Ιώδιο - Κι αν είσαι μάγκας βρες μου καλύτερο!!!

Μια ομάδα για να μπορέσει να επιβιώσει χρειάζεται χορηγούς. Οι χορηγοί αυτοί είναι συνήθως απρόσωπες ποολυεθνικές, οι οποίες συνήθως δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο ψυχικό δεσμό με την ομάδα που υποστηρίζουν. Το ποσό της εισφοράς γι αυτές δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία εγγραφή στις δαπάνες.

Σήμερα θα αναφερθώ σε έναν από τους μικρούς χορηγούς του Πανιωνίου, ακριβώς γιατί ξεχωρίζει από το συγκεκριμένο μοντέλο.

Από φέτος το εστιατόριο Ιώδιο θα είναι ένας από τους χορηγούς της ομάδας. Και είναι τόσο σημαντικό; Ασφαλώς.

Το Ιώδιο δεν είναι άλλο ένα τυχαίο εστιατόριο. Είναι ουσιαστικά το δεύτερο σπίτι ή ακόμη καλύτερα η κουζίνα του σπιτιού του ιδιοκτήτη του. Ενός ανθρώπου με απίστευτο μεράκι. Του πιο γλυκού και αισιόδοξου ανθρώπου που γνωρίζω. Πάνω απ’ όλα με τεράστια αγάπη για την ομάδα. Η διαφημιστική δαπάνη που καταβάλει κυριολεκτικά τον ματώνει. Δεν θα στο πει. Τη δίνει όμως με την καρδιά του. Για την ομάδα.

Είμαι ένας άνθρωπος που τρέφεται αποκλειστικά και μόνο με κρέας. Στο Ιώδιο κατάφερα να ανακαλύψω τον κόσμο της θάλασσας. Τα πιο φρέσκα ψάρια και θαλασσινά, στις πιο ευφάνταστες και νόστιμες συνταγές.Τα καλύτερα υλικά, στις καλύτερες και πιο ψαγμένες συνταγές. Ένα κρυμμένο γαστριμαργικό μυστικό στην περιοχή μας.

Καλά όλα αυτά. Είναι όμως ακριβό; Για την ποιότητα που προσφέρει σε καμία περίπτωση. Όπως και να ‘χει όμως μπορεί άνετα μια τετραμελής οικογένεια να φάει ποιοτικά και οικονομικά. Σίγουρα το Ιώδιο ανήκει στην κατηγορία των μαγαζιών από τα οποία φεύγεις ευχαριστημένος και τα συστήνεις με υπερηφάνεια στους φίλους σου.

Από την ώρα που μπήκα στη μαγεία του Ιωδίου άρχισα να τρώω ψάρια και θαλασσινά κι αλλού. Με τέτοιο μέτρο σύγκρισης όμως είναι αδύνατον να ευχαριστηθείς. Και επειδή φαγητό χωρίς ποτό δεν γίνεται, έχω να σας πω ότι το Ιώδιο έχει και μια πάρα πολύ καλή wine list. Αλλά και το χύμα του είναι εξαιρετικό.

Μπορώ να σας αραδιάσω πολλά από τα αγαπημένα μου πιάτα. Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι είναι απλά άπαιχτοι στα θαλασσινά ριζότο. Μου αρέσει πολύ εκείνο με το μελάνι σουπιάς. Η πανδαισία όμως ήταν η κωλοχτύπα ριζότο. Άλλο επίπεδο. Εξαιρετικός είναι ο γόνος καλαμαριού με την κινέζικη σάλτσα, τα μπρουσκέτα με το ζαμπόν καπνιστού χταποδιού, οι φανταστικές γαρίδες Αμβρακικού, οι απίστευτες καραβίδες τεραστίων διαστάσεων και τόσα άλλα. Εκεί που του έχω βγάλει το καπέλο όμως ήταν στα τηγανητά μπαρμπούνια. Δύσκολα βρίσκεις τόσο καλά. Ειλικρινά δεν μπορώ να απαριθμήσω τις νοστιμιές του μαγαζιού. Τα ψάρια είναι όλα φρέσκα και Ελληνικά. Το μαγαζί συνεργάζεται με δύτες που του προμηθεύουν ό,τι καλύτερο μπορεί να βρεθεί. Είπαμε. Μεράκι, όχι fast food.

Το μαγαζί αυτό μου θυμίζει όμορφες στιγμές. Καλή παρέα. Φίλους. Τον Πανιώνιο. Απίστευτες κρεπάλες.

Σας προτρέπω να το ανακαλύψετε. Δεν είναι άλλωστε μακριά σας. Αξίζει τον κόπο.

Αχιλλέως 119Β, Παλαιό Φάληρο.

http://www.iodio.gr/

Η ΦΩΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Μέχρι και η Βέρα Σκαρίμπα ήταν καλύτερη.

To σύνδρομο της μεταπωλητικής αξίας

Μέχρι και σήμερα, θεωρούσαμε ως χρονικό σημείο της πτώσης του Πανιωνίου την απομάκρυνση του Έβαλντ Λίνεν. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι αυτή ξεκίνησε νωρίτερα. Από την πώληση του Σπυρόπουλου.

Ομάδες όπως ο Πανιώνιος ασφαλώς και χρειάζονται τις πωλήσεις παικτών για να μπορέσουν να σταθούν οικονομικά, καθώς δεν προσβλέπουν έσοδα από άλλες πηγές. Εννοείται ότι οι πωλήσεις παικτών είναι αναγκαίες και γιατί ο οποιοσδήποτε ιδιοκτήτης της ομάδας δεν μπορεί για πάντα να ρίχνει χρήματα σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο. Μέχρι εδώ όλα καλά.

Η μεταγραφή Σπυρόπουλου άλλαξε πάρα πολλά πράγματα. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, πιθανόν και δεκαετίες, ένας παίκτης αξίας, ο οποίος αποκτήθηκε με λίγα χρήματα, αποκτήθηκε με μεταγραφή από ομάδα του ΠΟΚ. Χωρίς να αφήσουμε ελεύθερη τη μισή ομάδα, χωρίς να μας τον κλέψουν και χωρίς να χαθεί στα ζάρια.

Αν και η ομάδα έχασε έναν πολύ αξιόλογο παίκτη, εντούτοις ο κος Τσακίρης βγήκε ενισχυμένος από την κίνηση αυτή γιατί γέμισε τα ταμεία, αλλά επιπλέον ανέβασε και την περηφάνια όλων μας, καθώς κατάφερε να επιβάλει τους δικούς του κανόνες στην ποδοσφαιρική αγορά. Έχω παίκτες, τους πουλάω ακριβά και όποιος θέλει.

Από το χρονικό εκείνο σημείο και ύστερα μπαίνουμε σε μία περίοδο όπου πάρα πολλοί από τους παίκτες της ομάδας αποκτούν δεκαπλάσια αξία από αυτή της κτήσης τους. Αποκτούν δηλαδή μεγάλη μεταπωλητική αξία. Πουλάμε ακριβά, εισπράττουμε σε δόσεις, θεωρητικά γεμίζουμε τα ταμεία, αλλά δυστυχώς δεν αναπληρώνουμε αυτούς που χάνουμε. Δυστυχώς, στο ίδιο διάστημα αγοράζουμε κι εμείς ακριβά, παίκτες που υποτίθεται θα αποκτήσουν μεγάλη αξία, αλλά δεν βγαίνουν με τίποτα. Πίσω δε από τους παίκτες που πουλάμε δεν υπάρχει γερός βασικός κορμός ή σε κάθε περίπτωση οι παίκτες δεν αναπληρώνονται από άλλους εξίσου καλούς και ελπιδοφόρους.

Σήμερα, που έχουμε γλυκαθεί από τις πωλήσεις, αλλά που δεν έχουμε ουσιαστικά και παίκτες να πουλήσουμε, πέρα από τους Μανιάτη, Ριέρα και Τσότσαλιτς, στήνουμε τον βασικό μεταγραφικό μας σχεδιασμό με το ίδιο μοντέλο. Αγοράζουμε τσάμπα με σκοπό να πουλήσουμε ακριβά. Πού είναι το λάθος; Ότι οι παίκτες αυτοί δεν έρχονται να ενισχύσουν έναν υπάρχοντα καλό κορμό, αλλά ότι πάνε να τον δημιουργήσουν πρόχειρα. Είναι παίκτες που κάποιος απλά και μόνο μας διαβεβαιώνει ότι θα αφήσουν εποχή, αλλά αποδεικνύεται ότι δεν μπορούν να βοηθήσουν άμεσα την ομάδα. Κοινώς παίζουμε ζάρια. Τεράστιο και το ρίσκο και τα περιθώρια αποτυχίας.

Η μεταπωλητική αξία μας οδηγεί και σε επόμενα λάθη. Διώχνουμε χρήσιμους και φθηνούς παίκτες, οι οποίοι μπορεί να μην έχουν μεταπωλητική αξία αλλά είναι χρήσιμοι αγωνιστικά. Όταν δεν μας βγαίνουν οι μεταγραφές παικτών, μασκαρεύουμε τους δικούς μας παίκτες, εκμεταλλευόμενοι μια πρόσκαιρη καλή τους απόδοση σε άλλη θέση. Τα παραδείγματα πολλά. Τα γκολ του Κούμο, τον οδηγούν στην επίθεση, αν και ο άνθρωπος είναι αμυντικό χαφ. Γιατί; Γιατί ελπίζουμε ότι αν βάλει άλλα τόσα γκολ θα πουληθεί για χρυσάφι. Τελικά δεν έχουμε ούτε επιθετικό ούτε αμυντικό χαφ. Παίρνουμε τον Μανιάτη και τον κάνουμε αμυντικό χαφ. Μα ο άνθρωπος είναι ένα πολύ καλό δεξί μπακ. Ναι αλλά ως τέτοιο ίσως δεν έχει την ίδια μεταπωλητική αξία. Το γεγονός βέβαια ότι ως μπακ διακρίθηκε και κλήθηκε στην Εθνική δεν μας απασχολεί και τόσο. Τα παραδείγματα πολλά. Ο Τσότσαλιτς από κεντρικός αμυντικός γίνεται αμυντικό χαφ, ο Όμο από αμυντικό χαφ κεντρικός αμυντικός και πάει λέγοντας. Εν ολίγοις αυτό που μας οδηγεί είναι η μεταπωλητική αξία και τίποτα άλλο.

Τα παραδείγματα ομάδων που κινήθηκαν με γνώμονα την μεταπωλητική αξία και όχι το αγωνιστικό πλάνο είναι πολλά, όπως λέει και ένας καλός μου φίλος. Το Αιγάλεω, ο περσινός Πανθρακικός, ο Ιωνικός του Κανελάκη. Που βρίσκονται όλοι αυτοί; Το ξέρουμε καλά. Ας δούμε όμως που βρίσκεται ο νοικοκυρεμένος ΠΑΟΚ, ο νοικοκυρεμένος Εργοτέλης και ίσως ο Ατρόμητος. Και οι τρεις αυτές ομάδες χτίζουν πάνω σε αγωνιστικό πλάνο και στόχους και όχι στην μεταπωλητική αξία.Κάτι αντίστοιχο έκανε και ο Ολυμπιακός Βόλου άλλωστε. Αγόρασε φθηνά για να πετύχει αγωνιστικούς στόχους. Ίσως και να προσβλέπει σε έσοδα από άλλες πηγές. Εκεί όμως είναι η διαφορά του Βόλου του Μπέου από τον Πανιώνιο του Τσακίρη. Ότι εμείς θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν προσβλέπουμε σε τέτοια έσοδα. Άλλωστε, αν δουλέψουμε σωστά δεν τα έχουμε ανάγκη. Ο Πανιώνιος πάντα είχε την ευχέρεια να αναδεικνύει παίκτες. Δυστυχώς δεν μπορούσε να τους πουλήσει ακριβά ή αναγκάζονταν να τους παραχωρεί για αστεία ανταλλάγματα.

Με όλα αυτά όμως ξεχνάμε τη βάση όλων. Τη μεταγραφή Σπυρόπουλου. Ο Σπυρόπουλος ήταν ένα πολύ καλό αριστεροπόδαρο αριστερό μπακ σε μια ομάδα με προοπτική και καλό κορμό, πήρε ευκαιρίες ως τέτοιο, αναδείχθηκε και πουλήθηκε σε πάρα πολύ καλή τιμή. Χωρίς τρυκ και κόλπα. Το ίδιο πάνω κάτω ισχύει για τον Ντάριο, τον Ρεφικ και τον Μάκο.

Άρα, αν κάτι πρέπει να μας ενδιαφέρει, είναι η εύρεση παικτών, με γνώμονα πρώτα τους στόχους της ομάδας και την ποδοσφαιρική τους αξία τους και ύστερα την τιμή μεταπώλησης και όλα αυτά εφόσον υπάρχει ένας αξιόλογος κορμών παικτών. Τότε και μόνο τότε έχουμε ελπίδες και να κάνουμε αξιόμαχη ομάδα και να πουλήσουμε καλά παίκτες μας.

Αυτό το μοντέλο το είχε στημένο ο κος Τσακίρης και σταδιακά το εγκατέλειψε, ώσπου δέχθηκε και την χαριστική βολή από την λογιστική λογική του κου Κιντή.

Πανιώνιος - Ολυμπιακός Βόλου 0-1

Κακή αρχή για τον Πανιώνιο. Όχι τόσο λόγω αποτελέσματος, αλλά λόγω εμφάνισης. Οι ελλείψεις και τα προβλήματα της ομάδας, που επισημάνθηκαν από όλους μας καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού δεν μπόρεσαν να κρυφτούν. Στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος αντιμετωπίσαμε μια ομάδα προερχόμενη από την β’ κατηγορία, η οποία όχι μόνο δεν το έδειξε, όχι μόνο δεν είχε το άγχος του πρωτάρη αλλά αν και μέτρια κατάφερε να σταθεί αξιοπρεπώς και να φύγει με τους τρεις βαθμούς. Ο Πανιώνιος της νέας χρονιάς δεν μπόρεσε να κερδίσει τον μέτριο αυτό Ολυμπιακό Βόλου, ο οποίος ούτε κλείστηκε, ούτε έπαιξε καταστροφικό ποδόσφαιρο. Συνεπώς, με βάση το σημερινό παιχνίδι, μάλλον πρέπει να ετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα.

Υπήρξαν σήμερα παίκτες κλειδιά που δεν απέδωσαν. Πρώτος απ’ όλους ο χαμένος στο διάστημα Κούμο. Ήταν εκτός κλίματος και δεν μπορούσε να βοηθήσει, όσες αλλαγές θέσεων και αν του έκανε ο κος Στόρε. Και όταν ο Κούμο είναι κακός είναι κακός και ο Πανιώνιος. Πολύ κακός ο Γιόνσον, ο οποίος αδίκως κρατά την δεξιά πλευρά της άμυνας, αναγκάζοντας τον Μανιάτη να παίξει σε μια άγνωστη σ’ αυτόν θέση. Πέρα απ’ αυτούς όλοι οι άλλοι ήταν μέτριοι. Αν πρέπει οπωσδήποτε να βρούμε κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις ίσως καταλήξουμε στους Βαζ Τε, Χίκα και στον Ριέρα (υπήρξε όμως ατομιστής και φλύαρος).

Όταν λοιπόν ο γηπεδούχος είναι τόσο κακός, όταν δεν καταφέρνει να δημιουργήσει περισσότερες από 1-2 φάσεις κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, τότε είναι δίκαιη η νίκη του αντιπάλου, ακόμη και αν προέρχεται από μισή ευκαιρία.

Σήμερα αποδείχθηκε εμπράκτως η πλήρης αποτυχία του μοντέλου Κιντή, Γιατί; Γιατί ο χαμηλού κόστους Πανιώνιος είναι πολύ χειρότερος από τον εξίσου χαμηλού (ή και χαμηλότερου κόστους) Ολυμπιακό Βόλου.

Εδώ υπάρχει μόνο ένας δρόμος. Ή αντιλαμβάνεται ο μεγαλομέτοχος την πλήρη αποτυχία του μοντέλου και λαμβάνει άμεσα και δραστικά μέτρα ή επιμένει στο μοντέλο αποδεχόμενος τις ανεπάρκειές του και αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη.

Από το συγκεκριμένο παιχνίδι θα κρατήσω το ξενέρωμα του κόσμου, το οποίο είναι απελπιστικό για πρώτη αγωνιστική, την άθλια νέα εμφάνιση και την μέτρια κατάσταση του αγωνιστικού χώρου. Στα θετικά θα κρατήσω τη μεγάλη προσπάθεια του Στόρε, που ανακάτευε διαρκώς τη σημαδεμένη τράπουλα. Γιατί με τόσες ελλείψεις και κενά είναι αδύνατον να περιμένεις κάτι καλύτερο στο μέλλον.

Υ.Γ

Γιατί δεν χωρούσαν στον φετινό Πανιώνιο οι Τσέζαρεκ, Καρντόσο, Νικολάου, Μπρέσκα και τόσοι άλλοι φθηνοί ή λίγο ακριβότεροι παίκτες; Πόσα χρήματα θα χρειαστούν για να γίνουμε ομάδα; Τι καλύτερο έχει ο σημερινός Πανιώνιος από την ομάδα του Παράσχου;

Πρωτάθλημα Super Leaque 2010-2011 – 1o Παγκόσμιο Συμπόσιο Πανιώνιου Ίντερνετ

Μια εξαιρετική είδηση εν μέσω κατήφειας!!!

Το Σάββατο 28/8/2010 και ώρα 14:00, θα διεξαχθεί στη φυσική μας έδρα, το πρώτο Παγκόσμιο Συμπόσιο Πανιώνιου Ίντερνετ για την αγωνιστική περίοδο 2010-2011. Ιδανικές συνθήκες για να ξεκινήσει η χρονιά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Παρακαλώ δηλώστε συμμετοχή. Για περισσότερες πληροφορίες, στο mail μου brfun_atic@yahoo.gr.

Λόγω του τόπου διεξαγωγής, υπάρχει ένας σχετικός περιορισμός συμμετεχόντων, οπότε καλό είναι να εξασφαλίσετε τη συμμετοχή σας άμεσα.

ΤΟ ΡΟΣΤΕΡ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

No

ΟΝΟΜΑ

1 Τόμας ΜΠΕΛΙΤΣ 2 Γιάννης ΜΑΝΙΑΤΗΣ 3 Πάτρικ ΦΟΥΝΓΚΟΥΑΓΙΟ 4 Μάρκους ΓΙΟΝΣΟΝ 5 Μάρτιν ΛΑΤΚΑ 6 Σουλεϊμάν ΟΜΟ 8 Σίτο ΡΙΕΡΑ 10 Μπόσκο ΜΠΑΛΑΜΠΑΝ 12 Σεντρίκ ΒΑΡΟ 14 Νταβόρ ΚΟΥΚΕΤΣ 16 Δημήτρης ΚΟΛΟΒΟΣ 18 Μπεντί ΜΠΟΥΒΑΛ 19 Γιαχμίρ Χίκα 20 Φανούρης ΓΟΥΝΔΟΥΛΑΚΗΣ 21 Μπενάρντ ΚΟΥΜΟΡΤΖΙ 22 Ανδρέας ΣΑΜΑΡΗΣ 23 Δημήτρης ΣΙΟΒΑΣ 24 Δημήτρης ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ 25 Γιάννης ΚΟΝΤΟΕΣ 26 'Εντιν ΤΣΟΤΣΑΛΙΤΣ 27 Αμίρης ΚΟΥΡΝΤΙ 28 Μωχάμεντ ΣΑΛΑΛΙ 29 Χρήστος ΚΟΝΤΟΧΡΗΣΤΟΣ 30 Δημήτρης ΚΟΙΛΙΑΡΑΣ 39 Ρικάρντο ΒΑΖ ΤΕ 40 Ισαάκ ΠΟΥΠΟ 77 Γιούργκεν ΜΑΧΟ 87 Λεωνίδας ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Σχόλιο: Ανακοινώθηκε πριν από λίγο το νέο ρόστερ της ομάδας.Το ρόστερ μας απαρτίζεται από 28 ποδοσφαιριστές. Σίγουρα περιορισμένο σε σχέση με άλλες χρονιές, σε καμία περίπτωση όμως μικρό.Από τους 28, μόλις 10 είναι οι Έλληνες και απ' ότι φαίνεται οι βασικοί από αυτούς θα είναι ακόμη λιγότεροι.Στο ρόστερ συμπεριλαμβάνονται παίκτες όπως ο Μπουβάλ, ο Κοιλιάρας, ο Μπέλιτς και ο Όμο, οι οποίοι σύμφωνα με ανακοινώσεις της Π.Α.Ε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, δεν υπολογίζονταν.Αυτό που εντυπωσιάζει είναι ο περιορισμός της δύναμης των Αφρικανών. Κάποιες από τις θέσεις τους καλύφθηκαν από τους Αλβανούς.Με λίγα λόγια και μετά την διαφαινόμενη καθυστέρηση εξομοίωσής των Αφρικανών με τους κοινοτικούς, αποδεικνύεται η άσκοπη δοκιμή τους καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού.Και αν κάποιος θέλει να πάει το πράγμα και λίγο πιό μακρυά θα δει ότι οι παίκτες που τελικά αποκτήθηκαν δεν δοκιμάστηκαν.

Η ΦΩΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ UPDATE

Αποκαταστάθηκε η Πυρασφάλεια του γηπέδου της Ν.Σμύρνης