Κινούμενη άμμος

Βλέποντας την αγωνιστική πτώση του Πανιωνίου από το Νοέμβριο μέχρι σήμερα έχουμε προσπαθήσει πολλές φορές να εντοπίσουμε τους λόγους της. Είναι γεγονός ότι η ομάδα του πρώτου γύρου ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό διαφορετική από αυτή που βλέπουμε σήμερα. Τραυματισμοί, τιμωρίες, αποχωρήσεις και αποδεσμεύσεις έχουν συντελέσει στο να βλέπουμε ουσιαστικά ένα άλλο αγωνιστικό σύνολο, το οποίο έχει χάσει όλους τους παίκτες κλειδιά που έκαναν τη διαφορά. Δεν μπορώ να ξέρω ποιός ευθύνεται για τις μεταγραφές, τις αποχωρήσεις και τις αποδεσμεύσεις. Μπορεί να είναι προτάσεις του κου Ελευθερόπουλου, μπορεί και όχι. Αυτό που ξέρω είναι ότι ο κος Ελευθερόπουλος δεν έχει κατορθώσει να διορθώσει τα τρανταχτά λάθη στα οποία πέφτει η ομάδα. Ζητούενο της χρονιάς δεν ήταν η εξέλιξη μόνο των παικτών αλλά και του προπονητή. Δεν το βλέπω...

Από την αρχή της σεζόν είναι δεδομένο ότι θα δεχθούμε γκολ είτε στα πρώτα λεπτά του ημιχρόνου είτε στα τελευταία. Είναι δεδομένο ότι θα δεχθούμε γκολ από στημένη φάση, από αφύλακτο παίκτη εντός περιοχής και από κεφαλιά που ο αντίπαλος σηκώνεται μόνος εν μέσω όλης μας της άμυνας. Εντός προγράμματος και τα γκολ από σφάλματα του τερματοφύλακα. Και μετά; Τρεχάτε ποδαράκια μου... Ακριβώς αυτό έγινε και σήμερα. Πάρα πολλές φορές έχουμε επισημάνει τη νωθρότητα της άμυνας και του τερματοφύλακα. Φαντάζομαι ότι και ο προπονητής το εντοπίζει. Δυο γκολ φάγαμε σήμερα, κάτι θα εντόπισε... Και δεν ήταν τα πρώτα... Ακόμη όμως κι αν το εντοπίζει δεν κάνει τίποτα για να  βελτιώσει την κατάσταση.

 Πολλές φορές έχουμε πει ότι είναι ανόητο να παίζουμε τόσο ανοιχτά, τόσο επιθετικά, όταν η ομάδα ΔΕΝ διαθέτει επίθεση ισχύος. Έτσι παίζαμ επί Λίνεν. Είχαμε όμως επίθεση που έβαλε 42 γκολ (και σε ποιές άμυνες παρακαλώ) στο πρωτάθλημα. Οι τύποι αυτοί δεν έκαναν ρεκόρ καριέρας συμπληρώνοντας τα 3-4 γκολ στο πρωτάθλημα...

Για άλλη μία φορά παίξαμε εκτός έδρας σαν να έχουμε την υπερομάδα. Σαν να αδιαφορούμε για τον πολύτιμο βαθμό της ισοπαλίας σε μια τόσο δύσκολη έδρα, απέναντι σε μια ομάδα που είναι βέβαιο ότι μας αντιμετωπίζει ως άμεσο αντίπαλό της για τον στόχο της παραμονής. Για άλλη μία φορά λοιπόν χάσαμε από ένα τέτοι αντίπαλο. Θα το ξαναπώ. Κάθε αγωνιστική πέφτουμε και πιο μέσα στην κινούμενη άμμο. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι οι 21 βαθμοί μας εξασφάλισαν την παραμονή. Είναι λάθος να θεωρούμε ότι όταν επισημαίνουμε τα κακώς κείμενα διαπράττουμε κάποιου είδους Πανιώνια προδοσία. Η ομάδα δεν πάει καλά. Η ομάδα αν συνεχίσει έτσι θα κινδυνεύσει. Πάρτε αποφάσεις. Κάντε κάτι...

Λύστε μου μερικές απορίες. Πόσα από τα γκολ που έχει φάει ο Περιστερίδης θα τα είχε φάει ο χοντρο - Σιδεράκης; Πόσο παικτούρα φαντάζει ο Όμο που για χρόνια βρίζαμε σε σχέση με τους παίκτες που παίζουν στη θέση του (ελλείψει μάλιστα Ρόβα) σε αυτό το υποβαθμισμένο πρωτάθλημα; Όταν δεν έχουμε κατορθώσει να διορθώσουμε τα 2-3 πολύ συγκεκριμένα λάθη της ομάδας, όταν οι αλλαγές δείχνουν κάθε φορά και πιο περίεργες , πως ακριβώς θα κερδίσει ο κος Ελευθερόπουλος τον εμπειρότατο Παράσχο στο παιχνίδι δίχως αύριο;

Κλείνοντας θα ήθελα να συγχαρώ τον Οκόγιε για την προσπάθεια που κατέβαλε στο σημερινό παιχνίδι. Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν περίμενα να το πω ποτέ, όμως δεν κατάλαβα τον λόγο που βγήκε αλλαγή. Δεν πειράζει. Ίσως να μην καταλάβω ποτέ τις αλλαγές του κου Ελευθερόπουλου. Δεν θα το συνεχίσω. Φοβάμαι μήπως χαλάσω το καλό κλίμα...

Σταυροδρόμι αποφάσεων

Πριν από μερικούς μήνες, οι ίδιοι άνθρωποι που  παλαιότερα αποδοκίμαζαν τον κ. Ελευθερόπουλο ως εγκάθετο του γαύρου, τον αποθέωναν στη φυσούσα αποκαλώντας τον "Δημητάκη" ακόμα και στις ήττες. Οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα θυμήθηκαν την ερυθρόλευκη καταγωγή του προπονητή. Υπερβολικές αντιδράσεις και τότε και τώρα...Βέβαια έτσι είναι η μπάλα. Έτσι είναι ο κόσμος γενικώς...

Η αλήθεια είναι ότι οι νίκες και οι βαθμοί έκρυβαν τα αγωνιστικά προβλήματα κάτω από το χαλί. Σε αυτό το περιβάλλον ο "σωστός" Πανιώνιος δεν έπρεπε να ανησυχεί γι' αυτά αλλά να χαίρεται και να απολαμβάνει τη στιγμή. Ποιά όμως ήταν η στιγμή; Ο Πανιώνιος δεν είχε πετύχει ούτε μία ισοπαλία. Μόνο νίκες και ήττες. Σε απλά ελληνικά όταν ήταν καλύτερος ή ο αντίπαλος πολύ χειρότερος κέρδιζε (με μισό γκολ) και στην αντίθετη περίπτωση έχανε. Σήμερα ήρθε η πρώτη ισοπαλία. Δυστυχώς ήρθε μετά από έξι ήττες και έναν ηχηρότατο αποκλεισμό από ομάδα τρίτης εθνικής και μάλιστα σε ένα παιχνίδι που δικαίως θεωρούνταν τελικός. Άξιζε η Βέροια το βαθμό; Θα μπορούσε να είχε πετύχει τη νίκη καθώς έχασε τουλάχιστον δύο τετ α τετ. Αν όμως την είχαμε αντιμετωπίσει σοβαρά, αν την είχαμε καθηλώσει, θα μπορούσαμε να κάναμε έναν υγιεινό απογευματινό περίπατο, καθώς η ομάδα της Μακεδονίας δεν ήταν σε καμία περίπτωση η ομάδα φόβητρο. Σε όλο το παιχνίδι η ομάδα μας έδειχνε διάθεση, η οποία όμως δεν μπορούσε να μετουσιωθεί σε σοβαρή απειλή για την αντίπαλη άμυνα. Καταφέραμε να προηγηθούμε όμως το παιχνίδι παρέμενε και πράγματι ήταν ανοιχτό σε κάθε αποτέλεσμα. Ο κος Ελευθερόπουλος αποφάσισε να βγάλει τον Μενδρινό στο 70 και από το σημείο αυτό η ομάδα αποδιοργανώθηκε. Η Βέροια πέρασε στο παιχνίδι τον υψηλόσωμο έγχρωμο επιθετικό που έμελε να σκοράρει με άνεση το γκολ της ισοφάρισης. Η αλλαγή του Γουνδουλάκη στη θέση του Αραβίδη ήταν και καθυστερημένη και άσκοπη. Στην τελευταία φάση ο Περιστερίδης κράτησε την ισοπαλία μπλοκάροντας την μπάλα ακριβώς πάνω στη γραμμή. Κακό αποτέλεσμα, όμως αποφύγαμε τα χειρότερα...

 Για όσους δεν το κατάλαβαν, από σήμερα ο Πανιώνιος μπαίνει σε περιπέτειες. Όχι άμεσες αλλά αρκετά πιθανές. Είναι δεδομένο ότι η ομάδα έχει αποψιλωθεί από τους παίκτες που έκαναν τη διαφορά στον πρώτο γύρο, τα νέα πρόσωπα θα χρειαστούν χρόνο για να ενσωματωθούν (αν βέβαια τα καταφέρουν) και στην πραγματικότητα όσους βαθμούς μπορούμε να μαζέψουμε για τη σωτηρία πρέπει να το κάνουμε στα ντέρμπι των επόμενων έξι αγωνιστικών.

Είναι δεδομένο ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε παίκτες. Ίσως όμως να χρειαστεί να αλλάξουμε προπονητή. Η απειρία του κου Ελευθερόπουλου δεν μπορεί να κρυφτεί και δυστυχώς στα επόμενα παιχνίδια τελικούς θα χρειαστούμε βαθμούς και από τον πάγκο. Αν δει κάποιος τις σημερινές αλλαγές του κου Ελευθερόπουλου, όπως και τις περισσότερες στα μέχρι σήμερα παιχνίδια, θα καταλάβει (πιστεύω) ότι βαθμούς από το κοουτσάρισμα δεν έχουμε πάρει. Μπορεί να είναι καλός ψυχολόγος, μπορεί να προετοίμασε καλά την ομάδα, μπορεί να πέτυχε αγωνιστική πειθαρχία και κάποια άλλα καλά στοιχεία, όμως χρειαζόμαστε άμεσα βαθμούς και από το κοουτσάρισμά του. Τε μέχρι σήμερα αποτελέσματα δείχνουν ότι μάλλον δεν έχει την εμπειρία για να το πετύχει. Νομίζω ότι στην παρούσα φάση θα ήταν καλό τόσο για την ομάδα όσο και για τον προπονητή (προκειμένου να καρπωθεί τις μέχρι σήμερα καλές εντυπώσεις) να αλλάξει η τεχνική ηγεσία. Ας σκεφτεί τόσο η διοίκηση όσο και ο κος Ελευθερόπουλος ότι προέχει το καλό της ομάδας.

Άλλη μια Πανιώνια χρονιά τελειώνει. Μια χρονιά με χαρές, λύπες και ασφαλώς γκρίνια!!!

Εύχομαι σε όλους για την καινούρια χρονιά υγεία, δουλειά, λεφτουδάκια (όσα χρειάζονται για να είμαστε καλά), αγάπη, καλούς φίλους και χαρές από την Πανιωνάρα μας.

Να μην ξεχνάμε ότι όσο κι αν διαφωνούμε έχουμε ένα κοινό που μας ενώνει. Το πάθος για την ομαδάρα μας.

Καλή χρονιά, χρόνια πολλά!!!

Φταίει η πέτρα ή το χέρι που την πετάει;

Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα την συνέντευξη του κ Κουτλίδη για το θέμα της μη υπογραφής του νέου συμβολαίου από τον Παναγιώτη Σπυρόπουλο.


Θα ήθελα να τοποθετηθώ στο θέμα αυτό.

Όταν ένας νέος παίκτης εντάσσεται στο βασικό σχήμα μιας ομάδας έχει μοιρασμένες πιθανότητες να «πιάσει». Χρέος της διοίκησης είναι να δεσμεύσει προκαταβολικά ένα τέτοιο παίκτη με συμβόλαιο, για να είναι εξασφαλισμένη ότι θα μπορεί να διαπραγματευθεί τους όρους της πώλησής του, εάν και εφόσον προκαλέσει το ενδιαφέρον άλλων ομάδων με την παρουσία του. Οι απολαβές του Σπυρόπουλου ήταν τόσο μικρές που θα μπορούσε το συμβόλαιό του ανανεωθεί με άνεση και με ελάχιστο οικονομικό κόστος για τον σύλλογο είτε το περασμένο καλοκαίρι είτε έστω στα μέσα του γύρου, πριν πάρει τη φανέλα του βασικού στο σπίτι του. Η ανάγκη δέσμευσης με συμβόλαιο γίνεται επιτακτική όταν ο προπονητής εμπιστεύεται έναν παίκτη ως βασικό και αναντικατάστατο επί 15 ολόκληρους αγώνες.

Από τη στιγμή που η διοίκηση δεν προνόησε να δεσμεύσει τον Σπυρόπουλο εγκαίρως με συμβόλαιο, δεν ευθύνεται ο παίκτης ούτε για την καλή του την απόδοση, ούτε για τη συνεχή του παρουσία, ούτε βέβαια για το ενδιαφέρον άλλων ομάδων για το πρόσωπό του. Είναι άδικο λοιπόν, να παρουσιάζουμε τον Σπυρόπουλο ως παλιόπαιδο και αχάριστο, από τη στιγμή που εμείς δεν προνοήσαμε να τον δεσμεύσουμε με συμβόλαιο και να διαπραγματευθούμε την ενδεχόμενη πώλησή του. Είναι επαγγελματίας και κοιτάει το συμφέρον του. Ο Πανιώνιος του έδωσε την εκαιρία και εκείνος την έπιασε από τα μαλλιά. Ωφεληθήκαμε και οι δύο λοιπόν.

Στη συνέντευξή του άλλωστε ο κος Κουτλίδης παραδέχεται ότι το ποσό που ζήτησε ο Σπυρόπουλος ήταν στις οικονομικές δυνατότητες του Πανιωνίου, αλλά δεν του χορηγείται γιατί θα ανέτρεπε τις εσωτερικές ισορροπίες. Σε επίπεδο επαγγελματικού αθλητισμού αυτά δεν υπάρχουν. Όποιος έχει σουξέ πληρώνεται. Νόμος.

Προσωπικά θα ήθελα να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την επέκταση της συνεργασίας με τον Σπυρόπουλο. Θεωρώ λάθος να τιμωρείς με αποκλεισμό έναν επαγγελματία αθλητή, επειδή εσύ έκανες το λάθος να μην προνοήσεις για την ανανέωση της συνεργασίας. Σε κάθε περίπτωση η ομάδα χρειάζεται τον παίκτη, θα τον πληρώνει μέχρι το καλοκαίρι, άρα έχει κάθε δικαίωμα να τον χρησιμοποιεί.

Όπως λέει και ο πολύ καλός μου φίλος Griniaris ενδεχόμενη μη χρησιμοποίηση του Σπυρόπουλου ωφελεί αποκλειστικά και μόνο τη νέα του ομάδα, καθώς θα αποκτήσει έναν ξεκούραστο παίκτη, ο οποίος μάλιστα δεν θα διατρέχει κίνδυνο τραυματισμού.

Κλείνοντας, ελπίζω να μην ακούσουμε το γνωστό από άλλες περιπτώσεις παραμύθι ότι αναγκαζόμαστε να πουλήσουμε τον παίκτη από τώρα (και όσο όσο – χωρίς όμως να ξέρει κανείς το πόσο) προκειμένου να μη μείνει ελεύθερος το καλοκαίρι…Νησάφι πια.

Ημερολόγιο Λ.Φ.Π

 

Η Λέσχη Φίλων Πανιωνίου προχωράει στην έκδοση ημερολογίου αφιερωμένου στην ομάδα μπάσκετ και στον επί μία δεκαετία ιδιοκτήτη - πρόεδρο της Ηλία Λιανό. Η χρηματοδότηση του ημερολογίου έγινε με την έκδοση και πώληση ημερολογίων τσέπης, τα οποία είναι χρηστικά και όμορφα.

Νομίζω ότι όλος ο κόσμος του Πανιωνίου πρέπει να αγοράσει το συγκεκριμένο ημερολόγιο, κυρίως ως ένδειξη αναγνώρισης των προσπαθειών του Ηλία Λιανού αλλά και για την ενίσχυση της Λέσχης Φίλων, η οποία πέρα από τις συνδρομές μελών, τα έσοδα από τις εκδόσεις και τον επί της ουσίας έρανο κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης των εκτός έδρας αγώνων, δεν έχει κανένα απολύτως άλλο έσοδο. Η τιμή του ημερολογίου είναι προσιτή. Κοστίζει μόλις 5 ευρώ.

Καλά χριστούγεννα τρελάρες!!!

 

 

Φίλοι συναγωνιστές, τρελαμένοι εραστές της κυανέρυθρης φανέλας, σας εύχομαι χρόνια πολλά!!! Να είστε όλοι καλά, υγιείς, με ανθρώπους που αγαπάτε και με χαρές από την Πανιωνάρα μας. Και μη στεναχωριέστε για την κρίση. Εμείς οι Πανιώνιοι 120 χρόνια σε κρίση είμαστε!!!

Ελένη, δεν έβγαλα ποτέ σήμα που μου έδωσες.

Διάβασα με προσοχή τη δήλωση του κου Τσακίρη. Δεν θα ήθελα να την αναλύσω. Θα ήθελα να πω μόνο ότι: Πανιώνιος είναι τα παιδιά που φορώντας τα κυανάρυθρα αντιμετωπίζουν τη χλεύη των γαύρων συμμαθητών, είναι οι γονείς που τρώνε τις βροχές και το κρύο, που αφήνουν τη δουλειά τους, που στερούνται άλλα πράγματα εν μέσω κρίσης για να συνεχίσουν τα παιδιά τους να απολαμβάνουν το προνόμιο να αποτελούν μέρος του σώματος του τεράστιου αυτού αθλητικού οργανισμού.

 

Είναι οι προπονητές και οι υπάλληλοι που δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται, που τους κυνηγούν οι Τράπεζες, που δεν έχουν χρήματα για να πάρουν δώρα στα παιδιά τους αυτές τις άγιες ημέρες και όμως καθημερινά βρίσκονται στο πόστο τους.

Πανιώνιος είναι οι έφοροι που βλέπουν της εγκαταστάσεις να καταρρέουν, τα έξοδα να μην βγαίνουν και όμως προσπαθούν να βρουν λύσεις από το πουθενά.

 

 Πανιώνιος είναι ο φίλος που βλέπω δίπλα μου στην εξέδρα και στα καλά και στα άσχημα. Αυτός που ψάχνει τα κέρματα στην τσέπη για να αγοράσει το εισιτήριο.

 

Πανιώνιος είναι ο Βασίλης Τσάβαλος που παίζει τα πάντα κορώνα γράμματα, ο Τζο Μιχαηλίδης, ο Θοδωρής Κοκκινάκης, οι "έλα ρε Πανιωνάρες" και άλλοι απλοί άνθρωποι που βάζουν καθημερινά το δικό τους λιθαράκι.

Πανιώνιος δεν είναι αυτοί που έβαλαν το χέρι τους στο μέλι. Οι επαγγελματίες παράγοντες, οι επαγγελματίες πολιτικοί, οι ήρωες της καφετέριας. Πανιώνιος δεν είναι οι κλίκες και τα μικροσυμφέροντα. Πανιώνιος είναι το μετάλλιο της ακαδημίας Αθηνών, το νο 2 στο μητρώο του Σέγας, η συνέχεια της Σμυρναϊκής καταγωγής μας.