Πρόβλημα με τον Λάμπρο;

Σημερινά δημοσιεύματα θέλουν τον Έβαλντ Λίνεν να σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο να κρατήσει στους αναπληρωματικούς τον Λάμπρο Χούτο στο σημαντικό παιχνίδι με τον Π.Α.Ο.Κ στην Τούμπα. Ως αιτία προβάλλεται το παρατεταμένο ντεφορμάρισμα του Έλληνα επιθετικού και η μικρή συμβολή του στην αμυντική λειτουργία της ομάδας.

Τα ίδια δημοσιεύματα όμως αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο, η απόφαση αυτή του προπονητή να μην στηρίζεται σε καθαρά αγωνιστικούς λόγους, αλλά ουσιαστικά να αποτελεί μομφή γιά την συμπεριφορά του Λάμπρου, καθώς έδειξε ιδιαίτερη δυσαρέσκεια γιά την αντικατάστασή του στο παιχνίδι με τον Π.Α.Ο.

Το θέμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό για πολλούς λόγους. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Χούτος δεν θα δει με καλό μάτι την απόφαση αυτή του προπονητή γιά όποιον λόγο και αν θα ληφθεί. Ιδιαίτερα βέβαια εάν πιστέψει ότι γίνεται για λόγους αποκατάστασης της πειθαρχίας. Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε σε αυτή τη φάση είναι ένα νέο κύκλο αντιπαραθέσεων. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κάποιοι παίκτες έχουν εξασφαλισμένη τη συμμετοχή τους στην αρχική ενδεκάδα μόνο και μόνο λόγο ονόματος και ιστορίας. Σε κάθε περίπτωση απαιτούνται λεπτοί χειρισμοί. Αυτή είναι η μοίρα των ομάδων που έχουν στο ρόστερ τους μεγάλα ονόματα.

Ας ελπίσουμε ότι θα βρεθεί η καλύτερη λύση γιά το καλό της ομάδας.

Τα ίδια δημοσιεύματα υπονοούν ότι πιθανόν να υπάρχει θέμα αξιολόγησης του Λίνεν στα τρία επόμενα παιχνίδια, με ανοιχτό το ενδεχόμενο απομάκρυνσής του, σε περίπτωση σημαντικής απώλειας βαθμών. Γενικά τον τελευταίο καιρό διαφαίνεται η δημιουργία κλίματος σχετικά με πιθανή αντικατάσταση του κ. Λίνεν. Είναι σίγουρο ότι τα δύο θέματα συνδέονται. Και επειδή την περίοδο αυτή είναι δύσκολο να βρεθεί αξιόλογος προπονητής, η διάδοχη κατάσταση πιθανόν να προκύψει από κάποιους που βρίσκονται κοντά στην ομάδα. Και όποιος κατάλαβε κατάλαβε...

Αναμένουμε όλοι τις εξελίξεις με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως επίσης και την παρουσία του Λάμπρου στο Δ.Σ της ομάδας.

Νέο Γήπεδο

Θεμέλιος λίθος για την οικονομική ευρωστία μιας ομάδας είναι η ύπαρξη ενός σύγχρονου γηπέδου. Πέρα όμως από τις αναμφισβήτητες οικονομικές απολαβές, η δημιουργία ενός σύγχρονου αθλητικού κέντρου, ικανοποιεί τις ανάγκες άθλησης μιας ολόκληρης τοπικής κοινωνίας, προσφέροντας διέξοδο στην νεολαία.

Είναι γεγονός ότι ενώ στην Ελλάδα δαπανούνται τεράστια ποσά κατ’ έτος για αθλητικούς σκοπούς, εντούτοις η χώρα μας στερείται σύγχρονων αθλητικών εγκαταστάσεων, με εξαίρεση τα έργα που δημιουργήθηκαν για τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας.

Τα τελευταία χρόνια, το σύνολο των ομάδων που ασχολούνται με τον επαγγελματικό αθλητισμό διατυπώνουν αιτήματα για την δημιουργία νέων γηπέδων, κυρίως ποδοσφαίρου και μπάσκετ και κατά περίπτωση αθλητικών πολυχώρων. Άλλες ομάδες έχουν ικανοποιήσει το αίτημά τους αυτό και άλλες όχι.

Ο Ολυμπιακός ήταν η ομάδα που κατόρθωσε να δημιουργήσει το πρώτο γήπεδο κόσμημα, βλέποντας τα έσοδά του να αυξάνουν ραγδαία τόσο από τα εισιτήρια διαρκείας, όσο και από την εκμετάλλευση των εμπορικών χρήσεων του γηπέδου Καραϊσκάκη. Η ομάδα του Πειραιά δεν αντιμετώπισε σημαντικά προβλήματα πολεοδομικού χαρακτήρα ή μεγάλες αντιδράσεις από κατοίκους της περιοχής. Αντιμετώπισε όμως σχετική αντίδραση από Πειραϊκά σωματεία που δεν έβλεπαν με καλό μάτι τον εξοβελισμό του στίβου και γενικότερα του ερασιτεχνικού αθλητισμού από το νέο γήπεδο.

Η περίπτωση του Παναθηναϊκού ήταν πιο δύσκολη και σαφώς πιο σύνθετη, διότι η μετεγκατάστασή του στον Ελαιώνα απαιτούσε την γενναία συμπαράσταση του κράτους ως προς την δημιουργία μέσων υποδομής. Τα όποια προβλήματα φαίνεται ότι παραμερίστηκαν με χαρακτηριστική άνεση, διότι είχε την αμέριστη συμπαράσταση του ευρύτερου Δημόσιου τομέα. Έτσι ο Παναθηναϊκός, μετά την κατασκευή του νέου γηπέδου, θα βλέπει, σύμφωνα με μελέτες που δημοσιοποιήθηκαν, στα ταμεία του το ποσό των 30.000.000 ευρώ κατ’ έτος μόνο από έσοδα που θα προέρχονται από το γήπεδο. Εννοείται ότι με αυτό το ποσό, όχι μόνο θα κατορθώσει γρήγορα να αποσβέσει τις δαπάνες, αλλά σύντομα θα δει σημαντικότατα κέρδη να εισρέουν στα ταμεία του.

Ο Πανιώνιος είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Το γήπεδο που μας φιλοξενεί ολοκληρώθηκε το 1940. Από αυτό τον λόγο και μόνο είναι προφανές ότι δεν πληροί τους σύγχρονους κανόνες ασφάλειας, δεν παρέχει την παραμικρή ευκολία στους φιλάθλους και ασφαλώς δεν διαθέτει χώρο στάθμευσης, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κυκλοφοριακά προβλήματα σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι.

Ο ίδιος ο Πανιώνιος ουσιαστικά περιχαρακώθηκε γύρω από την Νέα Σμύρνη, με αποτέλεσμα να μην διαθέτει σημαντικό αριθμό φιλάθλων ούτε καν στις όμορες πολυπληθείς περιοχές. Και επειδή οι φίλαθλοι καμιά φορά ισοδυναμούν με ψήφους, δεν έχει την δυνατότητα να ασκήσει σοβαρές πιέσεις στην κεντρική εξουσία. Άρα το θέμα του γηπέδου εκ των πραγμάτων θεωρήθηκε ως ένα τοπικό ζήτημα, που ίσως λίγο ενδιαφέρει την κεντρική διοίκηση.

Αν κρίνουμε από το παράδειγμα του μπάσκετ, οι φίλαθλοι του Πανιωνίου δεν δείχνουν διατεθειμένοι να ακολουθήσουν την ομάδα μακριά από τη Νέα Σμύρνη. Συνεπώς, μόνο εκεί μπορεί να δημιουργηθεί το νέο γήπεδο.

Συνέπεια όλων αυτών είναι, μολονότι η δημιουργία του νέου γηπέδου αποτελεί μια αναγκαιότητα για τους φιλάθλους του Πανιωνίου και για τις οικογένειες των αθλητών που στριμώχνονται στα κέντρα υποδομής, εντούτοις δεν έχει καταστεί εξίσου σημαντική αναγκαιότητα για το σύνολο των κατοίκων τόσο της Νέας Σμύρνης, όσο και των όμορων περιοχών. Όσο λοιπόν κι αν φαίνεται απλοϊκό, θα έπρεπε πρώτα να πείσουμε τις τοπικές κοινωνίες για την αναγκαιότητα κατασκευής ενός σύγχρονου γηπέδου και ύστερα να παρουσιάσουμε μακέτες.

Θα έπρεπε λοιπόν να πείσουμε τους εμπόρους ότι δεν κινδυνεύει η ύπαρξή τους από την εκμετάλλευση των εμπορικών χρήσεων του νέου γηπέδου (οι οποίες είναι αναπόφευκτες), τους κατοίκους της Ν. Σμύρνης ότι δεν πρόκειται να ξυπνήσουν μια μέρα αντικρίζοντας ένα μεγαθήριο το οποίο θα υποβάθμιζε πολεοδομικά την ήδη βεβαρημένη περιοχή μας και γενικότερα τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής για τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η δημιουργία ενός νέου αθλητικού κέντρου γι’ αυτούς και τις οικογένειές τους. Και όλα αυτά αφού είχαν δοθεί λύσεις σε θέματα υποδομών και συγκοινωνιών.

Για τον σκοπό αυτό απαιτούνταν μελέτες, διάλογος και προφανώς η ενεργή συμμετοχή όλων των Πανιωνίων. Γιατί δυστυχώς η παρουσία δύο και τριών χιλιάδων θεατών σε κάθε παιχνίδι δεν μπορεί να πείσει κανέναν.

Η πρόταση του κου Τσακίρη για την κατασκευή του νέου αθλητικού κέντρου αιφνιδίασε θετικά και αρνητικά. Η μακέτα ήταν πανέμορφη, αλλά όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς κυριολεκτικά πιάστηκαν στον ύπνο. Έκτοτε, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, παίζεται ένα παιχνίδι πιγκ – πογκ ανάμεσα στον Δήμο και τον Πανιώνιο, που μάλλον δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά, καθώς ακόμη κι αν αποφασίσει ο Δήμος να στηρίξει έμπρακτα το εγχείρημα αυτό (έστω και για ψηφοθηρικούς λόγους) θα βρει μπροστά του ισχυρές ομάδες πολιτών και φορείς που δεν έχουν πεισθεί και θα αντιδράσουν. Η αντίδρασή τους αυτή θα οδηγήσει σε μακροχρόνιους δικαστικούς αγώνες που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσουν σε ναυάγιο τα σχέδιά μας και πιθανόν και στην καταστροφή του συλλόγου.

Επειδή λοιπόν θέλουμε υψηλά έσοδα, όπως του Ολυμπιακού και του Π.Α.Ο , αλλά δεν θέλουμε να πάθουμε το χουνέρι της Α.Ε.Κ οφείλουμε να είμαστε όλοι προσεκτικοί. Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο και στρατηγική. Ενέργειες όπως η συλλογή υπογραφών στο παιχνίδι με τον Π.Α.Ο σίγουρα δεν βοηθούν ουσιαστικά.

Όπως πάντα λύση βρίσκεται κάπου στην μέση. Ο Πανιώνιος έχει ανάγκη από ένα νέο και σύγχρονο γήπεδο το οποίο όμως δεν χρειάζεται να είναι μεγαθήριο. Το γήπεδο μπορεί να συντηρηθεί από την εκμετάλλευση των εμπορικών χρήσεων, όμως η Νέα Σμύρνη δεν αντέχει πολεοδομικά την δημιουργία ενός τεράστιου εμπορικού συγκροτήματος. Αίτημα της Πανιώνιας οικογένειας δεν πρέπει να είναι η κατασκευή ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου, αλλά η δημιουργία ενός σύγχρονου αθλητικού κέντρου, που θα μπορεί να στηρίξει με τρόπο ικανοποιητικό τα τμήματα υποδομής και του ερασιτεχνικού αθλητισμού.

Συνεπώς όλοι οι Πανιώνιοι οφείλουμε να προωθήσουμε το αίτημά μας πρώτα στην τοπική μας κοινωνία και ύστερα στο κράτος, χωρίς να περιμένουμε μαγικές λύσεις από τον Δήμο, ο οποίος έτσι κι αλλιώς ως θεσμός σε βάθος χρόνων, ευθύνεται για την υποβάθμιση της άλλοτε δακτυλοδεικτούμενης περιοχής μας.

Μην πυροβολείτε τον πιανίστα

Ως Πανιώνιοι έχουμε να καυχόμαστε ότι διαφέρουμε ως προς το επίπεδο απ’ όλους τους υπόλοιπους φιλάθλους. Αληθεύει αυτό; Και ναι και όχι. Πράγματι η Νέα Σμύρνη είναι ένα από τα ελάχιστα Ελληνικά γήπεδα όπου ένας οικογενειάρχης μπορεί αντιμετωπίζοντας λιγότερα προβλήματα από αλλού να παρακολουθήσει το παιχνίδι με την οικογένειά του. Επιπλέον αυτοί που ασχημονούν είναι λίγοι και ίσως γνωστοί (άρα μπορούν να εκλείψουν αρκεί να υπάρχει η θέληση).

Εξακολουθούμε όμως να διατηρούμε κάποια από τα κουσούρια των υπόλοιπων Ελλήνων φιλάθλων. Και δυστυχώς αυτά εμφανίζονται στις ήττες, όπου όλοι είναι ειδικοί και γνώστες των λαθών, ενώ στις νίκες είναι όλοι χειροκροτητές και κλακαδόροι.

Όταν η ομάδα χάνει συνήθως φταίει ο Μανιάτης. Είναι αυτό που λένε ο συνήθης ύποπτος. Όταν όμως αποδίδει καλά, ελάχιστοι του το αναγνωρίζουν.

Όταν η ομάδα κερδίζει ο Μανόλο Σκούφαλης είναι το παλικάρι και το τρεχαντήρι. Όταν χάνουμε όλοι θυμούνται ότι δεν σκοράρει και δεν βγάζει καλές σέντρες. Και όμως είναι ο ίδιος καλός παίκτης.

Όταν η ομάδα κερδίζει όλοι λένε ότι ο Σεκού Μπερντέ είναι ο στυλοβάτης της άμυνας. Το θηρίο. Όταν χάνουμε όλοι θυμούνται ότι είναι επιρρεπής στα λάθη και καλός μόνο στο ψηλό παιχνίδι. Ξεχνούν όμως την ηλικία του, τις εμπειρίες του και ότι το ύψος του φτάνει σχεδόν τα δύο μέτρα.

Όταν η ομάδα κερδίζει όλο το γήπεδο χειροκροτεί τον προπονητή. Τον ένα - τον μοναδικό, όπως αποκαλούν, Έβαλντ Λίνεν. Το όνομά του γίνεται τραγούδι και όλοι του χτυπούν φιλικά την πλάτη. Όταν η ομάδα χάνει όλοι βρίσκουν να του καταλογίσουν λάθη τακτικής και ανεπάρκειες. Βέβαια αν ρωτήσεις κάποιον από αυτούς να σου πει πόσα και ποια παιχνίδια χάθηκαν αποκλειστικά από λάθη του Λίνεν, τότε ίσως δυσκολευτεί να απαντήσει με επιχειρήματα. Βλέπεις, όλοι έχουν γνώμη, αλλά όλοι διαβάζουν αθλητικές εφημερίδες, όπου συνήθως πάντα βαθμολογούν τον Γερμανό με υψηλότερο βαθμό έναντι του αντίπαλού προπονητή.

Οι ίδιοι άνθρωποι που ασκούν κριτική και κατηγορούν τον Λίνεν, την ίδια στιγμή θα σου πουν ότι δεν συμφωνούν ούτε προτείνουν την απομάκρυνσή του. Βγάλε συμπέρασμα...

Τελευταία ακούστηκε ότι εν ολίγοις ο Γερμανός είναι καλός, αλλά τέλος πάντων δεν μπορεί να πάει τον Πανιώνιο ένα βήμα παρακάτω. Κι όμως η ομάδα αυτή είναι δικό του δημιούργημα. Σίγουρα έχει τις δικές του εμμονές (κόουτς, δεν θα σου κάνουν μήνυση αν κάνεις αλλαγή και πριν το 70’). Του αρέσει η πειθαρχία, η καλή κυκλοφορία της μπάλας, οι γρήγορες μεταβιβάσεις, η ταχύτητα και γενικά το επιθετικό ποδόσφαιρο. Είναι κλασικός Γερμανός προπονητής. Τι να κάνουμε. Αυτό είναι το Γερμανικό ποδόσφαιρο.

Ευτυχώς που όλοι θυμόμαστε παλαιότερους προπονητές (όχι και τόσο παλιούς) οι οποίοι είχαν τρομακτική εμμονή με την άμυνα, σε σημείο να μην δεχόμαστε εύκολα γκολ, αλλά να σκοράρουμε μόνο στις Εθνικές εορτές και αργίες. Πάλι καλά που η άμυνα δεν μας έστειλε πάλι στην Β’ Εθνική.

Ο Λίνεν μπορεί να μην είναι ο προπονητής της παγκόσμιας κλάσης. Ούτε κι εμείς άλλωστε. Αλλά και όσες ομάδες έφεραν με τυμπανοκρουσίες υποτιθέμενα μεγάλα ονόματα, τους απέλυσαν πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις. Ήταν και είναι ένας καλός προπονητής, που δούλεψε και δουλεύει με νέους ανθρώπους, που δίνει ευκαιρίες και που δημιούργησε μια αξιοσέβαστη ομάδα, έχοντας πλέον και καλή γνώση του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Παίκτες που δούλεψαν με τον κ. Λίνεν μεταγράφηκαν σε άλλες ομάδες έναντι υψηλών ανταλλαγμάτων κι ας μην τους ήξερε παλαιότερα ούτε η μάνα τους. Άραγε αυτοί που ασκούν κακόπιστη κριτική στον Λίνεν μπορούν να προτείνουν κάποιον καλύτερο προπονητή και να αναλάβουν την ευθύνη της άποψής τους;

Όταν λέμε ότι με την προσθήκη Ρεκόμπα και Εστογιάνοφ αλλάξαμε επίπεδο εννοούμε ότι διεκδικούμε με αξιώσεις το Πρωτάθλημα; Άρα ο Λίνεν δεν είναι ικανός για υψηλού επιπέδου Πρωταθλητισμό; Όποιος προπονητής κι αν έρθει, ούτε το μπάτζετ μας θα αλλάξει δραματικά, ούτε θα αποκτήσουμε ξαφνικά τις άκρες στα κέντρα εξουσίας. Εν ολίγοις, οι επιτυχίες μας θα γίνονται σταδιακά (ακόμη και η διάρκεια στο ίδιο υψηλό επίπεδο είναι μια μεγάλη επιτυχία) και να μην ξεχνάμε ότι ακόμη κι αν κατακτήσουμε κάποιο τίτλο, αυτός θα θεωρηθεί και θα είναι έκπληξη. Ας αναλογιστούμε μόνο πόσα χρόνια έχει να κατακτήσει πρωτάθλημα ο Π.Α.Ο, η Α.Ε.Κ και ο Π.Α.Ο.Κ. Και αυτοί υποτίθεται ότι κινούνται κάθε χρόνο σε άλλο επίπεδο.

Κάτι τέτοια έλεγαν διάφοροι και για τον Μπάγεβιτς. Στην πραγματικότητα όμως όλοι τον ήθελαν στην ομάδα τους. Ας αφήσουμε λοιπόν τις αναλύσεις και την γκρίνια και ας στηρίξουμε την ομάδα. Έχουμε καλούς παίκτες, προπονητή, διοίκηση και φιλάθλους (όχι όμως και γήπεδο). Η ομάδα αυτή μπορεί να φτάσει ψηλά. Με τη βοήθεια όλων μας.

Αθλητισμός – Στατιστική και Προλήψεις

Πολλές φορές επιχειρούμε να δώσουμε εξήγηση σε ένα αθλητικό γεγονός μέσω της επιστήμης. Η στατιστική θεωρείται ένα χρήσιμο εργαλείο που μπορεί να μας δώσει μια καλή εικόνα κάθε ομάδας. Νούμερα και αναλύσεις προσπαθούν να εξηγήσουν την αγωνιστική πορεία και να δικαιολογήσουν το αποτέλεσμα ενός αγώνα. Όπως είναι όμως γνωστό τα νούμερα δεν λένε πάντα την αλήθεια.

Αν τα νούμερα έλεγαν την αλήθεια, τότε ένα παιχνίδι θα κερδίζονταν πάντα από την ομάδα που θα είχε την μεγαλύτερη κατοχή της μπάλας, θα επιχειρούσε τα περισσότερα σουτ, θα είχε τα περισσότερα πετυχημένα γεμίσματα, τα περισσότερα δοκάρια και οπωσδήποτε τα λιγότερα λάθη. Όμως δυστυχώς ή ευτυχώς κερδίζει πάντα η ομάδα που μπορεί να μην έχει τίποτα απ’ όλα αυτά, απλά θα στείλει την μπάλα περισσότερες φορές στο πλεκτό.

Χρήσιμη λοιπόν η στατιστική, αλλά από μόνη της δεν αρκεί. Μήπως λοιπόν κερδίζει αυτός που παρουσιάζει την καλύτερη εικόνα στο γήπεδο; Ούτε αυτό ισχύει. Και οι Πανιώνιοι το έχουμε καταλάβει καλά κατά το τρέχον έτος.

Εφόσον λοιπόν δεν μπορεί να δοθεί μια λογική και επιστημονική εξήγηση, τότε πρέπει μάλλον να καταφύγουμε στην παραψυχολογία. Τα γούρια και τις προλήψεις.

Πρόληψη υπ’ αριθμ.1: Ο Πανιώνιος κερδίζει με μεγαλύτερη ευκολία τα τελευταία χρόνια τα εκτός έδρας παιχνίδια και χάνει αδικαιολόγητα βαθμούς στη Νέα Σμύρνη. Ανεξήγητο. Φαίνεται ότι ο αγιασμός που τελείται κάθε χρόνο κατά την έναρξη της χρονιάς στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης δεν αποδίδει. Προτεινόμενη λύση: Άμεση πρόσληψη Ινδιάνου μάγου - Εξορκιστή. Επιπλέον, οι παίκτες μας μπορούν πριν από κάθε εντός έδρας παιχνίδι να χορεύουν παραδοσιακούς χορούς Μαορί, κατά τα πρότυπα Νεο Ζηλανδών συναδέλφων τους.

Πρόληψη υπ’ αριθμ. 2: Ο Πανιώνιος αν και αποδίδει καλύτερα με την γαλάζια εμφάνιση, επιμένει να φορά περισσότερο την κόκκινη και την λευκή. Ανεξήγητο. Προτεινόμενη λύση: Πρέπει να πάμε κόντρα στη λαϊκή ρήση που λέει ότι τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. Τον κάνουν και πολύ μάλιστα. Ας βγάλουμε βρε αδερφέ τη γαλάζια εμφάνιση από τη ναφθαλίνη. Τι πειράζει κι αν οι παίκτες μας εμφανίζονται σαν μια ενδεκάδα από Στρουμφάκια. Αρκεί να μαζεύονται βαθμοί. Εδώ ολόκληρη Ξάνθη και έχει αλλάξει τόσα χρώματα και συνδυασμούς (άσπρο κόκκινο, άσπρο πράσινο, άσπρο πράσινο μαύρο, κόκκινο μπλέ) που πολλές φορές οι φίλαθλοί της μπερδεύονται και δεν αναγνωρίζουν την ομάδα τους. Λέτε να μην ξέρει ο κ. Πανόπουλος που είναι γάτα; Στο γαλάζιο θα κολλήσουμε;

Πρόληψη υπ’ αριθμ.3: Δεν τα πάμε καλά στα βραδινά παιχνίδια. Αυτό το έργο κι αν το έχουμε δει άπειρες φορές. Βράδυ παίξαμε με την Μπορντώ, τη Γαλατά, την Α.Ε.Κ, τον Π.Α.Ο κ.λ.π. Και είδαμε τα αποτελέσματα. Άγνωστο τι μπορεί να μας ενοχλεί. Για να αποδείξουμε όμως ότι δεν έχουμε κολλήματα με τις λαϊκές ρήσεις, στο σημείο αυτό θα πρέπει να συμφωνήσουμε μαζί τους και να επιδιώκουμε να δίνουμε τα παιχνίδια μας υπό το φως του ήλιου. Γιατί περπατώντας το βράδυ μπορείς όντως να πατήσεις και λάσπες και άλλα σιχαμερά.

Πρόληψη υπ’ αριθμ.4: Είχαμε επιτυχίες σε παιχνίδια που διακόπηκαν προσωρινά λόγω εισβολής σκύλου στον αγωνιστικό χώρο. Εδώ τα πράγματα είναι εύκολα: Τόσοι φίλαθλοι και ούτε ένας σκύλος; Έλεος. Ας φέρει ο καθένας τον τετράποδο φίλο του. Τα πάντα για την Πανιωνάρα!!!

Πρόληψη υπ’ αριθμ.5: Αν και παλαιότερα είχαμε καεί από διακοπές ρεύματος στο γήπεδο, φαίνεται ότι φέτος το γούρι άλλαξε. Τι τα θέλουμε τόσα φώτα; Καλό το ημίφως και το σκοτάδι. Φτιάχνουν ατμόσφαιρα.

Εν ολίγοις για να ξαναμπούμε σε τροχιά επιτυχιών πρέπει να κατεβάζουμε την ομάδα με γαλάζια εμφάνιση, υποχρεωτικά σε παιχνίδια που διεξάγονται μεσημέρι – βία απόγευμα, αφού προηγουμένως ο μάγος της φυλής έχει ξορκίσει τα πνεύματα και οι παίκτες μας έχουν χορέψει παραδοσιακούς Μαορί χορούς. Σε κάθε περίπτωση και οπωσδήποτε κατά την διάρκεια του αγώνα θα πρέπει να ξαμολάμε στο γήπεδο κόπρους ή και ράτσας (αυτό δεν είναι διαπιστωμένο ακόμα) και να κόβουμε την ρευματοδότηση του γηπέδου για ένα ικανό χρονικό διάστημα σε όσα παιχνίδια υποχρεωτικά και ελέω Νόβα διεξάγονται βράδυ. Εύκολα φαίνονται!!!

Όποιος δεν συμφωνεί μ’ αυτά ας ρωτήσει τον Αλέφαντο και τον Ιωαννίδη.

ΣΚΟΡΕΡ ΣΤΟΝ ΓΥΨΟ

Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της αθλητικής εφημερίδας "Goal News", διαγνώστηκε κάταγμα δεξιάς κάτω γνάθου στον Μπενάρ Κουμορτζί. Ο άτυχος παίκτης, θα εξετασθεί σήμερα από τον γναθοχειρουργό κο Παπαδογιωργάκη προκειμένου να αποφανθεί γιά το είδος της θεραπείας. Υπάρχει η πιθανότητα είτε να ακολουθηθεί συντηρητική αγωγή, είτε να αποφασισθεί η χειρουργική αντιμετώπιση. Σε κάθε περίπτωση όμως θα τον στερηθούμε για τα τρία επόμενα παιχνίδια.

Επιπλέον πάσχει από βαριά οστική θλάση στην ποδοκνημική, που θα τον κρατήσει μακρυά από την ενεργό δράση γιά διάστημα 3 ή 4 εβδομάδων.

Η απουσία του θα είναι δυσαναπλήρωτη, με δεδομένο ότι αποτελούσε μέχρι και σήμερα τον πιό φορμαρισμένο παίκτη της ομάδας και επιπλέον τον πρώτο της σκόρερ.

Κριτική αγώνα Πανιωνίου – Π.Α.Ο

Πριν από μερικά χρόνια, όταν υποδεχόμασταν στη Νέα Σμύρνη τις ομάδες του κέντρου, θεωρούσαμε τα παιχνίδια αυτά χαμένα από χέρι. Και πράγματι έτσι ήταν, όπως αποδεικνύει και η στατιστική. Λίγες ισοπαλίες, ελάχιστες νίκες και πάρα πολλές ήττες. Τα χρόνια πέρασαν, η ομάδα βελτιώθηκε και άρχισε σιγά σιγά να διεκδικεί κάτι περισσότερο από τον βαθμό της ισοπαλίας. Έτσι φτάσαμε στο Σαββατιάτικο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, όπου λόγω των προηγούμενων καλών εμφανίσεων αλλά και της αγωνιστικής κατάρρευσης του Π.Α.Ο θεωρήθηκε ντέρμπι, στο οποίο θα διεκδικούσαμε με αξιώσεις τη νίκη. Πράγματι ο καλός ή έστω ο μέτριος Πανιώνιος θα μπορούσε να κερδίσει τον φετινό Π.Α.Ο, όμως για να επιτευχθεί η νίκη απαιτείται η ύπαρξη αρκετών στοιχείων αγωνιστικών και εξω - αγωνιστικών. Συγκεκριμένα:

Αμυντική λειτουργία: Χρειάζεται προσοχή στην άμυνα. Όχι μόνο από τους αμυντικούς, αλλά απ’ όλη την ομάδα. Η αμυντική γραμμή του Πανιωνίου παρουσίασε τα γνωστά της προβλήματα. Ατομικά οι αμυντικοί της ομάδας δεν ήταν κακοί. Όμως δεν υπήρχε πάντα η απαραίτητη αλληλοκάλυψη και προσοχή. Αυτό φάνηκε ιδιαίτερα στο δεύτερο γκολ του Παναθηναϊκού. Η απουσία του Μπερντέ είναι πολύ σημαντική. Η ομάδα δεν μάρκαρε ψηλά και ο Παναθηναϊκός περνούσε εύκολα μπαλιές προς την περιοχή. Οι Λάκαμπ και Κοντοές ήταν καλοί σε αντίθεση με τους Κουτσόπουλο και Μάκο, οι οποίοι δεν απέδωσαν δημιουργικά.

Κέντρο: Χάσαμε ξεκάθαρα την μάχη του κέντρου με αποτέλεσμα να κοπεί η ομάδα στα δύο. Δεν περνούσαν εύκολα μπαλιές προς την αντίπαλη περιοχή. Εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι η παρουσία του Κοιλιάρα ήταν απαραίτητη. Σε αντίθεση με το παιχνίδι με τον Άρη, τόσο ο Εστογιάνοφ όσο και ο Ρεκόμπα είχαν περισσότερο στατικό ρόλο. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να επιτίθεται η ομάδα κυρίως από τα δεξιά και το παιχνίδι της να είναι αρκετά προβλέψιμο.

Ρεκόμπα και Εστογιάνοφ: Δεν βρέθηκαν σε καλή ημέρα. Ιδιαίτερα ο Ρεκόμπα φαίνονταν κουρασμένος. Ο Εστογιάνοφ αν και ξεκίνησε καλά, φάνηκε να επηρεάζεται από το λάθος του που στοίχισε το πρώτο γκολ στην ομάδα. Ίσως είμαστε πάρα πολύ απαιτητικοί με τους δύο αυτούς παίκτες, σε σημείο να τους φορτώνουμε με μεγάλο άγχος και κούραση. Δεν είναι δυνατόν να περνάει όλο μας το παιχνίδι από τα πόδια τους. Είναι προτιμότερο να έχουν έναν πιο χαλαρό ρόλο που έτσι κι αλλιώς τους ταιριάζει καλύτερα. Μεταξύ τους συνδυάζονται καλά, όμως δεν φαίνεται να έχουν ακόμα δέσει με την υπόλοιπη ομάδα.

Επίθεση: Είναι εμφανές το άγχος του Λάμπρου Χούτου. Φέτος, μετά την αποχώρηση του Τζιμπουρ φέρει σχεδόν αποκλειστικά το βάρος του σκοραρίσματος, γεγονός ιδιαίτερα αρνητικό. Το άγχος του φαίνεται τόσο στην έλλειψη συγκέντρωσης κατά την τελική προσπάθεια, όπου πέρσι ήταν σαφώς καλύτερος, όσο και από το γεγονός ότι πολλές φορές εκβιάζει το φάουλ ή το πέναλτι Γενικά πάντως σε ένα ντέρμπι η έννοια χαμένη ευκαιρία δεν υπάρχει.. Πιο χαλαρός δείχνει φέτος ο Κουμορτζί, με αποτέλεσμα να έχει χαρίσει στην ομάδα μέχρι και σήμερα τέσσερα τέρματα.

Τακτική: Ο Πανιώνιος έδειχνε να ικανοποιείται με τον βαθμό της ισοπαλίας. Δεν πίεσε αρκετά ιδίως όταν ο Π.Α.Ο βρέθηκε με παίκτη λιγότερο και με το σκορ ισόπαλο. Η αντικατάσταση του Χούτου από τον Σκούφαλη και μάλιστα τόσο νωρίς ήταν λίγο περίεργη. Όταν πια αντικαταστάθηκε ο Μανιάτης από τον Μπάρκογλου ήταν πλέον αργά.

Ψυχολογία: Η ομάδα φάνηκε να αγχώνεται από την ταμπέλα του φαβορί. Δεν είχε ξεκάθαρο στόχο, σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό που τα έπαιζε όλα για όλα. Ίσως δεν υπήρξε κατάλληλη ψυχολογική προετοιμασία των παικτών.

Κόσμος: Έδωσε το παρόν εξαντλώντας τα εισιτήρια. Παρ’ όλα αυτά και με τόσο κόσμο η Νέα Σμύρνη δεν αποτέλεσε θερμή έδρα. Είναι καταδικαστέα η ρίψη αντικειμένων από μεμονωμένους φιλάθλους, η οποία θα μας στοιχίσει. Ποιος θα βρεθεί να πετάξει έξω αυτούς τους ανθρώπους από το γήπεδο; Αλήθεια γιατί εξακολουθούν να πωλούνται ή έστω να μπαίνουν στο γήπεδο μπουκάλια νερού;

Διαιτησία: Η Παναθηναϊκός παραπονιέται για κακή εις βάρος του διαιτησία. Η διαιτησία του κου Ζωγράφου και των βοηθών ήταν γενικότερα κακή. Μπορεί ο Πανιώνιος να μην διαμαρτύρεται για συγκεκριμένες φάσεις, είναι γεγονός όμως ότι τα πολλά σφυρίγματα αποσυντόνισαν το παιχνίδι του.

Συνολικά καμία ομάδα δεν δικαιούνταν την νίκη. Η ισοπαλία ίσως ήταν το πιο δίκαιο αποτέλεσμα. Όμως πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός δεν συγχωρούν την παραμικρή ολιγωρία. Αυτό έπρεπε να μας είχε γίνει μάθημα από το περσινό παιχνίδι με τον Ολυμπιακό που βρεθήκαμε από το πουθενά με τέσσερα γκολ στην πλάτη, μολονότι ήμασταν συνολικά καλύτεροι.

Τελειώνοντας, θα έπρεπε να βρούμε την αιτία που ο Πανιώνιος αποδίδει καλύτερο ποδόσφαιρο όταν παίζει εκτός έδρας και μάλιστα σε μη βραδινά παιχνίδια. Ο κόσμος πρέπει να εξακολουθήσει να στηρίζει την ομάδα, ιδιαίτερα τώρα που έχουμε αρκετά δύσκολο πρόγραμμα. Ας ελπίσουμε ότι στην Τούμπα δεν θα παραιτηθούμε αμαχητί όπως συμβαίνει συνήθως.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Στις 19:00 το απόγευμα όλη η Ν. Σμύρνη είχε πάει σε γιορτή. Στο γήπεδο του Ιστορικού. Η ανταπόκριση του κόσμου στο κάλεσμα της ομάδας ήταν εντυπωσιακή. Κυριολεκτικά δεν έπεφτε καρφίτσα. Τόσο κόσμο είχαμε να δούμε πιθανόν από το παιχνίδι με την Μπάρτσα.

Όλοι περίμεναν μια βραδιά μαγείας, από αυτές που μας είχε συνηθίσει η ομάδα τον τελευταίο καιρό. Ο φετινός Π.Α.Ο δεν είχε καμία τύχη απέναντι στον καλό ή έστω μέτριο Πανιώνιο.

Δυστυχώς όμως η ομάδα δεν απέδωσε καλά. Αν εξαιρέσουμε κάποιες μεμονωμένες ατομικές ενέργειες, δεν είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας, έχασε τη μάχη κου κέντρου και παρέμενε ασύνδετη και άνευρη. Όλα τα μεγάλα μας αστέρια έμειναν μακριά από τον καλό εαυτό τους. Τα πολλά και άστοχα σφυρίγματα του κου Ζωγράφου εκνεύρισαν τόσο τον κόσμο όσο και τους παίκτες, με αποτέλεσμα να πέσει ακόμη περισσότερο ο ρυθμός.

Ο Π.Α.Ο ήταν σαφέστατα τυχερός, πέτυχε δύο τέρματα από το πουθενά και έφυγε από την Ν. Σμύρνη με τρείς βαθμούς που δεν άξιζε.

Από την άλλη μεριά ο Πανιώνιος σεβάστηκε υπερβολικά τον αντίπαλο, δεν πίεσε, δεν πέρασε κάθετες πάσες, τις οποίες είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζει δύσκολα ο Π.Α.Ο και γενικά ήταν στημένος περισσότερο για το Χ παρά για τη νίκη.

Καθημερινά διαβάζουμε ότι ο φετινός Πανιώνιος έχει αλλάξει επίπεδο. Πιθανότατα να είναι αλήθεια. Αυτό όμως μπορεί να αποδειχθεί μόνο κόντρα στις ομάδες του κατεστημένου. Χθες χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία για να το αποδείξουμε και αυτό προκάλεσε σχετική απογοήτευση στον κόσμο. Δεν πειράζει. Συνεχίζουμε…