Καλή Χρονιά

Καλή χρονιά!

Υγεία σε εσάς και τις οικογένειές σας!

Επιτυχίες στην Πανιωνάρα μας και μια νέα αρχή!

Ο Πύργος της Βαβέλ

Η σημερινή Sportday φιλοξενεί μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε ο κς Στόρε στον Τηλέμαχο Βαρβαρέσο. Από τη συνέντευξη αυτή εξάγονται πάρα πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για τη φετινή χρονιά και τους λόγους που φτάσαμε σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση. Είναι η πρώτη φορά φέτος που διαβάζουμε ανάλυση των γεγονότων από κάποιον από τους πρωταγωνιστές. Η ανάλυση αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει πληροφορίες που τόσο καιρό κυκλοφορούσαν υπό τη μορφή φήμης.

Θα ήθελα να δώσω τα συγχαρητήριά μου στον κο Βαρβαρέσο γιατί έθεσε στον κ. Στόρε τα ερωτήματα που θα έθετε ο μέσος φίλαθλος του Πανιωνίου. Επειδή η sportday κυκλοφορεί στα περίπτερα, δεν θα αντιγράψω κομμάτια της (καλό είναι να την αγοράσετε – έτσι κι αλλιώς σήμερα έχει πλούσιο ρεπορτάζ για τον Πανιώνιο) αλλά θα μεταφέρω τις δικές μου εντυπώσεις από το κείμενο.

Ο κος Στόρε εντοπίζει ως βασικό λόγο των προβλημάτων του Πανιωνίου τα οικονομικά. Δεν υπήρχαν χρήματα. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο μεγαλομέτοχος του Πανιωνίου δεν διέθεσε χρήματα για την ομάδα, αλλά δεν μπορεί να εξηγήσει τι ακριβώς έκανε ο οικονομολόγος κ. Κιντής, ο οποίος προσελήφθη για να δώσει λύσεις με βάση αυτό το συγκεκριμένο πραγματικό γεγονός, αξιοποιώντας το μπάτζετ της ομάδας (που κάθε άλλο από μικρό είναι) το οποίο προέρχεται από άλλες πηγές όπως από τις χορηγίες, τα τηλεοπτικά δικαιώματα κ.λ.π.

Ο κος Στόρε μας λέει ότι ο κ. Κιντής δεν επιθυμούσε την πώληση βασικών παικτών όπως του Μανιάτη, του Κούμο κα του Ριέρα (με την οποία θα εξασφαλίζονταν πόροι για την ομάδα), δεν προχώρησε στην αποδέσμευση του Μπόσκο (που και αυτή θα προσέφερε οικονομικό κέρδος, δεδομένης μάλιστα της πολύ μικρής αγωνιστικής του συνεισφοράς), αλλά αρκέστηκε στην παραχώρηση του μοναδικού παίκτη που έκανε την διαφορά (Φαμπιάν), με το σκεπτικό ότι ανήκει σε μια διαφορετική οικονομική κατηγορία και έπρεπε να παραχωρηθεί. Αντ' αυτού έφερνε φθηνούς παίκτες (χωρίς να εξηγεί το κριτήριο επιλογής τους), οι οποίοι δεν μπορούσαν να αποδώσουν άμεσα, αποδέσμευε παίκτες που αντικειμενικά ήταν καλύτεροι από εκείνους που έφερνε και τελικά κατάφερε, χωρίς να κάνει την καλή ή την ακριβή μεταγραφή (πλην του Μάχο) να δημιουργήσει παράλληλα και οικονομικό και αγωνιστικό πρόβλημα.Αυτό είναι παγκόσμια πρωτοτυπία!

Κατά τον κο Στόρε ο κ. Κιντής ήταν το αδιαμφισβήτητο αφεντικό. Το άτομο στο οποίο είχαν παραχωρηθεί τα κλειδιά της ομάδας εν λευκώ… Για τον κο Τσακίρη αναφέρει χαρακτηριστικά ότι απλά τον είχε γνωρίσει, αλλά δεν ανακατεύονταν! Το απόλυτο αφεντικό λοιπόν, που κατά δήλωσή του δεν ήξερε από ποδόσφαιρο (!!!), ήταν έξυπνος και κατά τον κ. Στόρε είχε «έξοχες ιδέες, αλλά δεν ήταν το κατάλληλο τάιμινγκ για να εφαρμοστούν στον Πανιώνιο»… Χωρίς σχόλιο…Θα σας θυμίσω μόνο την συνέντευξη τύπου με θέμα (!!!) "δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ" (ανάθεμα κι αν έπαιξαν οι Αλβανοί), τις επαφές με την Αφρικανική κοινότητα της Αθήνας, τους τύπους με τις κελεμπίες και τις χορηγίες στο Αφρικανικό πρωτάθλημα Αθηνών. Αν είναι δυνατόν...

Μια λοιπόν που ο κος Κιντής δεν κατείχε το αντικείμενο του ποδοσφαίρου, αναγορεύθηκε τεχνικός διευθυντής (είναι η πρώτη φορά που διαβάζουμε την ιδιότητα αυτή) ο Δανός εργοφυσιολόγος (!!!) Γενς Μπάγκσμπο, ο οποίος είχε λόγο για τα πάντα που αφορούσαν στο αγωνιστικό κομμάτι αν και βρίσκονταν στη…Δανία (!!!). Καταλαβαίνουμε λοιπόν με ποιο τρόπο αποκτήθηκαν παίκτες, με ποιο τρόπο αποδεσμεύτηκαν παίκτες και με ποιο τρόπο αξιολογήθηκε το ρόστερ. Το εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι ο ίδιος ο κος Στόρε παραδέχεται ότι από κάποιο σημείο κυριολεκτικά χάθηκε η μπάλα, σπαταλήθηκε πολύτιμος χρόνος και άρχισαν να αποκτούνται παίκτες για τους οποίους δεν γνώριζαν πολλά πράγματα και μάλιστα τις τελευταίες ημέρες των μεταγραφών.

Εννοείται ότι ο κος Στόρε αναλαμβάνει τις δικές του ευθύνες, είναι φανερό όμως ότι στο οικοδόμημα που είχε στηθεί ήταν η τελευταία τρύπα του ζουρνά, για να μην το πω διαφορετικά και το χοντρύνω… Είναι σαφές ότι ο κος Στόρε, ως γνήσιος Σκανδιναβός δέχθηκε σχεδόν αδιαμαρτύρητα τις αποφάσεις αυτών που θεωρούσε ιεραρχικά ανώτερους και αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη ευθύνη του, καθώς υπέταξε στην ιεραρχία τις φιλοδοξίες για το ταπεραμέντο του. Αυτό τελικά έκανε κακό στην ομάδα.

Είχα ακούσει κάποτε τον κο Τσακίρη να λέει ότι τα πρόσωπα που διατέλεσαν πρόεδροι (μπορεί να είχε πει ιδιοκτήτες) της Άρσεναλ δεν τους ξέρει ο πολύς κόσμος. Αυτό σημαίνει ότι στο εξωτερικό ο ιδιοκτήτης είναι το αφεντικό που βάζει τα χρήματα, είναι ο πλουσιότερος φίλαθλος της ομάδας και δεν έχει κανένα άλλο ενεργό ή δημόσιο ρόλο. Αυτό βέβαια συμβαίνει γιατί οι ποδοσφαιρικές ομάδες είναι οργανωμένες επιχειρήσεις όπου ο κάθε ένας είναι επαγγελματίας στον τομέα του, ξέρει καλά τη δουλειά του και λογοδοτεί στον ιεραρχικά προϊστάμενο του. Καμία σχέση με το οικοδόμημα που έστησε ο κος Κιντής και καμία σχέση με το Ελληνικό πρωτάθλημα γενικώς.

Η ευθύνη του Τσακίρη δεν εντοπίζεται στο ότι επέλεξε τον κο Κιντή, αλλά στο ότι αγνόησε όλες τις ενδείξεις που έρχονταν από την ομάδα (αγωνιστικό και οικονομικό τμήμα) καθώς και τις παρατηρήσεις όλου του κόσμου (κυρίως όμως των στενών συνεργατών του) για μήνες. Κυρίως όμως στο ότι ανέχθηκε την απομάκρυνση ανθρώπων που ήξεραν το αντικείμενο, που ήταν Πανιώνιοι (κάποιοι απ' αυτούς) και που τον είχαν βοηθήσει για πολλά χρόνια.Και για να το θέσουμε και προσωπικά. Τι μπορείς να περιμένεις όταν απομακρύνεται από την ομάδα ο προπονητής ο οποίος είναι πρόσωπο τίμιο και εμπιστοσύνης, ο τεχνικός διευθυντής και ο οικονομικός διευθυντής; Τι μπορείς να περιμένεις όταν απομακρύνθηκαν από την μάδα μικρότερα στελέχη τα οποία μας υπηρετούσαν και μάτωναν για χρόνια;Στα ερείπια αυτά στήθηκε μια μονοκρατορία, με τα γνωστά αποτελέσματα...Στην επίσημη παρουσίαση, είχα ρωτήσει τον κο Κιντή για την ιεραρχική πυραμίδα.Δεν πήρα ξεκάθαρη απάντηση. Και πως να πάρω, αφού δεν υπήρξε ποτέ πυραμίδα...

Τώρα που αποδεικνύεται ότι με το υπάρχον ρόστερ και χωρίς λεφτά θα δυσκολευτούμε πολύ στον αγώνα της παραμονής, έχουμε αρχίσει να εξετάζουμε τις λύσεις πώλησης βασικών μας παικτών προκειμένου να βρεθούν χρήματα ή να αποκτηθούν έμψυχα ανταλλάγματα. Αυτό όμως δεν λύνει το πρόβλημα γιατί θα δημιουργηθούν νέα κενά.

Για να βρει λύση ο Πανιώνιος στο αδιέξοδο χρειάζονται χρήματα και μάλιστα αρκετά. Η πώληση βασικών μας παικτών δεν μπορεί να δώσει λύσεις…

Προτείνω λοιπόν τα εξής: 1. Άμεση οικονομική συνεισφορά από κάθε Πανιώνιο που έχει τη δυνατότητα, κυρίως όμως από τους κ. Τσακίρη, Λιανό και Καλογρίτσα. Μια που κανένας από τους δεν μετέχει ενεργά στα διοικητικά, μπορούν (σύμφωνα με πρόταση που είχε κάνει ο Ίωνας) να αποκτήσουν οι ίδιοι παίκτες και να τους παραχωρήσουν στην ομάδα. Έτσι θα κάνουν καλό, χωρίς να θεωρηθεί ότι πετούν χρήματα άνευ λόγου και αιτίας.

2. Να μην πουληθεί ο Μανιάτης ή ο Κούμο αυτή τη στιγμή. Να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε παίκτες (έστω και δανεικούς) και να συμφωνήσουμε ενδεχόμενη παραχώρησή του Μανιάτη ή του Κούμο στο τέλος της χρονιάς με συμφωνία κυρίων ή έστω και με προσύμφωνο (αν κάτι τέτοιο επιτρέπεται).

3. Μια που διαβάζουμε ότι δεν υπάρχει έλλειμμα αυτή τη στιγμή, αλλά ότι αυτό θα προκύψει στο τέλος της χρονιάς όταν θα έχουν καταβληθεί όλες οι υποχρεώσεις, θεωρώ ότι είναι μονόδρομος η αποδέσμευση του Μπόσκο, προκειμένου να γλυτώσουμε τα χρήματα του συμβολαίου του και να μπορέσουμε να κινηθούμε πιο άνετα στο μεταγραφικό παζάρι. Μπορώ να δεχθώ ότι είναι έμπειρος, ότι ενδεχομένως στο δεύτερο γύρο μπορεί να δείξει περισσότερα, ότι με την απόκτηση κάποιων άλλων παικτών μπορεί να δείξει περισσότερα. Απ’ την άλλη όμως δεν παύει να είναι ο ακριβότερος παίκτης μας, που αν και ο βασικός μας γκολτζής (στα χαρτιά) έχει πετύχει μόλις ένα γκολ σε ολόκληρο τον πρώτο γύρο.

4. Απόκτηση 2-3 ποιοτικών παικτών που να μπορούν να βοηθήσουν άμεσα. Αυτή τη στιγμή δεν μας ενδιαφέρει να φτιάξουμε την ομάδα του μέλλοντος αλλά να σώσουμε την παρτίδα. Γιατί ο ενδεχόμενος υποβιβασμός του Πανιωνίου, πέρα από εξευτελιστικός (ιδίως την χρονιά των γενεθλίων), θα έχει τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις, που ισοδυναμούν με ολοσχερή οικονομική καταστροφή, από τη στιγμή μάλιστα που δεν υπάρχει εύρωστος ιδιοκτήτης.

Καλά Χριστούγεννα!!!

Αυτές οι μέρες είναι περίεργες. Για άλλους γιορτινές, για άλλους κουραστικές, για άλλους μοναχικές και για άλλους δύσκολες.

Αυτό που κάνει τα συναισθήματα να αλλάζουν είναι το γιορτινό τραπέζι. Αν είναι πλήρες ή αν κάποιος ή κάποιοι λείπουν.

Θέλω να σας ευχηθώ είναι να είναι πάντα γεμάτο το γιορτινό σας τραπέζι με τους αγαπημένους σας ανθρώπους.

Κι αν αυτό δεν είναι δυνατό να γίνει φέτος, να συμβεί το συντομότερο δυνατό.

Αρκεί να βάζετε στη ζωή σας ανθρώπους που αγαπάτε και σας αγαπουν.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους.

χωρίς τίτλο

Είχα πολλά χρόνια να δω τόσο απογοητευμένο τον κόσμο της ομάδας.

Για να είμαι ειλικρινής θυμήθηκα παλιά χρόνια που πηγαίναμε και φεύγαμε από το γήπεδο με σκυμμένο το κεφάλι. Που στο σχολείο ή στη δουλειά δεν είχαμε να πούμε τίποτα για τον Πανιώνιο. Ακούγαμε τους άλλους να μιλούν για τις ομάδες τους, τις επιτυχίες, τους παίκτες τους κι εμείς απλά καμαρώναμε για την περίφημη ( ή και υποτιθέμενη) διαφορετικότητά μας ή ως αντίδοτο θυμόμασταν τις μυθικές μορφές του παρελθόντος.

Τα τελευταία χρόνια όμως δεν ήταν έτσι. Σηκώσαμε κεφάλι, καμαρώσαμε, γυρίσαμε και πάλι στο γήπεδο, ήμασταν περήφανοι, σταματήσαμε να ακούμε ότι είμαστε τσάτσοι του ενός και του άλλου και επιτέλους είδαμε τον φόβο στα μάτια των ΠΟΚατζήδων πριν από μεταξύ μας παιχνίδια. Σήμερα δυστυχώς έχουμε γυρίσει και πάλι στην ποντικότρυπα.

Σίγουρα λάθη έχουν γίνει και μάλιστα πολλά. Απ’ όλους. Ασφαλώς τα διοικητικά λάθη ήταν τα μεγαλύτερα. Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτά οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση. Σχόλια, απειλές, βρισιές, απογοήτευση, γκρίνια και το κυριότερο παντελής έλλειψη οράματος και εμπιστοσύνης. Η ομάδα πάει για φούντο, εκτός αν…

Πάντως εξακολουθούμε να κρατάμε τις τύχες μας στα χέρια μας και αυτό είναι σημαντικό…

Οι περισσότεροι άνθρωποι ενδιαφέρονται να μάθουν το μέλλον. Μεγάλη ανοησία. Αν μάθεις το μέλλον χάνεις το ενδιαφέρον για τη ζωή, είτε τα μελλούμενα είναι καλά είτε άσχημα.

Εμείς χρειάζεται να ξαναδούμε το πρόσφατο παρελθόν. Να θυμηθούμε τα πράγματα που μας ένωναν. Αυτά για τα οποία χαιρόμασταν. Να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας και τότε να δείξουμε σε όλους ότι η ομάδα αυτή είναι πολύ μεγάλη για τη Β’ Εθνική. Είναι πολύ μεγάλη ακόμη και για τη μέση της βαθμολογίας της Α’.

Θεωρώ ότι το πρώτο βήμα πρέπει να γίνει από την ιδιοκτησία και τη διοίκηση. Να κάνουν το καλύτερο δυνατό για την ομάδα, ακόμη και εν μέσω αμφισβήτησης και κατακραυγής. Να κάνουν αυτά που δεν μπορεί να κάνει ο μέσος φίλος για την ομάδα. Κι εμείς θα είμαστε εκεί. Δίπλα.

Όχι οι Πανιώνιοι δεν είναι οι χειρότεροι φίλαθλοι, όπως ακούω. Είναι φίλαθλοι ψυχολογίας. Αγαπούν και μισούν παράφορα. Ίσως γιατί έτσι είναι οι μεγάλοι έρωτες. Αυτό να μην το ξεχνάμε.

"Αποσπάσαμε" εντός έδρας βαθμό από την χειρότερη ομάδα του πρωταθλήματος.

Δεκαπέντε αγώνες με απολογισμό δεκαπέντε βαθμούς. Δεν φτάνουν για τη σωτηρία. Με αυτή την απόδοση θα ήταν περίεργο αν είχαμε περισσότερους βαθμούς. Χάσαμε στην έδρα μας από μία σειρά κάκιστων ομάδων, οι οποίες απλά ήταν ελάχιστα καλύτερες ή πιο τυχερές από τη δική μας. Το αποκορύφωμα σήμερα. Δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε ευκαιρίες (για να σκοράρουμε ούτε λόγος) απέναντι στην χειρότερη ομάδα του πρωταθλήματος.

Όσοι πρόεδροι κι αν αλλάξουν, όσοι προπονητές κι αν έρθουν, όσο κι αν θεωρούν κάποιοι ότι το ρόστερ μας στα χαρτά είναι ποιοτικότερο από άλλων ομάδων, δεν πρόκειται να σωθούμε χωρίς ουσιαστικότατη ενίσχυση. Αυτή απαιτεί την παραμονή όλων των βασικών μας παικτών (πλην ενός για τον οποίο θα γίνει ειδική μνεία αργότερα) και την απόκτηση ποιοτικών και έτοιμων μονάδων. Όλα τα άλλα είναι θεωρίες

Ότι κι αν λέμε, ακόμη και ο μέτριος Κούμο μας λείπει. Η ομάδα παίζει με δύο γραμμές. Άμυνα και κάτι σαν επίθεση. Κέντρο απλά δεν έχουμε. Δεν μπορούμε όμως να περιμένουμε πάντα τον από μηχανής Θεό. Τι να περιμένεις από μια ομάδα που σε ένα ολόκληρο γύρο έχει πετύχει 9 γκολ, και ο πρώτος σκόρερ μόλις 2;

Δύο φίλοι προσπαθούσαν να θυμηθούν αν η σημερινή ομάδα είναι χειρότερη από εκείνη που υποβιβάστηκε την τελευταία φορά. Στα χαρτιά και σε κόστος είναι καλύτερη. Ως ποδοσφαιρικό θέαμα είναι το ίδιο κακή. Δεν βλέπεται.

Η λύση είναι μία. Δουλεύουμε όλοι για την ομάδα και προσπαθούμε να τη σώσουμε, ο καθένας με τα δικά του μέσα ή την παρακολουθούμε να πέφτει.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στον Μπόσκο. Είτε δεν θέλει είτε δεν μπορεί. Όπως κι αν έχουν τα πράγματα θεωρώ ότι βλάπτει την προσπάθεια της ομάδας.

Μπουγάτσα με βαθμό

Ο σημερινός Πανιώνιος δεν διέφερε ιδιαίτερα από την ομάδα που έχουμε δει όλη την υπόλοιπη χρονιά. Για άλλη μία φορά δεν μπορούσαμε να απειλήσουμε και πολύ περισσότερο να αντιδράσουμε στο γκολ που δεχθήκαμε.

Αυτό αποδεικνύει ότι όσοι προπονητές κι αν αλλάξουν, η ομάδα δεν πρόκειται να κάνει κάτι καλύτερο αν δεν ενισχυθεί αγωνιστικά. Αυτή τη φορά ευτυχίσαμε να βάλουμε ένα γκολ από στημένη φάση με τον Σιόβα και έτσι καταφέραμε να φύγουμε με τον βαθμό της ισοπαλίας (της πρώτης για φέτος), αφού ο νέος προπονητής διαχειρίστηκε με σύνεση τον χρόνο και τις αλλαγές.

Την επόμενη αγωνιστική τελειώνει ο πρώτος γύρος και οδεύει στο τέλος του το τμήμα των αγώνων που θεωρούσαμε σχετικά ευκολότερο. Η συγκομιδή βαθμών για την ώρα δεν δείχνει ιδανική, πάντως το τρίποντο με τον Αστέρα θα βελτιώσει σημαντικά την κατάσταση.

Με ηρεμία και σημαντική αγωνιστική ενίσχυση, ο Πανιώνιος θα έχει σοβαρές πιθανότητες για να σωθεί.

Μία και μόνη παρατήρηση. Η ομάδα δείχνει ότι μπορεί να βρει το δρόμο της χωρίς τον Κούμο. Δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τον αρχηγό. Έτσι όπως έχουν τα πράγματα θα είναι μεγάλο λάθος να παραχωρήσουμε και τους δύο τον Γενάρη.

Αντί κειμένου

Τον τελευταίο καιρό είπαμε, αναλύσαμε,βρίσαμε (κυρίως μας έβρισαν δηλαδή) και άκρη δεν βγάλαμε.

Θα μπορούσα να κάνω (άλλη) μια ανέξοδη ανάλυση, την οποία έτσι κι αλλιώς λίγοι θα καταλάβαιναν, γιατί έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο δυσπιστίας που ο καθένας μας καταλαβαίνει αυτό που ο ίδιος πιστεύει.

Αντί κειμένου λοιπόν, θα σας αφιερώσω ένα τραγούδι, το οποίο σας παρακαλώ να το ακούσετε ολόκληρο.

http://www.youtube.com/watch?v=ks7mYfQNK04&feature=related