Εκλογές Πανιώνιου Γ.Σ

Την 1/2/2016 θα διεξαχθούν οι εκλογές για την ανάδειξη νέου διοικητικού συμβουλίου του Πανιώνιου Γ.Σ. Τα τελευταία χρόνια, το αποτέλεσμα των εκλογών του ερασιτέχνη παρουσίαζε ενδιαφέρον αποκλειστικά και μόνο γιατί καθόριζε σε μεγάλο βαθμό τα άτομα τα οποία αναλάμβαναν την ευθύνη  της Π.Α.Ε. Από τη στιγμή που τα δύο θέματα αποσυνδέθηκαν, ατόνησε και το ενδιαφέρον, οπότε επιστρέψαμε σε ολιγομελείς γενικές συνελεύσεις, σε περιορισμό εγγραφής νέων μελών, σε καθυστέρηση καταβολής των συνδρομών και φυσικά σε έλλειψη ενδιαφέροντος για συμμετοχή στην διοίκηση. Πρακτικά λοιπόν, το τυπικό ψηφοδέλτιο αποτελούνταν από ένα αριθμό προσώπων που είχαν όρεξη, χρόνο και διάθεση να ασχοληθούν και  από μέλη τα οποία υπήρχαν απλά και μόνο για να συμπληρώνουν των αναγκαίο αριθμό που προβλέπει το καταστατικό.

 

Η ανάληψη της διοίκησης από τον Άρη Μισαηλίδη άλλαξε την κατάσταση αυτή. Το απερχόμενο διοικητικό συμβούλιο απαρτίζονταν από ανθρώπους που στο σύνολό τους (με ελάχιστες εξαιρέσεις) συμμετείχαν γιατί ήθελαν να βοηθήσουν. Ο Πρόεδρος του Πανιωνίου Γ.Σ είναι ένας άνθρωπος μετρημένος, σοβαρός και νοικοκύρης. Όντας ανοιχτόμυαλος και δημοκρατικός άφησε χώρο στους συνεργάτες του, τους περιέβαλε με εμπιστοσύνη και τους άφησε να παράξουν έργο. Αποτέλεσμα αυτών ήταν ο δραστικός περιορισμός των εξόδων, η μείωση των χρεών, η επίλυση οργανωτικών προβλημάτων και η βελτίωση της λειτουργίας των τμημάτων, έργο που οφείλεται στην καλή επιλογή εφόρων. Το διοικητικό συμβούλιο του κ. Μισαηλίδη κλήθηκε να αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα, όπως το οικονομικό, το γηπεδικό, σοβαρά θέματα ανάμεσα στα τμήματα, αλλά και το βάρος του υποβιβασμού της ομάδας πόλο και της ανδρικής ομάδας μπάσκετ. Το μέγεθος των συγκεκριμένων προβλημάτων ξεπέρασαν την δυναμική του απερχόμενου διοικητικού συμβουλίου, οπότε η λήξη της θητείας συνέπεσε με την ανάγκη ανανέωσης.

 

Η εξαιρετικά καλή εντύπωση που έχει προκαλέσει η προεδρία Μισαηλίδη, βοήθησε ώστε να ενισχυθεί το ενδιαφέρον για συμμετοχή στα διοικητικά. Ο πρόεδρος του Πανιωνίου βρέθηκε σε μεγάλη δυσκολία κατά την κατάρτιση του ψηφοδελτίου καθώς, ο αριθμός των μελών που είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον ήταν τέτοιος ώστε να είναι δυνατή η δημιουργία όχι ενός αλλά δύο ψηφοδελτίων απαρτιζόμενων από πρόσωπα τα οποία στο σύνολό τους θα μπορούσαν να προσφέρουν έργο.

 

Ο γλυκός αυτός πονοκέφαλος οδήγησε στη δημιουργία ενός εξαιρετικά ισχυρού ψηφοδελτίου. Η ποιότητα του καταδεικνύεται από τα πρόσωπα που εκλέγονται ως αναπληρωματικά, τα οποία στο σύνολό τους έχουν προσφέρει μεγάλο και μακροχρόνιο έργο και αρκετοί εν ενεργεία (ή κατά το πρόσφατο παρελθόν) σύμβουλοι. Με δεδομένο ότι τα αναπληρωματικά μέλη έχουν δικαίωμα να παρίστανται στα συμβούλια και να εκφέρουν γνώμη (όχι όμως να ψηφίζουν), αντιλαμβανόμαστε ότι στην πραγματικότητα θα έχουμε ένα εκτεταμένο συμβούλιο ανθρώπων που ήρθαν για να βοηθήσουν.

 

Αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζω αν στην εκλογική διαδικασία το ψηφοδέλτιο του κ. Μισαλίδη θα βρεθεί αντιμέτωπο με κάποιο άλλο. Η λογική λέει πως όχι. Σε κάθε περίπτωση, αν το συγκεκριμένο ψηφοδέλτιο αναλάβει τις τύχες του συλλόγου για τα επόμενα δύο χρόνια, θα πρέπει να φανεί αντάξιο των προσδοκιών που θα δημιουργήσει. Θα πρέπει μέσω της συμμετοχής και της κοινής προσπάθειες να κληθούμε να αντιμετωπίσουμε μικρά και μεγάλα προβλήματα, κυρίως όμως τις παθογένειες του συλλόγου που δεν τον αφήνουν να ανοίξει τα φτερά του. Αυτός είναι ο μεγάλος εχθρός. Δυνατά και νοικοκυρεμένα λοιπόν, με ομόνοια και σύμπνοια καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα μικρά και μεγάλα προβλήματα για το καλό του συλλόγου της καρδιάς μας.

Καλό είναι να προσέλθουν στη γενική συνέλευση όλοι οι φίλοι που ενδιαφέρονται για το καλό του συλλόγου. Να ψηφίσουν, να εγγραφούν ή απλά να ενημερωθούν. Ο Πανιώνιος που έχετε στο μυαλό σας, ως όραμα και ιδεολογία βρίσκεται στα ταρτάν, στα γυμναστήρια και στα γήπεδα του ερασιτέχνη.

ΠΑΝΙΩΝΑΡΑ - Α.Ε.Κ Χ ΣΤΟ ΚΡΥΟ

Λίγος κόσμος, λίγες φάσεις, πολύ κρύο και τελικά ισοπαλία σε ένα παιχνίδι που είναι σημαντικό για όλους μας, αλλά τελικά έμοιαζε σαν τον αγώνα του Γιάννη κόντρα στο θεριό. Ίσως οι μόνοι που έμειναν ευχαριστημένοι να ήταν οι τεχνικοί των ομάδων που όχι μόνο δεν χρεώθηκαν ήττα σε ένα τέτοιο παιχνίδι, αλλά αντιθέτως μοιράστηκαν χρήσιμους βαθμούς.

Θα ξεκινήσω από τα γνωστά. Λίγος κόσμος. Θα έλεγα ελάχιστος για την σημασία του παιχνιδιού. Για άλλη μία φορά ακριβό εισιτήριο, για άλλη μία φορά προσκλήσεις, η μόνη διαφορά ότι  προσκλήσεις πήγαν και σε ΑΕΚτζηδες... Προσωπικά δεν άκουσα τίποτα για απαγόρευση μετακίνησης (ομαδικής ή ατομικής) οπαδών. Αυτό σημαίνει ότι για κάποιο ανεξήγητο λόγο, ελέω κάρτας Κοντωνή, δεν μπορέσαμε να πάμε στην Λιβαδειά, δηλαδή στην πλέον αδιάφορη και ασφαλή έδρα, αντιθέτως όμως ένα σωρό Α.Ε.Κτζήδες γράφτηκαν στο σύστημα, κάθησαν δίπλα μας και παρακολούθησαν τον αγώνα (με ελάχιστα παρατράγουδα). Προσκλήσεις όμως δεν πήραν μόνο ΑΕΚτζήδες. Πήραμε κι εμείς.  Ειλικρινά αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω. Πάντα υπάρχει μια πρόσκληση για την 5-6 που με περιμένει στην πόρτα. Όχι μόνο δεν την έχω πάρει ποτέ αλλά αντιθέτως αγοράζω το εισιτήριό μου στην αγαπημένη μου θύρα. Αν για κάποιο λόγο τα οικονομικά μου δεν το επιτρέπουν είτε πηγαίνω σε φθηνότερη θύρα είτε δεν πηγαίνω στο γήπεδο. Τόσο απλά. Αυτό δεν το λέω για να κάνω τον έξυπνο. Το λέω γιατί αντιλαμβάνομαι  τη δυσκολία που αντιμετωπίζουμε όλοι στα οικονομικά μας, την ανάγκη της ομάδας  να έχει έσοδα και βέβαια την υποχρέωσή μας να υποστηρίζουμε οικονομικά την προσπάθεια με όσα μπορούμε. Όχι όμως τσάμπα...

Το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Η Π.Α.Ε θα πρέπει επιτέλους να κινηθεί στο θέμα των εισιτηρίων, αφού είναι ξεκάθαρο ότι ο κόσμος θέλει αλλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Προτείνω δύο λύσεις: α) Το εισιτήριο διαρκείας Β' γύρου, για να μπει ζεστό χρήμα με απαραίτητη  γενναία έκπτωση και β) σημαντική μείωση στην τιμή του απλού εισιτηρίου. Ο λόγος απλός. Είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, τον Πανιώνιο τον παρακολουθούν και κάτοικοι της Ν. Σμύρνης που η πρώτη τους ομάδα είναι άλλη. Οι άνθρωποι αυτοί αποκλείεται να πληρώσουν αυτή την περίοδο ακριβό εισιτήριο για να παρακολουθήσουν την δεύτερη ομάδα τους. Άλλωστε το ίδιο συμβαίνει και με δικούς μας φιλάθλους.

Ως προς τα αγωνιστικά: Οι περισσότεροι ασχολήθηκαν με τις αμφισβητούμενες φάσεις. Υπάρχουν πολλές και για τις δύο ομάδες. Προσωπικά δεν στέκομαι ιδιαίτερα σ' αυτό καθώς θεωρώ ότι η Α.Ε.Κ του Σάββατου ήταν μια μετριότατη ομάδα, την οποία σαφέστατα και μπορούσε να κερδίσει ο  καλός Πανιώνιος αν έπαιζε πιο δυνατά. Θεωρώ ότι αυτό δεν συνέβη, κυρίως επειδή και οι δύο προπονητές, φοβούμενοι την ήττα, ήταν περισσότερο επιφυλακτικοί  απ' ότι έπρεπε, με αποτέλεσμα η ισοπαλία να έρθει φυσιολογικά. Αν βάλω σε ζυγαριά τις αμφισβητούμενες φάσεις τότε μάλλον ο Πανιώνιος αδικήθηκε περισσότερο, προσωπικά όμως ήθελα μια καθαρή νίκη στα ίσια, την οποία είμαι σίγουρος ότι θα πετυχαίναμε ακόμη και με κόντρα διαιτησία αν απλά δημιουργούσαμε περισσότερες φάσεις στην αντίπαλη άμυνα. Ό,τι έγινε έγινε, δεν πήραμε την χαρά που όλοι θέλαμε, πήραμε όμως έναν βαθμό, χρήσιμο για την συνέχεια.

Ως προς την αντιπαλότητα με την Α.Ε.Κ: Πολλές φορές Α.Ε.Κτζήδες με ρωτούν για την κόντρα. Άνθρωποι που διαβάζουν την μαύρη ώρα των σπορ και το ΑΕΚ 365, που δέχθηκαν την κατεδάφιση του γηπέδου τους, την διόγκωση του χρέους της ομάδας σε αστρονομικά επίπεδα, περίεργες διοικήσεις επί σειρά ετών, την καταπάτηση σημαντικού μέρους του άλσους της Ν. Φιλαδέλφειας για να χτίσει ο τίγρης γήπεδο εάν και εφόσον του το πληρώσει το κράτος, μάλλον δεν φημίζονται για την εξυπνάδα τους. Ας κάνουμε λοιπόν μια τελευταία προσπάθεια. Ο Πανιώνιος κύριοι είναι ομάδα που παράγει αθλητισμό. Δεν καταναλώνει. Παίζουμε με τα δικά μας παιδιά και χαιρόμαστε γι αυτό. Το μοναδικό που ζητάμε είναι να τους πουλάμε τη σωστή στιγμή και στην σωστή τιμή για να μπορούμε να συνεχίζουμε να κάνουμε το κέφι μας. Διαχρονικά θέλατε παίχτες μας χωρίς να πληρώνετε τον λογαριασμό. Τα παραδείγματα άπειρα. Ναι, πολλούς παίκτες τους πήραν τσάμπα νόμιμα. Το νόμιμο όμως δεν είναι πάντα ηθικό και ασφαλώς τέτοιες νόμιμες ενέργειες δικαιολογημένα δημιουργούν αγανάκτηση σε αυτόν που τις υφίσταται. Μην την ψάχνετε λοιπόν, ήσασταν διαχρονικά λάθος  και επιπλέον μπορούμε να αποδείξουμε ότι υπήρξατε ιδιαίτερα εχθρικοί με όλα τα Μικρασιατικά Σωματεία, τα οποία είτε θέλατε να εξαερώσετε (βλέπε Απόλλων) είτε να τα κρατάτε πάντα σε αισθητή διαφορά από εσάς, για να μπορείτε να πλασάρεστε ως ο μοναδικός εκπρόσωπος του Μικρασιατικού αθλητισμού. Αυτή είναι λοιπόν η αλήθεια για όποιον την καταλαβαίνει.

Τέλος πάντων. Αυτά όλα δεν έχουν σημασία... Το παιχνίδι τελείωσε και πάμε παρκάτω. Μας περιμένει ένα δύσκολο παιχνίδι στο Περιστέρι, από το οποίο όμως μπορούμε να έχουμε βαθμολογικό όφελος και από εκεί και πέρα δύσκολες ημέρες σε διοικητικό επίπεδο, αφού πρέπει να κλείσουν οι ανανεώσεις σημαντικών παικτών μας και να ενισχυθούμε όσο γίνεται περισσότερο. Καλή εβδομάδα σε όλους.

Κονσέρβα ροδάκινο

Τεχνικά προβλήματα με ανάγκασαν να απέχω για λίγο από αναρτήσεις και σχόλια, διάστημα που συνέπεσε με την πολύ καλή βαθμολογική πορεία της ομάδας. Δυστυχώς, η επίλυση των προβλημάτων συνέπεσε με ένα πολύ αρνητικό εντός έδρας αποτέλεσμα.

Χθες, οι ελάχιστοι που παρακολουθήσαμε τον αγώνα, περάσαμε ένα ιδιαίτερα βαρετό απόγευμα. Για 90 λεπτά παρακολουθούσαμε ένα ανούσιο θέαμα χωρίς φάσεις από τη δική μας πλευρά, κόντρα σε μια ομάδα που δεν είχε να παρουσιάσει απολύτως τίποτα. Είναι από αυτά τα παιχνίδια που πραγματικά σκέφτεσαι γιατί στο καλό πλήρωσες εισιτήριο (οι φίλοι με τις προσκλήσεις δεν το αντιμετωπίζουν ποτέ αυτό...) αφού δεν περνάς καλά και ψυχανεμίζεσαι ότι η τόση απραξία δεν θα βγει σε καλό...

Κάτι λοιπόν που η ομάδα δεν δημιουργούσε φάσεις, κάτι που ο προπονητής τράβηξε στον πάγκο παίκτες που θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις, κάτι που στην τελευταία φάση μπαίνει ένα χαλαρό σουτ με γύρω στο τέρμα ένα σωρό παίκτες και να πως σου ξεκινάει στραβά η εβδομάδα...

Είναι η δεύτερη φορά φέτος που σπαταλάμε βαθμούς στην τελευταία φάση του αγώνα, αποτέλεσμα που συμπίπτει με συγκεκριμένες επιλογές του κου Ουζουνίδη. Σεβόμενος την καλή εικόνα της ομάδας σε όλο το προηγούμενο διάστημα δεν είχα σκοπό να του κάνω κριτική, όμως η δήλωση του ότι χάσαμε ένα βαθμό και όχι τρεις, υπαινισσόμενος ότι το παιχνίδι ήταν σίγουρο Χ, ενώ ανταποκρίνεται στην αλήθεια, δεν αγγίζει καθόλου τους λόγους για τους οποίους όχι μόνο δεν κάναμε φάσεις κόντρα σε μια πλήρως ακίνδυνη ομάδα αλλά και γιατί δεν εντείναμε την όποια μας προσπάθεια. Και πως να το κάναμε αυτό, ιδίως μετά από τις αλλαγές του... Δεν είναι κακό να σφάλεις και να το παραδέχεσαι...

Σίγουρα οι 13 βαθμοί είναι πάρα πολύ καλοί γα το συγκεκριμένο χρονικό σημείο. Από την άλλη υπάρχουν οικονομικές ανάγκες και θεωρώ πολύ πιθανό να πουλήσουμε παίκτες τον Γενάρη, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει αγωνιστικά. Συνεπώς δεν έχουμε το περιθώριο να σπαταλάμε βαθμούς (έστω και τον ένα κατά τον κο Ουζουνίδη) γιατί πολλές από τις ομάδες που αυτή τη στιγμή δείχνουν υποψήφιες για υποβιβασμό, έχουν μεγάλα περιθώρια βελτιώσεων κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο...

Συνεχίζουμε με εκτός έδρας αγώνα στη Λειβαδιά - το παιχνίδι δηλαδή που αποτελεί διαχρονικά την πλέον αποτυχημένη εκδρομή για σουβλάκια - . Μήπως μετά τα χθεσινό αποτέλεσμα, αυτό μπορεί να αλλάξει;

Κλείνοντας, θα ήθελα μία προσωπική χάρη. Ίσως να έχετε πληροφορηθεί ότι η ομάδα σκάκι του Πανιωνίου κατέλαβε την τρίτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Πρόκειται για μια τεράστια επιτυχία η οποία οφείλεται στο μεράκι του έφορου κ. Γαβριήλ Χανταντ. Το τμήμα αυτό έχει ελάχιστα έσοδα (από τις συνδρομές των λίγων παιδιών, που απολαμβάνουν όμως εξαιρετικό επίπεδο προπόνησης σε έναν υπέροχο χώρο), και μικρά έξοδα, τα οποία δυστυχώς είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν γιατί καμιά φορά στον Πανιώνιο είμαστε ακριβοί στα πίτουρα... Το μεγάλο βασικό έξοδο που έχει το τμήμα είναι αυτό της συμμετοχής στο πανελλήνιο πρωτάθλημα και ανέρχεται γύρω στις 3.000 ετησίως. Αν υπάρχουν φίλοι που θα μπορούσαν να δώσουν ως χορηγία αυτό το ποσό, παρακαλώ να επικοινωνήσουν με το τμήμα. Είναι κρίμα να σταματήσει μια τόσο ωραία προσπάθεια. Ανατρέχοντας τόσο στη σελίδα του τμήματος όσο και στο facebook θα διαπιστώσετε ευχερώς για πόσο καλό και οργανωμένο τμήμα μιλάμε.

Χαρές και λύπες

Έστω και με καθυστέρηση, θα ήθελα να γράψω μερικά πράγματα για το παιχνίδι της Κυριακής αλλά και για το θρίλερ του μπάσκετ.

Νομίζω ότι όταν είδαμε το πρόγραμμα των πρώτων αγωνιστικών, πολλοί πιστέψαμε ότι υπήρχαν σοβαρές πιθανότητες να μείνουμε χωρίς βαθμό ακόμη και για τέσσερις αγωνιστικές. Ευτυχώς που κάναμε λάθος και η ομάδα φιγουράρει στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας με 6 ολόκληρους βαθμούς ύστερα από 3 πολύ δύσκολα παιχνίδια. Αυτό σε συνδυασμό με την αγωνιστική πτώση αρκετών ομάδων, μας κάνει αισιόδοξους για τη συνέχεια και την επίτευξη (κατ αρχην) του στόχου της παραμονής στην κατηγορία.

Η ομάδα την Κυριακή έδειχνε διάθεση, είχε την κατοχή, έχασε κάποιες ευκαιρίες και τελικά ευτύχισε να κερδίσει το παιχνίδι με το γκολ του Μπακασέτα και το τραγικό σφάλμα του τερματοφύλακα του Π.Α.Ο. Ο Παναθηναικός, εντελώς συγκυριακά θα μπορούσε να ισοφαρίσει, μολονότι αυτό θα γίνονταν κόντρα στη ροή του αγώνα που τον ήθελε νωχελικό, απρογραμμάτιστο και ίσως αδιάβαστο. Το τελικό αποτέλεσμα θεωρώ ότι είναι δίκαιο. Η ομάδα έδειξε βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια, χωρίς όμως και πάλι να πιάσει πολύ υψηλά επίπεδα απόδοσης. Για άλλη μία φορά έδειχνε σοβαρή στην άμυνα, με πολύ καλό κεντρικό αμυντικό δίδυμο και τερματοφύλακα. Ιδιαίτερα ελπιδοφόρα η εμφάνιση του Καραμάνου. Εξακολουθούμε να περιμένουμε την ενσωμάτωση μιας σειράς παικτών. Μεγάλο ερωτηματικό για άλλη μία εβδομάδα ήταν η μη εμφάνιση του Μητρόπουλου στην βασική ενδεκάδα. Τέλος καλό όλα καλά. Απολαύσαμε μια σπουδαία νίκη με αρκετό κόσμο στις εξέδρες (που ταλαιπωρήθηκε άδικα στα εισιτήρια) και σε ένα γήπεδο που δέχθηκε όμορφες πινελιές συντήρησης.

Θα γκρινιάξω για ένα πράγμα. Παιδικά διαρκείας. Κάποια στιγμή πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το γήπεδο δεν έχει καινούριο αίμα, ότι είναι ακριβή διασκέδαση για έναν οικογενειάρχη και ως εκ τούτου τα παιδιά και οι έφηβοι να μπαίνουν στο γήπεδο εντελώς δωρεάν.

Μπάσκετ: Θα το πω σε δύο κουβέντες. Κυριολεκτικά στα παρά ένα και χάρη στην κινητοποίηση του ερασιτέχνη, το μπάσκετ απέφυγε τον υποβιβασμό στα τοπικά πρωταθλήματα. Έγινε ξεκάθαρο αυτό το οποίο ο ερασιτέχνης καταδείκνυε εδώ και μήνες, ότι δεν υπήρχε ολοκληρωμένο ρόστερ για την Α2 και φυσικά δεν υπήρχαν χρήματα για ένα τέτοιο εγχείρημα. Αν λοιπόν η ομάδα κατέβαινε στο πρωτάθλημα της Α2 και αργότερα αποσύρονταν (σχεδόν σίγουρο κατά τη γνώμη μου) την περίμενε η Α ΕΣΚΑΝΑ. Δυο ώρες πριν από τη λήξη της σχετικής προθεσμίας, η ΚΑΕ δήλωσε αδυναμία συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Α2 και αιτήθηκε τη συμμετοχή στη Β. Συνεπώς για άλλη μία φορά το βάρος πέφτει στον ερασιτέχνη για να αναλάβει βάρη που δεν δημιούργησε και που δύσκολα μπορεί να σηκώσει. Δεν είναι τιμή για τον Πανιώνιο να αγωνίζεται στη Β, ειλικρινά όμως είναι ότι καλύτερο μπορούσε να γίνει και  μένουμε  ικανοποιημένοι επειδή  αποφεύχθηκε ο διασυρμός των τοπικών κατηγοριών. Σε καθαρά αγωνιστικό και οργανωτικό επίπεδο θεωρούμε ότι με σημείο εκκίνησης την Β, ίσως θα είναι εύκολο να επανέλθουμε γρηγορότερα στην Α1 αφού η κατηγορία έχει μικρότερες απαιτήσεις και θα υπάρξει επαρκής χρόνος ανασύνταξης ώστε η ομάδα ανεβαίνοντας στην Ας να μπορεί να σταθεί με αξιώσεις. Δεν είναι εύκολο. Θα χρειαστεί δουλειά, οργάνωση και κυρίως στήριξη από τον κόσμο τόσο σε ηθικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο.

Μια λοιπόν που στάθηκε αδύνατον να βρούμε πολλά λεφτά από τους λίγους, ας προσπαθήσουμε να τα βρούμε από τους πολλούς. Θεωρώ υποχρέωση όλων την αγορά διαρκείας και τη στήριξη της ομάδας με κάθε τρόπο (π.χ διαφημίσεις και χορηγίες). Χωρίς αυτό θα είναι αδύνατον να σταθούμε ακόμη και στο πρωτάθλημα της Β και από εκεί και πέρα ο δρόμος δεν έχει γυρισμό.

Καλά και κακά νέα λοιπόν, όπως είναι η ζωή, με ελπίδα όμως για ένα καλύτερο μέλλον.

Ώρα μηδέν για το μπάσκετ

Σε αυτά τα χρόνια που είναι ανοιχτό το Blog, οι αναρτήσεις μου για το μπάσκετ είναι ελάχιστες. Επειδή κάποια πράγματα έχουν φτάσει σε οριακό σημείο αποφάσισα να γράψω δύο- τρία πράγματα.

Η περσινή αποχώρηση του κου Λιανού έγινε γρήγορα και  μάλλον άτσαλα, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει ο χρόνος να μεταβιβαστούν οι μετοχές στα χέρια ανθρώπων που θα μπορούσαν να αντέξουν το οικονομικό βάρος και βέβαια χωρίς να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης της χρονιάς. Τα βασικά σενάρια ήταν  η προσπάθεια παραμονής στην Α1 μέσω μεταγραφών ή η τυπική συμμετοχή με την ομάδα των εφήβων, η οποία βέβαια θα οδηγούσε την ομάδα σε εξευτελιστικά αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της χρονιάς, αλλά ταυτόχρονα είναι βέβαιο ότι θα βοηθούσε στον περιορισμό του χρέους, άρα ενδεχομένως στην καλύτερη διαχείριση τα επόμενης χρονιάς στην Α2.

Για να μην μακρηγορώ, όλοι μας ξέρουμε ότι το παιχνίδι της παραμονής χάθηκε στις λεπτομέρειες, με συνέπεια τον αγωνιστικό υποβιβασμό της ομάδας με ταυτόχρονη αύξηση των χρεών.

Ίσως πολλοί νομίζουν ότι το πρωτάθλημα της Α2 είναι εύκολο ή απαιτεί μικρό μπάτζετ. Λάθος. Θα χρειαστούμε τουλάχιστον 150.000 ευρώ, ουσιαστικά για μια πορεία μεταξύ του μέσου της βαθμολογίας και του υποβιβασμού. Από αυτά τα χρήματα, ακόμη και με τη βοήθεια του ερασιτέχνη μπορεί να βρεθεί ένα μέρος μόνο (50-60.000). Υπάρχει βέβαια και το σενάριο του υποβιβασμού στην Β κατηγορία, η οποία έχει πολλά μειονεκτήματα (φοβερή ήττα γοήτρου, αποψίλωση των ακαδημιών από παίκτες) αλλά παράλληλα έχει ως θετικά το πολύ μικρότερο μπάτζετ (με 80.000 υπολογίζουν οι άνθρωποι του μπάσκετ ότι μπορεί η ομάδα να πρωταγωνιστήσει και να ανέβει άνετα στην Α2), τη διαγραφή του χρέους και τη μεγαλύτερη ευκολία ανεύρεσης στελεχών, καθώς δεν θα αντιμετωπίζουν προσωπικά τον κίνδυνο των παλαιών χρεών, τα οποία μάλλον δεν είναι όσα ακούγονταν αλλά πολύ περισσότερα…

Αυτό το νόημα έχει και το κάλεσμα του ερασιτέχνη για την αυριανή συνέλευση. Όχι να προσέλθει ο καθένας που θα πει το μακρύ και το κοντό του, αλλά να υπάρξουν συγκεκριμένες οικονομικές προσφορές. Χρήματα, χορηγίες ή κάθε άλλη απτή βοήθεια μπορεί να βοηθήσει το τμήμα να σταθεί στα πόδια του. Αν δεν βρεθεί λύση η ομάδα θα βρεθεί στα τάρταρα. Τόσο απλά…

Ουσιαστικά αύριο θα μάθουμε πόσα χρήματα μπορούμε να βρούμε και ποιοι είναι διατεθειμένοι να τρέξουν το τμήμα και σε ποια κατηγορία. Η όποια επιλογή πρέπει να ληφθεί όχι με βάση το συναίσθημα αλλά το πραγματικό συμφέρον της ομάδας ως σύνολο.

Με τα λίγα μέσα που διαθέτω, καλώ κι εγώ με τη σειρά μου κάθε έναν που αγαπάει το μπάσκετ, κάθε έναν που ενδεχομένως γνώρισε τον Πανιώνιο μέσω των θρυλικών του ομάδων να προσφέρει την όποια βοήθεια μπορεί. Το σημείο είναι κομβικό, ο χρόνος ελάχιστος και οι αποφάσεις τεράστιες.

Μεγάλο διπλό

Με ένα πολύ μεγάλο διπλό επιστρέφει από τη Θεσσαλονίκη η ομάδα μας. Το 1-0 κόντρα στον Ηρακλή μας δίνει ένα σημαντικό εκτός έδρας τρίποντο, σε ένα γήπεδο που διαχρονικά κάθε άλλο από φιλόξενο ήταν, κυρίως όμως μας δίνει μια πολύ μεγάλη τονωτική ένεση ηθικού.

Σε γενικές γραμμές η ομάδα δεν παρουσίασε δραστική βελτίωση στο μεσοεπιθετικό κομμάτι, σε σχέση με το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Δεν θα μπορούσε άλλωστε, αφού πολλοί από τους νεοαποκτηθέντες παίκτες εξακολουθούν να υστερούν σε φυσική κατάσταση και σε προσαρμογή. Αυτό που έκανε τη διαφορά ήταν το γκολ του Μπακασέτα, η καλύτερη λειτουργία των αμυντικών μας και βέβαια η διαφορά κλάσης των επιθετικών του Ηρακλή σε σχέση με τους επιθετικούς του Ολυμπιακού.

Το σημαντικό στο συγκεκριμένο παιχνίδι είναι οι βαθμοί και όχι η απόδοση και ασφαλώς ότι η συγκεκριμένη εκτός έδρας νίκη θα προκαλέσει ενθουσιασμό για το επόμενο εντός έδρας παιχνίδι με τον Παναθηναικό. Ελπίζω η διακοπή του πρωταθλήματος να μας βοηθήσει ώστε να παρουσιαστούμε ακόμη καλύτεροι και να φέρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα με τους πράσινους.

Δύο - τρεις μικρές παρατηρήσεις: Αντιλαμβάνομαι και τον χαμηλό βαθμό ετοιμότητας και τις ελλείψεις κλπ. Αυτό που μου λείπει σε σχέση με την περσινή έναρξη είναι η κυκλοφορία της μπάλας και η υπομονή. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που είχε προλάβει να εμφυσήσει ο Τερεζόπουλος ακόμη και σε παιχνίδι που είχε κατέβει ως υπηρεσιακός και θεωρώ ότι είναι ένα κομμάτι που πρέπει να δουλέψει ιδιαίτερα ο Ουζουνίδης, ιδίως όταν η ομάδα θα είναι πλήρης και περισσότερο έτοιμη.

Μπορεί να μην σκόραρε, αλλά ο Καρίμ μας δίνει να καταλάβουμε ότι ξέρει καλή μπάλα ακόμη και μικρές ενέργειες. Ελπίζω να δικαιώσει τις προσδοκίες μας και να ανοίξει δουλειά με τα αντίπαλα δίχτυα.

Εντυπωσιακή η βελτίωση του Παπαδόπουλου. Αν και δεν έχω δει τον Διούδη, θεωρώ δίκαιη την καθιέρωσή του στο βασικό σχήμα. Αυτό που μου προκαλεί βέβαια κατάπληξη είναι η κατά κάποιο τρόπο υποβάθμιση των Τασουλή και Μητρόπουλου.

Αυστηρή η πρώτη κίτρινη στον Αργυρόπουλο (ίσως και άδικη) στη δεύτερη όμως εγκλημάτησε ο παίκτης μας και έβαλε σε κίνδυνο την προσπάθεια της ομάδας.

Όλα αυτά βέβαια θα τα δούμε στην πορεία. Το βασικό είναι ότι η εβδομάδα θα ξεκινήσει με χαμόγελο.

Η επίθεση άραξε σπίτι

Καλή ποδοσφαιρική χρονιά σε όλους, με υγεία στους παίκτες και επιτυχίες στην ομάδα.

Με δεδομένη την προιστορία και τη διαφορά μπάτζετ, το παιχνίδι στο "Καραισκάκης", μάλλον δεν υπολογίζεται στον βαθμολογικό προυπολογισμό της ομάδας. Θα έλεγα όμως ότι είναι πρόσφορο ως ένα πολύ δυνατό δοκιμαστικό παιχνίδι, ενόψει των υπόλοιπων  αγωνιστικών υποχρεώσεων της ομάδας. Στα πλαίσια αυτά, τόσο χθες όσο και τις προηγούμενες χρονιές, περίμενα να δω έναν δυναμικό και ψυχωμένο Πανιώνιο, που δεν θα φοβηθεί την ήττα ή τον αντίπαλο και που θα επιδιώξει να δείξει στην υπόλοιπη φίλαθλη ομάδα ένα καλό αγωνιστικό πρόσωπο. Όσες ομάδας έχουν πάει με τέτοια ψυχολογία, σε αρκετές περιπτώσεις έφυγαν με θετικό αποτέλεσμα, σε αντίθεση με εμάς που τις περισσότερες φορές πάμε φοβισμένοι και με διάθεση απλά και μόνο να κρατήσουμε το σκορ σε κάποιο αξιοπρεπές επίπεδο (που δεν το καταφέρνουμε πάντα).

Αυτό που είδαμε χθες ήταν κυριολεκτικά μισή ομάδα. Δεν υπάρχει δημιουργικό κέντρο, δεν είδαμε γρήγορα άκρα, μας έλειψαν οι επιθετικοί που δεν έχουν φτάσει σε επιθυμητό επίπεδο ενσωμάτωσης, οπότε η ομάδα αρκέστηκε σε ένα αμυντικό -  παθητικό ρόλο, περιορισμένη στο μισό γήπεδο. Αρχικά η αμυντική λειτουργία έδειχνε καλή, συνεπικουρούμενη από την νωθρή εμφάνιση του Ολυμπιακού. Όπως όμως κι αν το δεις, δεν μπορείς να είσαι ευχαριστημένος από το αμυντικό στήσιμο, όταν δέχεσαι τρία γκολ, τα δύο από αυτά μάλλον εύκολα για μια ομάδα που θεωρητικά έχει δώσει έμφαση στην αμυντική της λειτουργία. Κάπως έτσι λοιπόν ήρθε η ταρίφα, με την ομάδα να ανησυχεί τους φιλάθλους.

Δεν θα επιμείνω στο αποτέλεσμα, ούτε στο δύσκολο πρόγραμμα των πρώτων αγωνιστικών, για το οποίο θεωρώ ότι ο κ Ουζουνίδης έχει δίκιο ότι ενόψει του επιπέδου ετοιμότητάς μας ήταν προτιμότερο.

Στον φετινό σχεδιασμό έγιναν δύο μεγάλα λάθη. Πρώτον άρχισαν να αποκτηθούν επιθετικοί και δημιουργικοί παίκτες. Παράλληλα η ομάδα έδωσε ελάχιστα φιλικά παιχνίδια και μάλιστα και πάλι με μισή ομάδα. Συνεπώς, εξαιτίας αυτών, η προετοιμασία δεν μπορεί να θεωρηθεί ικανοποιητική. Ας ελπίσουμε ότι το κενό θα καλυφθεί σύντομα και χωρίς μεγάλες βαθμολογικές απώλειες.

Από το χθεσινό παιχνίδι θα ήθελα να ξεχωρίσω τον Παπαδόπουλο, που δείχνει αρκετά βελτιωμένος, τον Καρίμ, ο οποίος μπορεί να μην απείλησε την επίθεση, έδειξε όμως ότι ξέρει μπάλα, τον Μπουμάλ που ήτα δραστήριος και τον Παύλο Μητρόπουλο, ο οποίος θεωρώ ότι θα έπρεπε να βρίσκονταν στο αρχικό σχήμα.