Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ - ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2010

Σε όλη τη διάρκεια της παιδικής και της εφηβικής μου ηλικίας η παραμονή της πρωτοχρονιάς ήταν η πιο ευτυχισμένη ημέρα της χρονιάς. Αργότερα και εξαιτίας ενός τραγικού γεγονότος η ημέρα αυτή έγινε για εμένα σχεδόν αφόρητη. Για πολλά χρόνια ζοριζόμουν πολύ αυτές τις ημέρες. Το καλό της υποθέσεως είναι ότι συνειδητοποίησα ότι τελικά πρέπει να εκτιμάμε αυτό που έχουμε τη στιγμή που το έχουμε και να παίρνουμε από τη ζωή το περισσότερο που μπορεί μα μας δώσει.
Να είστε υγιείς και ευτυχισμένοι τη νέα χρονιά, να αγαπάτε και να φροντίζετε τους δικούς σας ανθρώπους αλλά και τον συνάνθρωπο και πάνω απ’ όλα να κάνετε αυτές τις ημέρες παραμυθένιες για τα παιδιά σας. Δεν είναι ντροπή να κακομαθαίνουμε κάπου κάπου τα παιδιά μας. Αυτές οι αναμνήσεις θα τα συντροφεύουν σε όλη τους τη ζωή.
Πολλές ευχές στην ομάδα μας, στο τεχνικό επιτελείο και στη διοίκηση. Υγεία, χαρά, ευτυχία και επιτυχίες σε όλους, με την ελπίδα ότι αυτή τη χρονιά θα καταφέρουμε κάτι σπουδαίο ενόψει μάλιστα και των 120 χρόνων του συλλόγου μας.

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

ΚΑΝΑΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΦΙΛΟΤΙΜΟ


Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα το χθεσινό post του Βασίλη στο μπλογκ του σχετικά με την ενημέρωση των μετόχων και των κατόχων διαρκείας κατά τη χθεσινή Γ.Σ.

Νομίζω ότι δεν υπάρχει κανείς που να αγαπάει τον Πανιώνιο και να μην θέλει το οικονομικό νοικοκύρεμα. Πολλοί φίλαθλοι που χαίρονταν από τις μεγάλες και ακριβές μεταγραφές προβληματίζονταν ταυτόχρονα από το μέγεθος του ανοίγματος ακριβώς επειδή γνώριζαν ότι ο Πανιώνιος έχει για την ώρα πολύ περιορισμένες πηγές εσόδων.

Προσωπικά ήμουν πάντα υπέρ των μεγάλων μεταγραφών, υπό την προϋπόθεση ότι θα μπορούσαν να προσφέρουν στον σύλλογο. Η περίπτωση του Ρεκόμπα μου δημιούργησε μεγάλο σκεπτικισμό για το θέμα αυτό, καθώς διαπίστωσα ότι αφενός δεν είμαστε έτοιμοι να διαχειριστούμε μεγάλα ονόματα σε κανένα επίπεδο (αγωνιστικά, μάρκετιγκ, ισορροπιών στην ομάδα κ.λ.π) και αφετέρου ακριβώς επειδή δεν μπορούμε να διαχειριστούμε την κατάσταση δημιουργούμε και μεγάλο οικονομικό θέμα.

Ας δεχτούμε λοιπόν ως δεδομένο ότι την περσινή χρονιά έγιναν λάθη τα οποία στοίχισαν οικονομικά στον σύλλογο. Ας δεχτούμε επίσης ότι το έλλειμμα πρέπει οπωσδήποτε να περιοριστεί και για το καλό του συλλόγου αλλά και επειδή πρακτικά είναι δυσβάσταχτο για τον μοναδικό χρηματοδότη του.

Η απαραίτητη λιτότητα όμως δεν πρέπει να μας οδηγήσει στο αντίθετο άκρο.

Φέτος έχουμε την τύχη να έχουμε μια καλή ομάδα η οποία αποτελείται από κάποιες ιδιαίτερα αξιόλογες μονάδες. Η ομάδα μας έχει αποδείξει ότι έχει δυνατότητες για κάτι καλύτερο, είτε αυτό λέγεται τίτλος (κύπελλο) -  που βέβαια είναι ένας εντελώς απρόβλεπτος θεσμός αλλά από την άλλη έχουμε σημαντικές πιθανότητες να το κατακτήσουμε καθώς έχουν πρόωρα αποκλειστεί ο Ολυμπιακός και η Α.Ε.Κ -  είτε λέγεται Ευρώπη.

Η ομάδα για να μπορέσει να μείνει σε τροχιά στόχων πρέπει να ενισχυθεί. Δεν χρειάζεται να γίνουν τρομακτικές αλλαγές ούτε να δαπανηθούν πολλά χρήματα. Θεωρώ όμως ότι η απόφαση περί μη μεταγραφής νέων παικτών τον Ιανουάριο είναι λανθασμένη και ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο ολόκληρη τη χρονιά. Γιατί είναι βέβαιο ότι η αγωνιστική αποτυχία θα ακολουθηθεί από πτώση των εισιτηρίων διαρκείας, μείωση του ενδιαφέροντος επενδυτών (εάν υπάρχει τέτοιο είδος),μείωση των χορηγιών και το σπουδαιότερο μείωση της αξίας προς πώληση παικτών μας.

Κανείς δεν είναι σε θέση να ξέρει την κατάσταση της υγείας του Σμόγιε καθώς και το αν θα μπορέσει να προσφέρει όταν αρχίσει να αγωνίζεται. Από την άλλη είναι κάτι παραπάνω από δεδομένο ότι έχουμε προβλήματα στα σέντερ μπακ. Το πρόγραμμα του δεύτερου γύρου είναι δυσκολότερο, με αρκετά επικίνδυνα εκτός έδρας παιχνίδια και πολύ φοβάμαι ότι θα δυσκολευτούμε ιδιαίτερα έχοντας αυτή την άμυνα. Αν δεν προβαίναμε στην απόκτηση σέντερ μπακ θα μπορούσε ενδεχομένως την παρτίδα να την σώσει ένας καλός τερματοφύλακας.

Η αγωνιστική άνοδος του Νικολάου και η καλύτερη προσαρμογή του Καστελιόνε μας έχει λύσει κάποια προβλήματα στα χαφ. Εξακολουθούμε βέβαια να μην έχουμε την σωστή μεταβίβαση προς την επίθεση. Σε κάθε περίπτωση το θέμα παλεύεται. Εκεί που πραγματικά έχουμε πρόβλημα είναι στην επίθεση. Δυστυχώς δεν έχουμε αντικαταστάτη του Μπόσκο και είναι πολύ δύσκολο να καλυφθεί το κενό του τις ημέρες που είναι ντεφορμέ ή σε περιπτώσεις τραυματισμού ή τιμωρίας.

Το να λέμε ότι δεν έχουμε χρήματα είναι ειλικρινές. Το να λέμε ότι δεν χρειαζόμαστε μεταγραφές είναι τουλάχιστον ανακριβές. Πολύ φοβάμαι ότι το ρίσκο που παίρνουμε είναι τεράστιο και ελπίζω ειλικρινά να επανεξετασθεί το θέμα από τη διοίκηση της ομάδας.

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2009

ΕΝΩΣΗ ΝΕΩΝ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ

Σήμερα είναι από τις ημέρες που πραγματικά χάρηκα που έχω αυτό το μπλογκ, όπως χάρηκα επειδή όλοι βοηθήσατε στο να έρθουμε πιο κοντά με μια Κυπριακή ομάδα. Όχι με μία οποιαδήποτε ομάδα, αλλά με την Ένωση Νέων Παραλιμνίου. To alter ego του Πανιωνίου στην Κύπρο. Οι Κύπριοι αδελφοί μας ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας, χάρηκαν με το ενδιαφέρον μας και ζητούν το ίδιο με εμάς. Την αδελφοποίηση. Ελπίζω να κινητοποιηθούν οι σύνδεσμοι φιλάθλων του Πανιωνίου σε πρώτη φάση και γιατί όχι η ίδια η ομάδα σε δεύτερη.Ελπίζω να διαβάσετε την επιστολή τους με μεγάλο ενδιαφέρον. Αξίζει τον κόπο:

Είναι με μεγάλη χαρά που δεκτήκαμε την «εισβολή» των αδερφών Πανιώνιων στο φόρουμ της οπαδικής ιστοσελίδας μας. (www.vissini.com)
Δεν το κρύβουμε οτι όλοι ενφνιδιαστήκαμε με το επίπεδο της γνώσης των φίλων Πανιώνιων όσων αφορά το Παραλίμνι και την ομάδα μας. Αυτό γιατι η Ένωση είναι μια κατ’εξοχήν επαρχιακή ομάδα που ναι μεν λατρεύεται έντονα απο τους κατοίκους του Παραλιμνίου αλλά εκτός της περιοχής, οι φίλαθλοι της ομάδας είναι πολύ λίγοι. Γι’αυτό και ξαφνιαστήκαμε ευχάριστα με την επιθυμία των Πανιώνιων να έρθουν πιο κοντά οι δύο ομάδες σε οπαδικό επίπεδο και ισως σε σωματειακό σε μεταγενέστερο στάδιο.

Η Ενωσάρα μας είναι μια ομάδα που κατέχει το δικό της ιδιαίτερο ρεκόρ. Είναι η μοναδική επαρχιακή ομάδα που έχει συνεχή παρουσία στην Α κατηγορία για 41 συναπτά χρόνια. Στην ιστορία της Α κατηγορίας ποδοσφαίρου μόνο 5 ομάδες δεν υποβιβάστηκαν ποτέ. Αν αναλογιστεί κανείς οτι οι 4 ομάδες είναι οι εκάστοτε υποψήφιες πρωταθλήτριες του Κυπριακού πρωταθλήματος, τότε μπορεί να καταλάβει και τη σημασία και τη δυναμική της παρουσίας μας στην κατηγορία.

Οι πραγματικοί Ενωσίτες παραμένουν ανόθευτοι και πιστοί στην ιδέα της Ένωσης... Είναι πιστοί στη λογική εξίσωση οτι Παραλίμνι=Ενωση και οτι Ένωση=Παραλίμνι και δεν κάνουν εκπτώσεις στα πιστεύω τους ούτε νερό βάζουν στο κρασί τους σε ότι αφορά την Ενωσάρα. Τι κι αν δεν πήραν ποτέ κάποιο τίτλο. Η Ενωση σημαίνει τόσα πολλά εκτός απο αθλητισμό...

Σύγχρονο ιστορικό


Η πρώτη παρουσία της Ένωσης στην πρώτη κατηγορία τοποθετείται την ποδοσφαιρική περίοδο 1969–70.
Η πορεία στα χρόνια που ακολουθούν ήταν αρκετά ικανοποιητική αφού το 1974 είχαμε την πρώτη συμμετοχή μας σε τελικό κυπέλλου και παρουσία ως φιναλίστ στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Στα χρόνια που ακολούθησαν η Ένωση δεν έμεινε μόνο στο ποδόσφαιρο δημιουργώντας ομάδες πετόσφαιρας και καλαθόσφαιρας.    

 Η  συνέχεια βρίσκει την Ένωση να παραχωρεί τους ποδοσφαιριστές Δημήτρη Οικονόμου (Κούδα) και Δημήτρη Κύζα στον Π.Α.Ο. έναντι  σοβαρών  οικονομικών  ανταλλαγμάτων. Λεφτά τα οποία αξιοποιήθηκαν  με τον καλύτερο τρόπο από τους διοικούντες εκείνης της εποχής, αφού το 1980 κτίζουν το νέο οίκημα του σωματείου στο οποίο στεγάζεται μέχρι και σήμερα.


 Όλοι ανέμεναν ότι μετά την εκπληκτική πορεία του 1973-76 η Ένωση θα παρέμενε στα ψηλά. Δυστυχώς αν εξαιρέσουμε τις δύο παρουσίες της ομάδας σε τελικό Κυπέλλου τις περιόδους 1980-81 και 1982-83 με παράλληλες εξόδους της στην Ευρώπη ως φιναλίστ στο Κύπελλο Κυπελλούχων έχοντας ως αποκορύφωμα τη μοναδική διεθνή νίκη στην ιστορία της επί της Βάσας Βουδαπέστης με 1-0 στις 16 Σεπτεμβρίου 1981, οι προσδοκίες όλων των Παραλιμνιτών για την κατάκτηση ενός τίτλου δεν ευοδώθηκαν αφού για πάνω από μια 20ετία δεν έχει να επιδείξει οποιαδήποτε επιτυχία.

 Μοναδικά σημεία αναφοράς της τελευταίας εικοσαετίας ήταν ένας ημιτελικός το 1995 και ένας ημιτελικός το 2002 και η ανάδειξη σε πρώτους σκόρερ πρωταθλήματος του Τάσου Ζουβάνη την περίοδο 1987-88 με 23 γκολ και μετέπειτα του Μιχάλη Κωνσταντίνου την περίοδο 1996-97 με 17 γκολ.
Άξιες αναφοράς ήταν επίσης και οι μεταγραφές των Μιχάλη Κωνσταντίνου στον Ηρακλή και μετέπειτα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό καθώς και του Γιασεμή Γιασεμάκη στον ΑΠΟΕΛ και μετέπειτα στον Π.Α.Ο.Κ. (www.enosara.com)

Ο Πανιώνιος και η Ένωση έχουν συναντηθεί και παλιότερα σε φιλικό παιχνίδι στο Παραλίμνι κατα την περίοδο 68-69. Προπονητές των 2 ομάδων ήταν ο Ζάγκυλος για την Ένωση και ο Μάρκοβιτς για τον Πανιώνιο. Για την ιστορία η Ένωση ήταν η νικήτρια του φιλικού με σκόρερ τον Γιωρκάτζη Σταυρή.
Πιο πρόσφατα, τον Αυγουστο του 2007 οι δύο ομάδες συναντήθηκαν και στο Σιέφελντ της Αυστρίας στην περίοδο προετοιμασίας τους και το φιλικό τελείωσε με λευκή ισοπαλία. Αν θυμάμαι καλά ο Πανιώνιος ξεκινούσε την πορεία του στο Ουέφα τις επόμενες μέρες.

Η ανεπίσημη επαφή έγινε. Το νέο έφτασε στα αυτία αρκετών Παραλιμνιτών οι οποίοι είναι θετικοί στο ενδεχόμενο αδελφοποίησης. Οι οργανωμένοι φιλάθλοι είναι θετικοί στην ενωση των δυο ομάδων έστω και σε οπαδικό επίπεδο. Ξέρουν και αντιλαμβάνονται τη σημασία μιας τέτοιας ένωσης. Αντιλαμβάνονται το μέγεθος του ονόματος του Πανιωνίου και δεν συζητούν καν την πιθανότητα ναυαγίου της ένωσης.
Σας ευχαριστούμε που «εισβάλατε» στη ζωή μας. 
ViSSinoTherapy

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΠΑΝΙΩΝΙΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

Τις τελευταίες ημέρες και με αφορμή το 2ο Παγκόσμιο Πανιώνιο Συμπόσιο ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά. Θεωρώ ότι η δεδομένη χρονική στιγμή είναι η κατάλληλη για να μπουν κάποια πράγματα στη θέση τους.

Βασικός λόγος για τον οποίο άνοιξα το μπλόγκ ήταν η αδυναμία μου να εκφραστώ σε άλλους Πανιώνιους Ιντερνετικούς χώρους, οι οποίοι ακολουθούσαν και ακολουθούν μια συγκεκριμένη γραμμή η οποία απείχε από την οπτική μου θεώρηση για τον Πανιώνιο.

Πρωταρχικός στόχος λοιπόν του μπλογκ ήταν η ελεύθερη έκφραση. Αυτό σημαίνει ότι κι εγώ εκφράζομαι ελεύθερα και παράλληλα δίνω το δικαίωμα σε κάθε άλλο φίλο του Πανιωνίου  να εκφράσει τις απόψεις του, εφόσον τηρούνται οι όροι ευπρέπειας.

Επειδή το μπλόγκ είναι κάτι πολύ ζωντανό, καθώς δημιουργείται, συντηρείται και διαμορφώνεται από ανθρώπους, μετεξελίχθηκε πολλές φορές στην διάρκεια του τελευταίου έτους. Στην πραγματικότητα κάθε Πανιώνιο μπλογκ αποτελούσε και αποτελεί  και μια μικρή δεξαμενή σκέψης η οποία θέλω να πιστεύω ότι βοήθησε τη διοίκηση του Πανιωνίου που αποδείχθηκε ότι είχε τα σωστά αντανακλαστικά να εφαρμόζει ιδέες οι οποίες ανταποκρίνονταν τουλάχιστον στην κοινή λογική. Από τη σύζευξη των δεξαμενών αυτών προέκυπταν ιδέες που υποστηρίζονταν από όλους και διαφημίζονταν ταυτόχρονα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι γίναμε όλοι ένας άνθρωπος ή ένα μπλόγκ ή αποκτήσαμε ακριβώς την ίδια οπτική γωνία. Από τη στιγμή που οι ιδέες αυτές εφαρμόζονταν κιόλας τα μπλογκ αποτέλεσαν και αποτελούν μία μορφή Πανιώνιου ακτιβισμού. Και αυτό είναι κάτι που πριν από ένα χρόνο θα φάνταζε ουτοπικό ή αδύνατο.

Ως άνθρωπος, που έχω κοινωνική ζωή και με ενδιαφέρει η προσωπική επαφή με ανθρώπους, είχα την τύχη να συναντήσω και να γνωριστώ από κοντά με αρκετούς από τους σχολιαστές των Πανιώνιων μπλογκ. Στα περίφημα Παγκόσμια συμπόσια το μόνο που κάναμε ήταν να περνάμε καλά. Ούτε σε γιάφκες ήμασταν, ούτε συνομωσίες κάναμε ούτε τίποτα. Ο οποιοσδήποτε έχει έρθει έστω και μία φορά μπορεί να το διαβεβαιώσει. Το βασικό όμως είναι ότι ύστερα από κάθε συνάντηση εξακολουθούσε ο καθένας από εμάς να έχει τις δικές του απόψεις και θέσεις. Δεν γίναμε ποτέ ομαδούλα ούτε σύνδεσμος φιλάθλων. Αυτό δεν μπορούσε και δεν επηρεάστηκε από κανέναν συνδαιτυμόνα. Ήταν χρήσιμο όμως για τον καθένα να προβληματίζεται από την οπτική του άλλου. Έτσι κι αλλιώς με την προσωπική επαφή είχαμε πάντα τη δυνατότητα να εμβαθύνουμε σε κάποια θέματα, σε βαθμό που είναι αδύνατον να γίνει μέσω ίντερνετ.

Ουδέποτε υπαγόρευσα στον οποιονδήποτε τον κοινωνικό του περίγυρο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις, ούτε καπέλωσα τις ιδέες του, ούτε ζήτησαν να γίνει ομάδα μαζί μου. Την ίδια απαίτηση την έχω όμως και από τους άλλους. Κανείς δεν μπορεί να μου πει με ποιόν θα φάω, με ποιόν θα γνωριστώ, με ποιόν θα κάνω παρέα και με ποιόν θα μιλήσω.

Οι διαπροσωπικές επαφές με ανθρώπους που βρίσκονται κοντά στον Πανιώνιο μου έδωσαν να καταλάβω πολλά πράγματα. Ο χρηματοδότης είναι ένας και ουσιαστικά φέρει το βάρος συντήρησης ενός ολόκληρου συλλόγου και ουσιαστικά ως προς όλα του τα τμήματα. Δεν είναι καθόλου αστείο αυτό, ιδίως από τη στιγμή όπου δεν υπάρχει έστω και ένας να συνδράμει με κάποιο μικρότερο ποσό χρημάτων και δεν υπάρχουν άλλες πηγές εσόδων.
Κάτι άλλο που κατάλαβα είναι ότι ελάχιστοι άνθρωποι στον Πανιώνιο είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν ευθύνες. Πέρα από μερικά ικανά στελέχη και δύο (μετρημένους) ιστορικούς παράγοντες της ομάδας υπάρχει το χάος κυριολεκτικά. Ακόμη και σε επίπεδο ανεύρεσης έμμισθων στελεχών υπάρχει μεγάλη δυσκολία για τον απλούστατο λόγο ότι η επαγγελματική ενασχόληση με μία Π.Α.Ε θεωρείται πλήγμα για το βιογραφικό κάποιου και σαφέστατα δεν παρέχει την παραμικρή δυνατότητα επαγγελματικής ανέλιξης.

 Συνεπώς οι ελλείψεις που όλοι διαπιστώναμε εξηγούνται και μάλιστα με έναν τόσο απλό τρόπο που ουδέποτε είχαμε σκεφτεί…Όλα αυτά οδηγούν σε μία χαώδη κατάσταση. Γιατί δεν υπάρχει διοικητικό βάθος και η όποια οικονομική ευρωστία του συλλόγου είναι με ημερομηνία λήξεως που ισούται με την αποχώρηση του κ. Τσακίρη από την ομάδα.

Το κοντράστ βέβαια είναι απίθανο γιατί στο Πανιώνιο ίντερνετ βρίσκεις ανθρώπους που ενδιαφέρονται πραγματικά για την ομάδα, που έχουν θέσεις και ιδέες και τις καταθέτουν δημόσια. Όσο κι αν αυτό φαίνεται απλοϊκό πολλές μας ιδέες έχουν βοηθήσει. Γι αυτό και τα μπλογκ παρακολουθούνται στενά από την διοίκηση και γι αυτό ιδέες μας έχουν εφαρμοστεί. Αυτό δεν έχει γίνει σε καμία άλλη Ελληνική ομάδα. Ίσως γιατί καμία άλλη Ελληνική ομάδα δεν έχει τόση ανάγκη βοήθειας από τον μέσο φίλαθλο.
 Γι αυτό είναι χρήσιμα τα μπλογκ. Γιατί μπορούμε χωρίς να έχουμε αναλάβει την παραμικρή ευθύνη και άγχος να είμαστε δημιουργικοί και να προσφέρουμε ιδέες που μπορούν να βοηθήσουν τον σύλλογο.

Προσωπικά δεν ξεκίνησα ποτέ μια επανάσταση, ούτε ανέβηκα ως αντάρτης στο Πανιώνιο Βελούχι. Δεν μεγαλοποίησα ποτέ αυτό που κάνω ούτε είχα υπερβολικές απαιτήσεις από κανέναν.
Θα συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω μέχρι και σήμερα. Θα εξακολουθήσω να έχω διαπροσωπικές σχέσεις είτε μέσω ίντερνετ είτε σε προσωπικό επίπεδο με οποιονδήποτε Πανιώνιο, όπως κι αν λέγεται όσο ψηλά κι αν βρίσκεται. Θα εξακολουθήσω να δίνω λόγο σε κάθε φίλο χωρίς όρους και περιορισμούς (πέραν της ευπρέπειας). Θα εξακολουθήσω να θεωρώ ότι όλοι μαζί με τις ιδέες μας μπορούμε να βοηθήσουμε έστω και λίγο αυτή την ομάδα να πάει μπροστά. Εννοείται βέβαια ότι θα εξακολουθήσω να ασκώ κριτική όπου θεωρώ ότι χρειάζεται.

Αυτό όμως που θέλω να ξέρετε όλοι είναι ότι είμαι ακριβώς ο ίδιος. Όπως ήμουν την πρώτη ημέρα που άνοιξα το μπλογκ που για κάποιο ανεξήγητο λόγο τράβηξε το ενδιαφέρον σας...

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=ihW56Xa3XGQ

Θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους σας Χρόνια Πολλά και καλά Χριστούγεννα...
Θέλω να δω πόσοι "άρρωστοι" θα βρεθείτε αύριο να γράφετε στο μπλογκ πριν και μετά τη γαλοπούλα!!!
Να είστε καλά και σας ευχαριστώ που με τιμάτε με τη φιλία και την εμπιστοσύνη σας!!!

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ Β' ΓΥΡΟΥ


Η Π.Α.Ε Πανιώνιος ενημερώνει οτι, κατόπιν αιτήματος πολλών εκ των φιλάθλων της ομάδας μας, θα δημιουργηθεί για πρώτη φορά Εισιτήριο Διαρκείας Δευτέρου Γύρου Πρωταθλήματος.

Η μίνι αυτή καμπάνια θα γίνει από την Τρίτη 5 Γενάρη μέχρι την Παρασκευή 15 Γενάρη και οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να προμηθευτούν τα διαρκείας τους από τα γραφεία της Π.Α.Ε από τις 11.00 έως τις 18.00 (εκτός Σαβ/κου).

Τα Εισιτήρια Διαρκείας θα είναι στη μισή τιμή των κανονικών, ενώ δεν θα διατεθούν διαρκείας Ειδικών Κατηγοριών όπως το καλοκαίρι. Αναλυτικά οι τιμές θα έχουν ως εξής:

Θύρα 2 > 75€

Θύρα 3 > 50€

Θύρα 4 > 150€

Θύρα 6 > 500€

Θύρα 7 > 150€

Για περαιτέρω πληροφορίες καλέστε στα γραφεία της Π.Α.Ε στα τηλέφωνα 210.9311189-90






Η Π.Α.Ε Πανιώνιος υλοποίησε μια καταπληκτική ιδέα που διατύπωσε πριν από αρκετούς μήνες ο Pgss1890 και υποστηρίχθηκε από όλο το Πανιώνιο Ίντερνετ.
Αυτό αποδεικνύει ότι η διοίκηση του Πανιωνίου έχει τη διάθεση να υλοποιεί εξαιρετικές προτάσεις αλλά και ότι μπορούμε όλοι μαζί να είμαστε δημιουργικοί υπό την προϋπόθεση πως δεν θα ξεχάσουμε ποτέ δύο πράγματα: ότι ΟΛΟΙ υποστηρίζουμε την ίδια ομάδα και ότι η βασική προϋπόθεση της φιλίας είναι η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ.
Αντιλαμβάνομαι ότι η συγκυρία δεν είναι ιδανική καθώς και το διάστημα διάθεσης είναι μικρό και η ομάδα προέρχεται από ήττα, όμως θεωρώ ότι όλοι μας έχουμε την υποχρέωση να υποστηρίξουμε την ομάδα, να επιβραβεύσουμε την προσπάθεια που έχει γίνει μέχρι αυτή τη στιγμή και να αγοράσουμε το διαρκείας β’ γύρου. Με τη στήριξη όλων μας η ομάδα μπορεί στο τέλος του β’ γύρου να είναι επιτυχημένη και να πανηγυρίσουμε νέες επιτυχίες.

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

ΜΠΑΤΑΞΗΔΕΣ ΔΡΑΓΟΥΜΑΝΟΙ

Πριν από λίγες ημέρες και με αφορμή το πανό που αναρτήθηκε στο παιχνίδι με την Α.Ε.Κ, ξέσπασε ένας πραγματικό πόλεμος ανακοινώσεων. Τώρα λοιπόν που αποκατασταθηκε η αλήθεια για το ποιού η γιαγιά ήταν πιο προσφυγοπούλα από την γιαγιά του άλλου, ας θέσουμε τη διαφορά μας με την Α.Ε.Κ στην πραγματική της διάσταση.
Ανεξάρτητα από το αν η Α.Ε.Κ είναι προσφυγικό σωματείο ή όχι, έχει καταφέρει να απευθύνεται στο ίδιο κοινό με εμάς. Άρα είναι ένας από τους άμεσους ανταγωνιστές μας. Ο σύλλογος αυτός έχει βρεθεί σε ένα απίστευτο οικονομικό πρόβλημα από το οποίο είναι αδύνατον να βγει για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχει ή έστω δεν δείχνει να έχει τις πολιτικές πλάτες που θα την στηρίξουν. Όλοι οι πιστωτές της Α.Ε.Κ, από φόβο να μην χάσουν τα χρήματα που τους οφείλει, την κρατούν στην ζωή, ελπίζοντας πως θα βρεθεί ο χρηματοδότης εκείνος που θα έχει όχι μόνο την οικονομική ευχέρεια να την αναλάβει αλλά και να τακτοποιήσει τις οφειλές της.
Κάτι αντίστοιχο θεωρώ ότι κάνει και η δική μας ομάδα. Μάθαμε πρόσφατα ότι για άλλη μία φορά μετακυλύσαμε επιταγές. Παράλληλα πληροφορηθήκαμε ότι η οικονομική κατάσταση και της δικής μας ομάδας δεν είναι ακριβώς ρόδινη και ότι θα χρειαστεί οικονομία και περικοπές, που ίσως σημαίνει την μη απόκτηση κανενός παίκτη κατά την μεταγραφική περίοδο που διανύουμε. Θα μπορούσαν τα χρήματα που μας οφείλει η Α.Ε.Κ να βοηθήσουν το δικό μας ταμείο; Αναμφισβήτητα. Υπάρχουν παίκτες της Α.Ε.Κ χρήσιμοι για τον Πανιώνιο; Ασφαλώς. Τότε τι ακριβώς περιμένουμε αφού δεν μπορούμε ούτε να εξοφληθούμε ούτε να βρεθεί οικονομικός επενδυτής για να αναλάβει την Α.Ε.Κ; Κατά τη γνώμη μου περιμένουμε το απίστευτο. Να αποκτήσει ρευστότητα η Α.Ε.Κ είτε μέσω της επίτευξης των στόχων της (με πιθανότητες να γίνει αυτό ακόμη και εις βάρος της δικής μας ομάδας), είτε μέσω της πώλησης των παικτών που της έχουμε πουλήσει (οι οποίοι είναι απαξιωμένοι αγωνιστικά) προκειμένου να βρει τα χρήματα να μας εξοφλήσει, είτε μέσω της ανάληψής της από σοβαρό επιχειρηματία. Νομίζω ότι ματαιοπονούμε ξεχνώντας το αυτονόητο. Μιλάμε για τον άμεσο ανταγωνιστή μας.
Η προσωπική μου άποψη είναι ξεκάθαρη. Απόκτηση παικτών από την Α.Ε.Κ με την απειλή σφράγισης επιταγών. Αν η Α.Ε.Κ δεν ανταποκριθεί στο αίτημά μας τότε άμεση σφράγιση των επιταγών και κατάσχεση κάθε περιουσιακού στοιχείου που μπορεί να βρεθεί.
Αντιλαμβάνομαι ότι η ενέργεια αυτή μπορεί να ξεκινήσει πόλεμο. Θεωρώ όμως ότι είναι η μόνη λύση να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να διεκδικήσουμε με αξιώσεις τα χρήματα που μας οφείλονται. Είναι ηθικό πλήγμα για τον Πανιώνιο να κατέχει η Α.Ε.Κ παίκτες όπως ο Μάκος και ο Τζιμπουρ οι οποίοι μας έλειψαν αγωνιστικά, να αγωνίζονται για την επίτευξη των αγωνιστικών της στόχων ίσως και εις βάρος της δικής μας ομάδας και παράλληλα να παρακαλάμε να μας δοθούν τα χρήματα που μας οφείλονται προκειμένου να ικανοποιήσουμε οικονομικούς ή αγωνιστικούς μας στόχους.

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Πικραθήκαμε, αλλά δεν αξίζαμε τη νίκη

Με τη λήξη του παιχνιδιού βρέθηκαν φίλοι του Πανιωνίου να μαλώνουν για τα αίτια της ήττας. Βρισιές, σπρωξιές και κατάρες λίγο πριν από τις ημέρες της αγάπης και με ανθρώπους που σε δεκαπέντε ημέρες θα ξαναδείς να κάθονται δίπλα σου. Ποιος είχε δίκιο; Όλοι. Έφταιγε ο προπονητής που δεν έκανε τις αλλαγές; Έφταιγε.  Που έδειχνε να έχει πετάξει λευκή πετσέτα βάζοντας ουσιαστικά την ομάδα να παίζει καθυστέρηση σε όλο το δεύτερο ημίχρονο. Έφταιγε επίσης. Αντικειμενικά είχε τους κατάλληλους παίκτες που θα μπορούσαν στο συγκεκριμένο παιχνίδι να δώσουν λύσεις. Όχι. Και αυτό γιατί πάρα πολλοί παίκτες της βασικής ενδεκάδας ήταν σε πολύ κακή ημέρα. Τρακαρισμένοι, αγχωμένοι…Ποιόν να πρωτοαλλάξεις και ποιόν να βάλεις.
Το πράγμα είναι μάλλον απλό. Είχαμε την ατυχία σε ένα παιχνίδι – γιορτή (κρίμα που δεν ήρθαν οι ξανθιές – θα βρούμε κάτι άλλο) να παρακολουθήσουμε μια κακή απόδοση της ομάδας. Είτε αυτό λέγεται παίκτες είτε προπονητής. Κρίμα γιατί όλοι ήρθαμε με καλή διάθεση και φύγαμε με κατεβασμένα τα αυτιά, αναλογιζόμενοι και το δύσκολο πρόγραμμα.
Και μόνο βλέποντας τους Κάλατζ, Ονουάτσι και Ντομπρασίνοβιτς στην πολύ καλή ομάδα της Καβάλας καταλάβαινα ότι ο Πανιώνιος έχει να ζηλέψει παίκτες. Δεν μπορώ να μπω στην τσέπη του προέδρου. Δεν θέλει ή δεν μπορεί να διαθέσει χρήματα. Δεκτό. Απλά νομίζω ότι φέτος έχουμε μια αξιόλογη ομάδα η οποία με την κατάλληλη ενίσχυση μπορεί να συνεχίσει να διεκδικεί το καλύτερο που μπορεί από αυτή τη χρονιά.
Πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα της Καβάλας για το εξαιρετικό πρωτάθλημα και τη σημερινή εμφάνιση Είναι δείγμα μεγάλης ομάδας το να παίζει όσο χρειάζεται για να πάρει το κατάλληλο αποτέλεσμα.
Όσο για τη δική μας ομάδα, νομίζω ότι πρέπει χωρίς να απογοητευτούμε να δούμε με σοβαρότητα το επόμενο παιχνίδι, όπου κι αν είναι και ανεξάρτητα από το όνομα του αντιπάλου. Οφείλουμε επίσης στο επόμενο εντός έδρας να ενισχύσουμε την ομάδα. Οι παίκτες και ο προπονητής μας οφείλουν μια «αποζημίωση» για την κακή σημερινή εμφάνιση.

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009

ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ

Αναρτάται ξανά ύστερα από απαίτηση πολλών φίλων, κυρίως όμως μιας εξαιρετικής κυρίας. Ό,τι καλύτερο γράφτηκε ποτέ εδώ. Χαρείτε το...


  Γιατί τότε το 1969 εκεί είχε ο πατέρας μου πιο πολλούς φίλους.
  Γιατί μου άρεσαν πολύ τα χρώματα της ομάδας.
  Γιατί μου άρεσε που σε ένα δημοτικό 600 παιδιών ήμουν ο μόνος Πανιώνιος.
  Γιατί μπορούσα να κάθομαι πίσω από το τέρμα και να μαζεύω τις μπάλες δίπλα στους αγαπημένους μου παίκτες.
  Γιατί έμαθα ότι ήταν η πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδας.
  Γιατί οι ρίζες της ήταν από τη γενέτειρα των παππούδων μου.
  Γιατί μεγαλώνοντας κατάλαβα τι αντιπροσώπευε αυτή η ομάδα.
  Γιατί πάντα πήγαινε κόντρα στο κατεστημένο που τόσο σιχαινόμουν.
  Γιατί όσο πιο πολύ πλήρωνε αυτή την κόντρα τόσο πιο πολύ τον αγαπούσα.
  Γιατί όσες φορές κι αν τον λύγισαν γρήγορα ξανασηκώθηκε.
  Γιατί έτσι έμαθα την έννοια της διαφορετικότητας.
  Γιατί πολλοί από τους καλύτερους παίκτες της χώρας βγήκαν από αυτή την ομάδα.
  Γιατί όσους κι αν μας έκλεβαν πάντα βγάζαμε καινούριους.
  Γιατί δεν με νοιάζει αν θα τη δω να παίρνει ποτέ πρωτάθλημα.
  Γιατί πάντα θα έχω ένα λόγο να γκρινιάζω.
  Γιατί δεν υπάρχει άλλη ομάδα που να έχει εξέδρα με όνομα “υβριστικά”.
  Γιατί ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος αν θα κερδίσεις η θα χάσεις.
  Γιατί το τελευταίο δεκάλεπτο κάθε αγώνα μας μοιάζει με βιβλίο του Στίβεν Κινγκ.
  Γιατί μπορεί να τσακωθείς με το διπλανό σου στην εξέδρα απλά γιατί ένας παίκτης έδεσε στραβά τα κορδόνια του.
  Γιατί όπου κι αν βρεις Πανιώνιο γίνεται αμέσως φίλος σου.
  Γιατί θεωρούμε ότι μόνο εμείς έχουμε δικαίωμα να βρίζουμε τους παίκτες της ομάδας μας.
  Γιατί αντίθετα με τους άλλους πιστεύουμε ότι η ομάδα μας είναι μεγάλη, ίσως  γιατί πράγματι είναι.
  Γιατί μόνο οι επιτυχίες της ομάδας μας είναι εκατό τα εκατό άξιες.
  Γιατί μόνο εμείς έχουμε κάνει την “υπέρβαση” αυτοσκοπό χωρίς να τη θέλει ουσιαστικά κανένας.
  Γιατί ποτέ κανείς από Πανιώνιος δεν θα γίνει άλλη ομάδα.
  Γιατί πιστεύουμε ότι είμαστε η μόνη ομάδα που θα έπαιζαν τζάμπα οι μεγαλύτεροι παίκτες του κόσμου.
  Γιατί ένας Πανιώνιος ξέρει πάντα τα οικονομικά, προπονητικά και αγωνιστικά θέματα της ομάδας καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον ακόμη και Πανιώνιο.
  Γιατί μόνο ο Πανιώνιος μπορεί να αντέξει την τρέλα μας και μόνο η τρέλα μας μπορεί να αντέξει τον Πανιώνιο.
  Γιατί άσχετα με όλα τα άλλα, για  εμάς η ομάδα, ο πρόεδρος και ο προπονητής θα είναι πάντα οι καλύτεροι.
  Γιατί…γιατί…γιατί…
  Γιατί πάνω από όλα Ο   ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΕΙΝΑΙ  ΙΔΕΑ…


 “όσο μας πληγώνεις ,
   τόσο μας πωρώνεις”

Griniaris

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΞΑΝΘΙΑΣ

Έχω γίνει κουραστικός να γράφω το πόσο πολύ μου αρέσει το γεμάτο γήπεδο. Στην δεκαετία του ογδόντα το γήπεδό μας γέμιζε συνήθως στα μεγάλα παιχνίδια με πλειοψηφούντες  τους οπαδούς της φιλοξενούμενης ομάδας. Οι απαιτητικοί  (η και βαριεστημένοι) Πανιώνιοι φίλαθλοι συνέρρεαν συνήθως στο γήπεδο όταν η πορεία της ομάδας ήταν καλή ή σε ιδιαίτερα σημαντικά παιχνίδια. Ακριβώς επειδή το γεμάτο γήπεδο δεν είναι μια καθημερινότητά μας έχουμε να θυμόμαστε το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα, το περσινό soldοut και κάποια Ευρωπαϊκά παιχνίδια.
Φέτος φαίνεται ότι διαθέτουμε καλή ομάδα. Όσο μπορώ να καταλάβω οι παίκτες μας είναι και αγαπημένοι μεταξύ τους. Και αυτό είναι σίγουρα καλά νέα.
Χαίρομαι πολύ που αυτή τη δεδομένη στιγμή όλα δείχνουν να πηγαίνουν δεξιά. Έχουμε λόγους να χαιρόμαστε. Πρέπει όμως να το δείχνουμε. Το παιχνίδι με την Καβάλα είναι το τελευταίο του πρώτου γύρου. Επειδή ακολουθούν οι γιορτές αλλά και δύο εκτός έδρας παιχνίδια (και μάλιστα δύσκολα) θα κάνουμε καιρό να δούμε από κοντά την αγαπημένη μας ομάδα. Θεωρώ ότι ο κόσμος πρέπει να γεμίσει το γήπεδο και να εκδηλώσουμε την ικανοποίησή μας.
Θέλω να πιστεύω ότι το χάπενιγκ με τις ξανθιές θα βοηθήσει. Είμαι πολύ χαρούμενος που υλοποιείται αυτή η ιδέα γιατί θεωρώ ότι ο κόσμος πρέπει να ξαναθυμηθεί ότι το γήπεδο είναι μία λαϊκή γιορτή. Και σας πρέπει να στο μέλλον να υπάρξουν και άλλες τέτοιες κινήσεις. Όσο πιο συχνά γίνεται
Είναι βέβαιο ότι ο Zamis δεν ήθελε τις δημόσιες ευχαριστίες. Δεν μπορώ όμως να μην τον ευχαριστήσω, καθώς ο απίστευτος αυτός τύπος έχει βαλθεί να υλοποιεί κάθε τρέλα που μου έρχεται στο μυαλό. Σε ευχαριστώ πολύ φίλε. Αυτό που έκανες απέδειξε ότι ο κάθε απλός φίλαθλος μπορεί να κάνει πράγματα για την ομάδα στο μέτρο των δυνατοτήτων του.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω επίσης τον Κώστα Παπαδάκο που προώθησε την ιδέα στον Πρόεδρο, τον ίδιο τον Πρόεδρο και ασφαλώς τον κο Μόγκριτς για την εμπιστοσύνη που έδειξε σε μια «ανώνυμη» ιντερνετική φωνή.

Confession

Θα ήθελα να ξέρετε μερικά πράγματα για ‘μένα.
Δεν έχω καταλάβει ποτέ για ποιο λόγο ξεκίνησα το μπλογκ. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το διάστημα που ξεκίνησα αυτή την ιστορία ήθελα πάρα πολύ να γράψω τη γνώμη μου για την ομάδα, πράγμα που δεν μπορούσα να κάνω, για λόγους που όλοι γνωρίζετε και αντιλαμβάνεστε, στον «επίσημο» διαδικτυακό φορέα των Πανιώνιων.
Σιγά σιγά άρχισαν να εμφανίζονται άνθρωποι οι οποίοι κατέθεταν τη γνώμη τους. Με τον καιρό συνειδητοποίησα ότι το χόμπι μου αφορούσε κάποιους πολύ αξιόλογους ανθρώπους τους οποίους δεν γνώριζα προσωπικά. Είχα αρχίσει όμως να τους εκτιμώ για τις απόψεις τους.
Το μπλογκ άρχισε να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, όχι εξαιτίας μου, αλλά λόγω των ανθρώπων που συμμετείχαν σ’ αυτό. Ήταν μεγάλη ικανοποίηση για εμένα να ξέρω ότι υπήρχαν άνθρωποι με την ίδια αγάπη με εμένα που αφιέρωναν χρόνο από την ημέρα τους για να μπουν στη σελίδα μου, να πουν τη γνώμη τους, να διαφωνήσουν, να ψυχαγωγηθούν. Οτιδήποτε.
Το όνομά μου δεν είναι τυχαίο. Το br σημαίνει blue and red και το funatic ότι υποστηρίζω με σθένος αυτό που αγαπάω μέχρι το σημείο που εξακολουθεί να αποτελεί ευχαρίστηση. Απευθύνομαι σε ανθρώπους χωρίς να με ενδιαφέρει η δουλειά τους, η περιουσία τους ή το μορφωτικό επίπεδο αλλά μόνο η αγάπη τους για την ομάδα. Αγαπάς την ομάδα; Μου κάνεις...
Δεν είμαι εδώ για να κάνω επανάσταση ή να ασκήσω έλεγχο. Κυρίως όμως δεν είμαι διατεθειμένος να χαλάσω τη διάθεσή μου για κανέναν.
Δεν έχω την αφέλεια να πιστεύω ότι διοικώ τον Πανιώνιο ή ότι επηρεάζω τις εξελίξεις. Είμαι εδώ για να δίνω βήμα λόγου σε όποιον μπορεί να σεβαστεί τους κανόνες μιας συζήτησης επιπέδου, είμαι εδώ για να ξαναθυμηθούμε ότι το ποδόσφαιρο και γενικά ο αθλητισμός είναι χαρά, είμαι εδώ γιατί βασικά νοιώθω όμορφα μαζί σας.
Γράφω ανώνυμα όχι γιατί δεν μπορώ να υποστηρίξω επώνυμα τις θέσεις μου. Οι λόγοι είναι καθαρά επαγγελματικοί. Έχω τη χαρά να κάνω μια δουλειά που μου αρέσει. Δυσκολεύομαι να την κάνω όπως ακριβώς μου αρέσει και ταιριάζει στον χαρακτήρα μου αλλά το προσπαθώ...Δεν ήθελα να βρεθεί ποτέ κανείς (ιδίως από το σημείο που το μπλογκ είχε επιτυχία) και να πει για ‘μένα ότι προσπαθώ μέσω του μπλογκ να διαφημιστώ.
Μέσα σε αυτόν τον ένα χρόνο έζησα μεγάλες χαρές. Η μεταγραφή του Ρεκόμπα, η τρίπλα του Εστογιανώφ στον Καραγκούνη, η διαγραφή του Προέδρου στην τιμή των διαρκείας, το μανιφέστο του Griniaris, ήταν για ΄μένα πράγματα που θα θυμάμαι. Η μεγαλύτερη όμως χαρά είναι ότι συνειδητοποίησα ότι πίσω από τα πληκτρολόγια υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι με εξαιρετικές απόψεις και θέσεις και με μεγάλη διάθεση να προσφέρουν στην ομάδα με κάθε τρόπο. Μια παρέα που πραγματικά σου φτιάχνει τη διάθεση. Τρώμε, πίνουμε, γελάμε, συζητάμε και μετά βλέπουμε την Πανιωνάρα. Το ζούμε και το χαιρόμαστε όλο αυτό. Είμαι τυχερός γιατί κατόρθωσα να ζήσω την «κοσμοθεωρία» που εκφράζει το διαδικτυακό μου όνομα.
Είμαι περήφανος για την παρέα. Είμαι περήφανος που εμείς το ζούμε και το χαιρόμαστε. Μακάρι να υπήρχαν κι άλλες παρέες σαν τη δική μας. Είμαι βέβαιος ότι τα πράγματα στην εξέδρα μας θα ήταν καλύτερα...
Η διάθεσή μου δεν είναι να κάνω τον διαδικτυακό εισαγγελέα του Πανιωνίου. Με τη δυνατότητα που μου δίνει η επιτυχία του μπλογκ μου επιθυμώ μόνο να κινητοποιήσω τον κόσμο. Να ξανακάνω το ποδόσφαιρο διασκέδαση. Το γήπεδο γιορτή. Να έρθουν στο γήπεδο παιδιά. Να αποκτήσουμε νέους φιλάθλους. Όποιος τα θεωρεί ουτοπικά ας σκεφτεί ότι στον βαθμό που μου το επέτρεπε το μπλογκ μου και ασφαλώς με τη στήριξη όλων των διαδικτυακών φίλων τα έχω (έχουμε) πετύχει σε μικρή κλίμακα βεβαια.  Πίστη χρειάζεται και εμπιστοσύνη στους ανθρώπους με τους όποιους έχουμε ακριβώς την ίδια αγάπη...

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ

Πρως Άγηο Βασίλι, Κεσάρια

Άγιε μου Βασήλη. Με λένε Γιαννάκη και θέλω να ξέρις ότι φέτος ήμουν πολλύ καλό παιδί. Σε παρακαλώ να έχεις καλά τον μπαμπά μου, τη μαμά μου, το σκύλο μας, την αδερφούλα μου, αλλά κυρίως τον Φαμπιάν Εστογιάνωφ.
Σε παρακαλώ πολύ να μου φέρις την κασέτα του Σκούπι Ντου για το ds, ένα κάστρο, ένα βιβλίο και ένα επιτραπέζιο πεχνίδι. Σε παρακαλώ πολύ να φέρις στην ομάδα μου τον Πανιώνιο έναν καλό τερματοφύλακα, ένα πολλύ καλό σέντερ μπακ και ίσως και κάποιο διμιουργικό μέσο. Αν δεν μπορείς να μας τα δώσεις όλα αυτά φέτος, φέρε μας τουλάχιστον τον τερματοφύλακα και δώσε φώτιση στον λατρεμένο μου Σουλεοιμαν.
Να έχις καλά τον Αλβάρο Ρεκόμπα και τον Πρόεδρό μας.
Καλά Χριστούγενα
Γιάννης

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ



Ο Αλβάρο Ρεκόμπα ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που φόρεσε και πιθανότατα θα φορέσει την φανέλα του Πανιωνίου. Ένας ποδοσφαιριστής παγκόσμιας κλάσης. Ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης του κόσμου για κάποιο διάστημα.
Δυστυχώς είχαμε ελάχιστες ευκαιρίες να τον θαυμάσουμε στο γήπεδο. Οι ενέργειές του ήταν απλά εξωπραγματικές. Πολύ φοβάμαι ότι οι ίδιοι του οι συμπαίκτες αδυνατούσαν να αντιληφθούν την ποδοσφαιρική του ευφυΐα και να πιστέψουν ότι ο μεγάλος Αλβάρο μπορούσε απλά να κάνει το αδύνατο. Θρύλος.
Δεν θα ήθελα να ασχοληθώ καθόλου με το οικονομικό σκέλος της μεταγραφής. Τα όνειρα δεν έχουν τιμή και το ταλέντο δεν αποτιμάται λογιστικά, ούτε καν από ένα σύλλογο με τις δικές μας περιορισμένες οικονομικές ικανότητες.
Τελικά η είδηση είναι πικρή. Μπορεί να μην προσέφερε αγωνιστικά αυτό που ελπίζαμε – το περιβόητο 50% των δυνατοτήτων του. Όμως και μόνη η παρουσία του μας έκανε παγκοσμίως διάσημους. Δεν κατορθώσαμε να εκμεταλλευτούμε ούτε το ταλέντο του, ούτε τις διασυνδέσεις του ούτε το όνομά του σε επίπεδο πωλήσεων. Ήταν αδύνατον να διαχειριστούμε ένα τόσο μεγάλο όνομα όντας απλά ευσυνείδητοι ερασιτέχνες. Και μέσα σε όλα αυτά και στα πλαίσια της μεταγραφής του χάσαμε και τον μεγάλο Έβαλντ Λίνεν για τους λόγους που όλοι μας γνωρίζουμε.
Κρατάμε όμως και κάποια θετικά. Με την μεταγραφή του Ρεκόμπα, η διοίκηση του Πανιωνίου απέδειξε ότι έχει την θέληση να κάνει την υπέρβαση και να οδηγήσει ψηλά τον Πανιώνιο. Απέδειξε ότι έχει την δυνατότητα να δαπανήσει χρήματα για παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Ίσως τελικά να μην μπορούμε να διαχειριστούμε ακόμη παίκτες αεροδρομίου. Τουλάχιστον όμως εντοπίσαμε τις αδυναμίες μας και ελπίζω να μπορέσουμε να τις διορθώσουμε. Γιατί οι μεγάλες ομάδες γίνονται από μεγάλους παίκτες. Και οι μεγάλοι παίκτες είναι αυτοί που μαγνητίζουν τον κόσμο.
Εννοείται ότι η διοίκηση του Πανιωνίου πρέπει να κινηθεί άμεσα για την απόκτηση κάποιου ή κάποιων παικτών που θα μπορέσουν να ενισχύσουν περαιτέρω την ομάδα. Αν ο Αλβάρο ήταν μια πολυτέλεια ας καλύψουμε επιτέλους τις βασικότατες ανάγκες μας.

Υ.Γ
Έχω δύο φανέλες με την υπογραφή του, αυτόγραφα και τη φωτογραφία που έβγαλε με τον γιο μου και κοσμεί το γραφεί μου (μαζί με τις φωτογραφίες του Λόλο και του Φανούρη). Αυτά για εμένα είναι πλέον πολύτιμα κειμήλια.

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!!





Όχι άλλες γραβάτες...Please!!!

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

ΑΔΙΚΟ!!! ΛΑΡΙΣΑ – ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 2-2

Από την απόλυτη ηδονή, τις πύλες του παραδείσου βρεθήκαμε σχεδόν στην κόλαση. Καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού σκεφτόμουν ότι ο φετινός Πανιώνιος έχει βαλθεί να μας τρελάνει. Με πολλές ελλείψεις σε μια πολύ δύσκολη έδρα είχε καταφέρει να ελέγχει το παιχνίδι και αργότερα να πετύχει με άνεση δύο γκολ, χάνοντας μάλιστα κλασικές ευκαιρίες. Το μόνο που μπορούσε να αντιπαρατάξει η Λάρισα ήταν το σκληρό, σχεδόν αντιαθλητικό παιχνίδι του πνιγμένου.
Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι την τεράστια απερισκεψία του Όμο, ο οποίος για άλλη μία φορά έβλαψε την ομάδα, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Πέναλτι και κόκκινη. Υποχρέωσε τους συμπαίκτες του να αγωνιστούν με 10 για περίπου μισή ώρα. Όσα γκολ και να πετύχει, όσους βαθμούς κι αν μας δώσει δεν αλλάζω γνώμη. Ο Όμο δεν κάνει για την άμυνα. Βρείτε του τη θέση που του ταιριάζει ή ας μείνει στον πάγκο.
Εξαιρετική η προσπάθεια από τους Κουμορτζί, Ριέρα και Φανούρη (συγκινητικός όταν ευχαριστούσε τον Θεό ύστερα από την επίτευξη κάθε τέρματος).Καλός ο Ανδριόλας, μοιραίος ο Καστελιόνε καθώς έχασε την ευκαιρία να καθαρίσει το παιχνίδι…
Υπό αυτές τις συνθήκες ο βαθμός στο Αλκαζάρ δεν είναι κακός, αν και θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει μια χαλαρή νίκη. Συνεχίζουμε δυνατά.!!! Έχουμε μπροστά μας το 2ο Παγκόσμιο και ένα πανηγυρικό παιχνίδι με την Καβάλα. Ελπίζω να έχουμε στη διάθεσή μας όλους μας τους παίκτες και να ξαναγυρίσουμε στις νίκες. Καλομάθαμε!!!

Υ.Γ
Παραλίγο να ζήσουμε το απόλυτο. Κούκετς και Ανδριόλας στην ίδια ενδεκάδα.

2ο Παγκόσμιο Συμπόσιο Ανεξάρτητου Πανιώνιου Ίντερνετ (Έκτακτο). Θέμα : Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΟΜΟ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΤΣΙΠΟΥΡΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΛΑΎΣΕΙΣ

Το 2ο Παγκόσμιο Συμπόσιο Ανεξάρτητου Πανιώνιου Ίντερνετ θα διεξαχθεί το Σάββατο 19/12/2009 στην φυσική μας έδρα.
Οι δηλώσεις συμμετοχής ξεκινούν σήμερα με την ίδια διαδικασία που ακολουθήθηκε και στο πρώτο. Οποιοσδήποτε λοιπόν επιθυμεί να συμμετάσχει θα χρειαστεί να μου στείλει mail και να εκδηλώσει το ενδιαφέρον του. Όσοι δεν έχουν συμμετάσχει ξανά σε συμπόσιο θα πρέπει να αποστείλουν mail από ηλεκτρονική διεύθυνση από την οποία εμφανίζεται το ονοματεπώνυμό τους. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι δεκατρείς πρώτοι.
Καλείστε επίσης να προτείνετε το θέμα του έκτακτου συμποσίου.
Άντε παλικάρια!!! Και με τη νίκη σήμερα!!!

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ- ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

Δημοσιεύθηκε σήμερα στον Πανιώνιο Κόσμο ένα κείμενό μου που αφορά στην ανάγκη αδελφοποίησης του Πανιωνίου με την Ένωση Νέων Παραλιμνίου. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω δημοσίως τον Μάκη Διόγο για την βοήθεια που παρέχει σε αυτή την προσπάθεια (Μάκη μου το ιντερνετικό μου όνομα είναι brfunatic – και στο fun atic δίνω ιδιαίτερη σημασία).

Την Δευτέρα κιόλας θα αποστείλω στον Σύνδεσμο Φιλάθλων της Ε.Ν.Π ένα αντίτυπο του Πανιώνιου Κόσμου. Το κείμενό θα φωτοτυπηθεί και θα μοιραστεί στο γήπεδο στο επόμενο παιχνίδι της Ένωσης. Απίστευτο;;;

Όπως γίνεται αντιληπτό οι Κύπριοι αδελφοί μας έχουν πάρει ιδιαίτερα ζεστά το θέμα και θα βοηθήσουν όσο μπορούν περισσότερο. Ήδη προετοιμάζουν την αποστολή αντιπροσώπου τους με σημαία της ομάδας τους στο παιχνίδι του Πανιωνίου με τον Εργοτέλη στο Ηράκλειο!!!

Το φόρουμ των Ενωσιτών (www.vissini.com/forum) έχουν επισκεφθεί οι CostisT και Ρgss1890 θέλοντας να προωθήσουν την ιδέα της αδελφοποίησης και τους ευχαριστώ δημοσίως.
 Μάλιστα ο  Εμπαθέστατος είχε μια καταπληκτική ιδέα την οποία ήδη έχει καταθέσει:

Το Παραλίμνι είναι πάρα πολύ κοντά στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Προτείνει λοιπόν να γιορτάσουμε τα 120 χρόνια της ομάδας με φιλικό παιχνίδι που θα γίνει στο Παραλίμνι την ημέρα της μαύρης επετείου της Τουρκικής Εισβολής. Ο Ιστορικότερος σύλλογος της Ελλάδας, χωρίς φαμφάρες και τυμπανοκρουσίες θα δώσει ένα ηχηρό μήνυμα ενότητας των απανταχού Ελλήνων ζητώντας την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος, την ενοποίηση της Κύπρου και την επιστροφή των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες. Άλλωστε εμείς ως γνήσιοι πρόσφυγες μπορούμε να καταλάβουμε το δράμα τους.

Καλώ όσους διαβάζετε αυτό το κείμενο να βοηθήσετε με κάθε τρόπο. Ακόμη και ένα μήνυμα στο μπλογκ ή στην σελίδα της Ε.Ν.Π μπορεί να βοηθήσει. Καλώ επίσης τους συνδέσμους οργανωμένων οπαδών της ομάδας να αγκαλιάσουν την προσπάθεια και να ξεκινήσουν το θέμα της αδελφοποίησης με αδελφοποίηση συνδέσμων οργανωμένων.Ήδη έχω ενημερώσει τους Ίωνες και αναμένω απόφαση του Δ.Σ τους.

Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο. Καιρός να δείξουμε τι σημαίνει Πανιώνια διαφορετικότητα

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

Ώρα μηδέν για τον τρομοκράτη

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν υπήρξε πραγματικό ενδιαφέρον του Πανιωνίου για τον Ρεφίκ Τζιμπουρ. Δεν μπορώ επίσης να ξέρω, σε περίπτωση που υπήρξε ενδιαφέρον, τους όρους και τις προϋποθέσεις που είχε θέσει η ομάδα για πιθανή απόκτησή του. Αυτό που ξέρω είναι ότι σήμερα εκπνέει η προθεσμία που είχε δώσει ο προπονητής της Εθνικής Αλγερίας στον Ρεφίκ προκειμένου να βρει ομάδα. Το θέμα είναι αρκετά σύνθετο γιατί ο προπονητής των Αλγερινών δεν ζήτησε από την Τζιμπούρ απλά και μόνο να βρει ομάδα, αλλά απαίτησε η ομάδα αυτή να του επιτρέψει να αγωνιστεί στο Κόπα Άφρικα. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε ομάδα τον αποκτήσει θα πρέπει να συμβιβαστεί με το ιδέα ότι θα τον έχει στις τάξεις της ίσως από τον Φεβρουάριο (καθώς το Κόπα Άφρικα διαρκεί περίπου είκοσι ημέρες) και θα πρέπει επίσης να ρισκάρει το ενδεχόμενο τραυματισμού του ή κόπωσής του.

Θεωρητικά οι περισσότεροι από εμάς είμαστε ενθουσιασμένοι με την ιδέα επιστροφής του Ρεφίκ. Χωρίς βέβαια να υπολογίζουμε όλα τα παραπάνω ή το ενδεχόμενο να μην ταιριάξει με τα αγωνιστικά πλάνα. Ο τρομοκράτης όμως έχει αποδεδειγμένα ερωτική σχέση με τα δίχτυα, κι αυτό ίσως να τα παραμερίζει όλα.
Ή τώρα ή ποτέ λοιπόν. Αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις. Οι πληροφορίες λένε πάντως ότι οι ομάδες του εξωτερικού που έχουν προσεγγίσει τον Ρεφίκ θέτουν ως απαραίτητη προϋπόθεση για την μεταγραφή του τη μη συμμετοχή του στο Κόπα Άφρικα.


Αλήθεια τι θα γίνει με το θέμα της ώρας διαξαγωγής των αγώνων της ομάδας; Κοιτούσα το πρόγραμμα τις διοργανώτριας αρχής και διαπίστωσα ότι όλα τα παιχνίδια της ομάδας μέχρι και τον Φεβρουάριο γίνονται μεσημέρι. Αυτό δεν μας προκαλεί μεγάλη απώλεια εσόδων; Δεν υποβαθμίζει την εικόνα μας; Σε κάθε περίπτωση γιατί δεν υπάρχει ένα κυλιόμενο ωράριο ώστε να δίνουμε σε λογική ώρα κάποια παιχνίδια; Με αυτό το πρόγραμμα είναι αδύνατον να διοργανώσουμε το 2ο Παγκόσμιο συμπόσιο του Ανεξάρτητου Πανιώνιου Ίντερνετ πριν από εντός έδρας παιχνίδι της ομάδας, εκτός κι αν ακολουθήσουμε την άποψη του Jon και αντί για τσίπουρα καταλήξουμε στο Λίντρα Μάριοτ για μπράντς. Αυτό θα είναι και το πιο σύντομο Παγκόσμιο, διότι είμαι σίγουρος ότι εντός 20λέπτου θα μας έχουν πετάξει έξω με τις κλοτσιές...Ειδικά όταν ακούσουν την τραμουντάνα!!! Ίσως να έπρεπε να βάλουμε λίγο νερό στο κρασί μας (και κατά κυριολεξία στο τσίπουρό μας) και να το διοργανώσουμε πριν από το παιχνίδι με τον Π.Α.Ο.Κ και μετά να πάμε κάπου να δούμε το παιχνίδι...Δεν είναι το ίδιο πάντως.


Ερώτηση: Γιατί όσο δεν διαβάζω ονόματα τερματοφυλάκων από το εξωτερικό, τόσο μου καρφώνεται η ιδέα ότι θα πάρουμε τον Μπλάζιτς;

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Και τώρα τι κάνουμε;

Εξαιτίας του τραυματισμού του Μπέλιτς και χθες του Μπεθέρα, ο Πανιώνιος έχει μείνει με έναν επαγγελματία τερματοφύλακα. Τον Κώστα Ανδριόλα. Όπως διαβάζω στις σημερινές αθλητικές εφημερίδες, γίνονται προσπάθειες να δοθεί άδεια από την Ε.Π.Ο, προκειμένου να επιτραπεί στον 17χρονο πορτιέρο της ομάδας νέων Κώστα Καλδέλη να γίνει επαγγελματίας. Καλώς εχόντων των πραγμάτων αυτοί θα είναι οι τερματοφύλακές μας στο παιχνίδι με την Λάρισα. Με λίγη καλή τύχη θα τα καταφέρουμε. Άλλωστε όλοι έχουμε εκφράσει κατά καιρούς τη στήριξή μας προς τον Κώστα Ανδριόλα, ο οποίος έχει μια χρυσή ευκαιρία να αποδείξει τις ικανότητές του. Από εκεί και πέρα τι γίνεται;
Από την αποχώρηση του Ντρόμπνι ο Πανιώνιος αντιμετωπίζει μόνιμο πρόβλημα στη θέση του τερματοφύλακα. Στην πορεία αυτών των ετών έγιναν αρκετές προσπάθειες ανεύρεσης τερματοφύλακα και δαπανήθηκαν αρκετά χρήματα. Είναι γεγονός ότι οι προσπάθειές μας δεν καρποφόρησαν. Η πιο τρανταχτή περίπτωση ήταν του Κρέσιτς, στον οποίο, δεν ξέρω ακριβώς τον λόγο, η ομάδα παρείχε απόλυτη στήριξη, έκανε με μεγάλη επιτυχία το αγροτικό του πετυχαίνοντας καλά στατιστικά αλλά δεχόμενος πάρα πολλά τέρματα και μας εγκατέλειψε για άλλες πολιτείες χωρίς να βάλουμε στα ταμεία μας ούτε ένα ευρώ.
Γενικά προσπαθήσαμε κάθε μοντέλο. Έμπειρος τερματοφύλακας, νεαρός και ταλαντούχος, έμπειρος για δεύτερος, ταλαντούχος για τρίτος. Όλα αυτά θα ήταν καλά, αρκεί να είχαμε βρει τον πρώτο.
Θεωρώ ότι για να κάνεις το βήμα παραπάνω χρειάζεται να έχεις εξαιρετικό τερματοφύλακα. Κατά την ταπεινή μου άποψη, ο φετινός αστραφτερός πλέον Πανιώνιος υστερεί στη θέση του τερματοφύλακα έναντι κάθε ομάδας του Πρωταθλήματος.
Από την άλλη, όσο κι αν προσπαθήσεις, όσο κι αν δουλέψεις, αν δεν έχεις σοβαρό τερματοφύλακα δεν μπορείς να πας πουθενά. Για να τον αποκτήσεις χρειάζεται να δαπανήσεις χρήματα και μάλιστα αρκετά. Η θέση του τερματοφύλακα κρύβει παγίδες. Στην παρούσα κατάσταση θεωρώ σχεδόν αδιανόητο να φέρουμε από το εξωτερικό κάποιο τερματοφύλακα, όσο καλός κι αν είναι, και να του ζητήσουμε να προσαρμοστεί άμεσα στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Άρα πρέπει να είναι κάποιος που να ξέρει πρόσωπα και καταστάσεις. Επιπλέον, επειδή ο τερματοφύλακας αυτός, λογικά θα γίνει βασικός στη θέση του Μπέλιτς, πρέπει να μην έχει μεγάλη διαφορά ηλικίας από τους Μπεθέρα και Ανδριόλα. Και αυτό για να μπορεί να δημιουργηθεί ανταγωνισμός.
Η λύση που τα συνδυάζει όλα είναι μία. Μπλάζιτς. Μοναδικό μειονέκτημα ότι θεωρείται ξένος.
Είναι βέβαιο ότι ο πρόεδρος του Λεβαδειακού θα μας πατήσει στον λαιμό, ιδίως τώρα που ξέρει ότι έχουμε απόλυτη ανάγκη. Από την άλλη κινδυνεύει να τον χάσει το καλοκαίρι ως ελεύθερο. Νομίζω ότι μπορεί να βρεθεί η χρυσή τομή. Ας πορευτούμε λοιπόν στα σίγουρα και ας αποκτήσουμε μια δοκιμασμένη λύση. Πρέπει να έχουμε και κάτι άλλο στο μυαλό μας. Τον Γενάρη δύσκολα βρίσκεις καλό και σχετικά νέο τερματοφύλακα και ελάχιστες ομάδες διαθέτουν προς πώληση τερματοφύλακα που τον έχουν απόλυτη ανάγκη. Αυτό για τις εξωτικές λύσεις που ακούγονται.

υ.γ
επί του πληκτρολογίου
Η περίπτωση του Ρόκα είναι πράγματι ενδιαφέρουσα. Πολύ ενδιαφέρουσα. Όντας όμως 33 ετών, μάλλον δεν μπορεί να πουληθεί αργότερα σε άλλη ομάδα. Αλήθεια; Ο Πανόπουλος από που ψωνίζει τερματοφύλακες;

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

ΙΣΑΑΚ ΜΠΕΘΕΡΑ ΜΑΣ ΧΑΛΑΣΕΣ ΤΗ ΜΕΡΑ.ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΜΙΚΡΕ!!!




Οι σημερινές εξελίξεις  άλλαξαν τον τίτλο της ανάρησης. Μεγάλη ατυχία και για τον πιτσιρίκο και για την  ομάδα. Πάνω που είχαμε αρχίσει να σου λέμε ποσο πολύ μας άρεσες. Δεν πειράζει. Σου ευχόμαστε περαστικά και γρήγορη επάνοδο.




Ο James Βond - ικός Σαγόνιας, ο Pac Man, που κατάπιε κάθε επιθετική ενέργεια της Α.Ε.Κ (ποιος πίστευε ότι θα έλεγα τέτοια πράγματα...), έδωσε μια πολύ ωραία συνέντευξη στην SportNet.
Τελικά ο πιτσιρίκος είναι και σεμνός και ταλαντούχος. Ας ξαναγνωριστούμε!!!



Ο κόσμος δεν γνωρίζει πολλά για εσένα. Ενα νέο παιδί 21 χρονών έρχεται σε μία ξένη χώρα σε νέα ομάδα, που δεν γνωρίζει κανέναν. Πως βίωσες τις πρώτες μέρες και ποια η γνώμη σου για την Αθήνα;

«Η πόλη μου αρέσει πάρα πολύ. Μοιάζει πολύ με την Βαρκελώνη και έχω προσαρμοστεί. Το μοναδικό μου πρόβλημα είναι η γλώσσα. Δεν μιλάω αγγλικά και είναι δύσκολο να συνεννοηθώ. Ευτυχώς στην ομάδα υπάρχουν πολλοί που μιλάμε την ίδια γλώσσα! Είναι πολύ μεγάλη υπόθεση για μένα».

Τι σου αρέσει στην Ελλάδα;

«Μου αρέσει πολύ η ιστορία της Ελλάδας. Η Ακρόπολη!»

Και τι δεν σου αρέσει;

«Η κίνηση! Κάθε πρωί για να πάω στην προπόνηση κάνω πάρα πολύ ώρα!».

Τον ελεύθερό σου χρόνο πως τον περνάς;

«Όταν ήμουν στην Βαρκελώνη, μετά τις προπονήσεις, έβγαινα με τους φίλους μου, τώρα που είμαι στην Αθήνα επιστρέφω σπίτι μου!».

Ποιο είναι το όνειρό σου;

«Μελλοντικά είναι να κατακτήσω πολλούς τίτλους! Για φέτος να είναι η ομάδα ψηλά και να βγούμε στην Ευρώπη. Οσον αφορά εμένα να δουλεύω σκληρά και να έχω την υγεία μου».

Σου λείπει η οικογένειά σου; Ανυπομονείς να πας τα Χριστούγεννα εκεί;

«Είμαι πολύ δεμένος με την οικογένειά μου, οπότε καταλαβαίνεις ότι θέλω πολύ να πάω! Βέβαια θα κάτσουμε μόνο 4 ημέρες, αλλά είναι μία ισχυρή τονωτική ένεση!».

Για ποιο λόγο έβαψες τα μαλλιά σου ξανθά; Σε επηρέασε ο Εστογιανόφ;

«Καμία σχέση δεν έχει με τον “Λόλο”. Απλώς έκανα μία αλλαγή! Είχα πάει να κουρευτώ και βγήκα... ξανθός!».

Για τον Πανιώνιο!

Ο Πανιώνιος πήρε μία σπουδαία νίκη κόντρα στην ΑΕΚ. Ποιο ήταν το κλειδί για τους τρεις βαθμούς;

«Το κλειδί είναι η δουλειά που γίνεται καθημερινά! Ολα όσα είχαμε σχεδιάσει στον αγωνιστικό χώρο βγήκαν μέσα στο γήπεδο! Γι αυτό καταφέραμε και κερδίσαμε».

Για εσένα η χαρά θα είναι διπλή, μιας και για πρώτη φορά ξεκίνησες βασικός και η ομάδα σου κέρδισε...

«Η αλήθεια είναι ότι ήταν μεγάλη νίκη, αλλά το γεγονός ότι έκανα το ντεμπούτο μου στην έδρα μας και με τόσο πολύ κόσμο θα μου μείνει αξέχαστο! Εχει χαραχθεί στην μνήμη μου και είμαι πολύ συγκινημένος! Είναι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί!».

Τι δεν θα ξεχάσεις από το ντεμπούτο σου;

«Χάρηκα πολύ όταν βγήκα να κάνω ζέσταμα κι ο κόσμος με χειροκρότησε και φώναξε το όνομά μου! Δεν είμαι κάποιος γνωστός και παρόλα αυτά με χειροκρότησαν και φώναζαν το όνομά μου. Ηταν πολύ ωραία! Δεν θα το ξεχάσω ποτέ!»

Ο Πανιώνιος ξεκίνησε πολύ άσχημα το πρωτάθλημα. Τι πιστεύεις ότι έφταιξε, αλλά και τι άλλαξε και η ομάδα παρουσιάζει τώρα αυτή την εικόνα;

«Ηταν φυσιολογικό. Υπήρχαν πολλοί καινούργιοι παίκτες, καινούργιος προπονητής και χρειαζόταν χρόνο. Μία ομάδα δεν φτιάχνετε σε μία, δύο ή τρεις μέρες! Θέλει χρόνο. Εμείς δουλέψαμε σκληρά. Γνωριστήκαμε καλύτερα και αυτό φαίνεται πλέον και στους αγώνες».

Τι μπορούμε να περιμένουμε στην συνέχεια;

«Αυτό δεν μπορούμε να το πούμε. Εμείς κοιτάμε τον αμέσως επόμενο στόχο. Κοιτάμε το κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Αν πετυχαίνουμε αυτούς τους στόχους θα φτάσουμε και πιο ψηλά! Το ποδόσφαιρο είναι απρόβλεπτο και δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να γίνει. Γι αυτό θα πρέπει να μείνουμε συγκεντρωμένοι και να κοιτάμε έναν – έναν τους στόχους!».

Είσαι δανεικός στον Πανιώνιο. Θα ήθελες να παραμείνεις στην ομάδα ή να δοκιμάσεις το... όνειρο του ισπανικού πρωταθλήματος;

«Δεν είναι δική μου η απόφαση. Η Εσπανιόλ έχει μεγάλο ρόλο, μιας και έχω συμβόλαιο. Αν μου έλεγαν ότι η Εσπανιόλ με ήθελε για να παίξω πρώτος ή δεύτερος τερματοφύλακας θα το σκεφτόμουν! Πάντως εδώ είμαι πολύ ικανοποιημένος κι αν ήταν στο χέρι μου θα ήθελα να μείνω στον Πανιώνιο!».

Ο Πανιώνιος αντιμετωπίζει τώρα την Λάρισα. Φαντάζομαι ότι η νίκη θα είναι ο στόχος σας για να έχει αξία η νίκη επί της ΑΕΚ;

«Ο στόχος είναι μία ακόμα νίκη, ώστε να μεγαλώσουμε την διαφορά από τις ομάδες που διεκδικούν την έξοδό τους στην Ευρώπη. Θέλουμε να κερδίσουμε την Λάρισα, μετά την Καβάλα και να πάμε ήσυχοι στα σπίτια μας να κάνουμε Χριστούγεννα!».

Ενας από τους μεγάλους στόχους για τον κόσμο του Πανιωνίου και όλους στην ομάδα είναι το κύπελλο. Πού μπορεί να φτάσει η ομάδα στον θεσμό;

«Δεν έχει σημασία που μπορούμε να φτάσουμε. Ο στόχος μας είναι ο τελικός! Μπορεί να είναι δύσκολη η πορεία έως τον τελικό, αλλά εμείς θέλουμε να πάμε στον τελικό!»

Το όνειρο σου είναι δηλαδή να συνδυάσεις την πρώτη σου χρονιά σε επαγγελματική ομάδα με έναν τίτλο;

«Ναι! Να κερδίσω έναν τίτλο την πρώτη χρονιά που αγωνίζομαι σε επαγγελματική ομάδα θα είναι κάτι φανταστικό! Γι αυτό θέλω να κατακτήσουμε το κύπελλο!»

Ποια είναι η άποψή σου για τον κόσμο του Πανιωνίου;

«Οι φίλαθλοί μας στηρίζουν την ομάδα και στα καλά και στα κακά! Ακόμη και στην αρχή ήταν δίπλα μας και μας υποστήριζαν! Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Επίσης πολύ ξεχωριστό είναι και το γεγονός ότι έρχονται και στα εκτός έδρας παιχνίδια και μας στηρίζουν!».

Για το πρωτάθλημα

Μπορεί να μην έχεις παίξει στην Ισπανία, αλλά ξέρεις το πρωτάθλημα. Είναι ένα από τα καλύτερα της Ευρώπης. Ποιες είναι οι διαφορές με το ελληνικό;

«Ημουν πιο μικρός στην ηλικία και δεν ήμουν στην πρώτη ομάδα για να ζήσω από μέσα τις διαφορές. Πάντως δεν είναι μεγάλες. Το ποδόσφαιρο εκεί είναι πιο γρήγορο, ενώ εδώ η κατοχή αλλάζει πιο εύκολα».

Μία από τις μεγάλες διαφορές είναι τα γήπεδα. Στην Ισπανία είναι όλα γεμάτα...

«Εγώ δεν είχα την ευκαιρία να παίξω σε αυτά τα γήπεδα, γιατί έπαιζα στις μικρές ομάδες. Εδώ όμως μου προκαλεί μεγάλη εντύπωση όταν παίζουμε στην έδρα μας και το γήπεδο είναι γεμάτο. Σου δίνει μεγάλη δύναμη για την συνέχεια».

Να σου δώσω ένα παράδειγμα, όταν για πρώτη φορά πήγα στο Καμπ Νου έμεινα άναυδος... Δεν ήθελα να γυρίσω..!

«Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι αρκετά γήπεδα δεν είναι ποδοσφαιρικά. Εχουν το ταρτάν με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα να μην είναι... ζεστή και να μην νιώθουν οι ποδοσφαιριστές τόσο έντονα τον κόσμο»

Ποια είναι η άποψή σου για το ελληνικό πρωτάθλημα;

«Η αλήθεια είναι ότι πριν έρθω στην Ελλάδα δεν γνώριζα για το πρωτάθλημα. Είναι όμως πολύ ανταγωνιστικό. Οποιαδήποτε ομάδα μπορεί να κάνει την ζημιά!».

Ποιον παίκτη έχεις ξεχωρίσει;

«Παρατηρώ μόνο τους τερματοφύλακες. Από αυτούς μου έχει κάνει εντύπωση ο Νικοπολίδης, ο οποίος παρά την ηλικία του έχει εξαιρετική απόδοση».

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Ανακοίνωση Π.Α.Ε Πανιώνιος


Η τακτική του αντιπερισπασμού και του αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, την οποία έντεχνα προσπαθεί να εφαρμόσει η ομάδα της ΑΕΚ, είναι μεν θεμιτή στα πλαίσια του ανταγωνισμού, αλλά ανεδαφική σε ότι αφορά τόσο τον Πανιώνιο, όσο και τον Πρόεδρο του.
Διαβάσαμε την χθεσινοβραδινή ανακοίνωση της «Ερασιτεχνικής ΑΕΚ», δηλαδή των administrators της, η οποία επιτίθεται στον Πανιώνιο με αφορμή ένα πανό που υπήρχε στο γήπεδο κατά τον μεταξύ μας αγώνα.
Το επίμαχο πανό, δεν αναρτήθηκε από τον επίσημο Πανιώνιο. Ο επίσημος Πανιώνιος, σε αντίθεση με την «Ερασιτεχνική ΑΕΚ» δεν έχει σχέση, ούτε καθοδηγεί τους φιλάθλους του. Συνεπώς δεν καταλαβαίνουμε γιατί εμπλέκεται ο Πρόεδρος του Πανιωνίου.
Για να «κατέβει» ένα πανό, που δεν είναι υβριστικό (γιατί ύβρις δεν υπάρχει) θα πρέπει να ζητηθεί από τον φιλοξενούμενο να αποσυρθεί. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Αν λοιπόν το πανό δεν ενόχλησε ΚΑΝΕΝΑ από την επίσημη ΠΑΕ ΑΕΚ, ή τους ποδοσφαιριστές της, γιατί έπρεπε να ενοχλήσει τους Πανιώνιους;
Γιατί δηλαδή έπρεπε ο κ. Τσακίρης, που δεν ήταν καν στο γήπεδο, να ζητήσει να κατέβει ένα πανό, που δεν ενοχλούσε κανένα από την πολυμελή αντιπροσωπεία της ΑΕΚ; Ας αναζητήσουν ευθύνες μεταξύ τους και όχι σε εμάς. Αν μας είχε ζητηθεί να αποσυρθεί το πανό εμείς, στα πλαίσια της φιλοξενίας, θα το είχαμε προσπαθήσειπαρά το ότι δεν ήταν υβριστικό. Είμαστε σίγουροι δε, πως αν η ΑΕΚ κέρδιζε τον αγώνα, ουδείς σήμερα θα είχε ασχοληθεί με το πανό (και με το μάτι του Αραούχο επίσης). Ο κ. Τσακίρης εκεί που χρειάστηκε και υπήρχε πρόβλημα, έσπευσε στο γήπεδο μετά τη λήξη του αγώνα, να μιλήσει τόσο με τον Αραούχο, όσο και τους ανθρώπους της ΑΕΚ.

Τα περί «ηθικής αυτουργίας» τα επιστρέφουμε στους εμπνευστές τους. Ο κ.Τσακίρης απλά παρέθεσε γεγονότα σε μία ραδιοφωνική του συνέντευξη. Και τα γεγονότα αυτά είναι αδιαμφισβήτητα. Η ΑΕΚ δεν προϋπήρχε ούτε στην Πόλη, ούτε φυσικά στη  Σμύρνη ή την Φιλαδέλφεια. Η ΑΕΚ ιδρύθηκε στην Ελλάδα ΜΕΤΑ τη Μικρασιατική Καταστροφή. Συνεπώς, εμείς δεν την θεωρούμε προσφυγικό σωματείο, όπως είναι ο Πανιώνιος και ο Απόλλων, αλλά απλά σωματείο ιδρυμένο από επαναπατρισθέντες πρόσφυγες της Πόλης.

Ο «Πρόεδρος» της Α.Σ. ΑΕΚ και οι λοιποί administrators, μπερδεύοντας προφανώς το ρόλο τους και νομίζοντας ότι εκδίδουν ανακοίνωση από τα δωματιάκια, υπογειάκια και λοιπά οικήματα, θα έπρεπε πρώτα απ’ όλα να κοιτάξουν να ασχοληθούν με τους εκατοντάδες απλήρωτους αθλητές των ερασιτεχνικών αθλημάτων στα οποία «προεδρεύουν», να εξοφλήσουν τους δεκάδες πιστωτές τους και να μην προσπαθούν με αφορμή ένα πανό (όχι υβριστικό, αλλά σκωπτικό), να στρέψουν την προσοχή των φιλάθλων τους στον «κακό» Πανιώνιο και τον «κακό» Τσακίρη...
Όσο ο Πανιώνιος χάνει και είναι ο «Νιόνιος», τον αγαπάμε και τον αποκαλούμε «αδελφό προσφυγικό σωματείο». Όταν νικάει γίνεται «ανιστόρητος» και «κακός». Όταν κερδίζεις με 2-3 στο ΟΑΚΑ, βγαίνει αμέσως μετά την λήξη ο τότε administrator και κάνει διάγγελμα / κλάψα 1 ώρας και ζητά μέχρι και Πρωθυπουργική παρέμβαση για τη διαιτησία. Χθες μετά το 3-1 της Νέας Σμύρνης, έχουμε πρωτοσέλιδα με το μαυρισμένο μάτι ενός αθλητή (ο οποίος επιτέθηκε πρώτος αλλά απλά δεν βρήκε στόχο) και σήμερα τη δακρύβρεχτη ανακοίνωση της «Ερασιτεχνικής» για ένα ...πανό, για το οποίο κανείς δεν ενοχλήθηκε και δεν ζήτησε την απόσυρση του...
Μαθήματα ιστορίας από ανιστόρητους δεν δεχόμαστε και ούτε πρόκειται να δεχθούμε.
* Από αυτούς που έχουν δώσει δείγμα γραφής με την κλοπή του Μαύρου, αλλά και άλλων αθλητών μας.
* Από αυτούς που συμμάχησαν με τη Χούντα το ’70 και έκλεψαν το Πρωτάθλημα από τον Πανιώνιο, χάρη στην άληστου μνήμης «κυρία Δέσποινα».
* Από αυτούς που το 1992, όταν ο Πανιώνιος υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του, έβγαλαν «ντουντούκες» και ένα κατάπτυστο βίντεο-κλιπ στο οποίο εμφανίζουν την ΑΕ Κωνσταντινουπόλεως, ως ομάδα προερχόμενη από τη Σμύρνη και την Ιωνία (!) με σκοπό να υφαρπάξουν και από τον Πανιώνιο φιλάθλους.
* Από αυτούς που κυκλοφορούσαν πρωτοσέλιδα με τίτλους πριν τον μεταξύ μας αγώνα «Δείξτε στον Τσακίρη και τον Νιόνιο ποιά είναι η ΑΕΚ».
* Και βέβαια από αυτούς που σήμερα μέσω των οπαδικών τους εφημερίδων, έχουν αναλωθεί σε ένα ρεσιτάλ ύβρεων, λάσπης και μίσους κατά του Πανιωνίου, απλά και μόνο επειδή «τόλμησε» να τους νικήσει...
Πριν κάποιοι βγάλουν ανακοινώσεις, και πριν το οπαδικό μίσος τους τυφλώσει, ας αναλογισθούν λίγο, ότι η «καλή» ΑΕΚ υπάρχει σήμερα και χάρη στον «κακό» Τσακίρη. Το γιατί ας ρωτήσουν το λογιστήριο της ΠΑΕ να τους επιβεβαιώσει ότι ακόμα και στις 30/11,λίγο πριν παίξουμε, εξυπηρετήσαμε με νέα μετακύλιση επιταγών (για 5η φορά) την ΑΕΚ, ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε γονατίσει τον προσεχή αντίπαλο μας.
Αυτά την ίδια στιγμή που άλλοι στην θέση μας ήδη σφράγισαν επιταγές. Ακόμα και σήμερα από το πρωί είμαστε στα τηλέφωνα με την διοίκησή σας για το πως θα συνεχίσουμε να βοηθάμε και να χρηματοδοτούμε ΕΣΑΣ! Εκεί φαίνεται λοιπόν το φερ-πλέι και το ήθος της διοίκησης ενός συλλόγου και όχι στο να ξηλώνει τα πανό και να λογοκρίνει τους ίδιους τους φίλαθλους της.
Αλλά επειδή η «λίγη τσίπα» λείπει από εσάς τελικά και όχι από εμάς και επειδή η αχαριστία σας είναι μεγαλύτερη ακόμα και από την αφέλειά μας, ίσως πρέπει να επανεξετάσουμε την στάση μας και πλέον όταν μας λέτε «κακούς», να είμαστε πράγματι «κακοί»... 

Τέλος να σας πούμε ότι αδίκως κλαίτε. Το σύστημα στο Ελλαδιστάν είναι ΠΑΝΤΑ με τον Γολιάθ. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι με το Α, Β ή τον 44 τρόπο, εσείς θα βγείτε από το σημερινό διαφαινόμενο αδιέξοδο, ενώ εμάς κεφάλι δεν θα μας αφήσουνε να σηκώσουμε ποτέ..

Τιμή και Δόξα!!!





Αν ο Μανόλο είναι το τοτέμ μου στην ομάδα, ο Ευτύχης είναι το τοτέμ μου στην παρέα και στο μπλογκ.  Μιλάμε για την απόλυτη συμπάθεια!!! Τον υποδέχομαι με τις μεγαλύτερες δυνατές τιμές!!! Καλώς ήρθες!!!

Για όποιον έχει κέφι να διαβάσει...

Ανταλλαγή πληθυσμών (κατ’ επιλογή): «Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους πολλοί εκ των κατοίκων της «τέως» Ευρωπαϊκής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στη συνέχεια της Τουρκίας, μη θέλοντας να γίνουν υπήκοοι των χωρών που περιήλθαν τα εδάφη τους, με τις Συνθήκες Κωνσταντινούπολης, Λονδίνου, Βουκουρεστίου και Αθηνών, μετανάστευσαν αμοιβαία στις χώρες που πίστευαν ότι ανήκουν κατά παραπάνω ορισμό. Έτσι Μουσουλμάνοι από Ελλάδα Βουλγαρία και Σερβία μετοίκησαν προς μόνιμη εγκατάσταση στη Τουρκία, Βούλγαροι από Ελλάδα και Σερβία στη Βουλγαρία και Έλληνες από Βουλγαρία και Σερβία στην Ελλάδα. Το αυτό και οι Σέρβοι. Από τις παραπάνω χώρες γεγονός ήταν ότι η Τουρκία αντιμετώπιζε τον μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών που έπρεπε να βοηθήσει στη νέα τους εγκατάσταση, όπως επίσης γεγονός είναι ότι για λόγους εθνικής της σκοπιμότητας εφήρμοσε ταυτόχρονα πιεστικά μέτρα εναντίον άλλων φυλετικών, θρησκευτικών υπηκόων μειονοτήτων της, προς εξαναγκασμό σε εκπατρισμό».

Ανταλλαγή πληθυσμών λόγω της Συμφωνίας της Λωζάνης: «Μετά τη γενοκτονία των Ποντίων και τη μικρασιατική καταστροφή το αποκορύφωμα του μέτρου της «ανταλλαγής πληθυσμών» αποτέλεσε το Σύμφωνο για την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας που υπογράφθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1923, το οποίο στη συνέχεια κατέστη μέρος της Συνθήκης της Λωζάνης της 24ης Ιουλίου του ίδιου έτους δυνάμει του άρθρου 142 της τελευταίας.
Κατά τη Σύμβαση αυτή η ανταλλαγή δεν ήταν πλέον εκούσια και ελεύθερη αλλά υποχρεωτική και αποτέλεσμα όρου πολεμικής ήττας. Στη Συνδιάσκεψη της Λωζάννης η Ελλάδα, μολονότι αντιτίθονταν στη άποψη και της εκούσιας ανταλλαγής (καταστροφική για τον ευημερούντα Ελληνισμό της Μικράς Ασίας), εντούτοις πιεζόμενη από το ατυχές αποτέλεσμα του πολέμου, δήλωσε να συζητήσει εκούσια και αμοιβαία ανταλλαγή. Η Τουρκία όμως δεν δέχθηκε ούτε εκούσια ούτε αμοιβαία αλλά υποχρεωτική. Μάταια το Οικουμενικό Πατριαρχείο διαμαρτυρήθηκε για κήρυξη της Εκκλησίας «εν διωγμώ». Αλλά και οι διαμαρτυρίες της τότε ελληνικής κυβέρνησης προς τη Τουρκία και τις Μεγάλες Δυνάμεις υπήρξαν ατελέσφορες.
Τελικά η Συνδιάσκεψη απεφάνθη ότι αν και μισητό αυτό καθ΄ αυτό το μέτρο της υποχρεωτικής ανταλλαγής ήταν το μόνο ενδεδειγμένο στη περίπτωση και συνέστησε την αποδοχή αυτής με τον όρο να εξαιρεθούν οι Έλληνες κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης και οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης».
Συνεπώς οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης ακριβώς επειδή εξαιρέθηκαν από την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών δεν υπέστησαν την υποχρεωτική εκτόπιση, αλλά ήταν καθαρά θέμα δικής τους επιλογής η μετεγκατάσταση στην Ελλάδα ή όχι. Στο σημείο αυτό υπάρχει και μια τεράστια ποιοτική διαφορά. Οι Έλληνες της Ιωνίας έφυγαν κυνηγημένοι από το μαχαίρι των Τσετών. Εγκατέλειψαν σπίτια και περιουσίες. Όσοι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης θέλησαν, ο καθένας για τον δικό του λόγο, να μετεγκατασταθούν στην Ελλάδα, είχαν την άνεση να φέρουν μαζί τους τα υπάρχοντά τους ή να εκποιήσουν την περιουσία τους.
Η έννοια του προσφυγικού σωματείου είναι ότι το σωματείο προϋπήρχε στην Μικρά Ασία και με την υποχρεωτική εκτόπιση των αθλητών του και τη δήμευση των αθλητικών του χώρων μετεγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Ας δούμε τι ακριβώς έγινε με την Ά.Ε.Κ όπως προκύπτει από τη wikipedia:
« Η Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως (A.E.K) είναι αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το1924 στην Αθήνα. Η ιδρυτική συνέλευση έλαβε χώρα στις 30 Μαίου 1924. Η ιστορία της ΑΕΚ ξεκινά πολύ πιο πριν, από την Κωνσταντινούπολη, η οποία στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου συγκέντρωνε μεγάλη πληθυσμιακή κοινότητα Ελλήνων, όπως και η Θεσσαλονίκη και η Σμύρνη, εκτός του τότε ελληνικού κράτους. Τομείς όπως το εμπόριο, η ναυτιλία, η βιοτεχνία, ο πολιτισμός, η μουσική βρίσκονταν σε μεγάλη ακμή. Ο αθλητισμός δεν μπορούσε να ξεφύγει από τον κανόνα αυτό με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αθλητικοί σύλλογοι με πρωτεύον άθλημα το στίβο. Το ποδόσφαιρο δεν είχε μπει ακόμη στη ζωή των Ελλήνων αφού περίμενε τους ποιμένες του (Άγγλοι) να το διαδώσουν μέσω των ναυτικών που προσέγγιζαν το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης. Άλλωστε το ίδιο σκηνικό είχε διαδραματιστεί και σε άλλες χώρες. Το ποδόσφαιρο αγαπήθηκε από τους Έλληνες της Πόλης με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οι πρώτοι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι. Τα κυριότερα ομογενειακά αθλητικά σωματεία ήταν η «Ένωση Ταταύλων», το «Πέρα Κλουμπ», ο «Ερμής» του Πέραν, ο «Μέγας Αλέξανδρος» Βαθυρύακος, ο «Ήφαιστος», το αθλητικό τμήμα της Ροβερτείου Σχολής κ.λπ. Έμβλημα της ΑΕΚ είναι ο δικέφαλος αετός και τα χρώματα της είναι το κίτρινο (αρχικά χρυσό) και μαύρο».
Μέχρι εδώ δεν υπάρχει σύλλογος με την επωνυμία Α.Ε.Κ. Συνεπώς ουδέποτε εκτοπίστηκε, ούτε μετεγκαταστάθηκε, ούτε βέβαια μπορεί να θεωρηθεί προσφυγικός, όπως βέβαια και οι Κωνσταντινοπολίτες δεν μπορούν να θεωρηθούν πρόσφυγες (ασφαλώς και είναι Μικρασιάτες) για τους λόγους που προαναφέρθηκαν.
Ας πάμε λίγο στο χρονικό της ίδρυσης του αθλητικού σωματείου Α.Ε.Κ:
« Η απόφαση για τη δημιουργία της Α.Ε.Κ. είχε παρθεί στο πατάρι του μαγαζιού αθλητικών ειδών των Αιμίλιου Ιωνά και Κωνσταντίνου Δημόπουλου, που βρισκόταν στην τότε στοά Λουξ της οδού Βερανζέρου. Τα ιδρυτικά μέλη του νεοσύστατου σωματείου ήταν πάνω από 40, ανάμεσα στους οποίους οι: Αιμίλιος Ιωνάς, Μενέλαος Ιωνάς, Κώστας Δημόπουλος, Μενέλαος Καροτσιέρης, Τιμολέων Τάγαρης, Κώστας Σπανούδης (πρώτος πρόεδρος της Α.Ε.Κ., διετέλεσε υπουργός και βουλευτής του Ελ. Βενιζέλου), Μίλτος Ιερεμιάδης, Στέφανος Κεχαγιάς, Νικηφόρος Ελεόπουλος, Παντελής Καραγιάννης, Φωκίων Δημητριάδης (σπουδαίος σκιτσογράφος για δεκαετίες στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ), Κων/νος Κωνσταντάρας, Αλέξανδρος Μακρίδης, Κώστας Ζαρίφης, Γιάννης Χρυσαφίδης, Κώστας Χρυσόπουλος, Βασίλης Φρυδάς, Φίλιππος Φλωρίδης, Αλέξανδρος Στρογγυλός, Λευτέρης Παξιμαδάς, Χρίστος Αλεξανδρίδης.
Η επιλογή ως προς το όνομα δεν έγινε τυχαία, αφού ο σύλλογος ιδρύθηκε από πρόσφυγες, που ήρθαν από την Κωνσταντινούπολη εξαιτίας της Μικρασιατικής Καταστροφής. Για πολλές δεκαετίες, από το 1930 ως το 2003, το γήπεδο της ΑΕΚ βρισκόταν στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Άλλοι φίλαθλοι Κων/πολίτες της ελληνικής επαρχίας δημιούργησαν πάνω από δέκα παρόμοιες Ενώσεις σε όλην την Ελλάδα, οι περισσότερες από τις οποίες δεν υφίστανται πλέον. Το 1925 ιδρύθηκε η ΑΕΚ Θεσσαλονίκης που το 1929 συγχωνεύθηκε (απορροφήθηκε) από τον ΠΑΟΚ. Το1929 ιδρύθηκε η ΑΕΚ Τρίπολης. Επίσης με βάση τον κατάλογο των επίσημων ποδοσφαιρικών σωματείων το 1935 υπήρχαν τα εξής σωματεία: Α.Ε.Κ. Καβάλας, Α.Ε.Κ. Καλαμών, Αθλητική Ένωσις Κων/πολεως Πατρών, Πανθεσσαλική Αθλητική Ένωσις Κων/πολεως, Γ.Σ. Α.Ε.Κ. Κομοτηνής και στο κέντρο ο Π.Ο. Κων/πολεως Ν. Αστήρ και η Ένωσις Κων/πολεως (Πειραιάς)».

Όσο και να προσπαθεί ο συγγραφέας του κειμένου δεν μπορεί να πείσει ότι το αθλητικό σωματείο με την επωνυμία Α.Ε.Κ είναι προσφυγικό, διότι όπως και ο ίδιος έμμεσα παραδέχεται ουδέποτε η Α.Ε.Κ εκδιώχθηκε από την Μικρά Ασία, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν προϋπήρχε, αλλά ιδρύθηκε στην Αθήνα από Έλληνες της Κωνσταντινούπολης. Νομίζω πως ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του...

Το παρόν κείμενο αποτελεί συρραφή κειμένων δημοσιευμένων στην wikipedia, τα οποία όμως αρκούν για να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια και να εξάγει ο καθένας τα συμπεράσματά του, περί της υποτιθέμενης άγνοιας ιστορίας εκ μέρους των Πανιώνιων.