'Ολοι μας κάπως θιχτήκαμε με τις δηλώσεις Recoba, πιο πολύ συναισθηματικά δηλαδή γιατί οι δηλώσεις είναι απόλυτα λογικές. Θέλω να μοιρατώ μαζί σας μια σχετική ιστορία, πέρα για πέρα αληθινή.
cdu
ΧΩΡΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΦΙΛΑΘΛΟΥΣ. B FOR BLUE, R FOR RED ΚΑΙ FUN_ATIC ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΟΤΙ Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑ ΑΠ' ΟΛΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ, ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ ΤΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΛΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΚΑΙ ΜΠΛΕ
Δεν θα ήθελα να κάνω οποιοδήποτε άλλο σχόλιο για τις δηλώσεις του Αλβάρο Ρεκόμπα ή την ερμηνεία τους από τον κ. Τσακίρη.
Έχω να πω μόνο τα εξής: Είμαι αμετανόητα πιστός φίλαθλος της ομάδας, ανεξαρτήτως του πόσο μου στοιχίζει σε διάφορους τομείς της ζωής μου. Είμαι όπως ακριβώς ήμουν και την πρώτη ημέρα που ΕΠΕΛΕΞΑ να μπω στην Πανιώνια οικογένεια.
Εάν και εφόσον κάποτε μετανιώσω για οποιαδήποτε επιλογή μου, ολοκληρώνω την αποστολή με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και φεύγω χωρίς πολλά πολλά...

Τις προάλλες ξαναδιάβαζα την πρόσφατη κοινή ανάρτηση των ανεξάρτητων Πανιώνιων μπλογκ. Με την ανάρτηση αυτή είχαμε ζητήσει, εάν είναι δυνατόν, να γίνουν κάποιες ενέργειες για την απόκτηση οπτικοακουστικού υλικού συγκεκριμένων παιχνιδιών του Πανιωνίου, την κυκλοφορία τους σε dvd και τη διάθεσή τους από την μπουτικ. Η δεύτερη ανάγνωση της ανακοίνωσης με έκανε να σκεφτώ λίγο καλύτερα και να πάω την ιδέα λίγο πιο μακριά.
Θεωρώ ότι ένα από τα μεγαλύτερα έργα που θα έπρεπε να είχαν γίνει ήδη, είναι η δημιουργία του Πανιώνιου αρχείου. Δηλαδή η συλλογή, ταξινόμηση, αρχειοθέτηση και ενδεχομένως διάθεση προς πώληση πληροφοριών - αρχειακού υλικού σχετικού με την ομάδα. Θα ήταν σπουδαίο να μπορούσαμε ως ομάδα να συγκεντρώναμε για παράδειγμα από το αρχείο της ΕΡΤ ή άλλων καναλιών όλους τους αγώνες του Πανιωνίου που μπορούν να βρεθούν, έστω και στη μορφή στιγμιότυπων (τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά). Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα οπτικοακουστικό αρχείο, με πρωταρχικό στόχο τη διαφύλαξη της διαχρονικής εικόνας - πορείας της ομάδας.
Κάποιος θα έλεγε ότι αυτό μπορεί να κοστίσει. Συμφωνώ. Όμως θεωρώ ότι είναι ένα 100% πρωτότυπο σχέδιο το οποίο μάλιστα μπορεί να αυτοχρηματοδοτηθεί. Για παράδειγμα ο Πανιώνιος θα μπορούσε να δημιουργήσει μια web tv ή τέλος πάντων μια διαδικτυακή υπηρεσία, που θα λειτουργούσε κατά τα πρότυπα του pay per view (σε αυτό θα μπορούσε να μας βοηθήσει η χορηγός μας wind) και να πουλάει το υλικό αυτό. Πελάτες μας δεν θα ήταν μόνο φίλαθλοι του Πανιωνίου, αλλά αντίστοιχα φίλαθλοι και άλλων ομάδων που θα ήθελαν πρόσβαση σε συγκεκριμένο αρχειακό υλικό. Επιπλέον, θα μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε σε πρώτη φάση σε dvd κάποιους συγκεκριμένους και πολύ σημαντικούς ιστορικά αγώνες της ομάδας π.χ τελικός 79, τελικός '98, τελικός κυπέλλου στο μπάσκετ κ.λ.π και από τα έσοδα να χρηματοδοτούσαμε το υπόλοιπο εγχείρημα. Θέληση να υπάρχει και λύσεις βρίσκονται.
Ακόμη κι αν ο επιχειρηματικός κίνδυνος θεωρούνταν μεγάλος, θα μπορούσαμε να καταβάλουμε όλοι μας ένα συγκεκριμένο ποσό για τον σκοπό αυτό με την αγορά του διαρκείας μας και αντίστοιχα να μας παρέχεται η δυνατότητα ετήσιας πρόσβασης στη συγκεκριμένη υπηρεσία. Ίσως το εγχείρημα αυτό να μπορούσε να χρηματοδοτηθεί και από την ΓΓΑ, καθώς η δημιουργία Πανιώνιου αρχείου, ισοδυναμεί με την αρχειοθέτηση ενός μεγάλου τμήματος του Ελληνικού αθλητισμού.Αυτό το τελευταίο το γράφω περισσότερο ως παροχή "δικαιολογίας" στο κράτος γιά την χρηματοδότηση του εγχειρήματος.
Η ταξινόμηση και αρχειοθέτηση ιστορικού υλικού θα μπορούσε να βοηθήσει στη δημιουργία λευκωμάτων ή βιβλίων σχετικών με τον Πανιώνιο, τα οποία θεωρώ ότι θα είχαν και εκδοτικό και εισπρακτικό ενδιαφέρον. Παράλληλα, η τροπαιοθήκη του συλλόγου θα μπορούσε να εμπλουτιστεί με συλλεκτικά αντικείμενα, όπως παλιές φανέλες, σύμβολα, αναμνηστικά κ.α τα οποία βρίσκονται στην κατοχή παλαίμαχων ποδοσφαιριστών – αθλητών και θα μπορούσαν με την σειρά τους να αποτελέσουν το πρώτυπο γιά τη δημιουργία, παραγωγή και διάθεση πιστών αντιγράφων τους που θα πωλούνταν από την μπουτίκ
.
Δεν τρέφω αυταπάτες. Οι συγκεκριμένες ιδέες δεν πρόκειται να υλοποιηθούν. Εδώ ο Πανιώνιος δεν υλοποίησε πολύ ευκολότερες και φθηνότερες ιδέες. Ακόμη – ακόμη και οι εορτασμοί των 120 χρόνων ίσως αποδειχθούν μια ανούσια ιστορία. Μια ευκαιρία αλλαγής της φανέλας και δημιουργίας διαφημιστικών με το λογότυπο των 120 χρόνων. Είναι κρίμα όμως να διαθέτουμε ένα καλό ποδοσφαιρικό μαγαζί και να μην ψάχνουμε διαρκώς νέους τρόπους χρηματοδότησης και προβολής της ομάδας, περιμένοντας το μάνα εξ ουρανού από τον Χ πρόεδρο χρηματοδότη και από τα τηλεοπτικά έσοδα. Είναι κρίμα να μην υπάρχει διαρκής προσπάθεια εξεύρεσης νέων πηγών εσόδων, νέων διαφημιστικών συνεργατών, νέων επενδυτών και γενικότερα καλύτερη εμπορική εκμετάλλευση του σήματος του Πανιωνίου με κάθε τρόπο.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω ένα πράγμα. Αυτή τη στιγμή ο Πανιώνιος εισπράττει ένα αξιόλογο ποσό από την τηλεοπτική αναμετάδοση των αγώνων του. Τα συγκεκριμένα ποσά όμως δεν είναι εξασφαλισμένα και για το μέλλον. Η αγορά μας είναι μικρή και η τηλεόραση περνάει βαθιά κρίση. Παράλληλα η ομάδα δεν έχει καταφέρει να σταθεροποιηθεί σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο, γεγονός που μειώνει το ενδιαφέρον των υπόλοιπων φιλάθλων – τηλεθεατών.
Σε πολλές χώρες, οι παίκτες διεκδίκησαν και πήραν ποσοστό από τις τηλεοπτικές μεταδόσεις (με αντίστοιχη μείωση των ποσοστών υπέρ της ομάδας), επικαλούμενοι το δικαίωμά τους επί της εικόνας τους. Ουσιαστικά δηλαδή κατάφεραν να αποσπάσουν ένα τμήμα από τα τηλεοπτικά μερίδια υποστηρίζοντας ότι ανεξάρτητα από τις όποιες συμφωνίες των ομάδων τους, κανείς δεν είχε το δικαίωμα να αναπαράγει την εικόνα τους σε ΜΜΕ χωρίς τη συγκατάθεση τους και κυρίως χωρίς την καταβολή αμοιβής. Αυτό θα το δούμε σύντομα και στην Ελλάδα. Πρέπει λοιπόν η ομάδα να λάβει όλα τα μέτρα οικονομικής της εξασφάλισης και να μην περιμένει τα πάντα από τις τηλεοπτικές αναμεταδόσεις ή από την κατασκευή του νέου γηπέδου, η οποία ακόμη κι αν γίνει, είναι βέβαιο ότι θα αρχίσει να αποδίδει σοβαρά οικονομικά έσοδα μετά από την αποπληρωμή των δανείων, ήτοι μετά από πολλά πολλά χρόνια.
Δυστυχώς ο σημερινός Πανιώνιος μοιάζει με νέο της δεκαετίας του ’60 που είχε εναποθέσει όλες του της ελπίδες στον πλούσιο θείο από την Αμερική και στο όνειρο αντιπαροχής του παλιού πατρικού. Με αυτή τη λογική όμως δεν πρόκειται να πάμε μπροστά και πολύ περισσότερο ο Πανιώνιος θα μένει διαρκώς καταδικασμένος να επιβιώνει χάρη στην γενναιοδωρία, την «τρέλα» ή τις επιχειρηματικές εμπνεύσεις (καλές ή κακές) του εκάστοτε προέδρου – χρηματοδότη του. Όσα γήπεδα λοιπόν κι αν φτιαχτούν θα παραμένουμε στην ίδια οικονομική μιζέρια. Δεν αρκεί να πιστεύουμε γιά τον εαυτό μας ότι είμαστε μεγάλη ομάδα. Αυτό πρέπει πρώτα να αποδεικνύεται από το ταμείο μας.