Τελικά οι κιτρινόμαυρες φανέλες μας ταιριάζουν. Δύο νίκες και αυτές απέναντι σε κιτρινόμαυρες φανέλες. Μακάρι να πάρει μπρος η μηχανή και απέναντι στις υπόλοιπες.
Σήμερα ο Πανιώνιος ήταν εξαιρετικός. Δυνατός, ουσιαστικός, ψυχωμένος. Νίκη, χαρά και μια όμορφη βδομάδα αρχίζει.
Δεν περίμενα να το πω, αλλά σήμερα η βραδιά ανήκει στον Μπόσκο. Κατά τη γνώμη μου αυτή ήταν η καλύτερη εμφάνισή του με τη φανέλα του Πανιωνίου. Ίσως γιατί δεν έπαιξε ως σέντερ φορ, αλλά σε θέση που του ταιριάζει. Νομίζω ότι από την ομάδα του Πανιωνίου διακρίθηκαν σχεδόν όλοι οι παίκτες. Ίσως το κέρδος του σημερινού παιχνιδιού να είναι ο Χίκα. Αυτό πάντως που μου άρεσε πολύ ήταν η αμυντική λειτουργία της ομάδας, η ολική επαναφορά του Τσότσα και η αθόρυβη αλλά ουσιαστική παρουσία του Κούμο
Η σημερινή Α.Ε.Κ ήταν για πολλά γκολ. Βασικά, ήταν αδύνατο να καταλάβεις ότι η ομάδα με τα κίτρινα είναι στην πρώτη τριάδα και η ομάδα με τα κόκκινα στην τελευταία. Αν η πίεση για το αποτέλεσμα δεν ήταν τόσο μεγάλη, θεωρώ ότι θα τα είχαμε πετύχει. Πέρα όμως από τη νίκη, η ομάδα έπαιξε ωραία μπάλα και μας κάνει αισιόδοξους για το μέλλον.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι ευχαριστώ τον Ραφίκ Τζεμπούρ για τις αναμνήσεις αλλά και για την εν γένει στάση του, η οποία είναι τουλάχιστον συγκινητική. Αδυνατώ να καταλάβω πως ο παίκτης αυτός δεν υπήρξε αρχηγός της ομάδας, αλλά υπήρξε ο Γρηγόρης Μάκος.
Τέλος, θα ήθελα να εκφράσω την απορία μου, για το πλήθος των οπαδών της Α.Ε.Κ που είχε συγκεντρωθεί στη θύρα 4. Μάλλον πρέπει να επανεξεταστούν τα μέτρα ασφαλείας. Μπορεί να μην προκάλεσαν, είναι όμως ακατανόητο πως κατάφεραν τόσοι πολλοί να πάρουν εισιτήριο, χωρίς μάλιστα να «φιλοξενούνται» από Πανιώνιους.

