Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Πανιώνιος - Engraulis encrasicolus 2-2


Τα τελευταία χρόνια που ο Πανιώνιος συμμετέχει στο πρωτάθλημα χωρίς δικαίωμα μεταγραφών και χωρίς οικονομικά εύρωστη διοίκηση, αλλά με διαχειριστές των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, τα παιχνίδια αυτά έχουν χάσει την αίγλη τους. Αυτό όμως που κατά βάση επηρεάζει είναι η σκιά που πέφτει (ρίχνουν ή συντηρούν εσκεμμένα κάποιοι κύκλοι – διαλέγετε το σενάριο που θέλετε) περί συνεργασίας με την ομάδα του Πειραιά. Είναι ένα θέμα που σε μεγάλο βαθμό ψυχραίνει τον κόσμο μας, ο οποίος έχει εντελώς διαφορετική οπτική και στάση…Θέλω λοιπόν να καταλήξω ότι πριν μερικά χρόνια αυτό το παιχνίδι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ντέρμπυ, όχι τόσο βάση αγωνιστικών δεδομένων, αλλά διάθεσης, πίστης, στόχων και ενθουσιασμού. Σήμερα είναι ένα παιχνίδι όπου περισσότερο σκεπτόμαστε τι θα μας προσάψουν την επόμενη ημέρα λόγω αποτελέσματος παρά το καθαρά ποδοσφαιρικό γεγονός.

Για τα παραπάνω, δεν θα ήθελα να ασχοληθώ ιδιαίτερα με το αγωνιστικό σκέλος. Επιγραμματικά θα πω ότι η ομάδα απέδωσε αρκετά καλά, εκμεταλλευόμενη τη βαρεμάρα του Ολυμπιακού, προηγήθηκε με δύο πολύ ωραία γκολ, αλλά παραλίγο να χάσει όταν μπήκε στον αγωνιστικό ο Ντομίγκες, που είναι παίκτης ιδιαίτερα υψηλού επιπέδου και απλά πάτησε λίγο γκάζι παραπάνω.

Ο βαθμός είναι χρήσιμος, ίσως όμως όχι αρκετός, μια που όλες οι άλλες ομάδες που διεκδικούν την παραμονή έχουν μεταμορφωθεί σε Μπαρτσελόνα, Ρεάλ και  Μπάγερν Μονάχου, πετυχαίνοντας απίστευτα σερί νικών. Μονόδρομος λοιπόν η νίκη με τον ΠΑΟΚ, ενώ ιδιαίτερα χρήσιμο θα είναι το θετικό αποτέλεσμα στο εχθρικό Περιστέρι…

Παρ’ όλα τα δύο γκολ, την πιθανότητα νίκης και το ενδεχόμενο να πάει με ψηλά το κεφάλι παιδί μου στο σχολείο, σε μία τάξη που αποτελείται από 16 γαύρους, 1 βάζελο και έναν Πανιώνιο, έφυγα από το γήπεδο με βαριά καρδιά. Ίσως γιατί την ίδια στιγμή που τσιγκουνευόμασταν να βγάλουμε παιδικά εισιτήρια, τα περισσότερα από τα παιδιά που μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο μετά το τέλος του παιχνιδιού ζητιάνευαν εμφανίσεις γαύρων… Αυτό δείχνει το μέλλον μας…

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Αιμοδοσία Πανθήρων


Η αιμοδοσία των πανθήρων ήταν μία από τις ενέργειες που έκαναν το συγκεκριμένο κλαμπ οργανωμένων οπαδών να ξεχωρίζει απ΄ οποιοδήποτε άλλο στην Ελλάδα. Ξεχωριστοί οπαδοί, μιας ξεχωριστής ομάδας σε μια ιδιαίτερα ξεχωριστή χρονική περίοδο. Από τότε πολλά πράγματα άλλαξαν, η ωραία αυτή πρωτοβουλία παρέμεινε.

Η τράπεζα αίματος που δημιούργησαν οι Πάνθηρες προσέφερε βοήθεια όχι μόνο στα μέλη του κλαμπ αλλά κυριολεκτικά σε κάθε έναν που είχε ανάγκη. Όποιος έχει χρειαστεί αίμα για δικό του άνθρωπο μπορεί να καταλάβει το μέγεθος της συνεισφοράς και της αξίας.

Το Σάββατο (11-2) θα πραγματοποιηθεί νέα αιμοδοσία στην οποία μπορεί να συμμετάσχει όποιος θέλει. Το μόνο που θα χρειαστεί είναι να είναι υγιής, να μην παίρνει φάρμακα και να προσέλθει στην αίθουσα Πετζαρόπουλος δαπανώντας δέκα λεπτά από τον χρόνο του και ελάχιστα ml αίματος που θα αναπληρώσει μέσα στο επόμενο μισάωρο.

Αγαπητέ φίλε, είτε είσαι οπαδός είτε δεν είσαι, είτε θέλεις να προσφέρεις στον συνάνθρωπο ή απλά θέλεις να μπορείς να ζητήσεις κι εσύ λίγο αίμα, εάν κάποτε θα χρειαστείς, καλά θα κάνεις να τα διαθέσεις αυτά τα δέκα λεπτά. Αξίζει ο κόπος.

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

Ομάδα Χουντίνι

Διάβαζα ένα αφιέρωμα στην gazzetta για τον Πανιώνιο που ετοίμαζε ο Τσακίρης με παίκτες παγκόσμιας κλάσης. Από αυτούς είδαμε  τους δύο και δεν προλάβαμε να δούμε τους υπόλοιπους. Ήταν η εποχή όπου ο Πανιώνιος ήταν αυτάρκης, αξιοπρεπής και απόλυτα ικανός να προσελκύει οποιονδήποτε έλληνα ή ξένο παίκτη με σκοπό την αλλαγή επιπέδου. Πολύς κόσμος στο γήπεδο, πολλοί οι ενδιαφερόμενοι να ασχοληθούν με τα διοικητικά, πραγματικός οργασμός παντού. Κι όμως η προσπάθεια αυτή όχι μόνο δεν πέτυχε, αλλά χάσαμε τον πρόεδρο, τους φιλάθλους, τους παίκτες, τους οπαδούς, τους παράγοντες. Από εκείνη τη χρονιά, χωρίς λεφτά, χωρίς αδειοδότηση και πάντα με την ταμπέλα του πρώτου φαβορί για υποβιβασμό, βάζουμε τον ίδιο στόχο: την παραμονή στην κατηγορία. Χρόνο με τον χρόνο ο στόχος αυτός γίνεται όλο και πιο δύσκολος... Κι όμως το ποδοσφαιρικό Γαλατικό χωριό ζει και αναπνέει χάρη στο μεράκι και την υπομονή κάποιων ανθρώπων και στο ταλέντο των νεαρών παικτών που διαθέτει. Κάθε χρόνο μια καινούρια αρχή με μια καινούρια και άπειρη ομάδα και στο τέλος η Πανιωνάρα πάντα τα καταφέρνει. Πρωταθλητισμός είναι να ξεπερνάς τον εαυτό σου και τις προσδοκίες των άλλων. Με τη λογική αυτή είμαστε κάθε χρόνο πρωταθλητές κι ας τερματίζουμε στον πάτο της βαθμολογίας. Κάποια στιγμή θα βρεθεί ο ηγέτης που θα μας βοηθήσει να κάνουμε και τον ορθόδοξο πρωταθλητισμό που τόσο επιθυμούμε.
 Στα πλαίσια αυτά, η σημερινή νίκη του Πανιωνίου επί του Παλαιτωλικού ήταν ιδιαίτερα σημαντική και εμφαντική. Η ομάδα όχι μόνο εξασφάλισε σε πολύ μεγάλο βαθμό την παραμονή, με ένα ευρύ σκορ, αλλά απέδειξε για άλλη μία φορά ότι αν και άπειρη διέθετε την ποιότητα να διεκδικήσει πολλά περισσότερα φέτος. Ειλικρινά δεν θεωρώ ότι είναι κατώτερη από αρκετές ομάδες που διεκδικούν την είσοδο στα play off. Κι αν ο στόχος αυτός δεν επιτεύχθηκε λόγω της απειρίας και της απώλειας βαθμών σε σίγουρα παιχνίδια κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος, θα μπορούσε να τεθεί και να πραγματοποιηθεί την επόμενη χρονιά, αν είχαμε την οικονομική δυνατότητα να κρατήσουμε τον βασικό κορμό και να τον εμπλουτίσουμε με λίγες μεταγραφές.
Δυστυχώς όμως για άλλη μία χρονιά θα ξεκινήσουμε από το μηδέν και αναγκαστικά, εφόσον κατά πως δείχνουν τα πράγματα δεν θα έχουμε δικαίωμα για μεταγραφές, ο στόχος θα παραμείνει ο ίδιος. Η διαφορά θα είναι ότι του χρόνου η παραμονή θα είναι ακόμα δυσκολότερη. Θεωρώ αδύνατο να παίζουμε κάθε χρόνο ρώσικη ρουλέτα και να μη μας πετύχει η σφαίρα κάποια στιγμή. Έχουμε εξαντλήσει κάθε περιθώριο του νόμου των πιθανοτήτων, γι αυτό κάποια πράγματα πρέπει να αλλάξουν δραστικά.

Εύχομαι να βρεθεί στον δρόμο μας κάποιος που να τον συγκινεί αυτή τη προσπάθεια, που να πιστέψει στον Πανιώνιο του ταλέντου και των αγνών και ίσως γραφικών φιλάθλων και να μπούμε σε μια ρότα ανόδου που να ταιριάζει στην ιστορία και την ιδιοσυγκρασία μας. Νομίζω ότι μετά από όλα αυτά τα χρόνια όλοι μας έχουμε γίνει σοφότεροι και ξέρουμε τι ακριβώς θέλουμε για να είναι χαρούμενα τα Κυριακάτικα απογεύματά μας, όπως το σημερινό. Καλή βδομάδα αδέλφια και καλή Ανάσταση (κάθε είδους).