Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κριτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κριτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 28 Απριλίου 2009

Κριτική - Ανασκόπηση 2008


Η φετινή χρονιά ήταν η μεγάλη ευκαιρία της ομάδας για διάφορους λόγους. Στις πρώτες αγωνιστικές η ομάδα είχε στην Προεδρία τον πιο τρελαμένο Πρόεδρο του Πρωταθλήματος, ίσως τον πιο αξιόλογο προπονητή, το μεγαλύτερο μπάτζετ της ιστορίας του, δύο εξαιρετικούς Ουρουγουανούς σούπερ σταρ και μια πολύ καλή γραμμή κρούσης. Από την άλλη μεριά, η μοναδική ανταγωνιστική ομάδα που έδειχνα αισθητά ενισχυμένη ήταν ο Π.Α.Ο.Κ.

Ήδη από τις πρώτες αγωνιστικές είχαμε καταλάβει ότι η Α.Ε.Κ και ο Π.Α.Ο δεν αποτελούσαν ομάδες φόβητρο, ότι ο Ολυμπιακός θα κατακτούσε εύκολα το πρωτάθλημα και ότι υπήρχαν ομάδες στη μέση της βαθμολογίας που θα μπορούσαν να κάνουν ζημιές όπως ο Πανθρακικός και ο Εργοτέλης.

Το σκηνικό αυτό ήταν εξαιρετικό για τον Πανιώνιο και με δεδομένο ότι είχε ένα σαφώς ευκολότερο πρόγραμμα τον πρώτο γύρο ελπίζαμε ότι με ευκολία θα έκανε την μεγάλη υπέρβαση.

Ο κόσμος, που είχε γλυκαθεί από την εξαιρετική απόδοση της ομάδας κόντρα στη Νάπολη γκρίνιαξε στα δύο άτυχα αποτελέσματα με Ξάνθη και Ο.Φ.Η όμως αγκάλιασε την προσπάθεια ήδη από το παιχνίδι με τον Άρη και αποθέωσε την ομάδα με το sold out του παιχνιδιού με τον Π.Α.Ο. Πρέπει να σημειωθεί ότι για πρώτη φορά στα χρονικά ο Πανιώνιος θεωρούνταν και ήταν φαβορί σε παιχνίδι κόντρα στον Παναθηναϊκό.

Το παιχνίδι αυτό ήταν κομβικό για την ιστορία του Πανιωνίου. Με νίκη ο Πανιώνιος θα μεταφέρονταν αυτομάτως σε άλλο επίπεδο και ο Παναθηναϊκός θα έχανε με το καλημέρα το πρωτάθλημα. Τίποτα από αυτά δεν έγινε με αποτέλεσμα να ανοίξει ένας φοβερός κύκλος εσωστρέφειας, πυροδοτούμενος τόσο από την αχαρακτήριστη συμπεριφορά παίκτη της ομάδας, όσο και από την άτολμη έως καταστροφική αντιμετώπισή της από τη διοίκηση, που είχε ως αποτέλεσμα να εξαναγκαστεί σε αποχώρηση ο Έβαλντ Λίνεν.

Στο σημείο αυτό η ομάδα βρέθηκε από το Ζενίθ στο Ναδίρ και με τον Τάκη Λεμονή στον πάγκο, ο οποίος άμα τη εμφανίση δίχασε ακόμη περισσότερο την ομάδα και τον κόσμο.
Στη σύντομη παρουσία του στον πάγκο, η ομάδα έδειχνε ακόμη πιο διαλυμένη και ο κόσμος απίστευτα διχασμένος, με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί άρον- άρον και τη θέση του να πάρει ο Γιώτης Σταματόπουλος, ο οποίος αν και άπειρος ανέλαβε να βγάλει την ομάδα από το τέλμα, αναλαμβάνοντας τεράστιο προσωπικό και επαγγελματικό ρίσκο και αυτό επειδή αφενός αγαπούσε την ομάδα και αφετέρου διότι ήταν το μοναδικό πρόσωπο που είχε την στήριξη της διοίκησης, του κόσμου και των παικτών.

Οι φιλοδοξίας της ομάδας ουσιαστικά χάθηκαν μετά το εντός έδρας παιχνίδι με τον Ηρακλή. Στην πράξη μας δόθηκαν ευκαιρίες για το κάτι παραπάνω, όμως αποδείχθηκε ότι δεν είχαμε ούτε την αξία, ούτε την τύχη για να το διεκδικήσουμε. Ρόλο βέβαια έπαιξε και το ιδιαίτερα δύσκολο πρόγραμμα του δεύτερου γύρου.

Όσο και δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε η ομάδα μας, αν και αξιόλογη, σώθηκε επειδή οι ομάδες που υποβιβάστηκαν ήταν χειρότερες ή απλά έκαναν περισσότερα λάθη από εμάς.

Τι έφταιξε: 1. Η συμμετοχή στο ιντερτότο ήταν εξαιρετικά εγκληματική κίνηση η οποία τίναξε στον αέρα τον προγραμματισμό. Στα κυανέρυθρα blog τα γράφαμε αυτά. Φαίνεται όμως ότι τα μπλογκ μας υπάρχουν μόνο ως λινκ στην κεντρική σελίδα του συλλόγου και όχι για να προβληματίζουν και κάποιους από τους υπεύθυνους.

2. Ο χειρισμός της υπόθεσης Χούτου από την διοίκηση ήταν σκανδαλώδης. Αυτό χωρίς άλλο σχόλιο. Η μισή χρονιά χάθηκε εκεί.

3. Τόσο από την συνέντευξη Τσακίρη, όσο και από συνεντεύξεις του Λίνεν, προκύπτει ότι ο Πρόεδρος της ομάδας είχε χάσει το ενδιαφέρον του. Προφανώς απογοητεύτηκε από την στασιμότητα του γηπέδου. Ίσως εμπιστεύθηκε εντελώς λάθος ανθρώπους. Το σίγουρο όμως είναι ότι δεν έδειξε τον απαιτούμενο επαγγελματισμό και σε μια χρονιά που αποδείχθηκε δύσκολη δεν έκανε αισθητή την παρουσία του (παρά μόνο στην άδικη «επίθεσή» του στον Σταματόπουλο). Πέραν αυτού είναι τραγικό να δημιουργείται ουσιαστικά Δ.Σ «εθνικής» ενότητας και σε αυτό να έχουν θέση όλες οι τάσεις των οργανωμένων, ακόμη δε και το φόρουμ και να μένουν απ’ έξω άνθρωποι με μεγαλύτερες γνώσεις και κατάρτιση (γιατί την αγάπη για την ομάδα δεν την αμφισβητώ σε κανέναν). Το τραγικό είναι ότι τα τελευταία χρόνια, η θέση του Προέδρου του Πανιωνίου ήταν μάλλον τιμητική και όχι ουσιαστική. Επιπλέον κανείς από τους φιλάθλους δεν ήξερε το απλούστατο. Ποιος κάνει κουμάντο και που.

4. Τσακίρης. Είναι βέβαιο ότι δεν είχε ιδέα από διοίκηση ποδοσφαιρικού σωματείου. Άλλωστε το ότι είναι επιχειρηματίας δεν ισοδυναμεί με γνώση διοίκησης επαγγελματικής ομάδας. Την χρονιά που πέρασε έκανε πάρα πολλά λάθη απειρίας. Ίσως γιατί πρώτη φορά (ιδίως δε μετά την απομάκρυνση Λίνεν) είχε την ευθύνη επιλογών. Είναι προφανές ότι πριν έκανε κουμάντο ο Γερμανός και ο Τσακίρης έβγαινε κερδισμένος από τις επιτυχίες. Ελπίζω η χρονιά που πέρασε να αποτελέσει ένα μεγάλο σχολείο και για τον ίδιο και να μην επαναλάβει τα ίδια λάθη. Εύχομαι επίσης να βρει τους κατάλληλους ανθρώπους για να εμπιστευτεί...

5. Λίνεν: έχει και αυτός τις δικές του ευθύνες. Είναι γεγονός ότι κάποιες από τις μεταγραφές δεν του βγήκαν. Βέβαια άλλο μπάτζετ του είχε διατεθεί, άλλες εντολές του είχαν δοθεί και στη συνέχεια προέκυψε ο υπερβατικός Πανιώνιος. Η μεγαλύτερη ευθύνη του Λίνεν ήταν η αποχώρησή του. Είναι κατανοητό ότι προστάτευσε την αξιοπρέπειά του, όμως όφειλε να μείνει και να παλέψει («θυσιάζοντας» ακόμη και τον γαμπρό του) μέχρι την απόλυσή του. Σε ηθικό επίπεδο έπραξε άριστα. Δυστυχώς όμως χάσαμε από την αποχώρησή του. Η ομάδα διαλύθηκε σε πολλά κομμάτια και δυστυχώς δεν βρέθηκε τρόπος να συγκολληθεί.

6. Χούτος: Τον ευεργετήσαμε, τον βάλαμε ξανά στον ποδοσφαιρικό χάρτη, μας βοήθησε ιδιαίτερα για έξι μήνες και στη μεταγραφή Ρεκόμπα, κόντεψε όμως να μας οδηγήσει στην διάλυση. Να είναι καλά, να είναι υγιής, αλλά να μας λείπει το βύσσινο. Βέβαια ο Λαμπρούκος βρήκε και τα έκανε. Γιατί θεωρώ ότι δεν θα υπάρξει άλλος πρόεδρος που θα τον πηγαίνει διακοπές με το κότερο, δίνοντάς του ειδική άδεια (στην πραγματικότητα δεν έκανε προετοιμασία), που θα του επιτρέπει να κάνει ατομικές προπονήσεις και που θα ξεβρακώνει τον προπονητή της ομάδας για χάρη του. Ας μάθουμε έστω και τώρα το ύψος των χρηματικών προστίμων που του είχαν επιβληθεί...

7. Ρεκόμπα. Μάγος της μπάλας, ο οποίος ήρθε ως σωτήρας, μας έταξε πολλά και μας έδωσε ελάχιστα. Στηρίξαμε μια ολόκληρη ομάδα επάνω του και απλά δεν ήταν εκεί όταν τον είχαμε ανάγκη. Στα δύσκολα. Θλάσεις, μικροτραυματισμοί, υποστήριξη στον Χούτο και ελάχιστη επιθετική συνεισφορά. Βέβαια έχει και πολύ καλές δικαιολογίες. Δεν είχε μπροστά του επιθετικούς που θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν τις μπαλιές του και επιπλέον δεν είχε κάνει προετοιμασία. Οι δικαιολογίες αυτές μπορούν να κριθούν ως βάσιμες και με δεδομένο ότι σε κάποια έστω παιχνίδια μας έδωσε στιγμές ποδοσφαιρικής μαγείας, νομίζω ότι θα πρέπει να του δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία, αρκεί να βάλει το κεφάλι κάτω και να μας δώσει έστω το 50% της αξίας του. Στο γήπεδο όμως και όχι στις συνεντεύξεις. Προσωπικά θα ήθελα να μείνει στην ομάδα, χωρίς όμως η παραμονή του να ισοδυναμεί με τον οικονομικό μας μαρασμό.

8. Κόσμος: Όχι. Ο κόσμος του Πανιωνίου δεν είναι στο σύνολό του διαφορετικός. Μια σημαντική μερίδα είναι. Όχι όμως όλοι. Για πια διαφορετικότητα μιλάμε; Για αυτή των τραμπουκισμών και του υβρεολόγιου στον Μάκο και στον Μανιάτη που τώρα παρακαλούμε; Μήπως γι’ αυτούς που αποθέωναν τον Λίνεν και βρέθηκαν να του καταλογίζουν χωρίς στοιχεία και επιχειρήματα σχεδόν τα πάντα; Μήπως γι αυτούς που απείχαν από τα παιχνίδια της ομάδας, αφήνοντάς την χωρίς κόσμο και έσοδα; Πολλοί από εμάς πρέπει να ντρεπόμαστε για τη στάση μας και πριν αρθρώσουμε λόγο κατά της ομάδας, να δούμε τι κάνουμε εμείς γι αυτή.

9. Άμυνα και τέρμα. Τα πράγματα βελτιώθηκαν κάπως στον δεύτερο γύρο και σίγουρα μετά την απόκτηση Λάτκα και τη δημοσιοποίηση του ενδιαφέροντος του Π.Α.Ο.Κ για τον Κρέσιτς. Αν δεν βρούμε εξαιρετική λύση κάτω από τα δοκάρια και δεν βελτιώσουμε την άμυνα δεν κάνουμε τίποτα. Προς γνώση όλων. Ο Μάλαρτζ είναι διαθέσιμος!!!

Η κριτική δεν είναι γόνιμη όταν δεν προτείνονται λύσεις. Θα κάνω τη δική μου προσπάθεια.
1. Αναδιοργάνωση του Δ.Σ και συγκρότησή του από τεχνοκράτες. Οι οργανωμένοι θα πρέπει να εκπροσωπούνται από έναν και μόνο εκπρόσωπο.2. Πρόσληψη προπονητή αξίας ή επιστροφή του Λίνεν.3. Να ξαναδούμε τον παλιό καλό Τσακίρη. Φέτος έγινε σοφότερος. Τον χρειαζόμαστε. Όμως πρέπει να δείχνει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και πυγμή. Ας αφήσει λίγο στην άκρη τον οπαδό, τον Πάνθηρα. Τέτοιους έχουμε πολλούς στην 3. Ας γίνει ο ισχυρός και με πυγμή πρόεδρος. Δυστυχώς αυτόν στερηθήκαμε φέτος.4. Απαρέγκλιτη τήρηση του εσωτερικού κανονισμού, χωρίς εξαιρέσεις. Οι παίκτες πρέπει επιτέλους να τιμωρούνται για πειθαρχικές παραβάσεις, όπως επίσης και για τις κάρτες. Είναι αδιανόητο με τόσο χαλαρή άμυνα να είμαστε οι πρώτοι σε κόκκινες κάρτες στο πρωτάθλημα. 5. Στήριξη της οικογένειας. Το οικογενειακό διαρκείας στην οικογενειακή εξέδρα που πρέπει να είναι η 4 δεν πρέπει να κοστίζει περισσότερο από 300 ευρώ. Ας δώσουμε κίνητρο (και οικονομικό) στον κόσμο να επιστρέψει.5. Παραμονή όλου του βασικού κορμού. Η χρονιά που έρχεται είναι σημαντική. Ας μην δώσουμε κανέναν παίκτη που μας ενδιαφέρει έναντι οποιουδήποτε οικονομικού ανταλλάγματος. Η ομάδα πρέπει να επιστρέψει ψηλά. Του χρόνου βλέπουμε. Με δεδομένο ότι ούτε ο Π.Α.Ο.Κ, ούτε η Α.Ε.Κ έχουν τεράστιες δυνατότητες ενίσχυσης, ας κοιτάξουμε να ενισχυθούμε εμείς. Ο καλοκουρδισμένος και ενισχυμένος Πανιώνιος μπορεί να έχει βλέψεις ακόμη και για ChL 6. Απόκτηση κεντρικού αμυντικού, επιθετικών επιπέδου και βασικού τερματοφύλακα.

Τέλος, θα ήθελα να πω ότι ενόψει της επόμενης χρονιάς ας σκεφτούμε να αλλάξουμε τη φανέλα. Ο Πανιώνιος δεν μπορεί να αγωνίζεται με αυτή τη πιτζάμα. Θα ήθελα επίσης να θυμίσω στους προληπτικούς ότι ο Πανιώνιος τα τελευταία χρόνια είχε καλύτερη απόδοση με γαλάζια φανέλα, την οποία δυστυχώς φέτος δεν είχαμε.

Ελπίζω η διοίκηση να ακούσει και τη δική μας φωνή, να λάβει υπόψη της και τη γνώμη του μέσου μη οργανωμένου φίλου του Πανιωνίου και να προχωρήσει σε μεθοδικές κινήσεις για την ενίσχυση της ομάδας. Ο κος Τσακίρης έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι. Θα τον στηρίξουμε σε κάθε θετική ενέργεια και θα του επισημάνουμε τα λάθη. Είναι σίγουρο όμως ότι ο μήνας του μέλιτος έχει τελειώσει.

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2008

Κριτική αγώνα Πανιωνίου – Π.Α.Ο


Πριν από μερικά χρόνια, όταν υποδεχόμασταν στη Νέα Σμύρνη τις ομάδες του κέντρου, θεωρούσαμε τα παιχνίδια αυτά χαμένα από χέρι. Και πράγματι έτσι ήταν, όπως αποδεικνύει και η στατιστική. Λίγες ισοπαλίες, ελάχιστες νίκες και πάρα πολλές ήττες. Τα χρόνια πέρασαν, η ομάδα βελτιώθηκε και άρχισε σιγά σιγά να διεκδικεί κάτι περισσότερο από τον βαθμό της ισοπαλίας. Έτσι φτάσαμε στο Σαββατιάτικο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, όπου λόγω των προηγούμενων καλών εμφανίσεων αλλά και της αγωνιστικής κατάρρευσης του Π.Α.Ο θεωρήθηκε ντέρμπι, στο οποίο θα διεκδικούσαμε με αξιώσεις τη νίκη. Πράγματι ο καλός ή έστω ο μέτριος Πανιώνιος θα μπορούσε να κερδίσει τον φετινό Π.Α.Ο, όμως για να επιτευχθεί η νίκη απαιτείται η ύπαρξη αρκετών στοιχείων αγωνιστικών και εξω - αγωνιστικών. Συγκεκριμένα:

Αμυντική λειτουργία: Χρειάζεται προσοχή στην άμυνα. Όχι μόνο από τους αμυντικούς, αλλά απ’ όλη την ομάδα. Η αμυντική γραμμή του Πανιωνίου παρουσίασε τα γνωστά της προβλήματα. Ατομικά οι αμυντικοί της ομάδας δεν ήταν κακοί. Όμως δεν υπήρχε πάντα η απαραίτητη αλληλοκάλυψη και προσοχή. Αυτό φάνηκε ιδιαίτερα στο δεύτερο γκολ του Παναθηναϊκού. Η απουσία του Μπερντέ είναι πολύ σημαντική. Η ομάδα δεν μάρκαρε ψηλά και ο Παναθηναϊκός περνούσε εύκολα μπαλιές προς την περιοχή. Οι Λάκαμπ και Κοντοές ήταν καλοί σε αντίθεση με τους Κουτσόπουλο και Μάκο, οι οποίοι δεν απέδωσαν δημιουργικά.

Κέντρο: Χάσαμε ξεκάθαρα την μάχη του κέντρου με αποτέλεσμα να κοπεί η ομάδα στα δύο. Δεν περνούσαν εύκολα μπαλιές προς την αντίπαλη περιοχή. Εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι η παρουσία του Κοιλιάρα ήταν απαραίτητη. Σε αντίθεση με το παιχνίδι με τον Άρη, τόσο ο Εστογιάνοφ όσο και ο Ρεκόμπα είχαν περισσότερο στατικό ρόλο. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να επιτίθεται η ομάδα κυρίως από τα δεξιά και το παιχνίδι της να είναι αρκετά προβλέψιμο.

Ρεκόμπα και Εστογιάνοφ: Δεν βρέθηκαν σε καλή ημέρα. Ιδιαίτερα ο Ρεκόμπα φαίνονταν κουρασμένος. Ο Εστογιάνοφ αν και ξεκίνησε καλά, φάνηκε να επηρεάζεται από το λάθος του που στοίχισε το πρώτο γκολ στην ομάδα. Ίσως είμαστε πάρα πολύ απαιτητικοί με τους δύο αυτούς παίκτες, σε σημείο να τους φορτώνουμε με μεγάλο άγχος και κούραση. Δεν είναι δυνατόν να περνάει όλο μας το παιχνίδι από τα πόδια τους. Είναι προτιμότερο να έχουν έναν πιο χαλαρό ρόλο που έτσι κι αλλιώς τους ταιριάζει καλύτερα. Μεταξύ τους συνδυάζονται καλά, όμως δεν φαίνεται να έχουν ακόμα δέσει με την υπόλοιπη ομάδα.

Επίθεση: Είναι εμφανές το άγχος του Λάμπρου Χούτου. Φέτος, μετά την αποχώρηση του Τζιμπουρ φέρει σχεδόν αποκλειστικά το βάρος του σκοραρίσματος, γεγονός ιδιαίτερα αρνητικό. Το άγχος του φαίνεται τόσο στην έλλειψη συγκέντρωσης κατά την τελική προσπάθεια, όπου πέρσι ήταν σαφώς καλύτερος, όσο και από το γεγονός ότι πολλές φορές εκβιάζει το φάουλ ή το πέναλτι Γενικά πάντως σε ένα ντέρμπι η έννοια χαμένη ευκαιρία δεν υπάρχει.. Πιο χαλαρός δείχνει φέτος ο Κουμορτζί, με αποτέλεσμα να έχει χαρίσει στην ομάδα μέχρι και σήμερα τέσσερα τέρματα.

Τακτική: Ο Πανιώνιος έδειχνε να ικανοποιείται με τον βαθμό της ισοπαλίας. Δεν πίεσε αρκετά ιδίως όταν ο Π.Α.Ο βρέθηκε με παίκτη λιγότερο και με το σκορ ισόπαλο. Η αντικατάσταση του Χούτου από τον Σκούφαλη και μάλιστα τόσο νωρίς ήταν λίγο περίεργη. Όταν πια αντικαταστάθηκε ο Μανιάτης από τον Μπάρκογλου ήταν πλέον αργά.

Ψυχολογία: Η ομάδα φάνηκε να αγχώνεται από την ταμπέλα του φαβορί. Δεν είχε ξεκάθαρο στόχο, σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό που τα έπαιζε όλα για όλα. Ίσως δεν υπήρξε κατάλληλη ψυχολογική προετοιμασία των παικτών.

Κόσμος: Έδωσε το παρόν εξαντλώντας τα εισιτήρια. Παρ’ όλα αυτά και με τόσο κόσμο η Νέα Σμύρνη δεν αποτέλεσε θερμή έδρα. Είναι καταδικαστέα η ρίψη αντικειμένων από μεμονωμένους φιλάθλους, η οποία θα μας στοιχίσει. Ποιος θα βρεθεί να πετάξει έξω αυτούς τους ανθρώπους από το γήπεδο; Αλήθεια γιατί εξακολουθούν να πωλούνται ή έστω να μπαίνουν στο γήπεδο μπουκάλια νερού;

Διαιτησία: Η Παναθηναϊκός παραπονιέται για κακή εις βάρος του διαιτησία. Η διαιτησία του κου Ζωγράφου και των βοηθών ήταν γενικότερα κακή. Μπορεί ο Πανιώνιος να μην διαμαρτύρεται για συγκεκριμένες φάσεις, είναι γεγονός όμως ότι τα πολλά σφυρίγματα αποσυντόνισαν το παιχνίδι του.

Συνολικά καμία ομάδα δεν δικαιούνταν την νίκη. Η ισοπαλία ίσως ήταν το πιο δίκαιο αποτέλεσμα. Όμως πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός δεν συγχωρούν την παραμικρή ολιγωρία. Αυτό έπρεπε να μας είχε γίνει μάθημα από το περσινό παιχνίδι με τον Ολυμπιακό που βρεθήκαμε από το πουθενά με τέσσερα γκολ στην πλάτη, μολονότι ήμασταν συνολικά καλύτεροι.

Τελειώνοντας, θα έπρεπε να βρούμε την αιτία που ο Πανιώνιος αποδίδει καλύτερο ποδόσφαιρο όταν παίζει εκτός έδρας και μάλιστα σε μη βραδινά παιχνίδια. Ο κόσμος πρέπει να εξακολουθήσει να στηρίζει την ομάδα, ιδιαίτερα τώρα που έχουμε αρκετά δύσκολο πρόγραμμα. Ας ελπίσουμε ότι στην Τούμπα δεν θα παραιτηθούμε αμαχητί όπως συμβαίνει συνήθως.