Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Προβλήματα με τον νόμο


Όταν αντιμετωπίζεις προβλήματα με τον νόμο δημιουργείς δυσκολίες στη ζωή σου, είτε αυτός ο νόμος είναι ο ποινικός, είτε ο νόμος του ποδοσφαίρου.

Εμείς έχουμε ανοιχτά πάρε δώσε με τον νόμο και βρισκόμαστε σχεδόν κάθε Κυριακή αντιμέτωποι με τη σκληρή του τιμωρία. Δυστυχώς, λόγω του ίδιου νόμου και σχεδόν με τον ίδιο τρόπο παραβίασής του έχουμε στερηθεί τουλάχιστον πέντε βαθμούς. Μια τρομακτική απώλεια σε ένα πρωτάθλημα από το οποίο θα υποβιβαστούν τέσσερις ομάδες.

Θυμάμαι πολύ καλά όταν έγραφα στις αρχές της σεζόν ότι χρειαζόμαστε επειγόντως επιθετικό. Όχι ότι οι δικοί μας δεν είναι καλοί ή εξελίξιμοι, όμως κανείς από τους παίκτες μας δεν έχει το εύκολο γκολ. Για κανέναν δεν υπάρχει η σιγουριά ότι θα μπορούσε για παράδειγμα να πετύχει δέκα γκολ στο πρωτάθλημα. Αυτή η δυσκολία στη μετουσίωση των φάσεων (που αντικειμενικά δημιουργούμε) σε γκολ σε συνδυασμό με τα αμυντικά μπλακάουτ και την άρνησή μας να παίξουμε παιχνίδι σκοπιμότητας έστω και για δέκα λεπτά, μας έχουν οδηγήσει σε τρεις ήττες με γκολ στα τελειώματα του παιχνιδιού. Σύμπτωση που επαναλαμβάνεται δεν είναι σύμπτωση. Εδώ χρειάζεται βελτίωση...

Κάθε χρόνο η ομάδα ξεκινάει με τον ίδιο τρόπο. Ακούμε  συνθήματα και τσιτάτα, τύπου πανιώνιος είσαι, γεννήθηκες στη φωτιά, δίνεις ευκαιρία στους νέους κ.λ.π και όταν κάτι στραβώσει όλοι αυτοί που τα είπαν γίνονται καπνός... Ήδη κάποιοι έχουν αρχίσει και μουρμουράνε για τον προπονητή.

Ακούστε παλικάρια, τα πράγματα είναι πολύ απλά, αυτούς τους παίκτες έχουμε γιατί αυτούς μπορούμε να πληρώνουμε και μάλιστα με δυσκολία, αυτόν τον προπονητή έχουμε και μάλιστα είμαστε πολύ τυχεροί γι αυτό γιατί αν και άπειρος σε αυτό το επίπεδο έχει δείξει εξαιρετικά δείγματα εργασίας. Οποιοσδήποτε καταλαβαίνει ότι δεν μπορείς να περιμένεις από την Κ20 ομάδα να μπορεί να ανταγωνιστεί στα ίσια ομάδες με καλύτερο ρόστερ, λεφτά και μεταγραφές. Για όλα αυτά χρειάζεται πίστη, δουλειά και υπομονή. Σίγουρα θα χρειαστεί και μια καλή μεταγραφή, την οποία πρέπει να ψάχνουμε από τώρα... Επειδή έτσι έχουν τα πράγματα και δεν αλλάζουν θα έλεγα  ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά το ενδεχόμενο να υποστηρίξουμε σοβαρά την ομάδα στα δύσκολα...

Πάνω κάτω το ίδιο ισχύει και για το μπάσκετ. Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να πω ότι δεν πιστεύω σε μαύρες μέρες στον αθλητισμό, σε θριάμβους και τεράστιες ήττες. Αυτού του είδους  οι μεγεθύνσεις δεν μ εκφράζουν. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποχωρεί από την ομάδα ο Λιανός, να την αναλαμβάνει στο παρά ένα μία ομάδα ανθρώπων χωρίς τα απαιτούμενα κεφάλαια, χωρίς παίκτες, χωρίς προπονητή, χωρίς προετοιμασία και να πιστεύουμε ότι σε τρεις αγωνιστικές μπορούμε να γίνουμε ανταγωνιστικοί. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ. Υπομονή και στήριξη κι εκεί. Αγάπη για την ομάδα. Εμπιστοσύνη στους παίκτες (όποιοι κι αν είναι), στον προπονητή (όποιος κι αν είναι) στη διοίκηση (όποια κι αν είναι). Καλώς ή κακώς δεν υπάρχει περιθώριο για κάτι διαφορετικό γιατί δεν υπάρχουν τα λεφτά και ενδεχομένως ο χρόνος για άμεση βελτίωση της εικόνας.

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Κοντράστ συναισθημάτων


Νομίζω ότι είναι ένα μελαγχολικό πρωινό για όλους μας. Ο αγαπημένος μας « τρελός» δεν είναι πια μαζί μας. Τον γνώρισα όταν ήμουν παιδί. Ο περίεργος τύπος που βρίσκονταν πίσω από κάθε έναν που έδινε συνέντευξη. Ο μυστήριος τρελός των γηπέδων. Αυτός που ξεσήκωνε τη γειτονιά στο πόδι όταν έκραζε τον ψυχίατρο που έμενε απέναντι από το σπίτι μου. Αυτός που βρίσκονταν σε κάθε γλυκιά και πικρή στιγμή της ομάδας. Δυστυχώς τότε δεν μπορούσα να κατανοήσω τα πλακάτ του, γι’ αυτό είχε μείνει στο μυαλό μου ως μια εμβληματική, γραφική θα έλεγα μορφή των γηπέδων. Αργότερα, διαβάζοντας τα πλακάτ του κατάλαβα ότι μάλλον ο «τρελός» τα είχε 400. Ο Μητσάρας είχε το τεράστιο ταλέντο να αναλύει την τρέχουσα πραγματικότητα σε 10 λέξεις και μάλιστα χιουμοριστικά και να περνάει ένα ξεκάθαρο μήνυμα εκμεταλλευόμενος την εικόνα του γραφικού τηλεοπτικού μαϊντανού. Με τον τρόπο αυτό, ο "τρελός" του παιώνιου χωριού, μπορούσε να λέει αλήθειες, τις οποίες αναπαρήγαγαν τα μέσα, χωρίς να αντιμετωπίζει ο ίδιο πρόβλημα. Ευφυές!

Η Ν. Σμύρνη, ο Πανιώνιος γενικότερα, είναι ένα μικρό χωριό τρελών, γραφικών και περίεργων ανθρώπων, λαμπρά όμως ευφυών. Με τον τρόπο τους βέβαια. Αυτό είναι ένα από τα συστατικά που κάνουν την ομάδα τόσο διαφορετική. Κάθε φορά που χάνουμε έναν από τους αγαπημένους μας περίεργους τύπους, καταλαβαίνουμε πόσο φτωχότεροι γινόμαστε, αφού η σύγχρονη νεολαία δυσκολεύεται να εισπράξει το Πανιώνιο μήνυμα, θαμπωμένη από τα εκατομμύρια των στημένων πρωταθλημάτων και του cl. Όταν χαθεί και ο τελευταίος τρελός, η ομάδα δεν θα είναι ίδια ή δεν θα υπάρχει…Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει...

Από τα δυσάρεστα στα ευχάριστα, γιατί έτσι είναι το κοντράστ της ζωής. Τα αμούστακα παιδιά του μπάσκετ έδωσαν και την τελευταία σταγόνα του ιδρώτα τους στο παρκέ του Αρτάκης και μας έκαναν περήφανους. Απέδειξαν ότι όποιος δεν συνειδητοποιεί ότι Πανιώνιος= υποδομές, απλά δεν έχει καταλάβει σε βάθος σε ποια ομάδα βρίσκεται. Πολλά συγχαρητήρια σε όλους για την προσπάθεια και ασφαλώς στον κόσμο για το βροντερό παρόν του (ωραία τα λέω – δεν μπόρεσα να πάω…).

Κλείνοντας θα ήθελα να κάνω μια παράκληση. Ένα από τα ποιο δραστήρια τμήματα του Πανιωνίου είναι το σκάκι. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο κος Γαβριήλ Χαντάτ, έφορος του αγωνίσματος έχει καταφέρει με προσωπικό του κόστος και κόπο, να στήσει ένα αξιοζήλευτο τμήμα, το οποίο καταφέρνει να κρατά σε πολύ υψηλό επίπεδο πρωταθλητισμού (αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία). Στο τμήμα αυτό, γίνεται μια πραγματικά καλή δουλειά. Όσοι έχετε παιδιά με ελεύθερο χρόνο για ένα σπουδαίο πνευματικό άθλημα, εμπιστευτείτε το τμήμα σκάκι του Πανιωνίου. Θα προσφέρει πολλά στα παιδιά σας, έναντι μάλιστα ενός πολύ μικρού μηνιαίου αντιτίμου. Όσοι πάλι θέλετε να βοηθήσετε διαφορετικά, μπορείτε να κάνετε χορηγία έναντι διαφήμισης (αυτοκόλλητη διαφήμιση στα τζάμια του τμήματος, τα οποία τα βλέπουν όλοι οι εισερχόμενοι στον χώρο του ερασιτέχνη, έναντι πραγματικά χαμηλού τμήματος. Ας βοηθήσουμε να συνεχιστεί η πολύ καλή προσπάθεια που γίνεται. Κλείνω το μάτι σε φίλους Πανιώνιους που έχουν πρόσβαση σε τηλεοπτικά μέσα για να προβάλουν το τμήμα… Θα είναι πολύ μεγάλη βοήθεια.