Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009

ΠΟΛΥ ΑΤΥΧΟΣ Ο ΦΑΜΠΙΑΝ - ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

Η Π.Α.Ε Πανιώνιος εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

Ο ποδοσφαιριστής Φαμπιάν Εστογιάνοφ, υποβλήθηκε σήμερα σε 2ωρη τριπλή χειρουργική επέμβαση στη δεξιά ποδοκνήμικη άρθρωση, η οποία έγινε στην κλινική «Λευκός Σταυρός» από τον επικεφαλής του ιατρικού τημ του Πανιωνίου κ. Γιώργο Κατσιφαράκη.
Η ζημιά που υπέστη τελικά ήταν πιο μεγάλη από την αρχική εκτίμηση, αφού κατά τη διάρκεια της επέμβασης αποκαταστάθηκαν:
1/ Το κάταγμα του έσω σφυρού
2/ Η ρήξη του δελτοειδούς συνδέσμου (πλαστική συνδέσμου)
3/ Η ρήξη του έξω πλαγίου συνδέσμου (πλαστική συνδέσμου) καθώς επίσης έγινε και αρθροσκοπική ομαλοποίηση του χόνδρινου κατάγματος του αστραγάλου.

Ο ποδοσφαιριστής θα παραμείνει εντός της κλινικής για δύο ημέρες και θα ξεκινήσει άμεσα την αποκατάσταση του από Δευτέρα 3 Αυγούστου, η οποία θα είναι: Δεκαπέντε ημέρες θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο και μετέπειτα εξειδικευμένη φυσικοθεραπεία και ενδυνάμωση με ισοκινητικό μηχάνημα.

Η πιθανή επιστροφή του ποδοσφαιριστή, αναμένεται σε 2 μήνες περίπου, με επανεκτίμηση κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας του.

Η αγωνία μου για ένα εισιτήριο

To παρακάτω κείμενο, μας το έστειλε ο φίλος της σελίδας


Μεγάλωσα και ζω στις Σέρρες και είμαι φίλαθλος του Πανιωνίου από 12 ετών. Από τότε μέχρι και σήμερα έχουν περάσει αρκετά χρόνια αλλά η αγάπη μου για τον Σύλλογο είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει διαφορετικά.

Παρόλο που ζω σε επαρχιακή πόλη αρκετά μακριά από την καρδιά του Ιστορικού μας Συλλόγου, έχω βρεθεί κοντά στην ομάδα όποτε μου δόθηκε η δυνατότητα, είτε στην Νέα Σμύρνη, είτε σε πόλεις κοντά στην δική μου.

Φέτος αποφάσισα να γίνω για πρώτη φορά κάτοχος Εισιτηρίου Διαρκείας καίτοι γνωρίζω εκ των προτέρων ότι δύσκολα θα μπορέσω να παρευρεθώ σε κάποιον από τους εντός έδρας αγώνες της ομάδας. Είναι το ελάχιστο που μπορώ να κάνω απ' την μεριά μου για να δείξω εμπράκτως την στήριξή μου στον Σύλλογο που αγάπησα από μικρό παιδί.

Την πρώτη πληροφόρηση για την αγορά Εισιτηρίου Διαρκείας την είχα μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Συλλόγου (
www.panionios.gr) και από τα διάφορα Πανιώνια blogs μιας και στις Σέρρες δεν υπάρχει η δυνατότητα ακρόασης του ΣΠΟΡ FM και η εφημερίδα "Πανιώνιος Κόσμος" αν και την έχω ζητήσει επανειλλημένως, δεν φτάνει μέχρι εδώ. Έστειλα λοιπόν ένα e-mail στην διεύθυνση (ticket@panionios.gr) ζητώντας περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την απόκτηση Εισιτηρίου Διαρκείας. Η απάντηση στο αίτημά μου ήταν άμεση και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον υπεύθυνο του τμήματος κ. Μόγκριτς Ανδρέα για το ειλικρινές ενδιαφέρον που έδειξε στην περίπτωσή μου και την άμεση βοήθειά του στις δυσκολίες που συνάντησα.

Στέλνεις με
e-mail μία αίτηση αγοράς Εισιτηρίου Διαρκείας (η αίτηση βρίσκεται στην διεύθυνση (http://www.panionios.gr/files/Diarkeias0910.pdf) και κατόπιν σου αποστέλλεται ένας αριθμός λογαριασμού για την κατάθεση του χρηματικού ποσού. Η κατάθεση των χρημάτων πρέπει να γίνει σε συγκεκριμένο λογαριασμό, συγκεκριμένου καταστήματος (PROTON BANK, κατάστημα Νέας Σμύρνης) και στην συνέχεια στέλνεις με FAX την απόδειξη κατάθεσης. Κατόπιν με ταχυμεταφορέα σου αποστέλουν στην διεύθυνσή σου την απόδειξη και μια συνοδευτική κάρτα του Πανιωνίου, η οποία όμως δεν είναι το διαρκείας. Αυτό που ανοίγει το τουρνικέ και μπαίνεις μέσα στην θύρα είναι η Εθνική Κάρτα Φιλάθλου η οποία για να εκδοθεί χρειάζεται η φυσική παρουσία του κατόχου. Το παραπάνω θα γίνεται την ημέρα του οποιουδήποτε εντός έδρας αγώνα της ομάδας μέχρι μερικές ώρες πριν την έναρξη του αγώνα, το πολύ 2-3 ώρες πριν την σέντρα.

Έπρεπε λοιπόν να ακολουθήσω την παραπάνω διαδικασία. Έστειλα την αίτησή μου, μου δόθηκε ο αριθμός λογαριασμού και διασπίστωσα πως η συγκεκριμένη τράπεζα δεν διαθέτει κατάστημα στην πόλη μου. Μάλιστα η τράπεζα αυτή διαθέτει καταστήματα σε μόλις 7 πόλεις σε ολόκληρη την επικράτεια. Απευθυνόμενος σε 1-2 τράπεζες με τις οποίες συνεργάζομαι, εάν μπορούσα να καταθέσω το χρηματικό ποσό μέσω αυτών στο συγκεκριμένο κατάστημα της
PROTON BANK, μου απάντησαν πως είτε αυτό δεν είναι εφικτό είτε θα χρειαστεί ένα ποσό 20-30 Ευρώ για προμήθεια. Θα προτιμούσα όμως να δώσω αυτά τα 20-30 Ευρώ για μία καλύτερη θέση στο γήπεδο!

Απευθύνθηκα εκ νέου στο Τμήμα Εισιτηρίων της ΠΑΕ Πανιώνιος μήπως υπάρχει άλλος τρόπος κατάθεσης των χρημάτων π.χ. με εξουσιοδότηση ή άλλος λογαριασμός σε άλλη τράπεζα. Μία εναλλακτική λύση που μου συστήθηκε ήταν η χρέωση της πιστωτικής μου κάρτας. Με εξουσιοδότηση δεν μπορεί να γίνει η έκδοση της Εθνικής Κάρτας Φιλάθλου καθώς ο εξουσιοδοτούμενος θα έπρεπε να φωτογραφηθεί αντί εμού. Επίσης δεν υπάρχει κάποιος άλλος λογαριασμός σε άλλη τράπεζα που να μπορεί να εξυπηρετηθεί κάποιος. Και επειδή δεν είμαι κάτοχος πιστωτικής κάρτας διαπίστωσα μετά λύπης μου πως η αγορά ενός Εισιτηρίου Διαρκείας αποδείχθηκε ένας Γολγοθάς.

Το καλό στην όλη υπόθεση είναι πως οποιαδήποτε στιγμή κατά την διάρκεια της αγωνιστικής σεζόν μπορεί κάποιος εφόσον το επιθυμεί να γίνει κάτοχος Εισιτηρίου Διαρκείας. Το κακό είναι πως χρειάζεται η αυτοπρόσωπη παρουσία του και προσωπικά δεν γνωρίζω αν κατά την διάρκεια της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου θα έχω την δυνατότητα να κατέβω στην Αθήνα.

Η λύση στο πρόβλημα των τραυματισμών

Η ομάδα μας μαστίζεται από συνεχείς τραυματισμούς. Ο Αλβάρο Ρεκόμπα πρότεινε και το brfunatic οπτικοποίησε τη λύση. Διαφορετικά στο παιχνίδι με τον Π.Α.Ο.Κ θα χρειαστεί να αγωνιστούν οι κάτοχοι διαρκείας με νούμερα 1,500,1000 και 1500. Άντε να δω ποιός από αυτούς θα κάνει τον Λόλο. Γιατί το μαλλί το πετυχαίνεις. Τα υπόλοιπα όμως;

Περαστικά σε όλους!!!

http://www.youtube.com/watch?p=7F06C69158F52B23&index=0&feature=PlayList&v=5Zo1icEQL7U

http://www.youtube.com/watch?v=d1o8Et76d6o&feature=related

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2009

Φίλε, ακόμη σε περιμένω στο άδειο γήπεδο.

Το στοίχημα των 3.000 διαρκείας συμπίπτει με τους εορτασμούς των 120 χρόνων ιστορίας της ομάδας. Είναι κρίμα, μια χρονιά σαν κι αυτή, με παίκτες αυτού του επιπέδου και με τιμολογιακή πολιτική των διαρκείας αντάξια της περιστάσεως να αυξήσουμε απλά ελαφρώς τις πωλήσεις των εισιτηρίων. Φαίνεται πως όλοι υπήρξαμε κατώτεροι των περιστάσεων.

Είναι γεγονός ότι ο μέσος Πανιώνιος είναι ένας ιδιαίτερα επιφυλακτικός φίλαθλος. Η επιφυλακτικότητα αυτή πηγάζει από πολλά παραδείγματα του παρελθόντος, όπου δημιουργήθηκαν μεγάλες προσδοκίες, οι οποίες σύντομα διαψεύστηκαν. Πρόσφατο παράδειγμα η περσινή χρονιά.

Αυτή όμως δεν είναι μια ψύχραιμη και αντικειμενική αντιμετώπιση του σήμερα. Ο μέσος φίλαθλος επιθυμούσε την παραμονή των μεγάλων αστεριών της ομάδας. Η επιθυμία αυτή πραγματοποιήθηκε και μάλιστα με σημαντικό κόστος για την ομάδα. Ο Ρεκόμπα παρέμεινε στις τάξεις μας και ο Εστογιανώφ δεσμεύθηκε για τρία χρόνια μαζί μας, πράγμα που δεν φανταζόμασταν με τίποτα στο τέλος της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου. Μάλιστα η ομάδα απέκτησε το 100% των δικαιωμάτων του, γεγονός που την εξασφαλίζει και οικονομικά, σε περίπτωση επωφελούς πώλησης. Σημαντικότατη και η παραμονή του Μανιάτη από τον κεντρικό κορμό της ομάδας. Ο μέσος φίλαθλος που προβληματίστηκε από την απομάκρυνση του Λίνεν, επιθυμούσε την πρόσληψη ενός καλού και σοβαρού προπονητή. Ο Φερέρα δείχνει πολύ καλά στοιχεία.

Ο μέσος φίλαθλος επιθυμούσε την περαιτέρω ενίσχυση της ομάδας. Πράγματι αποκτήθηκαν παίκτες σημαντικής αξίας όπως ο Μπάλαμπαν και ο Ριέρα, ενώ και από τα υπόλοιπα μεταγραφικά αποκτήματα έχουμε αποκομίσει καλές εντυπώσεις. Θα τους δούμε βέβαια και στην Αθήνα. Μοναδική παραφωνία ο αφελληνισμός της ομάδας (ουσιαστικά της βασικής ενδεκάδας). Αυτό είναι ένα σημαντικό πρόβλημα, το οποίο ελπίζω να αντιμετωπιστεί από την καλή εξέλιξη των νεαρών παικτών που έχουν αποκτηθεί (έχουμε διαβάσει πολύ καλές κριτικές για τον Κοντοχρήστο, τον Σιόβα και τον Σιμώση). Ίσως η μοναδική έλλειψη την οποία έχει αυτή τη στιγμή ο Πανιώνιος είναι ενός εξαιρετικού τερματοφύλακα. Φημολογείται πάντως μεγάλη εξέλιξη του Ανδριόλα.

Με όλα αυτά θέλω να πω ότι ο μέσος φίλαθλος δεν μπορεί να έχει κανένα παράπονο από τις μεταγραφικές κινήσεις. Η ομάδα φαίνεται και είναι ενισχυμένη. Αυτός είναι ένας εξαιρετικός λόγος για να προκαλείται αισιοδοξία στις τάξεις των φιλάθλων, η οποία θα έπρεπε να είχε ήδη αποτυπωθεί στις πωλήσεις των διαρκείας. Διότι, έστω και στα χαρτιά, αφού ακόμη δεν έχουμε δώσει κανέναν επίσημο αγώνα, διαθέτουμε μια από τις καλύτερες μεσαίες και επιθετικές γραμμές του Πρωταθλήματος. Φαίνεται όμως ότι η επίθεση κόβει εισιτήρια σε κάθε άλλο μέρος του κόσμου, εκτός από τη Νέα Σμύρνη.

Ο μέσος Πανιώνιος πιστεύω ότι τα ξέρει όλα αυτά. Η λογική του όμως του λέει να περιμένει τις πρώτες αγωνιστικές για να δει εάν όλα αυτά θα επιβεβαιωθούν. Η σκέψη αυτή θα ήταν απόλυτα κατανοητή και σεβαστή οποιαδήποτε άλλη χρονιά. Όχι όμως φέτος.

Καμία άλλη ομάδα δεν έχει συμπληρώσει 120 χρόνια ιστορίας. Και μάλιστα με μόλις 1153 εισιτήρια διαρκείας. Σε καμία άλλη ομάδα παίκτες του επιπέδου των Ρεκόμπα, Εστογιανώφ, Ριέρα, Μπάλαμπαν, Κουμορτζί δεν πρόκειται να υποστηριχθούν από μόλις 1153 κατόχους διαρκείας. Σε καμία άλλη ομάδα δεν έγινε σημαντική προσπάθεια για την προσέλκυση των οικογενειών. Σε καμία άλλη ομάδα η τιμή του διαρκείας δεν υπήρξε τόσο προσιτή για το βαλάντιο ακόμη και του πιο αδύναμου οικονομικά. Σε καμία ομάδα δεν έγινε έκκληση για αγορά διαρκείας χωρίς την άμεση ανταπόκριση των φιλάθλων. Μόνο σε εμάς υπήρξε τέτοια αδιαφορία.Κατά τα λοιπά είμαστε υπερήφανοι γιά τα 120 χρόνια ιστορίας μας. Ίσως γιατί δεν μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για τον τελευταίο μήνα...

Γήπεδο δεν γίνεται με 1153 εισιτήρια, κι αν γίνει θα αποτελεί προϊόν απίστευτων συμβιβασμών. Τα διαρκείας αυτά είναι αδύνατον να κρατήσουν στην ομάδα σοβαρούς επιχειρηματίες όπως τον Τσακίρη, αλλά κι αν το κάνουν, αυτό θα γίνει με διαφορετικούς όρους από αυτούς που ισχύουν σήμερα.Και δεν πρόκειται να χαρεί κανείς από 'μάς.

Όμως το διαρκείας φέτος δεν έχει να κάνει τόσο με τα αστέρια, με τον Τσακίρη, και με το γήπεδο. Έχει να κάνει με την αξιοπρέπεια του μέσου φιλάθλου και κατ’ επέκταση της ομάδας. Είναι ντροπή τα 120 χρόνια ιστορίας να γιορτάζονται σε άδειο γήπεδο. Είναι ντροπή στα 120 χρόνια της ομάδας να μην ορθώσει το ανάστημά του ο μέσος Πανιώνιος φίλαθλος. Να δηλώσει σε όλους "Είμαι κι εγώ εδώ". Είναι ντροπή για εκείνους που μαζί με τα λιγοστά υπάρχοντά τους, κυνηγημένοι από τους Τσέτες, ξεριζωμένοι από την Ιωνία, έφεραν στην μητέρα πατρίδα το έμβλημα και τα χρώματα του Πανιωνίου. Αυτά που θα φορέσουμε ως επετειακή εμφάνιση...
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που υπέφεραν, που μόχθησαν για να δουν τον Πανιώνιο να μεταφυτεύεται και να ανθίζει σε μια καινούργια πατρίδα θα δεν θα ήταν περήφανοι για ‘μας. Διότι μέχρι και σήμερα έχουμε σταθεί κατώτεροι των περιστάσεων. Γιατί προτιμήσαμε δυο μέρες επιπλέον διακοπών από ένα εισιτήριο διαρκείας. Γιατί δεν πήραμε το παιδί μας από το χέρι για να το βάλουμε σε ένα κόσμο μαγικό. Για όποιον δεν το έχει νοιώσει, η τροπαιοθήκη της θύρας 5 είναι ο ομφάλιος λώρος όλων μας με τη γη της Ιωνίας
.
Για ποια διαφορετικότητα μιλάμε όταν στην προτροπή του Τσακίρη για 3.000 διαρκείας, δεν απαντήσαμε με 4.000 και 5.000; Δεν είμαστε τόσο λίγοι όσο κάποιοι πιστεύουν. Δεν είμαστε τόσο απογοητευμένοι. Δεν είμαστε τόσο φτωχοί. Έχουμε υπόσταση και φωνή.
Αν φέτος δεν μπορέσουμε να αποδείξουμε τίποτα απ’ όλα αυτά ας αλλάξουμε τα χρώματα της ομάδας. Ας σκίσουμε από τη φανέλα και τα κασκόλ την Ιωνική ασπίδα. Γιατί κανείς μας δεν θα είναι άξιος να φοράει υπό αυτές τις συνθήκες τα σύμβολα που βάφτηκαν κυριολεκτικά με αίμα. Γιορτάστε στο σπίτι αγαπητοί φίλοι τα 120 χρόνια. Φορώντας την επετειακή εμφάνιση και τρώγοντας πίτσες μπροστά στη Νόβα. Διαφορετικοί όμως δεν είστε...

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009

Η Ισχύς εν τη Ενώσει

Τις τελευταίες ημέρες διαβάζω κάποιες αναλύσεις για τα εισιτήρια διαρκείας. Οι αναλύσεις αυτές έκαναν την εμφάνισή τους την επόμενη ημέρα που ξεπεράσαμε τον περσινό αριθμό πωλήσεων. Δηλαδή το τραγικό 977.

Πολλοί φίλοι δείχνουν ικανοποιημένοι από τον ρυθμό πώλησης των διαρκείας, βάζοντας ως στόχο τα 1.500 εισιτήρια. Μάλιστα για να γίνουν πιο πειστικοί αναφέρουν ότι θα έχουμε πετύχει αύξηση 50%. Δυστυχώς όμως τα νούμερα δεν λένε πάντα την αλήθεια.

Αντιλαμβάνομαι ότι τα 1.500 διαρκείας θα είναι απλά ένα βήμα προόδου. Προσωπικά δεν ικανοποιούμαι από το νούμερο αυτό, αφού θεωρούσα ως ελάχιστο όριο αξιοπρέπειας τις 2.000. Θα προτιμούσα βέβαια ένα νούμερο πάνω από τις 3.000, απλά και μόνο για να μπούμε και λίγο στη μύτη του Τσακίρη. Γιατί έριξε την ιδέα, αλλά δεν την πίστεψε. Απόδειξη; Το ότι δεν την προώθησε όσο μπορούσε ή έστω όσο χρειάζονταν (ασφαλώς όμως και ήταν εξαιρετική η ενέργειά του για την τιμή των διαρκείας. Σε αυτό του βγάζω το καπέλο).

Η δυσκολία διάθεσης των διαρκείας κατέδειξε πολλές από τις αδυναμίας και τις ανεπάρκειες της ομάδας, οι οποίες θα έπρεπε να ενταχθούν στα πλαίσια της ευρείας διοικητικής αναδιοργάνωσης του συλλόγου που μάλλον δεν έγινε. Μία από αυτές είναι η έλλειψη σοβαρού οργανωμένου φορέα. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Τον τελευταίο καιρό ακούμε για τα απίστευτα πολλά διαρκείας που κατάφεραν να πουλήσουν οι ομάδες της Θεσσαλονίκης. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το μεγαλύτερο μέρος από αυτά αγοράστηκε μαζικά από τους οργανωμένους (ας πούμε φιλάθλους). Η μαζική πώληση διαρκείας, δημιουργεί ενθουσιασμό και στους ανοργάνωτους φιλάθλους και το αποτέλεσμα είναι να απογειώνονται οι πωλήσεις.

Στον Πανιώνιο βέβαια τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά. Είμαστε μία ομάδα που σε ένα μέσο παιχνίδι συγκεντρώνει 1.500- 3.000 θεατές. Σε σημαντικά παιχνίδια οι οπαδοί μας μπορεί να φτάσουν τους έξι ή τους επτά χιλιάδες, συνεπικουρούμενοι και από αρκετούς συμπαθούντες τον Πανιώνιο φιλάθλους άλλων ομάδων.

Είμαστε μόνο τόσοι; Όχι. Υπάρχουν χιλιάδες φίλοι, πλήρως απογοητευμένοι από την διαχρονική πορεία της ομάδας, οι οποίοι δυστυχώς δεν έρχονται στο γήπεδο. Αυτοί πρέπει να επιστρέψουν. Δεν μας περισσεύει κανένας. Πως θα γίνει αυτό;

Με αυτά τα μεγέθη είναι τραγικό σφάλμα να υπάρχουν πολλοί φορείς οργανωμένων. Πάνθηρες, Ίωνες, Λέσχη και δεν ξέρω κι εγώ ποιος άλλος, έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν τη δική τους συντροφιά, έχουν την δική τους προσφορά στην ομάδα, έχουν όμως κατά τη γνώμη μου αποτύχει στο να συγκεντρώσουν ή έστω να οργανώσουν τη μεγάλη μάζα των Πανιώνιων φιλάθλων. Το κυριότερο πρόβλημα είναι πως είναι λίγοι.

Προσωπικά δεν θα μπορούσα να είμαι οργανωμένος οπαδός. Δεν με ενδιαφέρει να φωνάξω συνθήματα κατόπιν εντολής του αρχηγού, να ανάψω καπνογόνα, να χτυπήσω ταμπούρλα και να ακολουθήσω την ομάδα στα εκτός έδρας (όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά η συνήθεια αυτή είναι πολύ ανθυγιεινή έως και επικίνδυνη στις μέρες μας). Πολύ περισσότερο δεν θα μπορούσα να μην ασκώ κριτική, να μην δένομαι με πρόσωπα και να βλέπω μπροστά μου μόνο τη φανέλα ανεξαρτήτως του ποιος τη φοράει.

Θα ήθελα πολύ να υπήρχαν στην θέση των συνδέσμων οργανωμένων οπαδών, σύνδεσμοι οργανωμένων φιλάθλων. Φιλάθλων όμως με όλη τη σημασία της λέξης.

Μια δυνατή παρέα ανθρώπων διαφορετικής ηλικίας, μόρφωσης και κοινωνικής θέσης που θα είχε ως κοινό σημείο αναφοράς την αγάπη για την ομάδα. Ο φορέας αυτός θα βοηθούσε την ομάδα με κάθε τρόπο, θα φρόντιζε όμως ταυτόχρονα για την επιστροφή της οικογένειας και για την απομάκρυνση των ταραχοποιών στοιχείων, τα οποία μόνο προβλήματα δημιουργούν. Κάτι δηλαδή σαν τους Πελαργούς της Εθνικής μπάσκετ ή σαν τους Ρόλιγκαν της Εθνικής Δανίας.

Ο φορέας αυτός με το κύρος που θα απολάμβανε θα μπορούσε να συσπειρώσει τους φιλάθλους της ομάδας ή ακόμη και να πείσει να επιστρέψουν στην ομάδα φίλοι που έχουν απομακρυνθεί για διάφορους λόγους. Απαραίτητη προϋπόθεση θα ήταν η ενοποίηση όλων των συνδέσμων οπαδών σε έναν και μόνο σύνδεσμο φιλάθλων, ο οποίος θα απέβαλε κάθε οπαδική πρακτική ή συμπεριφορά, θα έμενε μακριά από διαπλεκόμενα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα και θα ενεργούσε αποκλειστικά με γνώμονα το καλό της ομάδας. Δεν είναι αδύνατο. Μέσω του μπλογκ έχω έρθει σε επικοινωνία με ανθρώπους υψηλότατου επιπέδου, που πραγματικά ζουν για τον Πανιώνιο, που είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν με κάθε τρόπο, αλλά απέχουν πολύ από το να θεωρηθούν οπαδοί.

Είναι βέβαιο ότι μια τέτοια ενέργεια θα είχε πολλαπλά θετικές επιπτώσεις και μία από αυτές θα ήταν η μαζική αγορά διαρκείας. Εννοείται ότι ο φορέας αυτός δεν θα συμμετείχε σε καμία πράξη διοίκησης της ομάδας και ασφαλώς δεν θα δίσταζε να επικρίνει τα αρνητικά. Δεν υπαινίσσομαι με κανένα τρόπο ότι θα ήθελα να μετατραπούν τα μπλογκ σε οργανωμένο φορέα. Θα μπορούσαν όμως τα μπλογκ να πείσουν αξιόλογους ανθρώπους να συμμετάσχουν και πάλι στα της ομάδας. Έστω και σε αρχικό στάδιο με την απλή συμμετοχή τους στα μπλογκ. Είναι πολλοί φίλοι που μου στέλνουν mail, αναφέροντάς μου ότι διαβάζουν όλα τα Πανιώνια μπλογκ, αλλά δεν έχουν αναρτήσει ποτέ καμία σκέψη τους. Τραγικό λάθος. Η επιβίωση των μπλογκ, αλλά και το όφελος που μπορεί να προκύψει στην ομάδα από αυτά είναι στο χέρι σου αγαπητέ φίλε.

Με ενοχλεί ιδιαίτερα η αδράνεια. Θα ήθελα να ενεργοποιηθούμε όλοι προς το συμφέρον της ομάδας. Θα ήθελα επίσης να επιστρέψουν στην ομάδα όλοι οι αξιόλογοι άνθρωποι που έχουν απομακρυνθεί. Που μπορούν να εμπνεύσουν όλους εμάς στο να βοηθήσουμε ενεργά την ομάδα. Σε μια ομάδα όπως ο Πανιώνιος δεν ταιριάζει η μοιρολατρία, ο πεσιμισμός και ο ωχαδερφισμός. Θα ήθελα το γήπεδο της Νέας Σμύρνης να ξαναγίνει έδρα, χωρίς όμως βία και υβριστικά συνθήματα. Τα πάντα είναι εφικτά. Αρκεί να το πιστέψουμε.

Δευτέρα 27 Ιουλίου 2009

Γκέρμιναλ – Πανιώνιος 0-0

Για το συγκεκριμένο παιχνίδι, ο χαρακτηρισμός «φιλικό» μπορεί να δοθεί μόνο κατ΄ ευφημισμόν. Πολλά νεύρα, πολλές κίτρινες, πολύ ξύλο και "αγωνιστικό" και εκτός φάσεων, με αποκορύφωμα την ταυτόχρονη αποβολή των Εστογιανώφ και Λέκο.

Για να ξεκινήσουμε από το τέλος, ο Κροάτης Λέκο μετά από ένα ιδιαίτερα σκληρό μαρκάρισμα εις βάρος του Λόλο, δεν δίστασε να τον χτυπήσει εκτός φάσεως και ενώ μάλιστα βρίσκονταν πεσμένος στο έδαφος, με αποτέλεσμα να προκαλέσει τη μήνη του Ουρουγουανού που απάντησε με τεχνικές μπόξ.Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να αποβληθούν και οι δύο παίκτες, με τον Φαμπιάν να διατρέχει τον κίνδυνο τιμωρίας. Οι άνθρωποι βέβαια του Πανιωνίου είναι καθησυχαστικοί ως προς το συγκεκριμένο, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει θέμα τιμωρίας, δεδομένου ότι ο αγώνας δεν αποτελούσε επίσημο φιλικό. Πληροφορίες βέβαια της εφημερίδας Goal (κε Φιντζαντωνάκη, εξαιρετικό ρεπορτάζ, αλλά θα μπορούσατε να μην τα γράψετε και όλα...) αναφέρουν ότι ο Λόλο δεν διατρέχει κίνδυνο τιμωρίας για τον απλούστατο λόγο ότι ο διαιτητής σημείωσε στο φύλλο αγώνα ότι απέβαλε τον ...Λουκίνα.

Λέκο ο ένας, Λόλο ο άλλος, την πλήρωσε τελικά ο Λουκ – ίνας...

Απ’ όσα διάβασα σήμερα στις αθλητικές εφημερίδες συμπεραίνω ότι δεν μπορούν να εξαχθούν σαφή αγωνιστικά συμπεράσματα από ένα τόσο σκληρό παιχνίδι. Στα θετικά θα κρατήσουμε το 0 στην άμυνα, την καλή εμφάνιση του Όμο, την εξαιρετική εμφάνιση του Αλβάρο... Κοντοχρήστου, όπως και τις χαμένες ευκαιρίες του Λουκίνα.
Από το παιχνίδι αυτό θα μπορούσαμε να βγούμε νικητές, εάν ο διαιτητής δεν είχε αρνηθεί στον Σίμωση καθαρό πέναλντι.

Με την συμπλήρωση τριών φιλικών μπορούμε να εξάγουμε τα πρώτα συμπεράσματα για παίκτες της ομάδας μας.

Καλό δείχνει το αμυντικό δίδυμο Όμο και Σιόβα. Δεν ξέρω αν και οι δύο θα έχουν θέση βασικών, πάντως φαίνεται ότι δένουν καλά. Καλές εντυπώσεις έχει αφήσει μέχρι αυτή τη στιγμή και ο Μπαρόνι, ενώ έχουν πιάσει από τα μαλλιά την ευκαιρία που τους δόθηκε οι Σίμωσης και Κοντοχρήστος. Για τον Λουκίνα ίσως και να είναι νωρίς.

Το κέντρο και η επίθεση της ομάδας δείχνει να είναι υπεράνω κριτικής καθώς οι εναλλακτικές λύσεις είναι πολλές, ενώ η τετράδα Εστογιανώφ. Ρεκόμπα, Ριέρα και Μπάλαμπαν φαίνεται ότι θα αποζημιώσει τους κατόχους διαρκείας και μάλιστα με το παραπάνω. Οι υπόλοιποι θα περιμένετε στωικά στην ουρά την έκδοση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και την είσοδο στο γήπεδο από τα τουρνικέ. Αν οι τύποι αυτοί σκοράρουν στα πρώτα λεπτά, απλά την πατήσατε...

Στα θετικά πρέπει να καταλογίσουμε και την καλή εικόνα της ομάδας, η οποία μπορεί σε μεγάλο βαθμό να «χρεωθεί» στον κ. Φερέρα και στην καλή δουλειά που φαίνεται ότι κάνει. Το 4-4-2 σε ρόμβο δείχνει να είναι ένα σύστημα που ταιριάζει στο υπάρχον υλικό. Περιμένουμε βέβαια την σύνθεση του κολάζ, η οποία φαντάζομαι ότι θα γίνει στα πρώτα φιλικά επί Ελληνικού εδάφους.

Χωρίς να έχω σαφή εικόνα, καθώς δεν έχω παρακολουθήσει τους αγώνες στο Βέλγιο, εξακολουθώ να πιστεύω ότι χρειαζόμαστε ουσιαστική ενίσχυση στη θέση 1. Οι Μπέλιτς και Ανδριόλας δεν φαίνεται να έκαναν το μεγάλο λάθος. Από την άλλη ο Μπεθέρα δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου, γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπολογίζεται. Από τη στιγμή που δείχνει πως πάει να γίνει καλή δουλειά στην αμυντική γραμμή, στην οποία πονούσαμε τα τελευταία χρόνια, νομίζω ότι είναι υποχρεωτικό να αποκτήσουμε έναν αξιόλογο τερματοφύλακα με προοπτική ετών. Όχι ταλεντάκι, όχι δανεικό. Είναι κρίμα μια αξιόλογη προσπάθεια που φαίνεται ότι έχει ξεκινήσει να κινδυνεύσει να προδοθεί από το τέρμα.

Σάββατο 25 Ιουλίου 2009

Cercle Brugge Πανιώνιος 1-1

Στο πρώτο φιλικό της ομάδας, εντυπωσιαστήκαμε από το γεγονός ότι ξεκίνησαν ως βασικοί παίκτες που δεν τους υπολογίζαμε. Σήμερα παρατάχθηκε μια ομάδα αποτελούμενη από αρκετούς από τους θεωρητικά αναπληρωματικούς, με κάποιους όμως από αυτούς να διεκδικούν στα ίσια θέση στην ενδεκάδα.

Φαντάζομαι ότι στα επόμενα φιλικά θα αναμειχθούν οι διακριθέντες των επί μέρους αγώνων και θα προκύψει η φετινή ομάδα του Πανιωνίου.

Και το δείγμα αυτό ήταν εξαιρετικό, συνυπολογίζοντας τη δυναμικότητα της αντιπάλου, τον βαθμό ετοιμότητάς της, καθώς και ότι αγωνιστήκαμε χωρίς τα μεγάλα μας αστέρια.

Όπως και να ‘χει όμως η ομάδα ανταποκρίθηκε καλά και με ένα υπέροχο γκολ του Σίτο Ριέρα (που έχασε πολλές ευκαιρίες) αναδείχθηκε ισόπαλη με τους Βέλγους.

Από αυτά που διαβάζω καταλαβαίνω ότι διακρίθηκαν οι Ριέρα, Σίμωσης, Ανδριόλας και Λάτκα.

Φαίνεται ότι γίνεται ιδιαίτερα καλή δουλειά και αυτό ασφαλώς και γεμίζει όλους μας με αισιοδοξία. Καλό θα ήταν βέβαια η αισιοδοξία αυτή να μετατραπεί σε εισιτήρια διαρκείας…