Συγχαρητήρια φίλε

Τα ανεξάρτητα Πανιώνια μπλογκ, οι συμμετέχοντες σ’ αυτά και οι απλοί φίλαθλοι της ομάδας, συγχαίρουμε τον φίλο pgss1890 ή κατά κόσμο «Εμπαθέστατο» για την καταπληκτική ιδέα που είχε ως προς την ανάγκη δημιουργίας επετειακής εμφάνισης από τις ιστορικές εμφανίσεις της ομάδας. Ακόμη κι αν η ιδέα του δεν πρόκειται να υλοποιηθεί από την ομάδα ή να αποτελέσει εμφάνιση με την οποία πρόκειται να αγωνιστεί η ομάδα κατά την τρέχουσα περίοδο, εντούτοις μας συγκίνησε και μας ενέπνευσε όλους.

Είσαι ο μόνος Πανιώνιος του σχολείου; Θα το πληρώσεις...

Αρκετές φορές διάφοροι φίλοι συνΠανιώνιοι κατηγόρησαν (με διαφορετική ορθογραφία κάθε φορά) τα κολλήματα του συγκεκριμένου μπλογκ. Αποδέχομαι μόνο ένα. Το προσιτό οικογενειακό εισιτήριο.

Μετά από τόσα κείμενα, μετά από τη συμπαράσταση τόσων φίλων, μετά από την επαναδημοσίευση παλαιότερων κειμένων προκειμένου να έρθουν σε γνώση του Προέδρου, μετά και τη σχετική εκδήλωση της Π.Α.Ε, οι τιμές των οικογενειακών εισιτηρίων διαρκείας για τη νέα χρονιά είναι απλά μία από τα ίδια.

Προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων αναφέρω απλά ότι η μόνη κατάλληλη θύρα του γηπέδου για να στεγάσει τις Πανιώνιες οικογένειες είναι η 4. Στην 4 λοιπόν ο φίλαθλος που δεν είναι κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας πληρώνει 25 ευρώ ανά παιχνίδι. Με δεδομένο ότι η ομάδα δεν έχει Ευρωπαϊκές αγωνιστικές υποχρεώσεις, ενώ είναι άγνωστος ο αριθμός των παιχνιδιών που θα δώσει στη Νέα Σμύρνη για το Κύπελλο Ελλάδος υπολογίζουμε τουλάχιστον 15 εντός έδρας παιχνίδια. Αυτό σημαίνει ότι ο τακτικός «πελάτης της 4 δαπανά 375 ευρώ τη σεζόν. Το διαρκείας κοστίζει 300, άρα έχει όφελος τουλάχιστον 75 ευρώ, ενώ η Π.Α.Ε επωφελείται από την εφάπαξ καταβολή του ως άνω ποσού και μάλιστα στην αρχή της σεζόν.

Ο δόλιος πιτσιρικάς στην ίδια θύρα πληρώνει 5 ευρώ ανά παιχνίδι. Αυτό σημαίνει ότι συνδράμει την ομάδα από το χαρτζιλίκι του με 75 ευρώ τη σεζόν (σε καλή μεριά!!!). Αν όμως το ίδιο παιδί θελήσει να προμηθευτεί διαρκείας τότε θα κληθεί να πληρώσει ακριβώς τα διπλά, ήτοι 150 ευρώ. Παράλογο; Απίστευτο;

Την ίδια στιγμή οι οργανωμένοι φίλαθλοι θα αγοράζουν το διαρκείας τους στην 3 προς 100 ευρώ. Αντιλαμβάνομαι ότι ταλαιπωρούνται και είναι εκτεθειμένοι στα καιρικά φαινόμενα. Θέλω όμως να πιστεύω ότι ούτε οι ίδιοι θα ήθελαν τα μικρά παιδιά μακριά από το γήπεδο ή εκτεθειμένα στη βροχή και το κρύο.

Όλοι μας έχουμε την ίδια αγάπη, τον Πανιώνιο, όχι όμως και τις ίδιες οικονομικές δυνατότητες. Πέρα όμως από αυτό τα παιδιά πρέπει να είναι σε στεγασμένο χώρο, μακρυά από εκδηλώσεις βίας, από τους οργανωμένους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας, σε χώρο απόλυτα προστατευμένο και ανταποκρινόμενο στους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας.

Το ζήτημα δεν είναι οικονομικό. Είναι ηθικό. Γι’ αυτό επιμένω και τόσο πολύ. Μέχρι πριν από δύο χρόνια τα παιδιά δεν πλήρωναν εισιτήριο. Μέτρο ΑΠΟΛΥΤΑ σωστό. Πέρσι αποφασίστηκε ότι πρέπει να συνδράμουν κι εκείνα οικονομικά. Το μέτρο αυτό μου φάνηκε φθηνό, με δεδομένο ότι ο Πανιώνιος έχει απόλυτη ανάγκη από τους νεαρούς φίλους. Για να μπορεί να γιορτάσει και τα 150 χρόνια του. Μου είναι όμως αδιανόητο το ότι πρέπει τα παιδιά να πληρώνουν τα διπλά χρήματα για το διαρκείας. Αυτή είναι η υποστήριξη στη νεολαία; Η υποστήριξη στην οικογένεια;

Εάν κάποιοι στην διοίκηση αντιλαμβάνονται τις ευαισθησίες μας ας δώσουν λύση σε αυτό το απλό πρόβλημα. Ας βοηθήσουν την Πανιώνια οικογένεια. Ας δημιουργήσουν μια νέα γενιά φιλάθλων. Και τότε σίγουρα όλοι μας θα ανταποκριθούμε.
Κλείνοντας θα ήθελα τη συνδρομή όλων σας για το θέμα αυτό. Όσοι νομίζετε ότι μπορείτε να υποστηρίξετε αυτή την πρωτοβουλία σας παρακαλώ να το κάνετε με όποιο τρόπο θεωρείτε πρόσφορο.

Για τον Γρηγόρη

Θεωρώ ότι το συγκεκριμένο μπλόγκ παρείχε πάντα τη μεγαλύτερη υποστήριξη στον Γρηγόρη Μάκο. Τον στηρίξαμε την εποχή που κάποιοι τον αποδοκίμαζαν, τον στηρίζαμε ύστερα από κάθε του δήλωση, τον στηρίξαμε μετά από την περίφημη συνέντευξη στο Κέντρο Αθλητικής Δημοσιογραφίας και όλα αυτά με κίνδυνο να παρεξηγηθούμε από τους υπόλοιπους Πανιώνιους. Ο λόγος Απλός. Εκτιμούσα πάντα την προσπάθεια που κατέβαλε ο Γρηγόρης. Εκτίμησα το δέσιμό μου με τον Λίνεν, καθώς δεν έκρυψα ποτέ τα αισθήματά μου γι’ αυτόν. Θεώρησα ότι πάρα πολλές φορές ίσως και να βρέθηκε άδικα στο μάτι του κυκλώνα. Θεώρησα ότι οι δηλώσεις του περιείχαν αλήθειες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την ομάδα. Σεβάστηκα τον επαγγελματικό κορεσμό που ένιωσε και την επιθυμία του να παίξει σε κάποια άλλη ομάδα. Ζήλεψα που η ομάδα της καρδιάς του ήταν η Α.Ε.Κ.

Έχω κουραστεί όμως να διαβάζω καθημερινά ότι ο Γρηγόρης πληρώνει για να αγωνιστεί στην Α.Ε.Κ. Διάβασα σήμερα ότι έκοψε 200.000 ευρώ από το συμβόλαιό του προκειμένου να αποκτηθεί από την Α.Ε.Κ. Διακόσιες χιλιάδες ευρώ, δηλαδή ουσιαστικά τις αμοιβές ενός χρόνου. Τόσα χρήματα όσα μια μέση οικογένεια κερδίζει μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς ή λαμβάνει ως δάνειο προκειμένου να αγοράσει σπίτι... Αντιεπαγγελματισμός και κοινωνική πρόκληση.

Μια που έχω αρχίσει να μιλώ με ιστορίες και με παραβολές θα πω μια ιστορία στον Γρηγόρη.

Μια από τις αγαπημένες μου στιγμές με τον γιο μου είναι οι διαδρομές που κάνουμε περπατώντας μέχρι το γήπεδο ποδοσφαίρου που κάνει προπόνηση. Με ρωτάει ένα σωρό πράγματα και προσπαθώ να του απαντήσω.

Κάποτε με ρώτησε αν ευχαριστιέμαι από τα γκολ που έχει αρχίσει να σημειώνει. Του απάντησα ψύχραιμα «ναι» (η αλήθεια είναι πως είμαι τρελός από τη χαρά μου), αλλά πιο πολύ χαίρομαι όταν κερδίζει η ομάδα του. Θεωρώ, του είπα, το ίδιο σημαντικό το να σημειώσεις γκολ, με το να αποτρέψεις την αντίπαλη ομάδα να σκοράρει. Δεν κερδίζεις μόνος σου αλλά ολόκληρη η ομάδα.

Μια άλλη φορά με ρώτησε γιατί ορισμένες φορές οι παίκτες δεν πανηγυρίζουν τα γκολ που πετυχαίνουν. Του απάντησα ότι το κάνουν είτε όταν σκοράρουν κατά της ομάδας της καρδιάς τους, είτε κατά μιας ομάδας στην οποία έχουν εργαστεί στο παρελθόν και την σέβονται γι’ αυτό το λόγο.

Άλλη φορά με ρώτησε για ποιο λόγο φεύγουν οι παίκτες από τον Πανιώνιο. Προσπάθησα να του εξηγήσω τις δυσκολίες του επαγγελματικού αθλητισμού και την υποχρέωση που έχει ο κάθε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής έναντι κυρίως της οικογένειας του να εξασφαλίσει το επαγγελματικό – οικονομικό του μέλλον.

Και επειδή όταν απαντάς σε ερωτήσεις αυτές δυσκολεύουν (είναι κάτι σαν την ώρα της αλήθειας) με τον καιρό ήρθε κάποια μέρα η top δύσκολη ερώτηση. Η ομάδα του γιου μου θα έπαιζε στο τουρνουά του Πανιωνίου. Συνεπώς, ο άρρωστος Πανιώνιος brfunatic jr θα έπαιζε λογικά κατά του Πανιωνίου. Και ασφαλώς δεν έχασε την ευκαιρία να με ρωτήσει εάν ΕΠΡΕΠΕ να πανηγυρίσει το γκολ που ίσως πετύχαινε κατά του Πανιωνίου. Η ερώτηση αυτή είναι απίστευτα δύσκολη, διότι υπήρχε ο κίνδυνος να βρεθώ ανακόλουθος σε όλα όσα είχα απαντήσει στο παρελθόν.

Του είπα λοιπόν ότι από τη στιγμή που αποτελεί μέλος μιας ομάδας πρέπει να ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνο για το καλό της. Πρέπει να τα δίνει όλα για τη νίκη της και σίγουρα το γκολ που θα πετύχαινε θα ήταν αποτέλεσμα ομαδικής εργασίας. Του είπα ότι θα έπρεπε να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα στα αισθήματά του και την ομάδα του. Έπρεπε να σεβαστεί και τον Πανιώνιο και τον κόπο της δικής του ομάδας.

Ο γιος μου δεν σκόραρε ποτέ κατά του Πανιωνίου. Έτσι δεν χρειάστηκε κανείς από τους δυο μας να πανηγυρίσει γκολ κατά της αγαπημένης μας ομάδας. Θέλω όμως να πιστεύω ότι ο γιος μου έλαβε ένα μάθημα ηθικής.

Δεν έχω παράπονο από την μέχρι σήμερα προσφορά του Γρηγόρη στην ομάδα. Οι δηλώσεις του για την έλλειψη προοπτικής στον Πανιώνιο με προβλημάτισαν περισσότερο από το ενδεχόμενο μεταγραφής του. Δεν στεναχωρήθηκα που είναι Α.Ε.Κτζής. Στεναχωρήθηκα όμως που δεν τίμησε το περιβραχιόνιο του αρχηγού ανεχόμενος όλες αυτές τις ημέρες τα δημοσιεύματα τα οποία τον παρουσίαζαν διατεθειμένο να πληρώσει για να αγωνιστεί στην Α.Ε.Κ. Ακόμη κι αν ήταν αλήθεια όφειλε να μας σεβαστεί και να τα διαψεύσει. Φαίνεται όμως ότι εκείνος δεν πήρε ποτέ το δικό του μάθημα ηθικής. Κρίμα.

Στον Πανιώνιο θέλω να αγωνίζονται είτε φανατικοί Πανιώνιοι είτε πραγματικοί επαγγελματίες. Δεν θα στεναχωρηθώ ποτέ για παίκτη ο οποίος θα είναι άψογος επαγγελματίας, θα παλέψει για την ομάδα μας και θα μας αφήσει όταν έχει μια καλύτερη επαγγελματική πρόταση. Αυτός είναι ο επαγγελματικός αθλητισμός. Ο Γρηγόρης όμως κατά πως φαίνεται δεν υπήρξε ούτε φανατικός Πανιώνιος, ούτε επαγγελματίας. Κρίμα και πάλι.

Επειδή δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι την φανέλα της ομάδας θα την φορούν μόνο Πανιώνιοι ας φροντίσουμε αυτή τη φορά να πάρει το περιβραχιόνιο του αρχηγού κάποιος που πραγματικά το αξίζει. Προτείνω είτε τον Αλβάρο Ρεκόμπα, είτε τον Μανώλη Σκούφαλη. Ασφαλώς και δεν υπάρχει θέμα ποιοτικής – ποδοσφαιρικής τους σύγκρισης, όμως και οι δύο μας έχουν αποδείξει το πόσο πολύ μας εκτιμούν. Όσο γιά τον Γρηγόρη, του εύχομαι υγεία, καλή σταδιοδρομία στη νέα του ομάδα, επιτυχίες και σωστότερη συμπεριφορά.Κάποια στιγμή θα καταλάβει τη μοναδικότητα της φανέλας που φόρεσε, την αξία του περιβραχιόνιου και την ποιότητα των φιλάθλων.

Ανακοίνωση Π.Α.Ε Πανιώνιος

Πριν από λίγο η Π.Α.Ε Πανιώνιος εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

Η ΠΑΕ Πανιώνιος ανακοινώνει επίσημα πως ο Αλβάρο Ρεκόμπα θα συνεχίσει και την επόμενη αγωνιστική σεζόν να φορά την κυανέρυθρη φανέλα.

Αυτή είναι η πρώτη καλή είδηση ύστερα από άρα πολύ καιρό. Όλο το προηγούμενο διάστημα είχαμε όλοι κουραστεί από τα απανωτά δημοσιεύματα τα οποία αναφερόμενα σε παίκτες της ομάδας μας έθιγαν την τιμή και την αξιοπρέπεια του συλλόγου. Είχαμε κουραστεί να διαβάζουμε καθημερινά ότι συνεχίζονται οι επαφές με τον Χρόσο και τον Μπάλαμπαν και ότι ο Καστεγιόνε έχει συμφωνήσει με την ομάδα.
Η παραμονή όμως του Ρεκόμπα είναι καλά νέα. Πολύ καλά νέα! Ελπίζω ότι ο κορυφαίος σταρ θα βρει τη θέση που του αρμόζει στην ομάδα και θα αξιοποιηθεί σωστά από τον κο Φερέρα. Ύστερα από μια σωστή προετοιμασία θα βρει τα πατήματά του και θα μας βοηθήσει περισσότερο από την προηγούμενη σεζόν. Ελπίζω επίσης με τις γνωριμίες και το βάρος του ονόματός του να γίνει πόλος έλξης για ταλαντούχους ποδοσφαιριστές ιδίως επιθετικούς που θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τις μαγικές του πάσες. Νομίζω ότι με τη στάση του αυτή σεβάστηκε και το όνομά του και την ιστορία του συλλόγου και την αγάπη των φιλάθλων. Τα παιδιά μας θα έχουν για άλλη μια χρονιά να αντιπαραβάλουν στα βαζελογαυράκια το όνομα του Ρεκόμπα. Να φορούν καμαρώνοντας φανέλες (έστω και επετειακές) με το όνομά του. Είναι τεράστιο θέμα. Δεν χρειάζεται συζήτηση ότι η παραμονή του Αλβάρο Ρεκόμπα είναι μια μεγάλη προσωπική επιτυχία του κ. Τσακίρη, ο οποίος αρχίζει να βγάζει τον παλιό καλό του εαυτό που όλοι έχουμε ανάγκη. Μπράβο!
Και επειδή τρώγοντας έρχεται η όρεξη, ας προχωρήσουμε και για τον Εστογιανώφ!
Κύριε Τσακίρη. Εκλογικεύστε στην τιμή των οικογενειακών εισιτηρίων διαρκείας, προσελκύστε τις οικογένειες στο γήπεδο και θα σας στηρίξουμε όλοι.

Επετειακή εμφάνιση

Τα δύο κυριότερα διακριτικά γνωρίσματα μιάς ομάδας είναι το σήμα και η φανέλα της. Και τα δύο τη διαφοροποιούν από τις υπόλοιπες ομάδες ολόκληρου του κόσμου, συσπειρώνουν τους οπαδούς και είναι πλέον τα δύο βασικότερα περιουσιακά της στοιχεία, καθώς αποτελούν αντικείμενο ευρύτατης εμπορικής εκμετάλλευσης.

Η Μπαρτσελόνα, που είναι μια από τις πλέον επιτυχημένες και ιστορικές ομάδες του κόσμου, έχει διατηρήσει τη βασική της φανέλα. Κατά τη διάρκεια των ετών έχουν παρουσιαστεί βασικές της φανέλες με μικροδιαφορές, πιστές όμως στο βασικό μοτίβο της ομάδας. Η αγάπη των φίλων και των οπαδών στην φανέλα της είναι τέτοια, που για χρόνια αποτελούσε ταμπου η τοποθέτηση διαφήμισης, καθώς θεωρούνταν ότι την ευτέλιζε. Μόλις πρόσφατα τοποθετήθηκε η πρώτη διαφήμιση, από την οποία η ομάδα δεν έχει οικονομικό όφελος, αλλά περισσότερο αποτελεί μια κοινωνική προσφορά καθώς η Μπαρτελόνα «διαφημίζει» την Unicef. Αυτό ονομάζεται σεβασμός.

Πάνω κάτω τα ίδια ισχύουν και στην Ελλάδα, που με εξαίρεση την Ξάνθη η οποία τα τελευταία χρόνια δεν δίστασε να αλλάξει επανειλημμένα και χρώματα (αλήθεια πόσοι θυμούνται ότι τα χρώματά της είναι το κόκκινο και το λευκό;) και σήμα και όνομα οι υπόλοιπες ομάδες μένουν πιστές στις αξίες τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Ολυμπιακός ο οποίος ελάχιστες φορές επέλεξε ως βασική του εμφάνιση άλλη από την χαρακτηριστική ριγέ ερυθρόλευκη. Ο Παναθηναϊκός από την πλευρά του, μένοντας σε γενικές γραμμές κι αυτός πιστός στο κλασικό του μοτίβο, επέλεξε για τον εορτασμό των 100 χρόνων από την ίδρυσή του να επαναφέρει για μία και μόνη σεζόν την ιστορικότερη εμφάνισή του, δηλαδή αυτή που φορούσε στο Γουέμπλεϊ.

Ενόψει του εορτασμού των 120 χρόνων από την δημιουργία του Πανιωνίου, οι άνθρωποι της ομάδας σκέφτηκαν να δημιουργήσουν μια επετειακή φανέλα. Δεν γνωρίζω αν η εμφάνιση αυτή θα αποτελέσει την βασική φανέλα της ομάδας για τη φετεινή αγωνιστική περίοδο ή απλά και μόνο ένα συλλεκτικό κομμάτι. Αν η πρόθεση των υπευθύνων ήταν το δεύτερο τότε δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα. Απλά έχουμε να κάνουμε με μία άσχημη κατά την προσωπική μου άποψη εμφάνιση. Αν όμως πρόκειται να αγωνιστεί η ομάδα με αυτή την φανέλα, τότε τα πράγματα αλλάζουν.

Η φανέλα αυτή πέρα από αμφιβόλου αισθητικής (και το λέω πάρα πολύ κομψά) αποτελεί μια στιλιστική εργασία, η οποία όμως εξευτελίζει την ομάδα, την ιστορία της και τους μεγάλους παίκτες που την έχουν τιμήσει. Δεν είναι δυνατόν να ξεπουλιούνται όλα στον βωμό του μάρκετιγκ και των πωλήσεων. Όχι. Ο Πανιώνιος της καρδιάς μας δεν μπορεί να αγωνιστεί με αυτή τη φανέλα. Ας την φορέσει κάποια Λατινοαμερικάνικη ομάδα στα πρωταθλήματα της Απερτούρα και της Κλαουσούρα αλλά όχι εμείς. Τραγική ήταν και η φετεινή φανέλα, αλλά νομίζω ότι η επετειακή υπερβαίνει κάθε όριο ανοχής.

Η διοίκηση του κου Τσακίρη, με την ανάληψη των καθηκόντων της είχε φροντίσει να επαναφέρει το κλασικό σήμα και εμφάνιση της ομάδας καθώς και ως δεύτερο το ιστορικό σήμα του Πανιωνίου το οποίο μπορούσε να το δει κάποιος μόνο σε φωτογραφίες της ομάδας από τη Σμύρνη. Ήταν μιά πράγματικά εξιεπαινη επιλογή.

Ίσως η επετειακή εμφάνιση να παραπέμπει στην φανέλα που έχουμε δει ότι φορούσαν οι πρώτοι παίκτες του Πανιωνίου στη Σμύρνη. Αυτό δεν βελτιώνει την κατάσταση. Άλλωστε αν θέλαμε να είμαστε τόσο πιστοί στην πρώτη εμφάνιση του Πανιωνίου, ας βάζαμε τους σύγχρονους παίκτες, πέρα από τη φανέλα αυτή να φορέσουν σώβρακο σκελέα και παπούτσια από γουρουνόδερμα...

Προς μεγάλη μου έκπληξη παρατήρησα ότι το μόνο που θυμίζει την κοινή σε όλους μας εικόνα του Πανιωνίου στην νέα εμφάνιση είναι το σήμα, ενώ το ιστορικό σήμα έχει συρρικνωθεί και τοποθετηθεί στο κάτω τμήμα της εμφάνισης.

Είμαι σίγουρος ότι η διοίκηση θα αντιληφθεί το άτοπο. Διαφορετικά νομίζω ότι ο κάθε συνειδητοποιημένος Πανιώνιος πρέπει να δείξει την δυσαρέσκειά του.

Μια που περιμένουμε, ας μιλήσουμε γιά τα εισιτήρια

Διάβαζα αυτές τις ημέρες διάφορες απαντήσεις στα Πανιώνια μπλογκ σχετικά με το θέμα των εισπράξεων του Πανιωνίου από τα εισιτήρια. Οι γνώμες ήταν διαφορετικές, ανάλογα βέβαια από την οπτική γωνία που έβλεπε κάποιος το θέμα και μάλιστα με αρκετές διαβαθμίσεις.

Ισοπεδώνοντας λίγο τις απόψεις θα έλεγα ότι οι οργανωμένοι θεωρούν ότι είναι οι κύριοι οικονομικοί υποστηρικτές της ομάδας διότι είναι κάτοχοι διαρκείας και μέλη του ερασιτέχνη. Εκτός από αυτά δαπανούν και αρκετά χρήματα για την ομάδα, διότι ασφαλώς δεν είναι εύκολο να παρακολουθείς τον Πανιώνιο όπου κι αν παίζει.

Οι μη οργανωμένοι θεωρούν με τη σειρά τους ότι εκείνοι είναι οι κύριοι οικονομικοί υποστηρικτές της ομάδας, διότι πολλοί από αυτούς είναι κάτοχοι ακριβότερων διαρκείας και γενικά έχοντας μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα, συνεισφέρουν περισσότερα στο σύλλογο.

Μπορεί ο καθένας από τους παραπάνω να έχει τα δίκια του, όμως η αλήθεια βρίσκεται αλλού. Τα βασικά έσοδα της ομάδας προέρχονται από τα τηλεοπτικά δικαιώματα και όχι από τα εισιτήρια. Γιατί όλοι μαζί, οργανωμένοι και μη δεν ξεπερνούμε τους 3.000 στο γήπεδο. Εξευτελιστικό για ομάδα με τη δική μας ιστορία στο Ελληνικό ποδόσφαιρο.

Είναι αποδεδειγμένο ότι ο Πανιώνιος έχει αρκετούς φιλάθλους. Όχι όσους θα θέλαμε, σίγουρα όμως όσους χρειάζονται για να αποκτήσει αρκετά έσοδα η Π.Α.Ε και για να γίνει η Νέα Σμύρνη μια υπολογίσιμη έδρα. Αυτό έχει αποδειχθεί κάθε φορά που γίνεται καλή δουλειά στην ομάδα, στους τελικούς κυπέλλων που έχουμε συμμετάσχει όπως βέβαια και στο περίφημο sold out.

Οι διαμάχες της διοίκησης του κ. Μπέου με τους οργανωμένους, η απογοήτευση που είχε δημιουργηθεί εκείνη την περίοδο απομάκρυνε πολλούς φιλάθλους από το γήπεδο. Έτσι ο Πανιώνιος είχε φτάσει να παίζει μπροστά σε 500 και 1000 φιλάθλους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εισέπραττε έστω τα αντίστοιχα εισιτήρια. Προκλήσεις, τζαμπατζίδες κ.λ.π.

Είναι γεγονός ότι η διοίκηση του κου Τσακίρη, το κλίμα και οι επιτυχίες της ομάδας ζέσταναν και πάλι τον κόσμο, ο οποίος άρχιζε να επανέρχεται στο γήπεδο. Μπορεί να μην μιλάμε για κοσμοσυρροή, όμως μια αύξηση των εισιτηρίων στις 2.500 με 3.000 είναι οπωσδήποτε αξιοπρόσεκτη. Η διοίκηση του κ. Τσακίρη έλαβε επίσης και κάποια πολύ σωστά μέτρα (τα οποία μετά εγκατέλειψε). Ήταν πολύ σωστό το μέτρο του οικογενειακού εισιτηρίου. Με 5 ευρώ μπορούσε μια ολόκληρη οικογένεια να παρακολουθήσει ένα παιχνίδι από τη θύρα 2. Ασφαλώς και δεν γέμιζαν τα ταμεία με αυτό τον τρόπο, αλλά γέμιζε το γήπεδο. Και αυτό ήταν θετικό τόσο από άποψη ψυχολογίας όσο και ουσίας, διότι αν για όλους αυτούς τους ανθρώπους γίνονταν και πάλι Κυριακάτικη συνήθεια το γήπεδο, τότε είναι βέβαιο ότι θα αποκτούσαμε καινούργια πελατεία άρα και πραγματικά έσοδα. Εξίσου καλή ήταν και η κίνηση με την παιδική εξέδρα στην 4. Και το σχέδιο αυτό εγκαταλείφθηκε. Όλα αυτά τα σωστά μέτρα εγκαταλείφθηκαν από μία ομάδα που όπως μαθαίνουμε δαπανά 1. εκ ευρώ ετησίως για διαφήμιση, την οποία κανείς μας ποτέ δεν έχει αντιληφθεί. Τόσα χρήματα τα οποία δεν έπιασαν τόπο. Ας είχαν διατεθεί στη ζωντανή διαφήμιση. Στα μειωμένη τιμή των εισιτηρίων (διαρκείας και μη) στα παιδικά και οικογενειακά εισιτήρια. Σε εμάς και όχι στους διαφημιστές.

Δικαιολογημένα η διοίκηση έχει παράπονο από την περσινή κίνηση των διαρκείας. Τα κάτω από 1.000 διαρκείας φαίνονται απελπιστικά λίγα για μια χρονιά που η ομάδα μας είχε τους Εστογιανώφ και Ρεκόμπα. Όμως και η διοίκηση έχει τις ευθύνες της γι' αυτό. Οι παίκτες ήρθαν αργά, έπαιξαν ακόμη αργότερα (ο Ρεκόμπα μάλιστα σε λιγα παιχνίδια) και πάνω που ανέβαινε η αισιοδοξία για την ομάδα με το περίφημο soldout,ήρθε η γνωστή ιστορία για να τινάξει τη συνοχή του συλλόγου στον αέρα. Αντίο διαρκείας και αντίο εισιτήρια γενικώς (γιά να μην ξεχνάμε ότι ο φίλαθλος που δεν είναι κάτοχος διαρκείας αλλά παρακολουθεί όλα τα παιχνίδια, δίνει τα ίδια ή και περισσότερα χρήματα στην ομάδα).

Αν η διοίκηση είχε αφουγκραστεί τον κόσμο του soldout είναι βέβαιο ότι θα είχε λάβει διαφορετικές αποφάσεις σε πολλά ζητήματα. Πέρα από αυτά η διοίκηση έχασε απίστευτα πολλά έσοδα από την λανθασμένη εκμετάλλευση των εικόνας των Ουρουγουανων. Ακόμη και σήμερα αμφιβάλω ότι μπορεί κάποιος να αγοράσει από την μπουτίκ τη φανέλα του Ρεκόμπα, σε οποιοδήποτε μέγεθος, χωρίς να χρειαστεί να δώσει παραγγελία. Είναι κρίμα το μόνο προϊόν γιά τον Εστογιανώφ να είναι η μπλουζα που έχει σχεδιάσει η σύζυγος του Προέδρου. Αυτά τα λένε όλα. Για την εύρεση σπόνσορα του Ρεκόμπα; Ούτε λόγος.Εδώ καλά - καλά δεν έκανε διαφημίσεις γιά δικό του λογαριασμό... Από κάτι τέτοια μας πέφτει ακριβός ο Αλβάρο και τον ευχαριστούμε και σε λάθος γλώσσα.

Αποτέλεσμα; Ξενέρωσε η διοίκηση, ξενέρωσε και ο κόσμος. Γιατί η διοίκηση περίμενε έσοδα από τον κόσμο, ο κόσμος επιτυχίες από την (υπερβατική) ομάδα του Λίνεν και τελικά δεν έγινε τίποτα απ’ αυτά.

Μια λοιπόν που η διοίκηση διαπιστώνει οικονομική δυσκολία, μια που στο παρελθόν έχει προβεί σε σωστές ενέργειες, καλό θα ήταν να μειώσει τις τιμές στα διαρκείας, να στηρίξει την οικογένεια και τα παιδιά και να προσπαθήσει να ξαναφέρει τον κόσμο στο γήπεδο. Δεν χρειάζεται οπωσδήποτε να δαπανούμε περισσότερα. Φαντάζομαι ότι και η διοίκηση μπορεί να κάνει τις περικοπές εκεί που θεωρεί ότι είναι αναγκαίο.

Αφού γίναμε σοφότεροι από τα υπερβατικά όνειρα, μειώσαμε τις απαιτήσεις μας για τα αστέρια διεθνούς φήμης που θέλουμε να αγωνίζονται και στη δική μας ομάδα. Δεν απαιτούμε μεγαλεία. Απαιτούμε μια καλή ομάδα, νοικοκύρεμα, σοβαρότητα και όχι προχειρότητα στις επιλογές. Εννοείται ότι η καλή πορεία είναι απαραίτητη. Ουσιαστικά λοιπόν ζητούμε από την διοίκηση του κου Τσακίρη το ελάχιστο που μπορεί να προσφέρει ο ιδιοκτήτης μιας Π.Α.Ε. Νοικοκύρεμα. Ότι δηλαδή έκανε τα πρώτα χρόνια της προεδρίας του. Όχι όμως με παίκτες από το κάτω ράφι, όχι με την αφελληνισμό της ομάδας, όχι με δηλώσεις που ρίχνουν την ψυχολογία της ομάδας και των φιλάθλων, όχι με πώληση όλων των καλών μας παικτών, όχι με μοντέλα ομάδων χαμηλότερης δυναμικότητας. Γιατί αν αυτά πιάνουν αλλού, σε εμάς δεν πιάνουν. Εδώ είναι Νέα Σμύρνη και η ομάδα μας λέγεται ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ.

Άρχισαν τα όργανα!!!

Σε συνέχεια της παραίτησης του μέλους του Δ.Σ και εκπροσώπου της Λέσχης Φίλων Πανιωνίου κου Μπελίτση και της επιστολής του προς τον Πρόεδρο της ομάδας κ. Τσακίρη, ακολούθησε μιά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανακοίνωσή της, την οποία και αναδημοσιεύω αυτούσια.

Σε συνέχεια της παραίτησης του εκπροσώπου και ιδρυτικού μέλους της Λέσχης Φίλων Πανιωνίου από το διοικητικό συμβούλιο της ΠΑΕ Πανιώνιος , θέλουμε να υπενθυμίσουμε στους υπεύθυνους για την την τύχη του ποδοσφαιρικού τμήματος της ομάδας μας , τον σημερινό μεγαλομέτοχο Κ. Κων/νο Τσακίρη αλλά και όλους τους Πανιώνιους φιλάθλους την συνετή στάση μας όλο αυτό το διάστημα αλλά και τα πιστεύω μας για το σήμερα του Πανιωνίου. Από την 1^η ημέρα της αγοράς των μετοχών της ομάδας από τον σημερινό της Πρόεδρο , όλοι μας πιστέψαμε τις υποσχέσεις που δόθηκαν στο φίλαθλο κόσμο της ομάδας ότι ο Πανιώνιος θα μπει σε μία νέα πορεία , απαγκιστρωμένος επιτέλους από το ξεπούλημα των καλών παικτών του που ζήσαμε τα περασμένα χρόνια με σκοπό την δημιουργία ενός αξιόμαχου συνόλου που θα ενισχύεται από χρονιά σε χρονιά με στόχο βέβαια την καταξίωση του στις μεγάλες ομάδες του πρωταθλήματος με ότι αυτό συνεπάγεται ( ευρωπαϊκές συμμετοχές, επιτυχίες που θα φέρουν και καινούργιες γενιές φιλάθλων κοντά στην ομάδα , σεβασμό από όλους τους φορείς του αθλήματος και μία εν γένει στιβαρή και αξιοζήλευτη παρουσία στον Ελληνικό Αθλητισμό).

Τα δύο πρώτα χρόνια κάτω από την καινούργια διοίκηση πράγματι στέφθηκαν από επιτυχία καθώς και ευρωπαϊκές συμμετοχές με επιτυχίες είχαμε και κατορθώθηκε και την 2^η χρονιά να κρατηθεί ψηλά το αγωνιστικό προφίλ-επίπεδο της ομάδας χωρίς να υποστεί σημαντικές και πολλές απώλειες το ρόστερ της ώστε να υπάρχει η συνέχεια που αναφέρθηκε. Έτσι πράγματι έγιναν τα πρώτα βήματα σταθεροποίησης του Πανιωνίου στις υψηλές θέσεις του πρωταθλήματος και πολύ δύσκολος αντίπαλος για όλους. Δεν επιθυμούμε με αυτή την ανακοίνωση να ανακυκλώσουμε όλα τα στραβά και ανάποδα που έγιναν στην πορεία της αυτοκαταστροφικής χρονιάς που μόλις τελείωσε τα οποία άλλωστε γνωρίζουν όλοι στην Πανιώνια οικογένεια. Απλά πρέπει με την εμπειρία αυτών των λανθασμένων αποφάσεων-κινήσεων των υπευθύνων σε όλους τους τομείς και τα επίπεδα της ομάδας να βγούνε ξεκάθαρα και σωστά συμπεράσματα ώστε να βγει τελικά κερδισμένος ο Σύλλογος και να μην υπάρξει πισωγύρισμα σε άλλες μίζερες εποχές του παρελθόντος .

Δηλαδή τις αγωνιστικά η διοικητικά η αν θέλετε και οικονομικά καταστροφικές αποφάσεις του περσινού σχεδιασμού της ομάδας ( ρόστερ με << ανήκουστο>> αριθμό 38 ποδοσφαιριστών , συνεχή δείγματα απειθαρχίας/ ατιμωρησίας και όλα τα συναφή) θα συνεχίζει να τα πληρώνει ( εννοώντας μείωση του μπάτζετ / επιδιώξεων ) και ο σχεδιασμός της χρονιάς που έρχεται;

To γεγονός ότι ο Πανιώνιος δεν ευτύχισε να κεφαλοποιήσει σε όλα τα επίπεδα την απόκτηση ενός παίκτη παγκοσμίου βεληνεκούς όπως ο RECOBA και τις ελπίδες που γέννησε αυτή , κυρίως στην νέα γενιά φιλάθλων του Ιστορικού με περηφάνια και σεβασμό , σημαίνει ότι έπαψε ο ποδοσφαιριστής αυτός ( μαζί με τον συμπατριώτη του ESTOYANOFF που θαυμάσαμε όλοι την ποιότητα του) να αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης για τον κόσμο του Πανιωνίου κρατώντας τον πολύ κοντά στην ομάδα ;

Οι θέσεις του Κων/νου Τσακίρη για την μη παραχώρηση περισσότερων του ενός βασικού παίκτη της ομάδας κάθε χρονιά με τον βασικό κορμό της να παραμένει αναλλοίωτος έχουν πια ξεχαστεί η παρασυρθεί ως συνέπεια των σπάταλων και πολυέξοδων σφαλμάτων από την χρονιά των λαθών που μας πέρασε;

Δυστυχώς , οι ως σήμερα εξελίξεις , αναδεικνύουν συνεχώς αδυναμία του Προέδρου / Συμβούλων του να προστατέψουν τα συμφέροντα της ομάδας του( απώλεια του τερματοφύλακα Kresic, η τροπή στην υπόθεση του Μάκου , η <<ξαφνική>> αλλαγή στάσης του RECOBA) και ακόμα μία φορά δείχνει μία αλλαγή των δικών του λόγων και αδυναμία να εδραιωθεί στις Μεγάλες δυνάμεις του Ελληνικού ποδοσφαίρου κάνοντας βήματα προς τα πίσω ακυρώνοντας έτσι τις δικές του επιτυχίες της 1^ης σεζόν και θυμίζοντας εποχές μιζέριας και απογοήτευσης.

Το ερώτημα στα χείλη όλων των Πανιώνιων φιλάθλων είναι αν μπορεί τελικά μία άστοχη- αποτυχημένη χρονιά να αλλάξει όλη την φιλοσοφία του μεγαλομετόχου της ομάδας για ενίσχυση της από έτος σε έτος και να φέρει τον Σύλλογο τόσα βήματα πίσω; Αυτό το όραμα για έναν Πανιώνιο Μεγάλο που να εμπνέει σεβασμό και αξιοπρέπεια στους αντιπάλους του έπαψε να το συμμερίζεται ο Πρόεδρος της ΠΑΕ; Μπορούμε με καθαρά οικονομικά- τεχνοκρατικά κριτήρια να κρατήσουμε τον Πανιώνιο κόσμο ζεστό και κυρίως να πιστέψει ότι πράγματι ο Σύλλογος αλλάζει εποχή με κινήσεις αποδυνάμωσης του από ποιοτικούς ποδοσφαιριστές που πού δύσκολα αναπληρώνονται;

Αυτά είναι μόνο κάποια από τα ζητήματα που πρέπει να προσέξουν , και υπάρχει ακόμα καιρός, οι έχοντες την απόλυτη τύχη για το μέλλον της ΠΑΕ Πανιώνιος και να φροντίσουν να διδαχτούν από την περσινή χρονιά και με μέθοδο και κινήσεις ουσίας να φέρουν τον Πανιώνιο ξανά εκεί που τον βλέπαμε πριν λίγο καιρό!
Εκ του Δ.Σ της Λέσχης Φίλων Πανιωνίου