Υπάρχουν πολλοί τρόποι να δει κανείς το σημερινό παιχνίδι. Αν
το δούμε από την άποψη της στατιστικής, τότε δίκαια χάσαμε αφού ο ΠΑΟΚ είχε
περισσότερες ευκαιρίες, σχεδόν απόλυτη κατοχή της μπάλας και πέτυχε τέσσερα πολύ
όμορφα γκολ.
Η στατιστική όμως κάποιες φορές δεν μπορεί να περιγράψει
ακριβώς αυτό που βλέπουμε δια ζώσης. Ο ΠΑΟΚ αν και είχε την εδαφική υπεροχή ήταν
μάλλον φλύαρος ιδίως στο πρώτο ημίχρονο. Από την άλλη ο Πανιώνιος, αν και είχε
σαφείς αμυντικούς προσανατολισμούς, βρήκε τον τρόπο να μετουσιώσει σε τέρματα
τις ευκαιρίες που είχε και διεκδικούσε ισότιμα τον βαθμό της ισοπαλίας μέχρι το
75. Ισοπαλία με δύο γκολ στην Τούμπα δεν είναι μικρό πράγμα. Πέρα από την καλή ομάδα του ΠΑΟΚ και τη ζεστή
ατμόσφαιρα ο Πανιώνιος είχε να αντιμετωπίσει τη διαιτησία που ξεκάθαρα έπαιζε έδρα.
Όσο όμως κι αν υποστηρίζει ένας διαιτητής τον ΠΑΟΚ μέσα στην Τούμπα, φαντάζομαι
ότι δεν θα θέλει να εκτεθεί με τον τρόπο που εξετέθη ο σημερινός διαιτητής, όταν
απέφυγε να αποβάλει τον Κατσουράνη στην ανατροπή του Καμπάνταη. Αυτό ήταν το
σημείο κλειδί του σημερινού αγώνα, καθώς ο Πανιώνιος θα μπορούσε να αντέξει
στην πίεση 10 παικτών αλλά και επειδή ο Κατσουράνης σκόραρε αλλά και συμμετείχε
σε άλλο ένα τέρμα. Από το 75 μέχρι το τέλος δεχθήκαμε άλλα δύο τέρματα τα οποία
ήταν περισσότερο προϊόν της κούρασης και της απογοήτευσης.
Με τα αν όμως δεν αλλάζει το αποτέλεσμα. Η ουσία είναι ότι
τον βαθμό της ισοπαλίας μάλλον δεν τον είχαμε στο πρόγραμμα, αλλά αν τον είχαμε
εξασφαλίσει σήμερα θα είχαμε κάνει ένα σημαντικό βήμα προς τη σωτηρία,
συνυπολογίζοντας τα αποτελέσματα των υπόλοιπων συνδιεκδικητών της παραμονής. Θα
κρατήσω την καλή παρουσία και τη διάθεση των παικτών, η οποία θα είναι χρήσιμη
στα επόμενα παιχνίδια, ιδίως στο εντός έδρας με τον Ατρόμητο και θα επισημάνω ότι
για άλλο ένα παιχνίδι δεχθήκαμε τέρμα από αμαρκάριστο αντίπαλο εντός μικρής
περιοχής. Τα λάθη και τα φθηνά τέρματα πληρώνονται ακριβά ιδίως σε δύσκολες έδρες
όπως την Τούμπα.
