστα), όπως και η δημιουργία του προπονητικού, στο οποίο θα μπορούν να «δημιουργηθούν» τα αστέρια του μέλλοντος. Κρατάω επίσης ότι για πέντε χρόνια ο Πανιώνιος δεν ήταν το τσιράκι κανενός, δεν κατηγορηθήκαμε για κανενός είδους βρομιά, δεν ξεπουλήσαμε παίκτη μας αντί πινακίου φακής, δεν ξαναείδαμε στη Ν. Σμύρνη τις ορδές των δήθεν φιλάθλων του ΠΟΚ. Στα χρόνια αυτά καταφέραμε να βγούμε δύο φορές στην Ευρώπη και να κερδίσουμε αντιπάλους που δεν τους είχαμε κερδίσει για δεκαετίες. Αξιωθήκαμε να δούμε παικταράδες όπως ο Ντάριο , Ραφίκ, ο Φαμπιάν και ο Αλβάρο. Για πρώτη φορά στην ιστορία το αεροδρόμιο έγινε κυανέρυθρο. Με λίγα λόγια υπήρξαν στιγμές που νοιώσαμε πραγματικά υπερήφανοι.

Υπάρχουν και πράγματα που θα ήθελα να ξεχάσω. Θα ήθελα να ξεχάσω την άδικη απόλυση του Λίνεν, τον Χούτο και την παρέα του, τις μαύρες τρύπες, την εντελώς λανθασμένη τοποθέτηση των χρημάτων που λαμβάναμε από τις μεταγραφές. Γιατί ο κος Τσακίρης πουλούσε ακριβά, αλλά αγόραζε ακριβότερα παίκτες που δεν βοήθησαν καθόλου. Θα ήθελα να ξεχάσω το δόγμα της μεταπωλητικής αξίας, όπου ως αρχή ήταν καλή αλλά ως εφαρμογή κάκιστη, καθώς οδήγησε στην απόκτηση παικτών που δεν είχαμε ανάγκη, στην απομάκρυνση παικτών που είχαμε ανάγκη αγωνιστικά αλλά που κρίθηκε ότι δεν είχαν μεταπωλητική αξία και στο αγωνιστικό κάψιμο άλλων, που έπρεπε για να πουληθούν ακριβότερα να αποκτήσουν έναν πολυσύνθετο ρόλο, τον οποίο δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της τελευταίας κατηγορίας ο Κούμο.

Αυτό που κυρίως θα ήθελα να ξεχάσω ήταν το ότι κάθε τρεις και λίγο κάποιος απίθανος έπαιρνε εν λευκώ την ομάδα, έκανε τα πειράματά του και έφευγε, αφήνοντας πίσω του συντρίμμια . Χρειάστηκε να περάσουν πέντε ολόκληρα χρόνια για να αναλάβουν την ομάδα άνθρωποι που δεν πειραματίστηκαν, αλλά που προσπάθησαν μέσα σε ένα μήνα να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα.

Ο κο. Τσακίρης ήθελε να είναι ο πιο πλούσιος Πάνθηρας. Ο ίδιος είχε παραδεχτεί ότι δεν ήταν καλός πρόεδρος. Για αυτό και έψαχνε πάντα κάποιον να αναλάβει αυτό τον ρόλο. Πάντα βέβαια έκανε την λάθος επιλογή. Αυτό ήταν το μεγάλο του λάθος. Το τραγικό όμως είναι ότι τους κατάλληλους ανθρώπους τους είχε πάντα δίπλα του.

Τελικά κάναμε ένα κύκλο και επιστρέψαμε εκεί που μας άφησε ο κ. Μπέος. Ένα βήμα πριν από την β’ κατηγορία και μάλιστα χωρίς αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία.

Η νέα διοίκηση έχει εξαιρετικά δύσκολο έργο. Να σώσει τον Πανιώνιο από τον υποβιβασμό, ο οποίος θα είναι εξευτελιστικός και θα αποτελέσει μια άνευ προηγουμένου οικονομική καταστροφή. Η μεγαλύτερη ευθύνη της όμως θα είναι να βρει τον κατάλληλο άνθρωπο που θα αναλάβει τις τύχες της ομάδας. Η δική μου πρόταση και ευχή για την νέα διοίκηση είναι να προσελκύσει όλους που θέλουν να βοηθήσουν οικονομικά την ομάδα και να τους ενώσει. Να μην παραδώσει τα κλειδιά σε έναν. Κανείς δεν μπορεί να αναλάβει μόνος του το βάρος αυτό. Δεν μας περισσεύει κανείς. Αυτό λοιπόν που μπορεί να κάνει ο κος Βεντούρης είναι να χρησιμοποιήσει το αναμφισβήτητο κύρος του προς αυτή την κατεύθυνση, να γεφυρώσει τις διαφορές και να οδηγήσει τον Πανιώνιο στην πολυμετοχικότητα. Αυτή είναι η λύση για τον Πανιώνιο. Θα πρέπει να δοθεί έμφαση στο σκάουτιγκ Ελλήνων παικτών και στην καλή λειτουργία των Ακαδημιών, τόσο στο Κορωπί όσο και υπό τη στέγη του ερασιτέχνη.

Εύχομαι στη νέα διοίκηση υπομονή, κουράγιο, υγεία και επιτυχίες.

Μετά τη μέθοδο Yo-Yo, o YAYA

Αφού απέτυχε η πανάκριβη μέθοδος Yo-Yo (γιατί το ζήτημα ήταν να τρέχουν οι παίκτες και όχι όλοι μας πανικόβλητοι), καιρός να δοκιμάσουμε και τον ΥΑΥΑ. Έτσι κι αλλιώς εδώ που φτάσαμε, δεν έχουμε και πολλές άλλες επιλογές. Φαντάζομαι ότι για κάποιον που μπορεί να λύνει "...δικαστικές υποθέσεις σεξουαλικού περιεχομένου..." το πρόβλημά μας είναι παιχνιδάκι...

Ας μας πει ο ΥΑΥΑ λοιπόν που θα βρούμε χρηματοδότη, παίκτες και λεφτά και πως θα γίνει να μην χάσουμε τον βασικό κορμό της ομάδας μας στο χρονικό σημείο όπου έχουμε ανάγκη από κάθε ποιοτικό μας παίκτη.Αν προσφύγουμε σήμερα, θα έχουμε λύσεις πριν από το παιχνίδι με την Ξάνθη, καθώς εγγυάται αποτελέσματα εντός εβδομάδας.

Βαγγέλη, έχεις πακέτο!!!