Κονσέρβα ροδάκινο

Τεχνικά προβλήματα με ανάγκασαν να απέχω για λίγο από αναρτήσεις και σχόλια, διάστημα που συνέπεσε με την πολύ καλή βαθμολογική πορεία της ομάδας. Δυστυχώς, η επίλυση των προβλημάτων συνέπεσε με ένα πολύ αρνητικό εντός έδρας αποτέλεσμα.

Χθες, οι ελάχιστοι που παρακολουθήσαμε τον αγώνα, περάσαμε ένα ιδιαίτερα βαρετό απόγευμα. Για 90 λεπτά παρακολουθούσαμε ένα ανούσιο θέαμα χωρίς φάσεις από τη δική μας πλευρά, κόντρα σε μια ομάδα που δεν είχε να παρουσιάσει απολύτως τίποτα. Είναι από αυτά τα παιχνίδια που πραγματικά σκέφτεσαι γιατί στο καλό πλήρωσες εισιτήριο (οι φίλοι με τις προσκλήσεις δεν το αντιμετωπίζουν ποτέ αυτό...) αφού δεν περνάς καλά και ψυχανεμίζεσαι ότι η τόση απραξία δεν θα βγει σε καλό...

Κάτι λοιπόν που η ομάδα δεν δημιουργούσε φάσεις, κάτι που ο προπονητής τράβηξε στον πάγκο παίκτες που θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις, κάτι που στην τελευταία φάση μπαίνει ένα χαλαρό σουτ με γύρω στο τέρμα ένα σωρό παίκτες και να πως σου ξεκινάει στραβά η εβδομάδα...

Είναι η δεύτερη φορά φέτος που σπαταλάμε βαθμούς στην τελευταία φάση του αγώνα, αποτέλεσμα που συμπίπτει με συγκεκριμένες επιλογές του κου Ουζουνίδη. Σεβόμενος την καλή εικόνα της ομάδας σε όλο το προηγούμενο διάστημα δεν είχα σκοπό να του κάνω κριτική, όμως η δήλωση του ότι χάσαμε ένα βαθμό και όχι τρεις, υπαινισσόμενος ότι το παιχνίδι ήταν σίγουρο Χ, ενώ ανταποκρίνεται στην αλήθεια, δεν αγγίζει καθόλου τους λόγους για τους οποίους όχι μόνο δεν κάναμε φάσεις κόντρα σε μια πλήρως ακίνδυνη ομάδα αλλά και γιατί δεν εντείναμε την όποια μας προσπάθεια. Και πως να το κάναμε αυτό, ιδίως μετά από τις αλλαγές του... Δεν είναι κακό να σφάλεις και να το παραδέχεσαι...

Σίγουρα οι 13 βαθμοί είναι πάρα πολύ καλοί γα το συγκεκριμένο χρονικό σημείο. Από την άλλη υπάρχουν οικονομικές ανάγκες και θεωρώ πολύ πιθανό να πουλήσουμε παίκτες τον Γενάρη, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει αγωνιστικά. Συνεπώς δεν έχουμε το περιθώριο να σπαταλάμε βαθμούς (έστω και τον ένα κατά τον κο Ουζουνίδη) γιατί πολλές από τις ομάδες που αυτή τη στιγμή δείχνουν υποψήφιες για υποβιβασμό, έχουν μεγάλα περιθώρια βελτιώσεων κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο...

Συνεχίζουμε με εκτός έδρας αγώνα στη Λειβαδιά - το παιχνίδι δηλαδή που αποτελεί διαχρονικά την πλέον αποτυχημένη εκδρομή για σουβλάκια - . Μήπως μετά τα χθεσινό αποτέλεσμα, αυτό μπορεί να αλλάξει;

Κλείνοντας, θα ήθελα μία προσωπική χάρη. Ίσως να έχετε πληροφορηθεί ότι η ομάδα σκάκι του Πανιωνίου κατέλαβε την τρίτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Πρόκειται για μια τεράστια επιτυχία η οποία οφείλεται στο μεράκι του έφορου κ. Γαβριήλ Χανταντ. Το τμήμα αυτό έχει ελάχιστα έσοδα (από τις συνδρομές των λίγων παιδιών, που απολαμβάνουν όμως εξαιρετικό επίπεδο προπόνησης σε έναν υπέροχο χώρο), και μικρά έξοδα, τα οποία δυστυχώς είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν γιατί καμιά φορά στον Πανιώνιο είμαστε ακριβοί στα πίτουρα... Το μεγάλο βασικό έξοδο που έχει το τμήμα είναι αυτό της συμμετοχής στο πανελλήνιο πρωτάθλημα και ανέρχεται γύρω στις 3.000 ετησίως. Αν υπάρχουν φίλοι που θα μπορούσαν να δώσουν ως χορηγία αυτό το ποσό, παρακαλώ να επικοινωνήσουν με το τμήμα. Είναι κρίμα να σταματήσει μια τόσο ωραία προσπάθεια. Ανατρέχοντας τόσο στη σελίδα του τμήματος όσο και στο facebook θα διαπιστώσετε ευχερώς για πόσο καλό και οργανωμένο τμήμα μιλάμε.

Χαρές και λύπες

Έστω και με καθυστέρηση, θα ήθελα να γράψω μερικά πράγματα για το παιχνίδι της Κυριακής αλλά και για το θρίλερ του μπάσκετ.

Νομίζω ότι όταν είδαμε το πρόγραμμα των πρώτων αγωνιστικών, πολλοί πιστέψαμε ότι υπήρχαν σοβαρές πιθανότητες να μείνουμε χωρίς βαθμό ακόμη και για τέσσερις αγωνιστικές. Ευτυχώς που κάναμε λάθος και η ομάδα φιγουράρει στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας με 6 ολόκληρους βαθμούς ύστερα από 3 πολύ δύσκολα παιχνίδια. Αυτό σε συνδυασμό με την αγωνιστική πτώση αρκετών ομάδων, μας κάνει αισιόδοξους για τη συνέχεια και την επίτευξη (κατ αρχην) του στόχου της παραμονής στην κατηγορία.

Η ομάδα την Κυριακή έδειχνε διάθεση, είχε την κατοχή, έχασε κάποιες ευκαιρίες και τελικά ευτύχισε να κερδίσει το παιχνίδι με το γκολ του Μπακασέτα και το τραγικό σφάλμα του τερματοφύλακα του Π.Α.Ο. Ο Παναθηναικός, εντελώς συγκυριακά θα μπορούσε να ισοφαρίσει, μολονότι αυτό θα γίνονταν κόντρα στη ροή του αγώνα που τον ήθελε νωχελικό, απρογραμμάτιστο και ίσως αδιάβαστο. Το τελικό αποτέλεσμα θεωρώ ότι είναι δίκαιο. Η ομάδα έδειξε βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια, χωρίς όμως και πάλι να πιάσει πολύ υψηλά επίπεδα απόδοσης. Για άλλη μία φορά έδειχνε σοβαρή στην άμυνα, με πολύ καλό κεντρικό αμυντικό δίδυμο και τερματοφύλακα. Ιδιαίτερα ελπιδοφόρα η εμφάνιση του Καραμάνου. Εξακολουθούμε να περιμένουμε την ενσωμάτωση μιας σειράς παικτών. Μεγάλο ερωτηματικό για άλλη μία εβδομάδα ήταν η μη εμφάνιση του Μητρόπουλου στην βασική ενδεκάδα. Τέλος καλό όλα καλά. Απολαύσαμε μια σπουδαία νίκη με αρκετό κόσμο στις εξέδρες (που ταλαιπωρήθηκε άδικα στα εισιτήρια) και σε ένα γήπεδο που δέχθηκε όμορφες πινελιές συντήρησης.

Θα γκρινιάξω για ένα πράγμα. Παιδικά διαρκείας. Κάποια στιγμή πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το γήπεδο δεν έχει καινούριο αίμα, ότι είναι ακριβή διασκέδαση για έναν οικογενειάρχη και ως εκ τούτου τα παιδιά και οι έφηβοι να μπαίνουν στο γήπεδο εντελώς δωρεάν.

Μπάσκετ: Θα το πω σε δύο κουβέντες. Κυριολεκτικά στα παρά ένα και χάρη στην κινητοποίηση του ερασιτέχνη, το μπάσκετ απέφυγε τον υποβιβασμό στα τοπικά πρωταθλήματα. Έγινε ξεκάθαρο αυτό το οποίο ο ερασιτέχνης καταδείκνυε εδώ και μήνες, ότι δεν υπήρχε ολοκληρωμένο ρόστερ για την Α2 και φυσικά δεν υπήρχαν χρήματα για ένα τέτοιο εγχείρημα. Αν λοιπόν η ομάδα κατέβαινε στο πρωτάθλημα της Α2 και αργότερα αποσύρονταν (σχεδόν σίγουρο κατά τη γνώμη μου) την περίμενε η Α ΕΣΚΑΝΑ. Δυο ώρες πριν από τη λήξη της σχετικής προθεσμίας, η ΚΑΕ δήλωσε αδυναμία συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Α2 και αιτήθηκε τη συμμετοχή στη Β. Συνεπώς για άλλη μία φορά το βάρος πέφτει στον ερασιτέχνη για να αναλάβει βάρη που δεν δημιούργησε και που δύσκολα μπορεί να σηκώσει. Δεν είναι τιμή για τον Πανιώνιο να αγωνίζεται στη Β, ειλικρινά όμως είναι ότι καλύτερο μπορούσε να γίνει και  μένουμε  ικανοποιημένοι επειδή  αποφεύχθηκε ο διασυρμός των τοπικών κατηγοριών. Σε καθαρά αγωνιστικό και οργανωτικό επίπεδο θεωρούμε ότι με σημείο εκκίνησης την Β, ίσως θα είναι εύκολο να επανέλθουμε γρηγορότερα στην Α1 αφού η κατηγορία έχει μικρότερες απαιτήσεις και θα υπάρξει επαρκής χρόνος ανασύνταξης ώστε η ομάδα ανεβαίνοντας στην Ας να μπορεί να σταθεί με αξιώσεις. Δεν είναι εύκολο. Θα χρειαστεί δουλειά, οργάνωση και κυρίως στήριξη από τον κόσμο τόσο σε ηθικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο.

Μια λοιπόν που στάθηκε αδύνατον να βρούμε πολλά λεφτά από τους λίγους, ας προσπαθήσουμε να τα βρούμε από τους πολλούς. Θεωρώ υποχρέωση όλων την αγορά διαρκείας και τη στήριξη της ομάδας με κάθε τρόπο (π.χ διαφημίσεις και χορηγίες). Χωρίς αυτό θα είναι αδύνατον να σταθούμε ακόμη και στο πρωτάθλημα της Β και από εκεί και πέρα ο δρόμος δεν έχει γυρισμό.

Καλά και κακά νέα λοιπόν, όπως είναι η ζωή, με ελπίδα όμως για ένα καλύτερο μέλλον.

Ώρα μηδέν για το μπάσκετ

Σε αυτά τα χρόνια που είναι ανοιχτό το Blog, οι αναρτήσεις μου για το μπάσκετ είναι ελάχιστες. Επειδή κάποια πράγματα έχουν φτάσει σε οριακό σημείο αποφάσισα να γράψω δύο- τρία πράγματα.

Η περσινή αποχώρηση του κου Λιανού έγινε γρήγορα και  μάλλον άτσαλα, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει ο χρόνος να μεταβιβαστούν οι μετοχές στα χέρια ανθρώπων που θα μπορούσαν να αντέξουν το οικονομικό βάρος και βέβαια χωρίς να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης της χρονιάς. Τα βασικά σενάρια ήταν  η προσπάθεια παραμονής στην Α1 μέσω μεταγραφών ή η τυπική συμμετοχή με την ομάδα των εφήβων, η οποία βέβαια θα οδηγούσε την ομάδα σε εξευτελιστικά αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της χρονιάς, αλλά ταυτόχρονα είναι βέβαιο ότι θα βοηθούσε στον περιορισμό του χρέους, άρα ενδεχομένως στην καλύτερη διαχείριση τα επόμενης χρονιάς στην Α2.

Για να μην μακρηγορώ, όλοι μας ξέρουμε ότι το παιχνίδι της παραμονής χάθηκε στις λεπτομέρειες, με συνέπεια τον αγωνιστικό υποβιβασμό της ομάδας με ταυτόχρονη αύξηση των χρεών.

Ίσως πολλοί νομίζουν ότι το πρωτάθλημα της Α2 είναι εύκολο ή απαιτεί μικρό μπάτζετ. Λάθος. Θα χρειαστούμε τουλάχιστον 150.000 ευρώ, ουσιαστικά για μια πορεία μεταξύ του μέσου της βαθμολογίας και του υποβιβασμού. Από αυτά τα χρήματα, ακόμη και με τη βοήθεια του ερασιτέχνη μπορεί να βρεθεί ένα μέρος μόνο (50-60.000). Υπάρχει βέβαια και το σενάριο του υποβιβασμού στην Β κατηγορία, η οποία έχει πολλά μειονεκτήματα (φοβερή ήττα γοήτρου, αποψίλωση των ακαδημιών από παίκτες) αλλά παράλληλα έχει ως θετικά το πολύ μικρότερο μπάτζετ (με 80.000 υπολογίζουν οι άνθρωποι του μπάσκετ ότι μπορεί η ομάδα να πρωταγωνιστήσει και να ανέβει άνετα στην Α2), τη διαγραφή του χρέους και τη μεγαλύτερη ευκολία ανεύρεσης στελεχών, καθώς δεν θα αντιμετωπίζουν προσωπικά τον κίνδυνο των παλαιών χρεών, τα οποία μάλλον δεν είναι όσα ακούγονταν αλλά πολύ περισσότερα…

Αυτό το νόημα έχει και το κάλεσμα του ερασιτέχνη για την αυριανή συνέλευση. Όχι να προσέλθει ο καθένας που θα πει το μακρύ και το κοντό του, αλλά να υπάρξουν συγκεκριμένες οικονομικές προσφορές. Χρήματα, χορηγίες ή κάθε άλλη απτή βοήθεια μπορεί να βοηθήσει το τμήμα να σταθεί στα πόδια του. Αν δεν βρεθεί λύση η ομάδα θα βρεθεί στα τάρταρα. Τόσο απλά…

Ουσιαστικά αύριο θα μάθουμε πόσα χρήματα μπορούμε να βρούμε και ποιοι είναι διατεθειμένοι να τρέξουν το τμήμα και σε ποια κατηγορία. Η όποια επιλογή πρέπει να ληφθεί όχι με βάση το συναίσθημα αλλά το πραγματικό συμφέρον της ομάδας ως σύνολο.

Με τα λίγα μέσα που διαθέτω, καλώ κι εγώ με τη σειρά μου κάθε έναν που αγαπάει το μπάσκετ, κάθε έναν που ενδεχομένως γνώρισε τον Πανιώνιο μέσω των θρυλικών του ομάδων να προσφέρει την όποια βοήθεια μπορεί. Το σημείο είναι κομβικό, ο χρόνος ελάχιστος και οι αποφάσεις τεράστιες.

Μεγάλο διπλό

Με ένα πολύ μεγάλο διπλό επιστρέφει από τη Θεσσαλονίκη η ομάδα μας. Το 1-0 κόντρα στον Ηρακλή μας δίνει ένα σημαντικό εκτός έδρας τρίποντο, σε ένα γήπεδο που διαχρονικά κάθε άλλο από φιλόξενο ήταν, κυρίως όμως μας δίνει μια πολύ μεγάλη τονωτική ένεση ηθικού.

Σε γενικές γραμμές η ομάδα δεν παρουσίασε δραστική βελτίωση στο μεσοεπιθετικό κομμάτι, σε σχέση με το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Δεν θα μπορούσε άλλωστε, αφού πολλοί από τους νεοαποκτηθέντες παίκτες εξακολουθούν να υστερούν σε φυσική κατάσταση και σε προσαρμογή. Αυτό που έκανε τη διαφορά ήταν το γκολ του Μπακασέτα, η καλύτερη λειτουργία των αμυντικών μας και βέβαια η διαφορά κλάσης των επιθετικών του Ηρακλή σε σχέση με τους επιθετικούς του Ολυμπιακού.

Το σημαντικό στο συγκεκριμένο παιχνίδι είναι οι βαθμοί και όχι η απόδοση και ασφαλώς ότι η συγκεκριμένη εκτός έδρας νίκη θα προκαλέσει ενθουσιασμό για το επόμενο εντός έδρας παιχνίδι με τον Παναθηναικό. Ελπίζω η διακοπή του πρωταθλήματος να μας βοηθήσει ώστε να παρουσιαστούμε ακόμη καλύτεροι και να φέρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα με τους πράσινους.

Δύο - τρεις μικρές παρατηρήσεις: Αντιλαμβάνομαι και τον χαμηλό βαθμό ετοιμότητας και τις ελλείψεις κλπ. Αυτό που μου λείπει σε σχέση με την περσινή έναρξη είναι η κυκλοφορία της μπάλας και η υπομονή. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που είχε προλάβει να εμφυσήσει ο Τερεζόπουλος ακόμη και σε παιχνίδι που είχε κατέβει ως υπηρεσιακός και θεωρώ ότι είναι ένα κομμάτι που πρέπει να δουλέψει ιδιαίτερα ο Ουζουνίδης, ιδίως όταν η ομάδα θα είναι πλήρης και περισσότερο έτοιμη.

Μπορεί να μην σκόραρε, αλλά ο Καρίμ μας δίνει να καταλάβουμε ότι ξέρει καλή μπάλα ακόμη και μικρές ενέργειες. Ελπίζω να δικαιώσει τις προσδοκίες μας και να ανοίξει δουλειά με τα αντίπαλα δίχτυα.

Εντυπωσιακή η βελτίωση του Παπαδόπουλου. Αν και δεν έχω δει τον Διούδη, θεωρώ δίκαιη την καθιέρωσή του στο βασικό σχήμα. Αυτό που μου προκαλεί βέβαια κατάπληξη είναι η κατά κάποιο τρόπο υποβάθμιση των Τασουλή και Μητρόπουλου.

Αυστηρή η πρώτη κίτρινη στον Αργυρόπουλο (ίσως και άδικη) στη δεύτερη όμως εγκλημάτησε ο παίκτης μας και έβαλε σε κίνδυνο την προσπάθεια της ομάδας.

Όλα αυτά βέβαια θα τα δούμε στην πορεία. Το βασικό είναι ότι η εβδομάδα θα ξεκινήσει με χαμόγελο.

Η επίθεση άραξε σπίτι

Καλή ποδοσφαιρική χρονιά σε όλους, με υγεία στους παίκτες και επιτυχίες στην ομάδα.

Με δεδομένη την προιστορία και τη διαφορά μπάτζετ, το παιχνίδι στο "Καραισκάκης", μάλλον δεν υπολογίζεται στον βαθμολογικό προυπολογισμό της ομάδας. Θα έλεγα όμως ότι είναι πρόσφορο ως ένα πολύ δυνατό δοκιμαστικό παιχνίδι, ενόψει των υπόλοιπων  αγωνιστικών υποχρεώσεων της ομάδας. Στα πλαίσια αυτά, τόσο χθες όσο και τις προηγούμενες χρονιές, περίμενα να δω έναν δυναμικό και ψυχωμένο Πανιώνιο, που δεν θα φοβηθεί την ήττα ή τον αντίπαλο και που θα επιδιώξει να δείξει στην υπόλοιπη φίλαθλη ομάδα ένα καλό αγωνιστικό πρόσωπο. Όσες ομάδας έχουν πάει με τέτοια ψυχολογία, σε αρκετές περιπτώσεις έφυγαν με θετικό αποτέλεσμα, σε αντίθεση με εμάς που τις περισσότερες φορές πάμε φοβισμένοι και με διάθεση απλά και μόνο να κρατήσουμε το σκορ σε κάποιο αξιοπρεπές επίπεδο (που δεν το καταφέρνουμε πάντα).

Αυτό που είδαμε χθες ήταν κυριολεκτικά μισή ομάδα. Δεν υπάρχει δημιουργικό κέντρο, δεν είδαμε γρήγορα άκρα, μας έλειψαν οι επιθετικοί που δεν έχουν φτάσει σε επιθυμητό επίπεδο ενσωμάτωσης, οπότε η ομάδα αρκέστηκε σε ένα αμυντικό -  παθητικό ρόλο, περιορισμένη στο μισό γήπεδο. Αρχικά η αμυντική λειτουργία έδειχνε καλή, συνεπικουρούμενη από την νωθρή εμφάνιση του Ολυμπιακού. Όπως όμως κι αν το δεις, δεν μπορείς να είσαι ευχαριστημένος από το αμυντικό στήσιμο, όταν δέχεσαι τρία γκολ, τα δύο από αυτά μάλλον εύκολα για μια ομάδα που θεωρητικά έχει δώσει έμφαση στην αμυντική της λειτουργία. Κάπως έτσι λοιπόν ήρθε η ταρίφα, με την ομάδα να ανησυχεί τους φιλάθλους.

Δεν θα επιμείνω στο αποτέλεσμα, ούτε στο δύσκολο πρόγραμμα των πρώτων αγωνιστικών, για το οποίο θεωρώ ότι ο κ Ουζουνίδης έχει δίκιο ότι ενόψει του επιπέδου ετοιμότητάς μας ήταν προτιμότερο.

Στον φετινό σχεδιασμό έγιναν δύο μεγάλα λάθη. Πρώτον άρχισαν να αποκτηθούν επιθετικοί και δημιουργικοί παίκτες. Παράλληλα η ομάδα έδωσε ελάχιστα φιλικά παιχνίδια και μάλιστα και πάλι με μισή ομάδα. Συνεπώς, εξαιτίας αυτών, η προετοιμασία δεν μπορεί να θεωρηθεί ικανοποιητική. Ας ελπίσουμε ότι το κενό θα καλυφθεί σύντομα και χωρίς μεγάλες βαθμολογικές απώλειες.

Από το χθεσινό παιχνίδι θα ήθελα να ξεχωρίσω τον Παπαδόπουλο, που δείχνει αρκετά βελτιωμένος, τον Καρίμ, ο οποίος μπορεί να μην απείλησε την επίθεση, έδειξε όμως ότι ξέρει μπάλα, τον Μπουμάλ που ήτα δραστήριος και τον Παύλο Μητρόπουλο, ο οποίος θεωρώ ότι θα έπρεπε να βρίσκονταν στο αρχικό σχήμα.

Στον απόηχο των δηλώσεων

Πέρασε σχεδόν μία εβδομάδα από την ανακοίνωση που εξέδωσε το Δ.Σ του Πανιώνιου Γ.Σ και την απάντηση της Κ.Α.Ε, κι όμως ουδέν νεώτερον από το μέτωπο του μπάσκετ.

Το περιεχόμενο της ανακοίνωσης - απάντησης της Κ.Α.Ε ήταν λίγο πολύ αναμενόμενο. Γενικότητες…Φταίει η συγκυρία, ο κακός ερασιτέχνης που δεν δίνει λεφτά και που πούλησε τον Μωραίτη, πάνω στον οποίο θα στηρίζονταν η ομάδα (όταν θα δημιουργούνταν) και απρόβλεπτοι παράγοντες…Αυτοκριτική μηδέν. Πλάνο μηδέν. Δέσμευση καμία.

Αμέσως μετά την ανακοίνωση της Κ.Α.Ε βρήκαν και διάφοροι φίλαθλοι μας σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης με καταγγελτική για τον ερασιτέχνη διάθεση. Γιατί δεν δίνετε τα λεφτά της μεταγραφής; Γιατί δεν δίνετε τα έσοδα από τις ακαδημίες; Γιατί δεν κρατήσατε τον παικταρά; Πόσα λεφτά έβαλαν στις τσέπες αυτοί που ασχολήθηκαν με την μεταγραφή; Μαύρα…Κάτω από το τραπέζι… Ο καθένας το κοντό του και το μακρύ του χωρίς να ξέρει. Χωρίς έστω να ασχοληθεί να μάθει…

Να βάλουμε λοιπόν τα πράγματα σε μια σειρά:

Ο Μωραίτης είναι περίπου 16 ετών. Εξαιρετικό ταλέντο αλλά σε μεταβατική ηλικία όπου πρέπει να κάνει μια σημαντική επιλογή για την καριέρα του. Θα μπορούσε να παραμείνει στον Πανιώνιο, μόνο αν στην Κ.Α.Ε υπήρχε μεγαλομέτοχος, χρήματα και πλάνο που θα του εξασφάλιζαν την αγωνιστική του εξέλιξη. Η Α.Ε.Κ του προσέφερε χρήματα, εξασφάλιση, καλό σχολείο και γενικότερα συγκεκριμένες προοπτικές και εξασφάλισε τη συμφωνία του. Τόσο απλά.

Ο αθλητής αυτός, λόγω ηλικίας δεν θα μπορούσε να κάνει άμεσα επαγγελματικό συμβόλαιο. Λόγω όμως της θολής κατάστασης στην Κ.Α.Ε αλλά και της εξαιρετικής πρότασης που είχε δεχθεί από την Α.Ε.Κ θα μπορούσε ανα πάσα στιγμή να μείνει ελεύθερος, αρχικά με προσφυγή του στην επιτροπή μεταγραφών της Ε.Ο.Κ και αν χρειάζονταν στο ΑΣΕΑΔ. Ήταν θέμα χρόνου να μείνει ο παίκτης ελεύθερος άνευ ανταλλάγματος για την ομάδα.

Προς τιμήν της η Α.Ε.Κ δεν θέλησε να επιβαρύνει τις ήδη κακές σχέσεις με τον Πανιώνιο και να «κλέψει» τον αθλητή. Γι αυτό και φτάσαμε σε μια αμοιβαία επωφελή συμφωνία. Θα μπορούσε να είναι καλύτερη; Θα μπορούσε, υπό την προϋπόθεση ότι τον αθλητή θα τον διεκδικούσαν κι άλλα σωματεία και θα γίνονταν πλειστηριασμός. Όσοι όμως γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, είναι βέβαιο ότι γνωρίζουν πως για συγκεκριμένους οικογενειακούς λόγους, τον πρώτο λόγο τον είχε πάντα η Α.Ε.Κ.Ας ψάξουν  να μάθουν…

Έτσι λοιπόν ολοκληρώθηκε η μεταγραφή του Μωραίτη, για την οποία είχε δώσει προφορικά το πράσινο φως η Κ.Α.Ε, ασχέτως του τι λέει στην ανακοίνωσή της…Άλλωστε δεν είναι πειστικό το επιχείρημα ότι γύρω από τον 16χρονο Μωραίτη ΘΑ έστεινε την ομάδα που ΘΑ αποκτούσε για να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Α2, στο οποίο τα ανταγωνιστικά σωματεία έχουν ήδη ξεκινήσει σοβαρή προεργασία και όλα αυτά ΧΩΡΙΣ χρήματα (είπαμε, οι πόρτες ήταν κλειστές)…

Γιατί λοιπόν ο ερασιτέχνης δεν έδωσε τα χρήματα της μεταγραφής του Μωραίτη στην Κ.Α.Ε; Θεωρώ απίθανο να μην ξέρει κανείς την τραγική κατάσταση των οικονομικών του ερασιτέχνη… Για όποιους δεν το ξέρουν, χρωστάμε σε όσους φοράνε παπούτσια. Από αυτόν τον ερασιτέχνη περίμενε χρήματα η Κ.Α.Ε; Και πόσα; Μπορεί να στήσει ομάδα Α2 με τα χρήματα της μεταγραφής του Μωραίτη; Και αφού είστε τόσο large ρε παιδιά, για θυμίστε μας πότε ακριβώς η Κ.Α.Ε πούλησε παίκτη, έναντι ποιου ποσού και με όσα χρήματα ενίσχυσε τον ερασιτέχνη, που είναι η μάνα του συλλόγου και ο θεματοφύλακας τον ιδανικών όταν οι υποτιθέμενοι επαγγελματίες τα σκατώνουν; Πότε ακριβώς δόθηκαν στον ημιθανή ερασιτέχνη τα χρήματα που δικαιούται από την Κ.Α.Ε; Μην ψάχνετε. Ποτέ…Μακάρι να είχαμε χρήματα για να κάνουμε εμείς τη διαφορά. Να ενισχύσουμε εμείς όσους μας ξεχνούν. Δυστυχώς όμως  οι οικονομικές ανάγκες του ερασιτέχνη είναι εξωπραγματικές.

Μας είπαν: Γιατί δεν δίνετε τα έσοδα των ακαδημιών; Τα έσοδα των ακαδημιών είναι αστεία για μια ΚΑΕ είναι όμως κρίσιμα για την οικονομική επιβίωση του ερασιτέχνη. Το ότι μέσα σε αυτή την κρίση 3.000 παιδιά βρίσκουν διέξοδο άθλησης, επειδή γίνεται τιτάνια προσπάθεια κάθε μήνα για να πληρωθεί το ρεύμα, το νερό, το φυσικό αέριο, οι προπονητές, οφείλεται στα έσοδα από τις ακαδημίες. Αν ο ερασιτέχνης διέθετε τα έσοδα από τις ακαδημίες του μπάσκετ στους επόμενους μήνες θα βρίσκονταν μπροστά σε τρομερά προβλήματα λειτουργίας. Είμαι σίγουρος ότι το ξέρετε, αλλά δεν το λέτε. Κρίμα…

Ακούσαμε επίσης ότι κάποιοι κονόμησαν από τη μεταγραφή Μωραίτη. Όποιος έχει στοιχεία να μου τα δώσει. Κι αν δεν θέλει να τα δώσει σε εμένα να πάει απευθείας στον εισαγγελέα… Όχι άλλες ανώνυμες καταγγελίες στους καφενέδες και στο FB. ΣΤΟ Φως όλα…Πολύ φοβάμαι όμως ότι στοιχεία δεν υπάρχουν γιατί στο βαθμό που γνωρίζω όλα έγιναν καθαρά κι ωραία. Απίστευτο για τον Πανιώνιο; Ίσως…

Τα χρήματα της μεταγραφής του Μωραίτη λοιπόν είναι καλά για τον ερασιτέχνη, δυστυχώς όμως ούτε μπορούν να δοθούν στην Κ.Α.Ε ούτε θα έφταναν για να λειτουργήσει. Όσοι απέκτησαν τις μετοχές και ανέλαβαν το τιμόνι από πέρσι, έπρεπε να έχουν και χρήματα και πλάνο και όχι να περιμένουν χρήματα από μια μεταγραφή που δεν ήταν στο πλάνο ή από τις ακαδημίες…  Ο χρόνος περνάει και νομίζω ότι κάπου στο βάθος του μυαλού μας όλοι ξέρουμε που πάει το πράγμα… Όσοι λοιπόν ανέλαβαν ευθύνες, ας μας πουν πόσα δικά τους χρήματα είναι διατεθειμένοι να βάλουν στην Κ.Α.Ε και πότε. Όχι από χορηγίες, ούτε από ξένες μεταγραφές και τις ακαδημίες του ερασιτέχνη. Δικά τους. Αυτή είναι η ιστορία και όχι ο Μωραίτης και τα λεφτά των ακαδημιών. By the way, ακόμη περιμένουμε στον ερασιτέχνη ένα αστείο ποσό από πέρσι…

Κλείνοντας θα ήθελα να πω κάτι. Οι σχέσεις του ερασιτέχνη με την υποδομή μπάσκετ έχουν περάσει από πολλά κύματα. Βρισκόμαστε σε μια καλή φάση όπου οι διαφορές έχουν μειωθεί. Η υποδομή συνεισφέρει στο ταμείο του ερασιτέχνη και κάνει βήματα αλλαγής νοοτροπίας. Νομίζω ότι σε αυτό έπαιξε ρόλο ο Χρήστος Βουζουνεράκης, καθώς η παρουσία του βοηθά στο να υπάρχει καλύτερη επικοινωνία και αποκατάσταση των σχέσεων και της εμπιστοσύνης.

Μπορεί τα χρήματα της μεταγραφής του Μωραίτη να μην ενισχύουν την Κ.Α.Ε, θα πάνε όμως σε καλή μεριά. Θα ενισχύσουν τον ερασιτέχνη που αντιμετωπίζει μεγάλο οικονομικό πρόβλημα, τα τμήματα υποδομής και γίνεται και μια προσπάθεια ώστε να λύσουν το πρόβλημα του χάντμπολ με τον καλύτερο τρόπο. Αυτό θα είναι ένα πραγματικά σπουδαίο έργο που θα αποκαταστήσει και μια μεγάλη διαχρονική αδικία. Επί σειρά ετών το χάντμπολ ήταν το αποπαίδι του συλλόγου και νομίζω ότι έχει έρθει ο χρόνος να βελτιωθεί η κατάσταση και να παρασχεθούν πολύ καλύτερες συνθήκες λειτουργίας του τμήματος.

Ανακοίνωση Πανιώνιου ΓΣ

Το διοικητικό συμβούλιο του Πανιώνιου Γ.Σ θα ήθελε να εκφράσει την ανησυχία του για την αδικαιολόγητη στασιμότητα που παρατηρείται ως προς την οργάνωση της Κ.Α.Ε Πανιώνιος, ενόψει της συμμετοχής της στο πρωτάθλημα της Α2.

Προς αποκατάσταση της αλήθειας θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε στο φίλαθλο κοινό ότι ο Πανιώνιος Γ.Σ κατέχει εκ του νόμου το 10% των μετοχών της Κ.Α.Ε, συνεπώς ο ρόλος του είναι θεσμικός.
Είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει ουσιαστικό ή νομικό πεδίο συνεισφοράς χρημάτων εκ μέρους του Πανιώνιου Γ.Σ στην Κ.Α.Ε, είτε απευθείας είτε με την παραχώρηση των εσόδων από τα τμήματα υποδομής και για τον λόγο αυτό θεωρούμε τουλάχιστον ατυχείς τους υπαινιγμούς περί μη οικονομικής συνεισφοράς του ερασιτέχνη στο budget της Κ.Α.Ε. Θεωρούμε ότι οι τοποθετήσεις αυτές γίνονται είτε για να μας καταλογιστούν ευθύνες που δεν μας αναλογούν είτε για να επιμεριστούν οι ευθύνες της μεγάλης καθυστέρησης οργάνωσης της Κ.Α.Ε.

Ο Πανιώνιος Γ.Σ, βάσει καταστατικού, έχει την υποχρέωση να διαθέτει το σύνολο των εσόδων του στην βελτίωση των προσφερόμενων υπηρεσιών στους αθλητές των τμημάτων υποδομής και μόνο, ενώ η διάθεση του οποιουδήποτε ποσού από τα έσοδα των υποδομών προς ενίσχυση επαγγελματικού τμήματος είναι πλήρως ασύμβατη με τον σκοπό και τον ρόλο του συλλόγου.

Συμπληρωματικά να σημειώσουμε ότι η "θολή" κατάσταση στην οποία βρίσκεται η επαγγελματική μας ομάδα μπάσκετ και η δεδομένη δύσκολη οικονομική κατάσταση του Ερασιτέχνη, μας υποχρέωσαν στην επιλογή της μεταγραφής του αξιόλογου αθλητή Δημήτρη Μωραίτη, η οποία έγινε με επωφελείς για τον Πανιώνιο Γ.Σ όρους.