Επιτέλους, μπαλίτσα και νίκη

Από τότε που ξεκίνησα να κάνω παρέα με τους συγκεκριμένους υπέροχους τύπους και να διοργανώνουμε τα παγκόσμια, είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε μέλη της διοίκησης του Πανιωνίου, στελέχη, δημοσιογράφους και προπονητές. Όλοι τους πέρασαν από την ενδοσκόπηση των "Παγκόσμιων". Το καλό με αυτή την παρέα είναι ότι όλοι τους είναι άνθρωποι καθαροί, με περιεχόμενο και επειδή προέρχονται από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα με τελείως διαφορετικές παραστάσεις, μπορούν να αλληλοσυμπληρώνονται και να βγάζουν έγκυρα συμπεράσματα για ανθρώπους και καταστάσεις.

 Όταν γνωρίσαμε τον Κωνσταντίνο Παναγόπουλο καταλάβαμε ότι είχαμε να κάνουμε με ένα άνθρωπο που ταιριάζει σε αυτό που θέλουμε να βλέπουμε από τον Πανιώνιο. Δυναμικός και φιλόδοξος, ευθύς και καθαρός, μας κέρδισε. Είχε δώσει και δείγμα αγωνιστικής γραφής, οπότε είχαμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι αυτό που νοιώθαμε ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Δεν ξέρω αν τον βρήκαν σε κοντέινερ ή σε καταφύγιο. Αυτό που ξέρω είναι ότι έχει όλα τα προσόντα, εάν δουλέψει και αν κατανοήσει ότι για πολλά χρόνια ακόμη θα είναι μαθητευόμενος, άρα αν είναι σεμνός και ταπεινός, να κάνει σημαντική καριέρα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Συνήθως οι άνθρωποι με φιλοδοξίες την πατάνε όταν θεωρήσουν ότι τα ξέρουν όλα ή ότι έφτασαν στο υψηλότερο σημείο. Το μυστικό της επιτυχίας είναι να ρωτάς για να μάθεις και να ακούς, κρατώντας το ωφέλιμο.

Μετά από πολλούς μήνες, ο Πανιώνιος απέβαλε την εικόνα της συνοικιακής ομάδας, πίεσε, διεκδίκησε, έπαιξε στρωτή μπάλα και πέτυχε μια πολύτιμη νίκη έξι πόντων. Δεν χρειάζονται άλλες αναλύσεις για το παιχνίδι. Αυτό είναι όλο. Αυτή είναι εικόνα της ομάδας του Παναγόπουλου κόντρα σε αυτό που βλέπαμε από τον κο Παντελή.

Πέρα από τον προπονητή, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους παίκτες για την προσπάθεια που κάνουν, κυρίως όμως τον Αραβίδη γιατί φροντίζει να ξεπερνά τον εαυτό του σε κάθε παιχνίδι. Αυτό είναι το νόημα του αθλητισμού. Είναι γεγονός ότι εκνευρίστηκα αρκετά με το πέναλτι του Καμπάνταη, δεν θα ήθελα όμως να επεκταθώ γιατί σήμερα είναι μια μέρα χαράς και δεν χωρούν γκρίνιες.

Από εκεί και πέρα: Μπορεί να βρίσκουμε λύσεις στα αγωνιστικά, το οικονομικό - διοικητικό πρόβλημα όμως είναι τεράστιο. Διαβάζουμε ότι μόνο δύο στελέχη συνεχίζουν να ασχολούνται με την διοίκηση. Πάντα δύο ήταν. Απλά άλλαζαν τα πρόσωπα. Αυτού του είδους οι μονοκρατορίες οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο. Μια σαθρή εικόνα αδιαφάνειας, αδιαφορίας, έλλειψης εμπιστοσύνης και σκεπτικισμού. Θεωρώ δεδομένο ότι πρέπει να υπάρξει κίνηση μιας ομάδας ανθρώπων, οι οποίοι να απολαμβάνουν της αποδοχής του κόσμου και γύρω τους να συσπειρωθούμε όλοι, αφήνοντας στην άκρη κάθε διαφορά μας, υπέρ του συλλόγου. Δεν αναμένω τον σωτήρα. Αναμένω έναν άνθρωπο που θα μιλήσει καθαρά και σταράτα, θα είναι ανοιχτός στον κόσμο, θα έχει ήθος που θα ταιριάζει στο προφίλ της ομάδας και τότε θα μπορέσω μαζί με κάθε άλλο φίλο να στρατευτώ γύρω του. Έχω κουραστεί από τον Πανιώνιο της κλειστής πόρτας, του στοιχήματος και των μπράβων. Ας είμαστε καθαροί, ας είμαστε ενωμένοι, ας λέμε μια ζεστή καλημέρα και όλα τα άλλα γίνονται.

Πάνθηρας απ' το κοντέινερ

Αλλαγή σκυτάλης στην τεχνική ηγεσία. Με μια λακωνική ανακοίνωση, η Π.Α.Ε Πανιώνιος ανακοίνωσε τη λύση της συνεργασίας με τον  κ. Παντελή και την πρόσληψη του κου Παναγόπουλου. Σημειολογικά αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι η Π.Α.Ε στην ανακοίνωσή της δεν ευχαρίστησε τον κό Παντελή για την προσφορά του στον σύλλογο, πράγμα που έχει πράξει με άλλους κατά τη λύση της συνεργασίας τους, μολονότι ήταν δεδομένο ότι δεν είχαν προσφέρει τίποτα. Προσωπικά το εκλαμβάνω ως ένδειξη δυσαρέσκειας.

 

Δυο λόγια για τον κο Παντελή και τον κο Παναγόπουλο.

 

Προσωπικά δεν είχα δει με καλό μάτι την πρόσληψη του κου Παντελή. Αν και ώριμος σε ηλικία, δεν είχε εμπειρία της κατηγορίας. Είναι ένας προπονητής παλαιάς κοπής, της κλασικής ελληνικής σχολής προπονητών, των οποίων το ποδόσφαιρο που αποδίδουν οι ομάδες προσωπικά δεν μου αρέσει. Ήρθε στη θέση του κου Παναγόπουλου, ο οποίος παρομοίως δεν είχε εμπειρία της κατηγορίας, όμως είχαμε δει δείγματα της δουλειάς του, με την ομάδα να αποδίδει πιο φρέσκο ποδόσφαιρο. Ένα άλλο θέμα που δεν μου άρεσε στον απερχόμενο προπονητή ήταν η ανάμειξη του ονόματός του στο γνωστό ποδοσφαιρικό σκάνδαλο. Δεν αμφισβητώ ότι κατά πως μαθαίνω δεν έχει πλέον δικαστική εμπλοκή, σίγουρα όμως, αν ήταν στο δικό μου χέρι, δεν θα προσλάμβανα ποτέ κάποιον στη θέση του προπονητή του Πανιωνίου, το όνομα του οποίου είχε εμπλακεί με οποιονδήποτε τρόπο σε μια τέτοια ιστορία.

Στο καθαρά αγωνιστικό: Ο κος Παντελής νομίζω ότι άργησε πολύ να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της κατηγορίας. Άργησε επίσης να καταλήξει στα πρόσωπα τη ενδεκάδας, όπως επίσης ήταν πολύ διστακτικός στο ξαναμοίρασμα  της τράπουλας. Μια φορά την ανακάτεψε λίγο και του «βγήκε» ο Γιάννου. Θεωρώ ότι αν είχε προσπαθήσει περισσότερο σε αυτόν τον τομέα, ίσως σήμερα να είχαμε πάρει περισσότερες βοήθειες από παίκτες του πάγκου. Για μεγάλο διάστημα η ομάδα έδειχνε αδούλευτη, χωρίς αυτοματισμούς. Παρ’ όλα αυτά κατόρθωσε να κάνει μια αξιόλογη βαθμολογική συγκομιδή, η οποία θα μπορούσε να είναι και μεγαλύτερη, αν ο ίδιος δεν είχε αποφύγει λάθη από τον πάγκο. Στα θετικά του ότι δεν έχασε τα αποδυτήρια (στο βαθμό που γνωρίζω βέβαια) παρόλα τα οικονομικά προβκλήματα που αντιμετωπίζει η ομάδα. Με λίγα λόγια, ο κος Παντελής προσπάθησε όσο μπορούσε, εξάντλησε τις ικανότητές του και φεύγει με ψηλά το κεφάλι. Προσωπικά βέβαια θα προτιμούσα η αλλαγή αυτή να είχε γίνει πολύ – πολύ νωρίτερα.

 

Για τον κο Παναγόπουλο: Ήταν προφανές, από τη στιγμή που παραιτήθηκε από τη Λάρισα, ότι θα επέστρεφε. Θα έλεγα ότι έψαχναν την κατάλληλη ευκαιρία να τον επαναφέρουν. Προσωπικά χαίρομαι για την επιλογή, διότι ξέρει την ομάδα και  μου αρέσει το ποδόσφαιρο που αποδίδει. Η επιστροφή του κου Παναγόπουλου είναι δυσκολότερη από την προηγούμενη φορά. Ο πάνθηρας που βγήκε από το κοντέινερ (κατά τον κο Κουτλίδη) δεν έχει πλέον την ίδια αποδοχή που είχε και αυτό λόγω της συνεργασίας του με τη Λάρισα. Δεν θα κάτσω να ασχοληθώ με αυτό το θέμα γιατί το βρίσκω παιδιάστικο. Αντίθετα θα κρατήσω την καλή εικόνα της Λάρισας κατά το διάστημα που ο κος Παναγόπουλος ασκούσε εκεί τα καθήκοντά του. Ένα άλλο θέμα είναι ότι θα χρειαστεί να αναλάβει μια ομάδα η οποία σχηματίστηκε με μεταγραφικές επιλογές άλλων (οι οποίες αποδείχθηκαν λανθασμένες, όσο κι αν κομπορρημονούν κάποιοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης). Εάν και εφόσον όμως υπάρξει η δυνατότητα για κάποια μεταγραφή, ο κος Παναγόπουλος θα έχει την ευκαιρία να βάλει τη δική του πινελιά.

Στα δικά μου μάτια πρέπει να αποδείξει και κάτι άλλο. Ότι η ομάδα που είχε σχηματιστεί πέρσι και της οποίας τα credit είχε πάρει ο κος Ελευθερόπουλος, ήταν επί της ουσίας προϊόν της δικής του εργασίας.

 

Δεν κρύβω ότι συμπαθώ τον κο Παναγόπουλο. Ας μου επιτραπεί να του δώσω μερικές συμβουλές. Κόουτς να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά και να δέχεσαι κάθε συμβουλή που μπορεί να βοηθήσει την ομάδα. Έτσι βοηθάς και τη δική σου εξέλιξη. Στην ομάδα υπάρχουν στελέχη με εμπειρία και αγάπη για τον Πανιώνιο που μπορούν να σε βοηθήσουν. Άνθρωποι όπως ο Αντώνης Μανίκας και ο Νόνι Λίμα πρέπει να βρίσκονται πάντα δίπλα σου, ενώ από την καλή συνεργασία με τον Γιάννη Παυλόπουλο θα προκύψουν μεγάλα οφέλη για την ομάδα. Όσο για εμάς τους ιντερνετικούς, μάλλον θα έχεις καταλάβει και από την προσωπική επαφή, ότι έστω και από τις οθόνες μας, προσπαθούμε να βοηθήσουμε, ακόμη κι όταν δεν είμαστε ευχάριστοι. Καλή επιτυχία.

Διοικητικές ανακατατάξεις ή αλλαγή στρατηγικής;

Διάβασα σήμερα αυτή την είδηση  (http://www.sport-fm.gr/article/anazitoun-meli/738913), για την οποία θέλω να τοποθετηθώ, αλλά και να υποβάλω μερικά ερωτήματα.

Ας ξεκινήσουμε από αυτά: Γίνεται προσπάθεια για δημιουργία νέου διοικητικού σχήματος ή υπήρξαν παραιτήσεις για τις οποίες δεν ενημερωθήκαμε; Αυτό περί λήξης της διάρκειας της διοίκησης πρωτοδικείου δεν το καταλαβαίνω, καθώς ήξερα ότι το καλοκαίρι θα υποβάλλονταν η νέα αίτηση. Είχε τόσο σύντομη διάρκεια ισχύς η απόφαση ή η αίτηση απορρίφθηκε; Αυτό είναι ένα σημαντικό θέμα. Είτε δεν υπάρχει δυνατότητα για δημιουργία διοίκησης πρωτοδικείου για λόγο που δεν ξέρουμε (άρα όποιος μπει στο συμβούλιο διατρέχει μεγαλύτερους κινδύνους), είτε κατόπιν πιθανής απόρριψης, γίνεται προσπάθεια για δημιουργία νέου διοικητικού σχήματος μέσω απόφασης του πρωτοδικείου.

Δεν έχω αναφερθεί ποτέ στους λόγους που με ανάγκασαν να παραιτηθώ από το Δ.Σ του Πανιωνίου. Είναι γεγονός ότι διαφωνούσα σε αρκετά πράγματα με τον τρόπο που χειρίζονταν από την αρχή η ΠΚ (για την ακρίβεια η ηγετική της ομάδα) κάποια θέματα. Ένα από αυτά ήταν οι επιλογές που έκανε σε επίπεδο Π.Α.Ε.

Πίστευα και πιστεύω ότι είναι αδύνατο μια κίνηση απλών ανθρώπων, χωρίς οικονομική ισχύ η οποία στηρίζει την εξουσία της στις ψήφους των μισών ψηφοφόρων του ερασιτέχνη (100 άτομα), να προσπαθήσει να λύσει αποκλειστικά με δικές της δυνάμεις τα προβλήματα της Π.Α.Ε ή του Πανιωνίου γενικότερα. Δεν είχαμε ούτε τα στελέχη, ούτε τα χρήματα. Κατά τη γνώμη μου, στρατηγική επιλογή της Π.Κ θα έπρεπε να είναι να φέρει προ των ευθυνών τους όλους, να δεχθεί βοήθεια από όλους και να μην προσπαθήσει να δώσει λύσεις αποκλειστικά και μόνο από δικά της στελέχη ή εξωπανιώνια πρόσωπα. Σε απλά ελληνικά, ήμουν υπέρ της συνεργασίας με κάθε έναν που ήθελε να προσφέρει, αφήνοντας έξω μόνο πρόσωπα που είχαν βλάψει τον Πανιώνιο με πράξεις ή παραλείψεις τους.

Ήμουν υπέρ της συνεργασίας με τον κο Αρκουμάνη (μάλιστα είχα προσφερθεί να αποσύρω την υποψηφιότητά μου από το ψηφοδέλτιο προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος για ενωτικό), ήμουν υπέρ της συμμετοχής του Γιώργου Ζερβακάκου στο ψηφοδέλτιο δεδομένου ότι είναι ικανό στέλεχος, έμπειρος στα οικονομικά και με σταθερές σχέσεις εμπιστοσύνη με τον Κωνσταντίνο Τσακίρη και τον Ηλία Λιανό, οι οποίοι έπρεπε να βρεθεί τρόπος να συμμετέχουν σε ένα νέου τύπου διοικητικό σχήμα, που προσομοίαζε με εταιρεία λαϊκής βάσης. Ήμουν υπέρ με τη συνεργασία με κάθε σύνδεσμο φιλάθλων, συμπεριλαμβανομένης της Λέσχης, καθώς, όποια οικονομικά προβλήματα κι αν έχεις με κάποιον δεν πρέπει να τον κρατάς εκτός Πανιώνιας οικογένειας, αλλά να προσπαθείς, εντός αυτής, να λύσεις ακόμη κι αυτά.

Υπήρχαν και πράγματα στα οποία ήμουν κατά. Είμαι και ήμουν κατά της διατήρησης σχέσεων με συγκεκριμένα πολιτικά στελέχη της περιοχής μας, τα οποία θεωρώ ότι αντλούν πολιτικά οφέλη, χωρία να προσφέρουν τίποτα στον Πανιώνιο. Επί τη ουσίας θεωρώ ότι ο Πανιώνιος δεν πρέπει να συναλλάσσεται με τον Δήμο, εκτός κι αν από τη συναλλαγή αυτή ωφελείται η ομάδα (πράγμα που σπάνια συμβαίνει). Επίσης θεωρούσα αυτονόητο ότι δεν έπρεπε να υπάρχει οιαδήποτε σχέση του Πανιωνίου με παλαιό διοικητικό παράγοντα, προκάτοχο του Τσακίρη, για ευνόητους λόγους. Γι αυτό και ήμουν ιδιαίτερα επιφυλακτικός με πρόσωπα τα οποία είχαν σχέσεις (έστω και κατά το παρελθόν) μαζί του.

Δυστυχώς η Πανιώνια Κίνηση διάλεξε διαφορετικό δρόμο. Α) Η διοίκηση της Π.Α.Ε ανατέθηκε επί τους ουσίας στα στελέχη τα οποία εκδήλωσαν σχετικό ενδιαφέρον, τα οποία με τη σειρά τους έφεραν άλλα στελέχη, που πρακτικά δεν μπορούσε να ελέγξει κανείς. Με λίγα λόγια α κλειδιά της Π.Α.Ε πέρασαν σε χέρια λίγων και όχι στον έλεγχο όλων. Β) έκλεισε τις πόρτες σε όλους, προσπαθώντας να λύσει από μόνη της τεράστια προβλήματα τόσο σε ερασιτέχνη όσο και Π.Α.Ε. Αυτό σημαίνει ότι είτε έχασε ισχυρούς συμμάχους, είτε τελικά τους αποδέσμευσε (προς ευχαρίστησή τους) από το πρόβλημα. Όπως και να το δεις ήταν λάθος. Γ) Κλείνοντας τις πόρτες και δεδομένου ότι τα συλλογικά όργανα δεν λειτουργούσαν ικανοποιητικά (προσωπική μου γνώμη – το λέω ευγενικά…), ανατέθηκαν υπερεξουσίες σε λίγα στελέχη, γεγονός που είναι απολύτως ασύμβατο με μια διοίκηση λαϊκής βάσης.

Αποτέλεσμα: τεράστια φθορά προσώπων, ενώ δεν είμαστε σε θέση να ξέρουμε αν τελικά δόθηκαν λύσεις ή όχι. Σε αυτή την κατάσταση θα συμπεριλάβουμε πρακτικές κάποιων, τις οποίες δεν είχαν διανοηθεί παλιά στελέχη με τεράστιες διασυνδέσεις στη νύχτα…Ωραίος Πανιώνιος…Αυτά είναι ιστορία. Ας δούμε το παρόν…

Αν ψάχνετε σοβαρούς και νορμάλ ανθρώπους για να εργαστούν για την ομάδα, κάνετε άψογα, έστω και καθυστερημένα. Αν ψάχνετε τέταρτο για πρέφα, τότε η συντριβή είναι προ των πυλών. Τα προβλήματα του πανιωνίου (ερασιτέχνη και Π.Α.Ε) είναι τόσο μεγάλα, ώστε να απαιτείται σύμπνοια και σίγουρα χρειάζεται η δραστηριοποίηση ανθρώπων με κύρος, προκειμένου να πειστεί ο κόσμος να συμμετάσχει και να μην βλέπουμε κάθε βδομάδα αρνητικά ρεκόρ προσέλευσης φιλάθλων. Δεν έχει νόημα να βάζετε σε κίνδυνο την προσωπική σας ελευθερία και την περιουσία σας, όταν ο κόσμος απλά δεν συμμετέχει. Αν βρείτε τον λόγο που η προσπάθεια δεν αγγίζει τον κόσμο, τότε ίσως και να έχετε βρει τη λύση στο πρόβλημα της ομάδας…

Φιλικά

BRF

Οικονομική συμπαράσταση στους παίκτες

Επειδή ακόμη και το ένα ευρώ μετράει, δώστε ό,τι μπορείτε: Λογαριασμός Τράπεζας Πειραιώς 
(5036 -025355-671 ).

IBAN : GR13 0172 0360 0050 3602 5355 671. Από το εξωτερικό θα χρειαστεί και ο κωδικός BIC: PIRBGRAA .

Χαίρομαι που η προσπάθεια πάει καλά, μπορεί να πάει και καλύτερα, αρκεί να δώσουμε όλοι από κάτι.

Δεν έχει σημασία το ποσό. Έχει σημασία η συμμετοχή.

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ

Διάβασα στα Πανιώνια νέα το εξής :Φίλοι των κυανέρυθρων προχώρησαν σε μία αξιοσημείωτη κίνηση, προσπαθώντας να μαζέψουν ένα σεβαστό οικονομικό πόσο, το οποίο και θα δοθεί στους ποδοσφαιριστές της ομάδας, που χωρίς υπερβολή φέτος αγωνίζονται απλήρωτοι!

Οι φίλαθλοι του Ιστορικού γνωστοποίησαν με ανακοίνωση τους πως ανοίχτηκε λογαριασμός στην Τράπεζα Πειραιώς, στο όνομα ενός οπαδού και ενός παίκτη της ομάδας, όπου εκεί θα μπορούν οι κυανέρυθροι φίλοι του συλλόγου να καταθέτουν όσα χρήματα μπορεί ο καθένας, με το πόσο που θα συγκεντρωθεί να πηγαίνει στους ποδοσφαιριστές.

Η σχετική ανακοίνωση:

«Θεωρώντας υποχρέωση να ενημερώσουμε όλο το ΠΑΝΙΩΝΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ κάνουμε γνωστό ότι μερίδα φίλων του ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΜΑΣ αναλάβαμε πρωτοβουλία σε μια προσπάθεια οικονομικής εκστρατείας! Αφορμή ο παρατεταμένες οφειλές της ομάδας προς τους ποδοσφαιριστές μας. Θέλοντας λοιπόν να σταθούμε ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ και πάνω απ όλα διπλά τους και με σύνθημα μας «ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ», ανοίχτηκε στη ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ λογαριασμός με αριθμό: 5036-025355-671 στο όνομα ενός φίλου της ομάδας και ενός παίχτη (τα ονόματα στη διάθεση σας, όχι όμως δημόσια για ευνόητους λογούς), που θα παραμείνει ανοιχτός μέχρι 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ! Το ποσό που θα συγκεντρωθεί θα γίνει άμεσα γνωστό σε όλους και κατόπιν θα δοθεί σαν οικονομική ενίσχυση για τους παίχτες και ΜΟΝΟ!!!
ΟΣΟΙ ΛΟΙΠΟΝ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΝ ΠΑΝΙΩΝΙΟ ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΑΥΤΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ, ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΕΡΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!».


Για να πω την αλήθεια, οι έρανοι δεν μου αρέσουν. Τα προβλήματα όμως είναι τόσο μεγάλα και τόσο πιεστικά, ώστε δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς. Άλλωστε δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε βοήθεια από τους άλλους, χωρίς να κάνουμε κι εμείς κάτι. Ξέρω ότι η οικονομική κατάσταση όλου του κόσμου είνια κακή. Δεν έχει σημασία λοιπόν το ποσό. Ας δώσουμε όλοι από κάτι, έστω και λίγο.
Επειδή δεν δημοσιεύεται το όνομα, έβαλα το λαγωνκό της σελίδας να ψάξει. Κατόπιν του ελέγχου, σας εγγυόμαι ότι τα χρήματα τα μαζεύει πρόσωπο του οποίου την εντιμότητα δεν αμφισβητεί κανείς. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι όσα χρήματα εισπράξει τόσα θα αποδώσει. Δεν δημοσιοποιώ το όνομά του διότι σέβομαι το γεγονός ότι θέλει να παραμείνει ανώνυμος.

Μια φανέλα χωρίς χέρια

Αισθάνομαι ότι πολλές φορές έχουμε μια θολή εικόνα για το τι είναι ο Πανιώνιος. Άλλος θα σου πει ότι είναι η ιστορία, το σήμα, οι κυανέρυθρες εμφανίσεις, οι μνήμες της Μικράς Ασίας,  η ομάδα της γειτονιάς μας και ένας οπαδός ίσως, οι εκδρομές, τα καπνογόνα και οι φωνές στα πέταλα.

Είναι όλα αυτά, σίγουρα. Ξεχνάμε όμως έναν βασικό παράγοντα. Οι κυανέρυθρες φανέλες δεν παίζουν μόνες τους. Τις ίδρωσαν και τις μάτωσαν μερικοί από τους κορυφαίους αθλητές της Ελλάδας. Δίπλα λοιπόν σ' αυτούς, στο ίδιο σκαλί θαυμασμού, θα ήθελα να βάλω και τα νεαρά παιδιά με ταλέντο και όνειρα, που προκειμένου να τα κυνηγήσουν άφησαν πίσω τους γονείς, το σπίτι, το σχολείο και τους φίλους και δίνουν τον δικό τους αγώνα για να αναδειχθούν.

Πριν από μερικές μέρες διαβάσαμε για έναν νεαρό αθλητή μας που λιποθύμησε. Κάποιοι βγήκαν και είπαν ότι είναι μια θλιβερή είδηση. Κάποιοι άλλοι ότι είναι μια κίτρινη φήμη με σκοπό να προσβάλει τον Πανιώνιο. Όλοι προσπάθησαν να κρύψουν ή να διασκεδάσουν τη φήμη, για το καλό του συλλόγου ή μάλλον αυτό που εκείνοι θεωρούν καλό του...

Εγώ θα ήθελα να πω ότι αυτό το παιδί το θαυμάζω. Εάν και εφόσον το παιδί πεινούσε, όλοι πρέπει να του βγάλουμε το καπέλο γιατί παρά την πείνα του, παρά τη φτώχια του, παρά τα προβλήματά του ήταν συνεπής στις υποχρεώσεις της ομάδας. Ήταν εκεί για να αγωνιστεί όσο βαστούσαν τα πόδια του. Αυτή την είδηση κρύβουμε; Μα αυτούς τους αθλητές θέλουμε. Αυτούς χρειαζόμαστε.

Δυστυχώς αυτά τα παιδιά (των υποδομών και της πρώτης ομάδας) δεν πρόλαβαν τις εποχές που διαθέταμε 250.000 ευρώ για τον Κοιλιάρα, 200.000 ευρώ για τον Μέσσι της Αλβανίας, 1 εκ ευρώ για το 50% ενός απίθανου και για όλους αυτούς τους παίκτες που ήρθαν, έγιναν πλούσιοι σε ένα βράδυ κι έφυγαν χωρίς να ιδρώσουν τη φανέλα.  Ούτε βέβαια την εποχή που ο κιτρινιάρης μάνατζερ ήθελε να στήσει το African aid στις υποδομές του Πανιωνίου. Ήλπιζαν ότι θα λαμβάνουν έστω 700- 1.000 ευρώ για να μπορούν έστω να ζήσουν. Αντ' αυτού διαβάζουμε για εράνους...

Πόσα λεφτά μπορεί να μαζέψει ο μέσος φίλαθλος σε έναν έρανο; Ποιόν να πρωτοβοηθήσει;

Νοιώθω ότι αυτή τη στιγμή προσπαθούμε να σώσουμε την ομάδα, εις βάρος των ανθρώπων. Αυτό δεν γίνεται...Δεν έχουμε δικαίωμα να το κάνουμε. Κανένα σήμα, καμία ιστορία, καμία φανέλα δεν είναι πάνω από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και δεν είναι αξιοπρεπές να σου λιποθυμούν οι αθλητές...Επίσης δεν είναι αξιοπρεπές να κάνεις τον καουμπόι σε εργαζόμενους που όχι μόνο δεν πληρώνεις, αλλά σε έχουν κάνει μάγκα πολλές φορές μέχρι και σήμερα.

Στο δια ταύτα. Το ποδόσφαιρο είναι ένα ακριβό σπορ. Αν τα έχεις το κάνεις. Αν δεν τα έχεις δεν περνάς ούτε απ' έξω. Εμείς λοιπόν τα λεφτά δεν τα έχουμε. Για την ώρα δείχνει ότι δεν μπορούμε και να τα βρούμε. Όταν λοιπόν δεν υπάρχει μία, και αυτό το λένε οι διοικούντες, είναι δυνατόν να συζητάμε για μείωση του ελλείμματος; Και πως θα γίνει αυτό; Πάνω στην πείνα των αθλητών;

Έχουμε φτάσει προ πολλού στο σημείο μηδέν. Στο σημείο που πρέπει να ενημερωθεί σωστά ο κόσμος και να πάρει τις αποφάσεις του. Όταν φτάνουμε στο σημείο να συζητάμε για την ύπαρξη του συλλόγου, το βάρος δεν μπορεί να πέφτει στους ώμους καμίας διοίκησης...

Έχουμε και κάποιους επιφανείς φιλάθλους. Κάποιους που μπορούν να δώσουν ένα ποσό το οποίο μπορεί να ανακουφίσει τους παίκτες. Χρήματα που δεν μπορεί να συγκεντρώσει κανένας έρανος. Ας βοηθήσουν. Κι αν δεν εμπιστεύονται τα χέρια που θα τα διαχειριστούν, ας τα δώσουν κατευθείαν στους παίκτες...Αν υπάρχει διάθεση, λύσεις βρίσκονται...

Το διάφανο χρώμα του χρήματος

Πριν από δύο χρόνια περίπου, η Γ.Σ του Πανιωνίου έδωσε την ρητή εντολή στην διοίκηση της ΠΑΕ να σχεδιάσει και να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα οικονομικής διάσωσης της ομάδας. Το πρόγραμμα αυτό με λίγα λόγια συνοψίζονταν στην δραστική περικοπή των δαπανών, στην εξόφληση (κατά το δυνατόν) των χρεών προς ιδιώτες και κυρίως προς το δημόσιο, το οποίο θα επιτυγχάνονταν με την δημιουργία low budget ομάδας με παίκτες κατά βάση από τις υποδομές, χωρίς το αγωνιστικό αποτέλεσμα να καθίσταται αυτοσκοπός.

Νομίζω ότι κανείς μας, ούτε τότε ούτε τώρα, έχει σαφή εικόνα για τα οικονομικά της ομάδας. Από τη γενική συνέλευση μέχρι και σήμερα ακούμε διαρκώς για 8-12.000.000 ευρώ χρέους, τα οποία μειώθηκαν σε επίπεδα που κανείς δεν μπορεί να καθορίσει ακριβώς, πάντως και πάλι μιλάμε για κάποια εκατομμύρια (3-4.000.000;). Σίγουρα υπήρξε μείωση του χρέους καθώς απαλλαγήκαμε από τα μεγάλα συμβόλαια, χωρίς βέβαια να βάλουμε έσοδα στα ταμεία, πουλήσαμε παίκτες, μειώσαμε το budget και πήραμε ένα σεβαστό ποσό από την πώληση του προπονητικού. Όσο όμως κι αν μειώθηκε το χρέος, σίγουρα δεν έχουμε πετύχει  το μικρό πρωτογενές πλεόνασμα που προέβλεπε ο Βασίλης Τσάβαλος γι αυτή την χρονιά.

Έστω ότι δεχόμαστε ότι το χρέος σήμερα ανέρχεται πράγματι σε 4.000.000 ευρώ. Αν δεχτούμε ότι το budget του Πανιωνίου είναι  χαμηλότερο από 1.000.000 ευρώ τον χρόνο (ίσως 700.000) και τα έσοδα όχι υψηλότερα από 2.500.000 τον χρόνο, τότε εάν όλα πάνε καλά, εάν παραμείνουμε στην κατηγορία και χωρίς να υπολογίζουμε έσοδα από την πώληση παικτών, τότε χρειαζόμαστε ίσως 2 με 3 χρόνια για να το μηδενίσουμε. Όλα αυτά ισχύουν βέβαια εφόσον τα νούμερα, έστω και μπακαλίστικα, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και εφόσον υπάρχει διαρκής ροή εσόδων χωρίς εκπλήξεις.

Από τη στιγμή όμως που διαβάζουμε για απλήρωτους παίκτες, οι οποίοι μάλιστα αντιμετωπίζουν πρόβλημα διαβίωσης, για εράνους και για δυσκολία κάλυψης ακόμη και των εξόδων μετακίνησης της ομάδας, αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει σταθερή ροή πληρωμών, το κυριότερο όμως ίσως το γεγονός αυτό να επιβεβαιώνει την φήμη περί εκχώρησης των φετινών τηλεοπτικών δικαιωμάτων για την κάλυψη των παλαιότερων οφειλών. Αν ισχύει η φήμη αυτή, τότε ο χρόνος αποπληρωμής των χρεών μετατοπίζεται κατά τουλάχιστον ένα  με δύο χρόνια ακόμη, με ταυτόχρονη και άμεση συνέπεια την ενεργοποίηση του δικαιώματος παικτών να καταγγείλουν τις συμβάσεις τους και να μείνουν ελεύθεροι. Αυτό ισοδυναμεί με ακόμη μεγαλύτερη δυσκολία παραμονής στην κατηγορία τα επόμενα χρόνια και κατά συνέπεια άμεσο κίνδυνο δραστικής μείωσης των εσόδων μας.

Νομίζω ότι όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι ο σύλλογος είναι πολύ δύσκολο να αντέξει 4-5 χρόνια υπό αυτές τις συνθήκες. Ίσως γι αυτό διαβάζουμε συχνά πυκνά για υποψήφιους επενδυτές που προέρχονται από κάθε γωνιά της γης. Με δεδομένο ότι μέχρι και σήμερα κανένας δεν κατέθεσε επίσημη πρόταση, μάλλον οι φήμες αυτές έρχονται για να καθησυχάζουμε τους παίκτες και τον κόσμο. Μακάρι να πέφτω έξω και  να υπάρχουν οι επενδυτές. Πόσες πιθανότητες υπάρχουν όμως;

Με δεδομένο ότι η διοίκηση του Βασίλη Τσάβαλου, ως διοίκηση πρωτοδικείου, ευθύνεται μόνο για τα δικά της χρέη, συνεπώς λογικό μου φαίνεται να ενδιαφέρεται να καλύψει αυτά τα ποσά για να μην αντιμετωπίσουν πρόβλημα τα μέλη της, ο υποψήφιος επενδυτής θα πρέπει να αναλάβει τα χρέη που δημιούργησαν προς ιδιώτες και κυρίως προς το δημόσιο οι προγενέστερες διοικήσεις (κυρίως η διοίκηση Βεντούρη), να τρέξει τη χρονιά χωρίς έσοδα από τηλεοπτικά (υπό την προϋπόθεση ότι όντως έχουν εκχωρηθεί ήδη από πέρσι) και να βάλει και επιπλέον χρήματα στο τέλος της χρονιάς για την μεταγραφική μας ενίσχυση. Με λίγα λόγια ψάχνουμε για κάποιον που να μπορεί να βάλει κοντά στα 2-3.000.000 ευρώ στην ομάδα και μάλιστα σε χρονικό ορίζοντα λίγων μηνών. Πόσες πιθανότητες υπάρχουν γι αυτό; Πόσες πιθανότητες υπάρχουν, ακόμη κι αν βρεθεί ένας άνθρωπος με τέτοια οικονομική επιφάνεια να είναι καθαρός και να θέλει να επενδύσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο μέσω του Πανιωνίου; Τι οικονομικό στήριγμα θα βρει από την ίδια την ομάδα, αφού ξέρουμε ότι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε αξιόλογους παίκτες προς πώληση; Σε τι βαθμό μπορούν να υποστηρίξουν οι υποδομές την ομάδα, που μπορεί να τα πηγαίνουν εξαιρετικά στα U πρωταθλήματα που αγωνίζονται, έχουμε όμως χάσει τις ευκολίες που παρείχε το Κορωπί για την σύντομη ανάδειξη καλών νέων ποδοσφαιριστών;

 Μάλλον ψάχνουμε για τρελό, απατεώνα ή Κροίσο ή για κάποιον που για να δώσει τα χρήματα αυτά θα θελήσει μεγάλα αντισταθμιστικά οφέλη, όπως από την κατασκευή του νέου γηπέδου. Σε περίοδο κρίσης το σχέδιο αυτό φαντάζει δύσκολο. Εδώ δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι θα το υλοποιήσει η Α.Ε.Κ που προσέλκυσε τεράστια ονόματα γύρο από το σχέδιο κατασκευής ενός καθ' ολα ιδιωτικού γηπέδου...

Κάποιος μπορεί να πει ότι κάνω υποθέσεις και αναλύω φήμες. Δίκιο θα έχει. Αυτό κάνω. Δεν έχω όμως άλλη επιλογή καθώς δεν έχω, όπως και κανένας άλλος φίλος, τα στοιχεία που να περιγράφουν αντικειμενικά την πραγματική εικόνα του σημερινού Πανιωνίου. Οι καιροί είναι δύσκολοι, απαιτούνται πολύ δύσκολες αποφάσεις τις οποίες είναι αδιανόητο να αναλάβει να πάρει μια διοίκηση λίγων ανθρώπων, όσο καλή διάθεση ή προθέσεις κι αν έχουν...