Νέο καταστατικό του Πανιώνιου Γ.Σ.Σ

Πριν από μερικά χρόνια, ο σύλλογος μου έκανε την μεγάλη τιμή να μου αναθέσει την επεξεργασία του νέου καταστατικού. Η δουλειά που ανέλαβα ήταν πάρα πολύ δύσκολη, διότι ο Πανιώνιος είχε την ατυχία να διαθέτει ελλιπέστατα και ξεπερασμένα καταστατικά, τα οποία καταστρατηγούνταν σε κάθε ευκαιρία.

Κατόπιν δίμηνης εργασίας και αφού είχα μελετήσει όλα τα προηγούμενα καταστατικά (άκουσον άκουσον ο σύλλογος φιλοξενούσε στην επίσημη σελίδα του καταστατικό που είχε τροποποιηθεί!!!) και καταστατικά άλλων αθλητικών σωματείων, κατέληξα στο τελικό κείμενο, το οποίο έθεσα προς επεξεργασία και συζήτηση στο Δ.Σ που συμμετείχα. Εννοείται ότι δεν υπήρξε η παραμικρή επεξεργασία του, όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε τι που προσπαθεί να αλλάξει λίγο τα κατεστημένα στον σύλλογο.

Μετά από τρία χρόνια ο κος Μισαηλίδης με εμπιστεύτηκε και μου ανέθεσε εκ νέου την ίδια εργασία. Κατόπιν νέας επεξεργασίας δύο εβδομάδων, είμαι έτοιμος να παρουσιάσω και πάλι το καταστατικό που έχω συντάξει προς επεξεργασία από το Δ.Σ. Το τελικό κείμενο θα αναρτηθεί στην κεντρική σελίδα του συλλόγου προκειμένου το κάθε μέλος να πληροφορηθεί τις αλλαγές και να μπορεί να προτείνει τροποποιήσεις στην καταστατική γενική συνέλευση που θα ακολουθήσει.

 Βασικοί άξονες του νέου καταστατικού: Προκαταβολικά σας λέω ότι δεν υπάρχει το τέλειο καταστατικό. Πάντα βρίσκονται πράγματα που χρειάζονται τροποποίηση, αρκεί να κρατάμε κάποιες σταθερές αρχές και αξίες και να προσαρμοζόμαστε γρήγοα στις αναγκες της εποχής:

 1.Κατάργηση των παρατάξεων. Η εκλογή προέδρου και των μελών του συμβουλίου και των επιτροπών θα γίνεται με διπλή ψηφοφορία και σταυροδοσία.Το κάθε μέλος θα εκλέγει τους υποψήφιους που θεωρεί καλύτερους και όχι ένα παραταξιακό πακέτο.

2. Μείωση των μελών του Δ.Σ από 15 σε 9 και των αναπληρωματικών από 3 σε 2.

3. Αύξηση της θητείας του συμβουλίου κατά ένα χρόνο. Κανείς δεν θα μπορεί να συμμετέχει στις επόμενες εκλογές ως υποψήφιος, εφόσον είχε υπηρετήσει σε δύο συνεχόμενα διοικητικά συμβούλια (σε απλά ελληνικά τέλος οι καρεκλοκένταυροι).

4. Δημιουργία του πειθαρχικού συμβουλίου το οποιο θα απαρτίζεται κατά πλειοψηφία από αιρετά μέλη (για πρώτη φορά). Η πειθαρχικη διαδικασία θα μπορεί να ξεκινήσει και με επώνυμη καταγγελία οποιουδήποτε μέλους και αντίστοιχη υποχρέωση τη διοίκησης να θέσει την υπόθεση στο αρχείο ή να παραπέμψει στο πειθαρχικό συμβούλιο με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση και στις δύο περιπτώσεις.

5.Προσπάθεια περιορισμού του φαινομένου των επαγγελματιών ψηφοφόρων (προυποθέσεις ενημέρωσης των εκλογικών καταλόγων, κατάργηση της συμψηφιστικής πληρωμής συνδρομών, απαγόρευση οικονομικής τακτοποίησης πέντε ημέρες πριν από την εκλογική διαδικασία, συμμετοχή στη δεύτερη ψηφοφορία των μελών που είχαν θεμελιώσει εκλογικό δικαίωμα  στην πρώτη. Δημιουργία της ειδικής εκλογικής επιτροπής, η οποία θα αναλαμβάνει την υποχρέωση διεξαγωγής των εκλογών χωρίς δικαίωμα της διοίκησης να προχωράει σε μαγειρέματα.

6. Δημιουργία ειδικών επιτροπών με τη συμμετοχή μέλους του Δ.Σ, του έφορου του τμήματος και εκπροσώπων των γονέων.

7. Παροχή δικαιώματος χρήσης των αθλητικών χώρων του πανιωνίου στα μέλη του υπό προϋποθέσεις και με παροχή έκπτωσης.

 

Υπάρχουν και πολλές άλλες μικρότερες τροποποιήσεις έτσι ώστε συνολικά να μιλάμε για ένα εντελώς καινούργιο καταστατικό. Αυστηρό αλλά παράλληλα δημοκρατικό και συγκεκριμένο. Θα μου κάνει μεγάλη εντύπωση αν περάσουν όλες αυτές οι αλλαγές...Ποτέ δεν ξέρεις βέβαια...Τουλάχιστον θα δούμε ποιός δεν θέλει συγκεκριμένες αλλαγές και γιατί...Ίσως τοκείμενο που ετοίμασα να είναι too much για ένα πανιώνιο που κρατάμε πάντα μικρό για να μας χωράει... Αξίζει όμως η προσπάθεια για ένα καινούριο καταστατικό αρχών. Πριν να παραδώσω το κείμενο θα ήθελα να μου καταθέσετε εγγράφως ιδέες που μπορεί να έχετε. Θα χαρώ να τις διαβάσω και θα τις λάβω υπόψη μου.Είναι βέβαιο ότι πολλά μυαλά σκέφτονται καλύτερα από ένα.

Καλη σας μέρα.

Και μετά τη σωτηρία τι;

Όταν ο Πανιώνιος απέκτησε τον Φαμπιάν και τον Ρεκόμπα, όταν απέκτησε το προπονητικό και "ξήλωσε" τις ακαδημίες της Ρόμα φανταζόμουν ότι επιτέλους είχε έρθει η στιγμή που όλοι περιμέναμε για να δούμε την ομάδα ψηλά. Εκεί που της αξίζει. Δυστυχώς όμως οι Ρωμαίοι προπονητές αναλώνονταν στις ταβέρνες του Κορωπίου, το προπονητικό άλλαξε χέρια και για τη σωτηρία της ομάδας, ήδη από τη χρονιά της υπέρβασης, χρειάστηκε να  και επιστρατευτούν τα πατροπαράδοτα κομπιουτεράκια. Από τότε κάθε χρονιά και χειρότερα. Κάθε χρονιά και πίκρες. Κάθε χρονιά και μεγαλύτερη αναξιοπρέπεια. Ο Τσακίρης έφυγε και από τότε παρακολουθούμε Πανιώνια χέρια κάθε είδους να διαχειρίζονται ένα τρομακτικό χρέος και να ανέχονται την ένταξη της ομάδας σε άρματα και κλίκες. Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η φυγή του κόσμου. Φτάσαμε λοιπόν να αποδεχόμαστε ότι ένα θέαμα το οποίο να είναι ΓΙΑ τον κόσμο να διεξάγεται ΕΡΗΜΗΝ του κόσμου... Στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος παρακολουθήσαμε το απόλυτο παιχνίδι - παρωδία. Πληρώσαμε εισιτήριο για να δούμε δυο ομάδες να ανταλλάσουν πάσες στον χώρο του κέντρου για 90 λεπτά. Λες και ισόπαλο δεν μπορούσε να έρθει το αποτέλεσμα μα γκολ, έτσι, για να χαρεί και λίγο ο κόσμος...Ας πανηγυρίσουμε λοιπόν τη διάσωση της ομάδας στο πιο βρόμικο πρωτάθλημα της ευρώπης, ας ελπίσουμε ότι η ομάδα που εντός ολίγου θα χάσει μεγάλο μέρος του ρόστερ της θα εξακολουθήσει να είναι στα κόλπα για να σώσει και την επόμενη παρτίδα, ας ελπίσουμε ότι θα μπορέσουμε να κρατήσουμε μια χρονιά τη σπουδαία φουρνιά που έρχεται από τις υποδομές χωρίς να απλώσει τα χέρια του ο Βαγγέλας, ο Τίγρης ή κάθε άλλος μεγαλοπαράγοντας.

Όλα αυτά βέβαια δεν έχουν καμία σχέση με τον Πανιώνιο.  Δεν αγγίζουν τον κόσμο που επέλεξε να υπηρετεί μια ομάδα αντισυμβατική, μια ομάδα με κουλτούρα και με τεράστια αθλητική και όχι εξωαθλητική παράδοση.

Ο Πανιώνιος δεν χρειάζεται πολλά. Χρειάζεται έναν ηγέτη που να στραφεί στις ρίζες του, να υποστηρίξει τις υποδομές του και με το ταλέντο των αθλητών μας να ορθώσει ανάστημα στον κάθε Βαγγέλη, στο κάθε σύστημα, στην κάθε παράγκα, με κάθε κόστος. Αυτός είναι ο Πανιώνιος που γουστάρουμε. Αυτό που μας σερβίρετε είναι Λεβαδειακός. Χάρισμά σας...

Υπάρχει ηγέτης όχι με πολλά λεφτά αλλά με αρχίδια; Αυτό είναι το θέμα φίλοι μου. Αυτό ψάχνει ο μέσος φίλαθλος. Αυτό έχει ανάγκη ο Πανιώνιος.

 

Υ.Γ

Ειλικρινά λυπάμαι που ο Πανιώνιος δεν έχει τον δικό του Βελλή. Έναν άνθρωπο αξιοπρεπή, με όσα χρήματα χρειάζονται για να ορθώσει ανάστημα και να κάνει και τον τελευταίο έλληνα φίλαθλο να στεναχωρηθεί για τον υποβιβασμό του Απόλλωνα.

Y.2
Πολλά συγχαρητήρια στη Λέσχη Φίλων Πανιωνίου για τη βράβευση του Φανούρη. Δεν ξέρω αν πληρώνουν τα νοίκια, ξέρω όμως ότι αναλαμβάνουν υποχρεώσεις του επίσημου Πανιώνιου. Μπράβο Λέστερ!!!

ΟΜΑΔΑ ΟΝΕΙΡΟ

"...Γιατί όσους κι αν μας έκλεβαν πάντα βγάζαμε καινούριους...". Αυτό λέει ο φίλος Griniaris στο ξακουστό "Γιατί είμαι Πανιώνιος". Και έχει απόλυτα δίκιο. Το κατάλαβα ακόμη καλύτερα όταν ύστερα από καιρό ξαναείδα την Κ-20 ομάδα. Είπα ομάδα; ΟΜΑΔΑΡΑ!!! Χαίρεσαι να βλέπεις αυτά τα πιτσιρίκια να καταπίνουν τον αντίπαλο. Από τη μέση και πάνω είναι ασταμάτητοι. Πάρα πολύ ταλέντο!!! Με συνοπτικές διαδικασίες λοιπόν κατασπάραξαν τον δύσμοιρο Πλατανιά με 5-2 (4-1 στο ημίχρονο).

Πολλά συγχαρητήρια στον ακούραστο εργάτη Γιάννη Παυλόπουλο, στον προπονητή των επιτυχιών Δημήτρη Τερεζόπουλο (μόνο τρελός δεν βλέπει ότι ο άνθρωπος αδικείται που δεν ανέβηκε στην πρώτη ομάδα), στον γυμναστή και καλό μου φίλο Πέρρο Θεωδοράκο (μεγάλη μορφή) και σε κάθε άλλο συντελεστή αυτής της εξαιρετικής δουλειάς που γίνεται στις υποδομές.

Όσο λοιπόν χάρηκα με αυτό που είδα άλλο τόσο στεναχωρήθηκα που δεν βρίσκεται ένας επενδυτής με μυαλό 10χρονου παιδιού, να αναλάβει την ομάδα, να ρίξει όσα χρήματα χρειάζονται για να μπορούμε να συνεχίσουμε να βγάζουμε παικτάράδες και να εξασφαλίσει ότι δεν θα μας τους κλέβει ο ένας και ο άλλος τίγρης... Πόσο μυαλό χρειάζεται για να καταλάβει κανείς ότι το χρυσορυχείο που έχουμε αυτή τη στιγμή στις υποδομές μπορεί σε ένα με δύο χρόνια να πουληθεί χρυσάφι ή να μας το κλέψει ο επόμενος επιτήδειος; Πως θα μπορούσαμε να ανεχθούμε στοιχηματικούς παράγοντες να κάνουν μικροκομπινούλες και να μην βλέπουμε ότι στην αυλή μας έχει φυτρώσει το δέντρο με τα χρυσά μήλα και δεν κάνουμε τίποτα;

Τι να πω ρε παιδιά...Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω την έννοια του επενδυτή στην Ελλάδα. Επενδυτής είναι αυτός που αγοράζει φθηνά και πουλάει ακριβά. Τίποτα άλλο. Που είναι με τέτοιο εμπόρευμα;;;

Τέλος πάντων, αφού δεν βρίσκεται, ας απολαύσουμε αυτούς τους παικταράδες στην επόμενη ευκαιρία και σύντομα στην πρώτη ομάδα.

Καλή επιτυχία στους μεγάλους αύριο. Ας εξασφαλιστεί και μαθηματικά η παραμονή και μετά βλέπουμε πως θα μαζέψουμε τα συντρίμμια της ομάδας. Θα ήθελα πολύ να δω ποιος από τους παίκτες θα κάνει τη δική του υπέρβαση. Όχι για την καριέρα και τα συμβόλαια, αλλά γι αυτό τον τρομερό σύλλογο που έχει αναδείξει και αναστήσει τόσους πολλούς ποδοσφαιριστές.

Ήταν αστείο;

Την Πρωταπριλιά έγραψα στη σελίδα μου στο facebook ότι κυκλοφόρησε το πόρισμα του οικονομικού ελέγχου. Πολλοί φίλοι ενδιαφέρθηκαν να μάθουν, άλλοι δε κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι έκανα πρωταπριλιάτικο αστείο. Πλέον υπάρχουν δημοσιεύματα «επίσημων» Πανιώνιων φορέων που αναφέρονται στην ολοκλήρωση του ελέγχου και στην γνωστοποίηση αποσπασμάτων του στους Πάνθηρες.

Σύμφωνα λοιπόν με τις πληροφορίες που έχουμε όλοι, το χρέος ανέρχεται γύρω στα 9 εκ ευρώ, από τα οποία τα 2 (κατ' άλλους 3) είναι οφειλές προς τον μεγαλομέτοχο του συλλόγου ( επιμένω στον όρο μεγαλομέτοχος, διότι κατέχει το 23% των μετοχών και επιπλέον διατηρεί απαιτήσεις 2.000.000 ευρώ έναντι του συλλόγου – με λίγα λόγια ΠΟΤΕ δεν έχασε επί της ουσίας την ιδιοκτησία της ομάδας). Από τον έλεγχο αυτό προκύπτουν κάποια συμπεράσματα:

 

Οι περισσότεροι φίλοι ρωτάνε αν το χρέος είναι διαχειρίσιμο ή όχι. Η ερώτηση είναι λάθος. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει κεφαλαιούχος να διαχειριστεί το χρέος. Εξηγούμαι. Ο Πανιώνιος έχει δύο βασικά έσοδα: τα τηλεοπτικά και τα έσοδα από την πώληση παικτών. Επειδή τα τηλεοπτικά είναι μάλλον ανελαστικό έσοδο (ας μου επιτραπεί ο όρος) τη διαφορά στη διαχείριση του χρέους μπορούν να την κάνουν ΜΟΝΟ τα έσοδα από την πώληση παικτών.

 

Η διοίκηση της Π.Κ (ή μάλλον οι 3-4 που έκαναν κουμάντο) προσπάθησε να ισοσκελίσει τα έσοδα με τα έξοδα, μειώνοντας το budget και προχωρώντας σε μια άτυπη στάση πληρωμών. Ήταν πολύ τυχερή (ή ικανή – αυτό το κρίνει ο καθένας όπως νομίζει) που κατάφερε να κρατήσει την ομάδα στην κατηγορά (άρα να μην στερηθεί τα έσοδα των τηλεοπτικών), κατάφερε να πουλήσει κάποιους παίκτες, όμως η μεγάλη αποτυχία της, που τελικά κρίνει και όλη τη θητεία, ήταν η αδυναμία να κρατήσει και να πουλήσει και άλλους παίκτες που μπορούσαν να αποφέρουν στον σύλλογο πάρα πολλά έσοδα. Πολλά μεγάλα κεφάλαια της ομάδας αλλά και παίκτες μικρότερης μεταπωλητικής απόδοσης αφέθηκαν ελεύθεροι έναντι συμβολικού ή μηδενικού οφέλους. Χωρίς χρήματα και χωρίς παίκτες αξίας είναι λογικό και επόμενο η ομάδα να μην είναι όσο ανεξάρτητη θα θέλαμε (και το λέω ευγενικά). Φτάσαμε λοιπόν στο σημερινό σημείο όπου έχουμε μόνο χρέη και δεν περιμένουμε έσοδα από άλλη πηγή, δεδομένου ότι το μισό και πλέον ρόστερ μάλλον είναι φευγάτο.

 

Να πούμε λοιπόν κάποιες αλήθειες: Ακόμη κι αν ο Πανιώνιος καταφέρει να μπει σε κάποιο από τα περίφημα άρθρα του πτωχευτικού κώδικα (που πολύ αμφιβάλλω – σίγουρα όμως θα παίξει ρόλο το γεγονός ότι ο κος Τσακίρης κατατάσσεται πλέον στους μεγαλο δανειστές του συλλόγου), δεν θα έχει την οικονομική ευχέρεια να ενισχυθεί μεταγραφικά ώστε να δημιουργήσει μια νέα ομάδα τύπου Ελευθερόπουλου (Παυλόπουλου θα έλεγα). Άρα η προσφυγή στα άρθρα 106 ή 99 έχει νόημα μόνο αν υπάρξει και ρευστότητα. Αν δεν υπάρξει, ουσιαστικά θα προκύψει και πάλι μια διοίκηση τύπου ΠΚ η οποία θα κοιτάξει να διαχειριστεί τα τηλεοπτικά και τα παράπλευρα έσοδα (τι κάνει νιάου νιάου), ελπίζοντας σε ένα απροσδιόριστο σχέδιο σωτηρίας. Αυτό αργά ή γρήγορα θα μας οδηγήσει στην Γ’.

 

Λύση: Η ΠΚ παρά τις αποτυχίες της μας έδωσε ένα καλό μάθημα. Επιβεβαίωσε ότι αν επενδύσεις σωστά στις υποδομές και αν αγοράσεις φθηνούς και καλούς παίκτες μπορείς το αργότερο σε δύο χρόνια να τους παρουσιάσεις με αξιώσεις στην ποδοσφαιρική αγορά. Εκείνη δεν κατάφερε να τους πουλήσει. Πολλοί έμειναν ελεύθεροι ύστερα από την έξοδο του Μεσολογγίου που επιχείρησε… Αυτό θα μπορούσε να το κάνει μόνο ένας κεφαλαιούχος. Η ερώτηση είναι απλή: Πόσο θα μπορούσε να πουλήσει ο κος Τσακίρης ή κάποιος άλλος με μικρότερη έστω οικονομική επιφάνεια παίκτες όπως τον Αραβίδη των 11 γκολ, τον Λαμπρόπουλο, τον Κούρο, τον Παντίδο; Πόσο τον Ανέστη και τον Ντούνη; Σίγουρα περισσότερο από 1,5 εκ ευρώ που θα πλήρωνε για να επενδύσει στην ομάδα δημιουργώντας την απαραίτητη ρευστότητα. Υπάροχυν στην αγορά ή στις υποδομές μα αντίστοιχη παίκτες; Δεκάδες. Το χρέος λοιπόν φίλοι μου είναι διαχειρίσιμο υπό τη μοναδική προϋπόθεση ότι θα θελήσει κάποιος να επενδύσει στην ομάδα σωστά και με βάθος τουλάχιστον δύο ετών. Κάθε άλλη λύση είναι καταδικασμένη, ακόμη κι αν το χρέος ήταν σε μικρότερα επίπεδα. Κάθε άλλη πρόταση (πανιώνια χέρια, ομάδες σωτηρίας, έρανοι κ.λ.π) είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και θα εξυπηρετήσει είτε προσωρινά τον σύλλογο είτε για λίγο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα προσωπικά μικροσυμφέροντα.

 

Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι το πόρισμα του ελέγχου πρέπει να δοθεί στη δημοσιότητα ή να παρουσιαστεί έστω σε Γ.Σ. Είναι προφανές ότι δεν θα μπορέσει να παραμείνει κρυφό, αφού έτσι κι αλλιώς η οποιαδήποτε προσπάθεια για υπαγωγή στα πλαίσια του πτωχευτικού δικαίου να στηριχθεί σε αυτό ακριβώς το πόρισμα. Νομίζω ότι είναι σωστό και δίκαιο το πόρισμα αυτό να μην γνωστοποιηθεί  μόνο σε μια αίθουσα δικαστηρίου, αλλά να περιέλθει σε γνώση όλων μας προκειμένου να βγάλουμε συμπεράσματα για πρόσωπα και πράματα και ενδεχομένως να αποφασίσουμε όλοι μαζί το καλύτερο δυνατό για τον σύλλογο.

Για τον αρχηγό

Θέλω να είμαι συνεπής σε όσα πιστεύω. Για τον λόγο αυτό το μόνο που θα γράψω για το σημερινό παιχνίδι είναι ότι κερδίσαμε με 3-0 τον Αστέρα και απ' ότι φαίνεται εξασφαλίσαμε την παραμονή στην κατηγορία. Τα δύσκολα όμως αρχίζουν μετά το τέλος του πρωταθλήματος.

Μια λοιπόν που δεν έχω να γράψω τίποτα άλλο για το σημερινό παιχνίδι, να μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε κάποιον γιατί νοιώθω ότι έχω την ηθική υποχρέωση να το κάνω.

 Όταν ήρθε στην ομάδα ο Χρήστος Αραβίδης στραβομουτσούνιασα. Είναι γεγονός ότι δεν τον είχα σε αθλητική εκτίμηση. Έβλεπα τα στατιστικά του και μου γύριζαν τα μάτια. Παράλληλα κουβαλούσε τη φήμη ότι τον έφεραν άνθρωποι που δεν εκτιμούσα. Στη ζωή μου λίγες φορές έχω κάνει λάθος για άνθρωπο. Όσες φορές όμως έκανα, το παραδέχθηκα τόσο δημόσια όσο και στον ίδιο. Για τον Αραβίδη έκανα πολύ μεγάλο λάθος.

 Όσο διάστημα είναι στην ομάδα δουλεύει σαν σκύλος, προσφέρει τα μέγιστα, έχει πετύχει απανωτά ρεκόρ καριέρας και αξίζει  ΑΠΟΛΥΤΑ το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ο άνθρωπος αυτός φροντίζει σε κάθε παιχνίδι να ξεπερνάει τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό είναι το νόημα του πρωταθλητισμού. Αυτό είναι το ζητούμενο σε ένα ματς ποδοσφαίρου χωρίς σενάρια και παίκτες ηθοποιούς που λένε και οι Πάνθηρες.

Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι όμως, ο Χρήστος Αραβίδης, τιμώντας το περιβραχιόνιο του αρχηγού έχει προβεί σε σπουδαίες δηλώσεις με κυριότερη, ότι οι παίκτες χρωστάνε στον Πανιώνιο και όχι το αντίθετο. Ισχύει. Κρίμα όμως που ισχύει και το ανάποδο. Δεν αξίζει στον Πανιώνιο και την ιστορία του να είναι μπαταξής και διαπλεκόμενος.

Ο Αραβίδης έχει σεβαστεί την ομάδα και την ιστορία της περισσότερο από τον καθένα. Δεν ξέρω αν έχει συμφωνήσει με άλλο σύλλογο όπως οι περισσότεροι συμπαίκτες του, χαίρομαι όμως, που, αν έχει συμβεί κάτι τέτοιο,  δεν το δημοσιοποίησε. Δεν μας πρόσβαλε. Δεν έδωσε την ικανοποίηση στον προέδρο κάποιου άλλου σωματείου να κάνει τη λεζάντα του και να μας πικάρει.

 Μετά από όλα αυτά, θα καταλάβω απόλυτα την απόφασή του να φύγει, γιατί σε μια εποχή άκρατου επαγγελματισμού μάτωσε τη φανέλα όπως έκαναν μόνο ηρωικές μορφές του συλλόγου, αντιλαμβανόμαστε όμως ότι το ποδόσφαιρο είναι το επάγγελμά του. Ας μου επιτρέψει όμως μία συμβουλή: Χρήστο, ελπίζω να μην ανταλλάξεις το περιβραχιόνιο του αργηχού  του ιστορικότερου σωματείου της Ελλάδας με τη φανέλα ενός αναλώσιμου παίκτη της Α.Ε.Κ, διότι όσοι πάτε στην Α.Ε.Κ θα είστε αναλώσιμοι. Δεν σας αξίζει. Ακόμη κι αν το κάνεις όμως θα το σεβαστώ και θα σε χειροκροτήσω.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι υπήρξαν πολλοί παίκτες που έδωσαν και την ψυχή τους για την ομάδα. To brfunatic αναγνωρίζει την προσφορά τους και τους τιμά, τιμώντας τον πρώτο και καλύτερο αυτών (των τελευταίων χρόνων). Τον αρχηγό Χρήστο Αραβίδη.

Ξανά στον λάκκο με τα φίδια

Τελειώνοντας το πρώτο ημίχρονο πίστευα ότι θα περνούσαμε άλλο ένα βαρετό απόγευμα στο γήπεδο. Μέτριες και οι δύο ομάδες, αλλά τέλος πάντων η δική μας είχε καταφέρει να προηγηθεί και ο Παναιτωλικός έμοιαζε ακίνδυνος. Στην επανάληψη τα πράγματα άλλαξαν, η ομάδα του Αγρινίου όχι μόνο κατάφερε να ισοφαρίσει αλλά πίεσε και για τη νίκη.

 Στο πιο βατό παιχνίδι από αυτά που απομένουν μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος δεν καταφέραμε να δείξουμε τίποτα ιδιαίτερο. Ο κος Αναστόπουλος θεώρησε ότι η αιτία ήταν η κούραση των παικτών. Ισχύει. Έχει καταφέρει όμως ο ίδιος να παρουσιάσει μια ομάδα που να παίζει στρωτό ποδόσφαιρο; Εγώ προσωπικά δεν το έχω δει. Και για να λέμε αλήθειες, αν δεν είχαμε πάρει το ματσάκι στη Ριζούπολη, σήμερα θα ακούγαμε έντονες γκρίνιες για τον μουστάκια…

Πάνω λοιπόν που θεωρούσαμε ότι η χρονιά μπορεί να βγει αγωνιστικά, ήρθε αυτή η ισοπαλία και ξανακαβαλάμε τον ταύρο στο ροντέο. Από ποιον θα πάρουμε πόντους; Από τον Αστέρα που νίκησε τον Ολυμπιακό; Από την Βέροια εκτός που καίγεται; Από τον Πλατανιά που μπορεί και να μην είναι αδιάφορος την τελευταία αγωνιστική; Μπλέξαμε…

Πολλές φορές η ομάδα έχει βρεθεί σε δύσκολη βαθμολογική θέση. Πολλές φορές κινδυνεύσαμε, πολλές φορές βγάζαμε τα κομπιουτεράκια. Προσωπικά είναι η πρώτη φορά που δεν με τρομάζει τόσο η αγωνιστική αποτυχία αλλά το άλλο που έρχεται.

Μια ομάδα που έχει μείνει χωρίς διοίκηση (παρά μόνο στα χαρτιά) σχεδόν για ένα γύρο, με έναν σκιώδη πρόεδρο γιατρό, χωρίς χρήματα, με λίγο κόσμο, με κουρασμένους τους οπαδούς και με φευγάτα τα 2/3 της ομάδας σε τι ελπίζει ακόμη κι αν σωθεί βαθμολογικά; Οικονομικό έλεγχο ακούμε εδώ και τρεις μήνες και πόρισμα δεν βλέπουμε. Να κρατήσουμε τα 8,5 εκ ευρώ που ανέφερε ο κος Δάρρας; Αν μιλάμε για τέτοιο άνοιγμα δεν υπάρχει σωτηρία. Προχτές έσκασε η ιστορία με τους ισολογισμούς. Αύριο θα σκάσει κάτι άλλο. Κάθε μέρα και μια αρνητική είδηση…Τι κάνουμε για όλα αυτά;

Ξέρετε κάτι; Πιο πολύ από την αγωνιστική σωτηρία με ενδιαφέρει να γίνει ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα. Να μάθουμε ποιος έκανε τι και πως. Όχι όμως όπως παλιά, δηλαδή με μισόλογα στους καφενέδες. Ανοιχτά, δημόσια και με στοιχεία. Να απομακρύνουμε κάθε έναν που έβλαψε την ομάδα και να δούμε μετά πως μπορούμε να ξαναστήσουμε στα πόδια του αυτό τον ιστορικό σύλλογο που δυστύχησε να ταλαιπωρείται από τους δικούς του ανθρώπους.  O σημερινός Πανιώνιος έχει ημερομηνια λήξης. Δύο μηνών έως ενός έτους...

Νίκη παραμονής και over

Ένα απόλυτα βαρετό πρώτο ημίχρονο κατέληξε σε ένα ενδιαφέρον και χορταστικό δεύτερο. Ωραία ατμόσφαιρα, πολλά γκολ και η παραμονή δείχνει πλέον πολύ κοντά.

Όταν δώσαμε τον Κολοβό, πουλήσαμε το μαργαριτάρι της ομάδας. Όταν χάσαμε όλη την υπόλοιπη ομάδα, χάσαμε τα ασημικά. Με την κατάσχεση του πούλμαν χάσαμε και τα χρυσά δόντια της γιαγιάς...

Ο σημερινός Πανιώνιος δείχνει και είναι μίζερος. Λούμπεν θα έλεγα...Όμως, εξακολουθεί να διαθέτει 15 στρέμματα γηπέδου εντός οικιστικού ιστού, χιλιάδες αθλητές και τμήματα υποδομών που με σωστή δουλειά, σε δύο χρόνια θα μπορούν να τροφοδοτούν και πάλι την ομάδα με σπουδαίους παίκτες. Σε αυτά θα προσθέσουμε τα έμπειρά μάτια που ψωνίζουν από τα ψηλά ράφια των μικρών κατηγοριών.

Επειδή οι ιδεολόγοι και τα πανιώνια χέρια μας τελείωσαν, καλό είναι να τα λάβει όλα αυτά υπόψιν κάθε υποψήφιος επενδυτής. Κάποιος που να θέλει να κερδίσει οικονομικά από το ποδόσφαιρο. Ας λάβει υπόψιν ότι ο Ατρόμητος που δεν διαθέτει ούτε τη μισή προίκα του Πανιωνίου χτυπά το χρυσορυχείο του CL με παίκτες που ο ακριβότερος έχει συμβόλαιο 170.000 ευρώ.Εμείς, με τη σωστή δουλειά δεν θα χρειάζεται να αγοράζουμε, γεγονός που σημαίνει φοβερή υπεραξία.

Όποιος δεν ψωνίσει από τον σημερινό Πανιώνιο του οικονομικού και ηθικού Limit down θα χάσει μια τεράστια οικονομική ευκαιρία και μια απίστευτη δυνατότητα προβολής, αφού με την εμπλοκή του θα θεωρηθεί άμεσα ευεργέτης, τραβώντας πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας.

Αν δεν συμβούν όλα αυτά θα μας πάρει πολλά χρόνια για να βρούμε τον εαυτό μας, αλλά τελικά θα τα καταφέρουμε, γιατί οι ιδέες δεν πεθαίνουν.