Ο Ριέρα γεννήθηκε στο Μανακόρ των Βαλεαρίδων νήσων στις 5.1.1987. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τις περίφημες ακαδημίες της Μπαρτσελόνα. Αργότερα βρέθηκε στην συμπολίτισσα Εσπανιόλ, απ’ όπου αποκτήθηκε ως δανεικός από τον Πανθρακικό και κατόπιν μεταγραφής από την Πανιωνάρα.
Αν με ρωτούσε κάποιος ποιες θεωρώ τις πιο πετυχημένες περσινές μεταγραφές, θα του έλεγα δύο ονόματα. Ριέρα και Τσότσαλιτς. Αυτό που φαντάζομαι ότι εκτιμήσαμε όλοι στον Λορέντσο είναι το αγωνιστικό του πάθος.Εκτιμώ επίσης ότι ως καλός επιθετικός σκόραρε σε παιχνίδια μεγάλης βαθμολογικής σημασίας. Γιατί ο καλός παίκτης είναι για τα σημαντικά παιχνίδια.
Θεωρώ ότι σε κάθε παιχνίδι προσπαθούσε να δώσει το καλύτερο δυνατό. Σε μια πραγματικά περίεργη χρονιά ο Λορέντσο αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στα χαφ και την επίθεση. Απ’ ότι ξέρω δεν είναι αυτός ο αγωνιστικός του ρόλος. Θα ήθελα πάρα πολύ να τον δω ως καθαρόαιμο επιθετικό, είτε ως δεύτερο επιθετικό σε 4-4-2 είτε ως τον παίκτη πίσω από τους δύο επιθετικούς.
Στο βαθμό που μπορώ να καταλάβω, θεωρώ ότι πρέπει να είναι καλός επαγγελματίας. Πολύ σωστός στις δηλώσεις του κατά την απόκτηση από τον Πανιώνιο, μεγάλη προσπάθεια στα παιχνίδια, χαμηλό προφίλ γενικά, πολύ καλή δημόσια παρουσία στην εκδήλωση του χορηγού. Απλός, καταδεκτικός, υπομονετικός. Μοναδικό μελανό σημείο το επεισόδιο με τον Μανιάτη, το οποίο ποτέ δεν κατάλαβα γιατί πήρε διαστάσεις από τις εφημερίδες.
Από τον Λορέντσο περιμένω πολλά την επόμενη χρονιά. Αν θυμάμαι καλά έχει τριετές συμβόλαιο, οπότε η χρονιά που μας έρχεται θα είναι κρίσιμη για την επίτευξη μιας καλής μεταγραφής. Και αυτό θα είναι απόλυτα κατανοητό και ανθρώπινο καθώς ο Λορέντσο έχει ξεκινήσει από την Μπαρτσελόνα, ενώ ο αδελφός του ανήκει στην Λίβερπουλ.
Όπως κι αν έχει, είναι από τους παίκτες που εκτιμώ ιδιαίτερα και σίγουρα είναι από τους αγαπημένους μου.
